ਕੁਹ ਸ਼੍ਰੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਦ੍ਯ ਜਨੇ ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ । ऋषੀਣਾਂ ਵਾ ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਗੁਹਾ ਵਾ ਚਰ੍ਕृषੇ ਗਿਰਾ
ਇੰਦ੍ਰ ਕਿੱਥੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਕੀ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ? ਕੀ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੈ ਜਾਂ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਲੁਕ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਇਹ ਸ਼੍ਰੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਸ੍ਮੇ ਅਦ੍ਯ ਸ੍ਤਵੇ ਵਜ੍ਰ੍ਯृਚੀषਮਃ । ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਯੋ ਜਨੇष੍ਵਾ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਅਸਾਮ੍ਯਾ
ਇੱਥੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਗਰਜਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਭਜਨ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਅਦੁੱਤੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਬਣਾਈ ਹੈ।
ਮਹੋ ਯਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਵਸੋ ਅਸਾਮ੍ਯਾ ਮਹੋ ਨृਮ੍ਣਸ੍ਯ ਤੂਤੁਜਿਃ । ਭਰ੍ਤਾ ਵਜ੍ਰਸ੍ਯ ਧृष੍ਣੋਃ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਮਿਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ। ਵੱਡੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਰਜਣ ਵਾਲਾ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਯੁਜਾਨੋ ਅਸ਼੍ਵਾ ਵਾਤਸ੍ਯ ਧੁਨੀ ਦੇਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਿਵਃ । ਸ੍ਯਨ੍ਤਾ ਪਥਾ ਵਿਰੁਕ੍ਮਤਾ ਸृਜਾਨ ਸ੍ਤੋष੍ਯਧ੍ਵਨਃ
ਪਵਨ ਦੇ ਘੋੜੇ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਰੱਬ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵਹਿ ਕੇ, ਤੂੰ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਾ ਚਿਦ੍ਵਾਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਗਾ ऋਜ੍ਰਾ ਤ੍ਮਨਾ ਵਹਧ੍ਯੈ । ਯਯੋਰ੍ਦੇਵੋ ਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਨ੍ਤਾ ਨਕਿਰ੍ਵਿਦਾਯ੍ਯਃ
ਤੂੰ, ਪਵਨ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਰੱਬ, ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਨਾ ਤਾਂ ਚਲਾਉਣ ਵਿਚ, ਨਾ ਜਾਣਨ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਅਧ ਗ੍ਮਨ੍ਤੋਸ਼ਨਾ ਪृਚ੍ਛਤੇ ਵਾਂ ਕਦਰ੍ਥਾ ਨ ਆ ਗृਹਮ੍ । ਆ ਜਗ੍ਮਥੁਃ ਪਰਾਕਾਦ੍ਦਿਵਸ਼੍ਚ ਗ੍ਮਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍
ਫਿਰ, ਜੋ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਰ ਵਾਂਗ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦੂਰੋਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਮਾਨਵ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹੋ।
ਆ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪृਕ੍ਸ਼ਸੇऽਸ੍ਮਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਦ੍ਯਤਮ੍ । ਤਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਚਾਮਹੇऽਵਃ ਸ਼ੁष੍ਣਂ ਯਦ੍ਧਨ੍ਨਮਾਨੁषਮ੍
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਭਜਨ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਵੈਰੀ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਅਕਰ੍ਮਾ ਦਸ੍ਯੁਰਭਿ ਨੋ ਅਮਨ੍ਤੁਰਨ੍ਯਵ੍ਰਤੋ ਅਮਾਨੁषਃ । ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਮਿਤ੍ਰਹਨ੍ਵਧਰ੍ਦਾਸਸ੍ਯ ਦਮ੍ਭਯ
ਜੋ ਦੱਸਯੁ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਵਚਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮਨੁੱਖਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੈ—ਤੂੰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦਾਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੂਰ ਸ਼ੂਰੈਰੁਤ ਤ੍ਵੋਤਾਸੋ ਬਰ੍ਹਣਾ । ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਿ ਪੂਰ੍ਤਯੋ ਨਵਨ੍ਤ ਕ੍ਸ਼ੋਣਯੋ ਯਥਾ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਵੀਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀਰ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀਆਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਤਾਨ੍ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇ ਚੋਦਯੋ ਨॄਨ੍ਕਾਰ੍ਪਾਣੇ ਸ਼ੂਰ ਵਜ੍ਰਿਵਃ । ਗੁਹਾ ਯਦੀ ਕਵੀਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ਼ਵਸਾਮ੍
ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਧਾਰਕ। ਜਦੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਤਾ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਾਨਾਪ੍ਨਸ ਆਕ੍ਸ਼ਾਣੇ ਸ਼ੂਰ ਵਜ੍ਰਿਵਃ । ਯਦ੍ਧ ਸ਼ੁष੍ਣਸ੍ਯ ਦਮ੍ਭਯੋ ਜਾਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਯਾਵਭਿਃ
ਤੁਰੰਤ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਉਹ ਦਾਨੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਹੇ ਵੀਰ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ। ਜਦ ਤੂੰ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਕੁਧ੍ਰ੍ਯਗਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੂਰ ਵਸ੍ਵੀਰਸ੍ਮੇ ਭੂਵਨ੍ਨਭਿष੍ਟਯਃ । ਵਯਂਵਯਂ ਤ ਆਸਾਂ ਸੁਮ੍ਨੇ ਸ੍ਯਾਮ ਵਜ੍ਰਿਵਃ
ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਵਿਚ ਰਹੀਏ, ਹੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ।
ਅਸ੍ਮੇ ਤਾ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਨ੍ਤੁ ਸਤ੍ਯਾਹਿਂਸਨ੍ਤੀਰੁਪਸ੍ਪृਸ਼ਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਯਾਸਾਂ ਭੁਜੋ ਧੇਨੂਨਾਂ ਨ ਵਜ੍ਰਿਵਃ
ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਉਹ ਸੱਚੀਆਂ, ਅਹਿੰਸਕ ਦਾਤਾਂ ਸਾਡੇ ਹੋਣ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣੀਏ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ।
ਅਹਸ੍ਤਾ ਯਦਪਦੀ ਵਰ੍ਧਤ ਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਵੇਦ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਸ਼ੁष੍ਣਂ ਪਰਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਯਵੇ ਨਿ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਥਃ
ਜਦੋ ਬਿਨਾ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਏ, ਤੂੰ, ਘੁੰਮ ਕੇ, ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਬਾਪਿਬੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੂਰ ਸੋਮਂ ਮਾ ਰਿषਣ੍ਯੋ ਵਸਵਾਨ ਵਸੁਃ ਸਨ੍ । ਉਤ ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਗृਣਤੋ ਮਘੋਨੋ ਮਹਸ਼੍ਚ ਰਾਯੋ ਰੇਵਤਸ੍ਕृਧੀ ਨਃ
ਪੀ, ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸੋਮ। ਤੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਵੇਂ, ਦੌਲਤਮੰਦ ਹੋ ਕੇ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਯਜਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਹਰੀਣਾਂ ਰਥ੍ਯਂ ਵਿਵ੍ਰਤਾਨਾਮ੍ । ਪ੍ਰ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁ ਦੋਧੁਵਦੂਰ੍ਧ੍ਵਥਾ ਭੂਦ੍ਵਿ ਸੇਨਾਭਿਰ੍ਦਯਮਾਨੋ ਵਿ ਰਾਧਸਾ
ਆਓ ਅਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਬਿਜਲੀ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭੂਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਦਾਡ਼ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਹਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਹਰੀ ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਯਾ ਵਨੇ ਵਿਦੇ ਵਸ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਘੈਰ੍ਮਘਵਾ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਭੁਵਤ੍ । ऋਭੁਰ੍ਵਾਜ ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਤ੍ਯਤੇ ਸ਼ਵੋऽਵ ਕ੍ਸ਼੍ਣੌਮਿ ਦਾਸਸ੍ਯ ਨਾਮ ਚਿਤ੍
ਉਸਦੇ ਭੂਰੇ ਘੋੜੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ, ਦੌਲਤਮੰਦ, ਦਾਨੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ। ਨਿਪੁੰਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਦਾਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਾ ਵਜ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਮਿਦਥਾ ਰਥਂ ਹਰੀ ਯਮਸ੍ਯ ਵਹਤੋ ਵਿ ਸੂਰਿਭਿਃ । ਆ ਤਿष੍ਠਤਿ ਮਘਵਾ ਸਨਸ਼੍ਰੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰਵਸਸ੍ਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਵਜਰ ਤੇ ਰਥ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਦ ਮਘਵਾਨ, ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ਚਿਨ੍ਨੁ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਯੂਥ੍ਯਾ ਸ੍ਵਾ ਸਚਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੂਣਿ ਹਰਿਤਾਭਿ ਪ੍ਰੁष੍ਣੁਤੇ । ਅਵ ਵੇਤਿ ਸੁਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸੁਤੇ ਮਧੂਦਿਦ੍ਧੂਨੋਤਿ ਵਾਤੋ ਯਥਾ ਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ, ਵੱਡਾ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਪੀਲੀ ਦਾਡੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ, ਤੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਘਰ ਵੱਲ ਉਤਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯੋ ਵਾਚਾ ਵਿਵਾਚੋ ਮृਧ੍ਰਵਾਚਃ ਪੁਰੂ ਸਹਸ੍ਰਾਸ਼ਿਵਾ ਜਘਾਨ । ਤਤ੍ਤਦਿਦਸ੍ਯ ਪੌਂਸ੍ਯਂ ਗृਣੀਮਸਿ ਪਿਤੇਵ ਯਸ੍ਤਵਿषੀਂ ਵਾਵृਧੇ ਸ਼ਵਃ
ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੈਰੀ ਮਾਰੇ—ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ।
ਸ੍ਤੋਮਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਮਦਾ ਅਜੀਜਨਨ੍ਨਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਪੁਰੁਤਮਂ ਸੁਦਾਨਵੇ । ਵਿਦ੍ਮਾ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਭੋਜਨਮਿਨਸ੍ਯ ਯਦਾ ਪਸ਼ੁਂ ਨ ਗੋਪਾਃ ਕਰਾਮਹੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਕ ਗੀਤ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ—ਬੇਮਿਸਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨੀ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਕਿਰ੍ਨ ਏਨਾ ਸਖ੍ਯਾ ਵਿ ਯੌषੁਸ੍ਤਵ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਮਦਸ੍ਯ ਚ ऋषੇਃ । ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤੇ ਪ੍ਰਮਤਿਂ ਦੇਵ ਜਾਮਿਵਦਸ੍ਮੇ ਤੇ ਸਨ੍ਤੁ ਸਖ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਾਨਿ
ਇਹ ਦੋਸਤੀ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਨਾ ਟੁੱਟੇ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵੀ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਇੰਦਰ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਂਗ; ਤੇਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦੋਸਤੀਆਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਮਿਮਂ ਪਿਬ ਮਧੁਮਨ੍ਤਂ ਚਮੂ ਸੁਤਮ੍ । ਅਸ੍ਮੇ ਰਯਿਂ ਨਿ ਧਾਰਯ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਪੁਰੂਵਸੋ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਇੰਦਰ, ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ, ਕਮੂ ਵਿਚ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਪੀ। ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੰ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਲਈ।
ਤ੍ਵਾਂ ਯਜ੍ਞੇਭਿਰੁਕ੍ਥੈਰੁਪ ਹਵ੍ਯੇਭਿਰੀਮਹੇ । ਸ਼ਚੀਪਤੇ ਸ਼ਚੀਨਾਂ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨੋ ਧੇਹਿ ਵਾਰ੍ਯਂ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨਾਂ, ਭਜਨਾਂ, ਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀਵਾਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਦੇ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਲਈ।
ਯਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮਸਿ ਰਧ੍ਰਸ੍ਯ ਚੋਦਿਤਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਤॄਣਾਮਵਿਤਾ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਦ੍ਵਿषੋ ਨਃ ਪਾਹ੍ਯਂਹਸੋ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਤੂੰ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ, ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਲਈ।
ਯੁਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਮਾਯਾਵਿਨਾ ਸਮੀਚੀ ਨਿਰਮਨ੍ਥਤਮ੍ । ਵਿਮਦੇਨ ਯਦੀਲ਼ਿਤਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਨਿਰਮਨ੍ਥਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਚਲਾਕ, ਮਿਲ ਕੇ, ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ, ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਰੜਕਿਆ; ਜਦ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਨਾਸਤਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੜਕਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਕृਪਨ੍ਤ ਸਮੀਚ੍ਯੋਰ੍ਨਿष੍ਪਤਨ੍ਤ੍ਯੋਃ । ਨਾਸਤ੍ਯਾਵਬ੍ਰੁਵਨ੍ਦੇਵਾਃ ਪੁਨਰਾ ਵਹਤਾਦਿਤਿ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਜਦ ਦੋਵੇਂ (ਨਾਸਤਿਆ) ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਕਲੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਾਸਤਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲਿਆਓ।'
ਮਧੁਮਨ੍ਮੇ ਪਰਾਯਣਂ ਮਧੁਮਤ੍ਪੁਨਰਾਯਨਮ੍ । ਤਾ ਨੋ ਦੇਵਾ ਦੇਵਤਯਾ ਯੁਵਂ ਮਧੁਮਤਸ੍ਕृਤਮ੍
ਮੇਰਾ ਜਾਣਾ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਦਿਵਤਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰੋ।
ਭਦ੍ਰਂ ਨੋ ਅਪਿ ਵਾਤਯ ਮਨੋ ਦਕ੍ਸ਼ਮੁਤ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਅਧਾ ਤੇ ਸਖ੍ਯੇ ਅਨ੍ਧਸੋ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਰਣਨ੍ਗਾਵੋ ਨ ਯਵਸੇ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਸਾਡੇ ਮਨ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਵਾ ਭੇਜੋ, ਸਾਨੂੰ ਹੁਨਰ ਤੇ ਸਮਝ ਦੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਸਾਡੇ ਮਨੋਰਥ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗੀ ਘੋੜੇ ਚਾਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ।
ਹृਦਿਸ੍ਪृਸ਼ਸ੍ਤ ਆਸਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸੋਮ ਧਾਮਸੁ । ਅਧਾ ਕਾਮਾ ਇਮੇ ਮਮ ਵਿ ਵੋ ਮਦੇ ਵਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੇ ਵਸੂਯਵੋ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਮਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਇਹ ਮਨੋਰਥ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ, ਧਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ।