ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰਿਣੋऽਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਕਮਰ੍ਕਿਣਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤ ਉਦ੍ਵਂਸ਼ਮਿਵ ਯੇਮਿਰੇ
ਗਾਇਤਰੀ ਦੇ ਗਾਇਕ ਤੇਰੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁਕਦੇ ਹਨ; ਪੰਡਿਤ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਉੱਚੀ ਝੰਡਾ ਵਾਂਗ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਸਾਨੋਃ ਸਾਨੁਮਾਰੁਹਦ੍ਭੂਰ੍ਯਸ੍ਪष੍ਟ ਕਰ੍ਤ੍ਵਮ੍ । ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਥਂ ਚੇਤਤਿ ਯੂਥੇਨ ਵृष੍ਣਿਰੇਜਤਿ
ਜਦ ਤੂੰ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਚੋਟੀ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਫ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਤਦ ਇੰਦਰ ਉਸ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਹਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਕੇਸ਼ਿਨਾ ਹਰੀ ਵृषਣਾ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਾ । ਅਥਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਪਾ ਗਿਰਾਮੁਪਸ਼੍ਰੁਤਿਂ ਚਰ
ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੀਲੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਜੋ ਜੋੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਫਿਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਆ।
ਏਹਿ ਸ੍ਤੋਮਾਁ ਅਭਿ ਸ੍ਵਰਾਭਿ ਗृਣੀਹ੍ਯਾ ਰੁਵ । ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਨੋ ਵਸੋ ਸਚੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਵਰ੍ਧਯ
ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਆ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ; ਦਇਆਲੂ ਹੋ; ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਵਧਾ।
ਉਕ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਵਰ੍ਧਨਂ ਪੁਰੁਨਿष੍षਿਧੇ । ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯਥਾ ਸੁਤੇषੁ ਣੋ ਰਾਰਣਤ੍ਸਖ੍ਯੇषੁ ਚ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧਾਈ ਦੀ ਬਾਣੀ ਬੋਲੋ, ਉਹ ਸਤਕਾਰ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ; ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਤੇ ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਤਮਿਤ੍ਸਖਿਤ੍ਵ ਈਮਹੇ ਤਂ ਰਾਯੇ ਤਂ ਸੁਵੀਰ੍ਯੇ । ਸ ਸ਼ਕ੍ਰ ਉਤ ਨਃ ਸ਼ਕਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਸੁ ਦਯਮਾਨਃ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਧਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਵੱਡਾ, ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ।
ਸੁਵਿਵृਤਂ ਸੁਨਿਰਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਦਾਤਮਿਦ੍ਯਸ਼ਃ । ਗਵਾਮਪ ਵ੍ਰਜਂ ਵृਧਿ ਕृਣੁष੍ਵ ਰਾਧੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦਾਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਸਤਾ ਖੁਲਾ ਤੇ ਸਾਫ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਧਨ ਦੇ; ਬੰਨ੍ਹਾ ਖੋਲ੍ਹ, ਸਾਨੂੰ ਵਧਾ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ।
ਨਹਿ ਤ੍ਵਾ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ऋਘਾਯਮਾਣਮਿਨ੍ਵਤਃ । ਜੇषਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਤੀਰਪਃ ਸਂ ਗਾ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਧੂਨੁਹਿ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਜਦ ਤੂੰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਚਮਕਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ—ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ।
ਆਸ਼੍ਰੁਤ੍ਕਰ੍ਣ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਂ ਨੂ ਚਿਦ੍ਦਧਿष੍ਵ ਮੇ ਗਿਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮਮਿਮਂ ਮਮ ਕृष੍ਵਾ ਯੁਜਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਸਤਕਾਰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਬਾਣੀ ਮੰਨ, ਇੰਦਰ—ਮੇਰਾ ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਫਲਦਾਇਕ ਕਰ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਦੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਵृषਨ੍ਤਮਂ ਵਾਜੇषੁ ਹਵਨਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਵृषਨ੍ਤਮਸ੍ਯ ਹੂਮਹ ਊਤਿਂ ਸਹਸ੍ਰਸਾਤਮਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਰਤ, ਜੋ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਵਿਰਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਦਾਤਾ ਹੈ।
ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੌਸ਼ਿਕ ਮਨ੍ਦਸਾਨਃ ਸੁਤਂ ਪਿਬ । ਨਵ੍ਯਮਾਯੁਃ ਪ੍ਰ ਸੂ ਤਿਰ ਕृਧੀ ਸਹਸ੍ਰਸਾਮृषਿਮ੍
ਹੇ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਦੇ ਇੰਦਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ; ਸਾਡੀ ਨਵੀਂ ਉਮਰ ਵਧਾ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਗਾਇਕ ਬਣਾ।
ਪਰਿ ਤ੍ਵਾ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਗਿਰ ਇਮਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਵृਦ੍ਧਾਯੁਮਨੁ ਵृਦ੍ਧਯੋ ਜੁष੍ਟਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਜੁष੍ਟਯਃ
ਹੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਇਹ ਬਾਣੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲੈਣ; ਉਹ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਜੋ ਉਮਰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਵੀਵृਧਨ੍ਸਮੁਦ੍ਰਵ੍ਯਚਸਂ ਗਿਰਃ । ਰਥੀਤਮਂ ਰਥੀਨਾਂ ਵਾਜਾਨਾਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍
ਸਭ ਬਾਣੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਸਤਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਰਥੀ, ਇਨਾਮਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਮੁਖੀ।
ਸਖ੍ਯੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਿਨੋ ਮਾ ਭੇਮ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤੇ । ਤ੍ਵਾਮਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮੋ ਜੇਤਾਰਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਾਂ—ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਡਰ ਨਾ ਕਰੀਏ; ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਅਜੈ।
ਪੂਰ੍ਵੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯੋ ਨ ਵਿ ਦਸ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੂਤਯਃ । ਯਦੀ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਮਂਹਤੇ ਮਘਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਜਦ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਂ ਭਿਨ੍ਦੁਰ੍ਯੁਵਾ ਕਵਿਰਮਿਤੌਜਾ ਅਜਾਯਤ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣੋ ਧਰ੍ਤਾ ਵਜ੍ਰੀ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਃ
ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਨੌਜਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਸੀਮ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਜਨਮਿਆ; ਇੰਦਰ, ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਵਧਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਵਲਸ੍ਯ ਗੋਮਤੋऽਪਾਵਰਦ੍ਰਿਵੋ ਬਿਲਮ੍ । ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਾ ਅਬਿਭ੍ਯੁषਸ੍ਤੁਜ੍ਯਮਾਨਾਸ ਆਵਿषੁਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਲਾ ਦੀ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਗੁਫਾ ਖੋਲ੍ਹੀ; ਦੇਵਤੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਏ।
ਤਵਾਹਂ ਸ਼ੂਰ ਰਾਤਿਭਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਯਂ ਸਿਨ੍ਧੁਮਾਵਦਨ੍ । ਉਪਾਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਗਿਰ੍ਵਣੋ ਵਿਦੁष੍ਟੇ ਤਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ੂਰ, ਮੈਂ ਚੌੜੀ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰ ਲਈ; ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਗਾਇਕ ਤੇ ਕਵੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਮਾਯਾਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਯਿਨਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁष੍ਣਮਵਾਤਿਰਃ । ਵਿਦੁष੍ਟੇ ਤਸ੍ਯ ਮੇਧਿਰਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸ੍ਯੁਤ੍ਤਿਰ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਚਲਾਕ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੇਰੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਲਾਘਾਵਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨਮੋਜਸਾਭਿ ਸ੍ਤੋਮਾ ਅਨੂषਤ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਯਸ੍ਯ ਰਾਤਯ ਉਤ ਵਾ ਸਨ੍ਤਿ ਭੂਯਸੀਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਹੋਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਮ੍ । ਅਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਯਜਨ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨਿਂ ਹਵੀਮਭਿਃ ਸਦਾ ਹਵਨ੍ਤ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਮ੍ । ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵਾਁ ਇਹਾ ਵਹ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੇ । ਅਸਿ ਹੋਤਾ ਨ ਈਡ੍ਯਃ
ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਰ੍ਹੀ 'ਤੇ ਜਨਮਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ।
ਤਾਁ ਉਸ਼ਤੋ ਵਿ ਬੋਧਯ ਯਦਗ੍ਨੇ ਯਾਸਿ ਦੂਤ੍ਯਮ੍ । ਦੇਵੈਰਾ ਸਤ੍ਸਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ
ਅਗਨਿ, ਜਦ ਤੂੰ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਉਤਸੁਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਰ੍ਹੀ 'ਤੇ ਬੈਠ।
ਘृਤਾਹਵਨ ਦੀਦਿਵਃ ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਮ ਰਿषਤੋ ਦਹ । ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ; ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਅਗ੍ਨਿਨਾਗ੍ਨਿਃ ਸਮਿਧ੍ਯਤੇ ਕਵਿਰ੍ਗृਹਪਤਿਰ੍ਯੁਵਾ । ਹਵ੍ਯਵਾਡ੍ਜੁਹ੍ਵਾਸ੍ਯਃ
ਅਗਨਿ ਰਾਹੀਂ ਅਗਨਿ ਜਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਨੌਜਵਾਨ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਪਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਵਿਮਗ੍ਨਿਮੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾਣਮਧ੍ਵਰੇ । ਦੇਵਮਮੀਵਚਾਤਨਮ੍
ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਲਾਹੋ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਰਿਵਾਜ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਤੇ ਨਿਆਂਵਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਹਮਲਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਹਵਿष੍ਪਤਿਰ੍ਦੂਤਂ ਦੇਵ ਸਪਰ੍ਯਤਿ । ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਾਵਿਤਾ ਭਵ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਦੂਤ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਯੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਹਵਿष੍ਮਾਁ ਆਵਿਵਾਸਤਿ । ਤਸ੍ਮੈ ਪਾਵਕ ਮृਲ਼ਯ
ਜੋ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਉਸ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਸ ਨਃ ਪਾਵਕ ਦੀਦਿਵੋऽਗ੍ਨੇ ਦੇਵਾਁ ਇਹਾ ਵਹ । ਉਪ ਯਜ੍ਞਂ ਹਵਿਸ਼੍ਚ ਨਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ; ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਤੇ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।