ਉਤ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸੋਮ ਤੇ ਪ੍ਰਾਹਂ ਮਿਨਾਮਿ ਪਾਕ੍ਯਾ । ਅਧਾ ਪਿਤੇਵ ਸੂਨਵੇ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਮृਲ਼ਾ ਨੋ ਅਭਿ ਚਿਦ੍ਵਧਾਦ੍ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਟੋੜਦਾ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤ ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਵੀ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ।
ਸਮੁ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਤਿ ਧੀਤਯਃ ਸਰ੍ਗਾਸੋऽਵਤਾਁ ਇਵ । ਕ੍ਰਤੁਂ ਨਃ ਸੋਮ ਜੀਵਸੇ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਧਾਰਯਾ ਚਮਸਾਁ ਇਵ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਥੱਲੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਕਮੂਆਂ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ।
ਤਵ ਤ੍ਯੇ ਸੋਮ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਨਿਕਾਮਾਸੋ ਵ੍ਯृਣ੍ਵਿਰੇ । ਗृਤ੍ਸਸ੍ਯ ਧੀਰਾਸ੍ਤਵਸੋ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਵ੍ਰਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਂ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲੋਕ ਚੁਣੇ ਗਏ ਹਨ। ਬੁਧੀਮਾਨ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਧਨ ਵਾਲਾ ਚਾਰਾ, ਗਾਂ ਵਾਲਾ ਰੋਹ, ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ।
ਪਸ਼ੁਂ ਨਃ ਸੋਮ ਰਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਵਿष੍ਠਿਤਂ ਜਗਤ੍ । ਸਮਾਕृਣੋषਿ ਜੀਵਸੇ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਮ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਭੁਵਨਾ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਤੂੰ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ।
ਤ੍ਵਂ ਨਃ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਗੋਪਾ ਅਦਾਭ੍ਯੋ ਭਵ । ਸੇਧ ਰਾਜਨ੍ਨਪ ਸ੍ਰਿਧੋ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਮਾ ਨੋ ਦੁਃਸ਼ਂਸ ਈਸ਼ਤਾ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਤੂੰ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡਾ ਹਰ ਥਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ ਹੈਂ। ਰਾਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਕੋਈ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ।
ਤ੍ਵਂ ਨਃ ਸੋਮ ਸੁਕ੍ਰਤੁਰ੍ਵਯੋਧੇਯਾਯ ਜਾਗृਹਿ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਿਤ੍ਤਰੋ ਮਨੁषੋ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਦ੍ਰੁਹੋ ਨਃ ਪਾਹ੍ਯਂਹਸੋ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਾਗ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਲਈ। ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਖੇਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਨ੍ਦੋ ਸ਼ਿਵਃ ਸਖਾ । ਯਤ੍ਸੀਂ ਹਵਨ੍ਤੇ ਸਮਿਥੇ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੋਕਸਾਤੌ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸਾਥੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਘਰ ਲਈ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਘ ਸ ਤੁਰੋ ਮਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਤ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਅਯਂ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਤੋ ਮਹੋ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਮਤਿਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਯਦ੍ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਇਹ ਤੇਜ਼ ਖੁਸ਼ੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਛੁਡਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਅਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਾਜਾਁ ਇਯਰ੍ਤਿ ਗੋਮਤਃ । ਅਯਂ ਸਪ੍ਤਭ੍ਯ ਆ ਵਰਂ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਪ੍ਰਾਨ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰੋਣਂ ਚ ਤਾਰਿषਦ੍ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਇਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਗਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਇਹ ਸੱਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਤੇ ਬਹਿਰੇਪਣ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰ ਹ੍ਯਚ੍ਛਾ ਮਨੀषਾ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਾ ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਯੁਤਃ । ਪ੍ਰ ਦਸ੍ਰਾ ਨਿਯੁਦ੍ਰਥਃ ਪੂषਾ ਅਵਿष੍ਟੁ ਮਾਹਿਨਃ
ਸੋਹਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਜੋੜ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜੋਬੇ ਜੋ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੂਸ਼ਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਏ।
ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਯਨ੍ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਵਾਤਾਪ੍ਯਮਯਂ ਜਨਃ । ਵਿਪ੍ਰ ਆ ਵਂਸਦ੍ਧੀਤਿਭਿਸ਼੍ਚਿਕੇਤ ਸੁष੍ਟੁਤੀਨਾਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ, ਲੋਕ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਪਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਸ ਵੇਦ ਸੁष੍ਟੁਤੀਨਾਮਿਨ੍ਦੁਰ੍ਨ ਪੂषਾ ਵृषਾ । ਅਭਿ ਪ੍ਸੁਰਃ ਪ੍ਰੁषਾਯਤਿ ਵ੍ਰਜਂ ਨ ਆ ਪ੍ਰੁषਾਯਤਿ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੋਹਾਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਂਸੀਮਹਿ ਤ੍ਵਾ ਵਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਦੇਵ ਪੂषਨ੍ । ਮਤੀਨਾਂ ਚ ਸਾਧਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਚਾਧਵਮ੍
ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਸੋਚਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਧਿਰ੍ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਸ਼੍ਵਹਯੋ ਰਥਾਨਾਮ੍ । ऋषਿਃ ਸ ਯੋ ਮਨੁਰ੍ਹਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਯਾਵਯਤ੍ਸਖਃ
ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਜੇਤੂ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਦਾ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਮਨੂ ਦਾ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦਾ ਸਾਥੀ।
ਆਧੀषਮਾਣਾਯਾਃ ਪਤਿਃ ਸ਼ੁਚਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਚਸ੍ਯ ਚ । ਵਾਸੋਵਾਯੋऽਵੀਨਾਮਾ ਵਾਸਾਂਸਿ ਮਰ੍ਮृਜਤ੍
ਜੋ ਮੰਗਣ ਵਾਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਹੇ ਵਾਯੂ, ਤੂੰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਇਨੋ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤਿਰਿਨਃ ਪੁष੍ਟੀਨਾਂ ਸਖਾ । ਪ੍ਰ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁ ਹਰ੍ਯਤੋ ਦੂਧੋਦ੍ਵਿ ਵृਥਾ ਯੋ ਅਦਾਭ੍ਯਃ
ਉਹ ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦਾ ਸਾਥੀ। ਉਸ ਦੀ ਪੀਲੀ ਦਾਡੀ ਵਧ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਹੈ।
ਆ ਤੇ ਰਥਸ੍ਯ ਪੂषਨ੍ਨਜਾ ਧੁਰਂ ਵਵृਤ੍ਯੁਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਰ੍ਥਿਨਃ ਸਖਾ ਸਨੋਜਾ ਅਨਪਚ੍ਯੁਤਃ
ਤੇਰੇ ਰਥ ਨੂੰ, ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਬਕਰੀਆਂ ਨੇ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਹਰ ਚਾਹਵਾਲੇ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਇੱਕਠੇ ਜਨਮਿਆ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮੂਰ੍ਜਾ ਰਥਂ ਪੂषਾ ਅਵਿष੍ਟੁ ਮਾਹਿਨਃ । ਭੁਵਦ੍ਵਾਜਾਨਾਂ ਵृਧ ਇਮਂ ਨਃ ਸ਼ृਣਵਦ੍ਧਵਮ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੂਸ਼ਣ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜੇ। ਇਨਾਮ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ।
ਅਸਤ੍ਸੁ ਮੇ ਜਰਿਤਃ ਸਾਭਿਵੇਗੋ ਯਤ੍ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਅਨਾਸ਼ੀਰ੍ਦਾਮਹਮਸ੍ਮਿ ਪ੍ਰਹਨ੍ਤਾ ਸਤ੍ਯਧ੍ਵृਤਂ ਵृਜਿਨਾਯਨ੍ਤਮਾਭੁਮ੍
ਜੋ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਜ਼ੋਰ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਚ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬੁਰਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦੀਦਹਂ ਯੁਧਯੇ ਸਂਨਯਾਨ੍ਯਦੇਵਯੂਨ੍ਤਨ੍ਵਾ ਸ਼ੂਸ਼ੁਜਾਨਾਨ੍ । ਅਮਾ ਤੇ ਤੁਮ੍ਰਂ ਵृषਭਂ ਪਚਾਨਿ ਤੀਵ੍ਰਂ ਸੁਤਂ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਂ ਨਿ षਿਞ੍ਚਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਹੀ ਲੱਗੇ ਹਨ; ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਲਦ, ਤਿੱਖਾ ਸੋਮ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਪੰਦਰਵਾਂ, ਤੇ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਹਂ ਤਂ ਵੇਦ ਯ ਇਤਿ ਬ੍ਰਵੀਤ੍ਯਦੇਵਯੂਨ੍ਸਮਰਣੇ ਜਘਨ੍ਵਾਨ੍ । ਯਦਾਵਾਖ੍ਯਤ੍ਸਮਰਣਮृਘਾਵਦਾਦਿਦ੍ਧ ਮੇ ਵृषਭਾ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਦੇਵ-ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਖਤਰਨਾਕ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਬਲਦ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਦਜ੍ਞਾਤੇषੁ ਵृਜਨੇष੍ਵਾਸਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਤੋ ਮਘਵਾਨੋ ਮ ਆਸਨ੍ । ਜਿਨਾਮਿ ਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਮ ਆ ਸਨ੍ਤਮਾਭੁਂ ਪ੍ਰ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪਰ੍ਵਤੇ ਪਾਦਗृਹ੍ਯ
ਜਦ ਮੈਂ ਅਣਜਾਣ ਵਸਿਆਂ ਵਿਚ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਦਾਨੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਨ। ਮੈਂ ਜਿੱਤਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ।
ਨ ਵਾ ਉ ਮਾਂ ਵृਜਨੇ ਵਾਰਯਨ੍ਤੇ ਨ ਪਰ੍ਵਤਾਸੋ ਯਦਹਂ ਮਨਸ੍ਯੇ । ਮਮ ਸ੍ਵਨਾਤ੍ਕृਧੁਕਰ੍ਣੋ ਭਯਾਤ ਏਵੇਦਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍ਕਿਰਣਃ ਸਮੇਜਾਤ੍
ਨਾ ਵਸਿਆਂ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਪਹਾੜ, ਜਦ ਮੈਂ ਮਨ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਕੰਪਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਇਕਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨ੍ਨ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ृਤਪਾਁ ਅਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਬਾਹੁਕ੍ਸ਼ਦਃ ਸ਼ਰਵੇ ਪਤ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ । ਘृषੁਂ ਵਾ ਯੇ ਨਿਨਿਦੁਃ ਸਖਾਯਮਧ੍ਯੂ ਨ੍ਵੇषੁ ਪਵਯੋ ਵਵृਤ੍ਯੁਃ
ਇੱਥੇ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭੂਰ੍ਵੌਕ੍ਸ਼ੀਰ੍ਵ੍ਯੁ ਆਯੁਰਾਨਡ੍ਦਰ੍षਨ੍ਨੁ ਪੂਰ੍ਵੋ ਅਪਰੋ ਨੁ ਦਰ੍षਤ੍ । ਦ੍ਵੇ ਪਵਸ੍ਤੇ ਪਰਿ ਤਂ ਨ ਭੂਤੋ ਯੋ ਅਸ੍ਯ ਪਾਰੇ ਰਜਸੋ ਵਿਵੇष
ਬਲਦ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਜੀਵਨ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਪਿੱਛਲੇ ਦਿੱਖ ਪਏ ਹਨ। ਦੋ ਹਵਾ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਗਾਵੋ ਯਵਂ ਪ੍ਰਯੁਤਾ ਅਰ੍ਯੋ ਅਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਾ ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਸਹਗੋਪਾਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤੀਃ । ਹਵਾ ਇਦਰ੍ਯੋ ਅਭਿਤਃ ਸਮਾਯਨ੍ਕਿਯਦਾਸੁ ਸ੍ਵਪਤਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦਯਾਤੇ
ਗਾਂਵਾਂ, ਜੌ ਲਈ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਆਰੀਆਂ ਨੇ ਗਿਣੀਆਂ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੋਪਾਲਾਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਵੇਖਿਆ। ਆਰੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮੁਤਾਬਕ ਕਿੰਨੀਆਂ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ।
ਸਂ ਯਦ੍ਵਯਂ ਯਵਸਾਦੋ ਜਨਾਨਾਮਹਂ ਯਵਾਦ ਉਰ੍ਵਜ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਃ । ਅਤ੍ਰਾ ਯੁਕ੍ਤੋऽਵਸਾਤਾਰਮਿਚ੍ਛਾਦਥੋ ਅਯੁਕ੍ਤਂ ਯੁਨਜਦ੍ਵਵਨ੍ਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜੌ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਜੌ ਅੰਦਰ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਓਹਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਜੋ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਨਾ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰੇਦੁ ਮੇ ਮਂਸਸੇ ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ਚ ਯਚ੍ਚਤੁष੍ਪਾਤ੍ਸਂਸृਜਾਨਿ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਯੋ ਅਤ੍ਰ ਵृषਣਂ ਪृਤਨ੍ਯਾਦਯੁਦ੍ਧੋ ਅਸ੍ਯ ਵਿ ਭਜਾਨਿ ਵੇਦਃ
ਇੱਥੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮਾਸ ਤੋਂ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਵਿਰਲੇ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਵੇਂ ਵੰਡਣਾ।
ਯਸ੍ਯਾਨਕ੍ਸ਼ਾ ਦੁਹਿਤਾ ਜਾਤ੍ਵਾਸ ਕਸ੍ਤਾਂ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਅਭਿ ਮਨ੍ਯਾਤੇ ਅਨ੍ਧਾਮ੍ । ਕਤਰੋ ਮੇਨਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਂ ਮੁਚਾਤੇ ਯ ਈਂ ਵਹਾਤੇ ਯ ਈਂ ਵਾ ਵਰੇਯਾਤ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਧੀ ਜੂਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਨਮੀ, ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਕੌਣ ਅੰਨ੍ਹੀ ਨੂੰ ਚਾਹੇਗਾ? ਕੌਣ ਉਸ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਖੋਲ੍ਹੇਗਾ, ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕੇਗਾ, ਕੌਣ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇਗਾ?
ਕਿਯਤੀ ਯੋषਾ ਮਰ੍ਯਤੋ ਵਧੂਯੋਃ ਪਰਿਪ੍ਰੀਤਾ ਪਨ੍ਯਸਾ ਵਾਰ੍ਯੇਣ । ਭਦ੍ਰਾ ਵਧੂਰ੍ਭਵਤਿ ਯਤ੍ਸੁਪੇਸ਼ਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾ ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਨੁਤੇ ਜਨੇ ਚਿਤ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਕਿੰਨੀ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਤੋਹਫਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਪਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਵਧੀਆ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵਧੂ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਪਣਾ ਮਿੱਤਰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ।