ਪੂषੇਮਾ ਆਸ਼ਾ ਅਨੁ ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਭਯਤਮੇਨ ਨੇषਤ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਦਾ ਆਘृਣਿਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰੋऽਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍ਪੁਰ ਏਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਪੂਸ਼ਨ ਸਾਰੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ-ਵਲੀਆਂ ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ, ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਪਥੇ ਪਥਾਮਜਨਿष੍ਟ ਪੂषਾ ਪ੍ਰਪਥੇ ਦਿਵਃ ਪ੍ਰਪਥੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਉਭੇ ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਤਮੇ ਸਧਸ੍ਥੇ ਆ ਚ ਪਰਾ ਚ ਚਰਤਿ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਪੂਸ਼ਨ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਨਮਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ। ਦੋਹਾਂ ਪਿਆਰੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਉਂਦਾ-ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਹਵਨ੍ਤੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮਧ੍ਵਰੇ ਤਾਯਮਾਨੇ । ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਸੁਕृਤੋ ਅਹ੍ਵਯਨ੍ਤ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਾਰ੍ਯਂ ਦਾਤ੍
ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਨੇਕ ਲੋਕ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਸਰਸਵਤੀ ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਨ ਦਵੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਯਾ ਸਰਥਂ ਯਯਾਥ ਸ੍ਵਧਾਭਿਰ੍ਦੇਵਿ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਮਦਨ੍ਤੀ । ਆਸਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿਨ੍ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਾਦਯਸ੍ਵਾਨਮੀਵਾ ਇष ਆ ਧੇਹ੍ਯਸ੍ਮੇ
ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਰੱਖ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਯਾਂ ਪਿਤਰੋ ਹਵਨ੍ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯਜ੍ਞਮਭਿਨਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ । ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਘਮਿਲ਼ੋ ਅਤ੍ਰ ਭਾਗਂ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਯਜਮਾਨੇषੁ ਧੇਹਿ
ਪਿਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਧਨ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ।
ਆਪੋ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਤਰਃ ਸ਼ੁਨ੍ਧਯਨ੍ਤੁ ਘृਤੇਨ ਨੋ ਘृਤਪ੍ਵਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਹਿ ਰਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਹਨ੍ਤਿ ਦੇਵੀਰੁਦਿਦਾਭ੍ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਰਾ ਪੂਤ ਏਮਿ
ਪਾਣੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਣ। ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ। ਦੇਵੀ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਰਾ ਮੈਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਦ੍ਰਪ੍ਸਸ਼੍ਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਪ੍ਰਥਮਾਁ ਅਨੁ ਦ੍ਯੂਨਿਮਂ ਚ ਯੋਨਿਮਨੁ ਯਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਃ । ਸਮਾਨਂ ਯੋਨਿਮਨੁ ਸਂਚਰਨ੍ਤਂ ਦ੍ਰਪ੍ਸਂ ਜੁਹੋਮ੍ਯਨੁ ਸਪ੍ਤ ਹੋਤ੍ਰਾਃ
ਬੂੰਦ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵਹਿ ਕੇ, ਇਸ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਮੈਂ ਇੱਕੋ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਚਲ ਰਹੀ ਬੂੰਦ, ਸੱਤ ਹੋਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਤੇ ਦ੍ਰਪ੍ਸ ਸ੍ਕਨ੍ਦਤਿ ਯਸ੍ਤੇ ਅਂਸ਼ੁਰ੍ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤੋ ਧਿषਣਾਯਾ ਉਪਸ੍ਥਾਤ੍ । ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋਰ੍ਵਾ ਪਰਿ ਵਾ ਯਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਤ੍ਤਂ ਤੇ ਜੁਹੋਮਿ ਮਨਸਾ ਵषਟ੍ਕृਤਮ੍
ਤੇਰੀ ਜੋ ਬੂੰਦ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਜੋ ਕਿਰਣ ਬਾਂਹ ਤੋਂ ਧਿਸ਼ਣਾ ਤੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਯਜਕ ਜਾਂ ਛਾਣਣ ਤੋਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਮਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਤੇ ਦ੍ਰਪ੍ਸ ਸ੍ਕਨ੍ਨੋ ਯਸ੍ਤੇ ਅਂਸ਼ੁਰਵਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪਰਃ ਸ੍ਰੁਚਾ । ਅਯਂ ਦੇਵੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸਂ ਤਂ ਸਿਞ੍ਚਤੁ ਰਾਧਸੇ
ਤੇਰੀ ਜੋ ਬੂੰਦ ਵਹੀ, ਤੇਰੀ ਜੋ ਕਿਰਣ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਚਮਚ ਨਾਲ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਪਾ ਦੇ।
ਪਯਸ੍ਵਤੀਰੋषਧਯਃ ਪਯਸ੍ਵਨ੍ਮਾਮਕਂ ਵਚਃ । ਅਪਾਂ ਪਯਸ੍ਵਦਿਤ੍ਪਯਸ੍ਤੇਨ ਮਾ ਸਹ ਸ਼ੁਨ੍ਧਤ
ਦੂਧ ਵਾਲੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਵੀ ਦੂਧ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਦੂਧ ਵੀ ਦੂਧ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਧੋ।
ਪਰਂ ਮृਤ੍ਯੋ ਅਨੁ ਪਰੇਹਿ ਪਨ੍ਥਾਂ ਯਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵ ਇਤਰੋ ਦੇਵਯਾਨਾਤ੍ । ਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਮਤੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਮਾ ਨਃ ਪ੍ਰਜਾਂ ਰੀਰਿषੋ ਮੋਤ ਵੀਰਾਨ੍
ਹੇ ਮੌਤ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਖਦਾ ਅਤੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ: ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ।
ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪਦਂ ਯੋਪਯਨ੍ਤੋ ਯਦੈਤ ਦ੍ਰਾਘੀਯ ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਤਰਂ ਦਧਾਨਾਃ । ਆਪ੍ਯਾਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਧਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਪੂਤਾ ਭਵਤ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸਃ
ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਬਣਾਉਣ। ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਯੋਗ ਬਣੋ।
ਇਮੇ ਜੀਵਾ ਵਿ ਮृਤੈਰਾਵਵृਤ੍ਰਨ੍ਨਭੂਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਦੇਵਹੂਤਿਰ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ । ਪ੍ਰਾਞ੍ਚੋ ਅਗਾਮ ਨृਤਯੇ ਹਸਾਯ ਦ੍ਰਾਘੀਯ ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਤਰਂ ਦਧਾਨਾਃ
ਇਹ ਜੀਵਤ ਲੋਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਆਓ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ, ਨੱਚੀਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਬਣਾਈਏ।
ਇਮਂ ਜੀਵੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿਧਿਂ ਦਧਾਮਿ ਮੈषਾਂ ਨੁ ਗਾਦਪਰੋ ਅਰ੍ਥਮੇਤਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਜੀਵਨ੍ਤੁ ਸ਼ਰਦਃ ਪੁਰੂਚੀਰਨ੍ਤਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਂ ਦਧਤਾਂ ਪਰ੍ਵਤੇਨ
ਮੈਂ ਜੀਵਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਹੱਦ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਪਾਸੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਉਹ ਸੌ ਹਾਰਾਂ ਜੀਵਣ, ਵਧਣ-ਫਲਣ, ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਦੂਰ ਰੱਖਣ।
ਯਥਾਹਾਨ੍ਯਨੁਪੂਰ੍ਵਂ ਭਵਨ੍ਤਿ ਯਥ ऋਤਵ ऋਤੁਭਿਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਾਧੁ । ਯਥਾ ਨ ਪੂਰ੍ਵਮਪਰੋ ਜਹਾਤ੍ਯੇਵਾ ਧਾਤਰਾਯੂਂषਿ ਕਲ੍ਪਯੈषਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਪਿੱਛਲੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣ। ਹੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾ।
ਆ ਰੋਹਤਾਯੁਰ੍ਜਰਸਂ ਵृਣਾਨਾ ਅਨੁਪੂਰ੍ਵਂ ਯਤਮਾਨਾ ਯਤਿ ष੍ਠ । ਇਹ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸੁਜਨਿਮਾ ਸਜੋषਾ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਃ ਕਰਤਿ ਜੀਵਸੇ ਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਉਮਰ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਚੁਣ ਕੇ ਉੱਠੋ, ਕਦਮ-ਕਦਮ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੋ ਤੇ ਢੀਠ ਰਹੋ। ਇੱਥੇ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ ਜੀਵਣ ਲਈ।
ਇਮਾ ਨਾਰੀਰਵਿਧਵਾਃ ਸੁਪਤ੍ਨੀਰਾਞ੍ਜਨੇਨ ਸਰ੍ਪਿषਾ ਸਂ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤੁ । ਅਨਸ਼੍ਰਵੋऽਨਮੀਵਾਃ ਸੁਰਤ੍ਨਾ ਆ ਰੋਹਨ੍ਤੁ ਜਨਯੋ ਯੋਨਿਮਗ੍ਰੇ
ਇਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਅੰਗ ਲਗਾ ਕੇ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਆਉਣ। ਬਿਨਾ ਅੰਸੂਆਂ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਜਨਮ ਦੇ ਅਗਲੇ ਪਾਸੇ ਚੜ੍ਹਨ।
ਉਦੀਰ੍ष੍ਵ ਨਾਰ੍ਯਭਿ ਜੀਵਲੋਕਂ ਗਤਾਸੁਮੇਤਮੁਪ ਸ਼ੇष ਏਹਿ । ਹਸ੍ਤਗ੍ਰਾਭਸ੍ਯ ਦਿਧਿषੋਸ੍ਤਵੇਦਂ ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਜਨਿਤ੍ਵਮਭਿ ਸਂ ਬਭੂਥ
ਉਠੋ, ਔਰਤ, ਜੀਵਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵੱਲ ਆਓ; ਇੱਥੇ ਆਓ ਜਿੱਥੇ ਜੀਵਨ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋ ਗਈ; ਹੁਣ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਾਂ ਬਣੀ।
ਧਨੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਦਾਦਦਾਨੋ ਮृਤਸ੍ਯਾਸ੍ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਯ ਵਰ੍ਚਸੇ ਬਲਾਯ । ਅਤ੍ਰੈਵ ਤ੍ਵਮਿਹ ਵਯਂ ਸੁਵੀਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸ੍ਪृਧੋ ਅਭਿਮਾਤੀਰ੍ਜਯੇਮ
ਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਲ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਉਪ ਸਰ੍ਪ ਮਾਤਰਂ ਭੂਮਿਮੇਤਾਮੁਰੁਵ੍ਯਚਸਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਸੁਸ਼ੇਵਾਮ੍ । ਊਰ੍ਣਮ੍ਰਦਾ ਯੁਵਤਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤ ਏषਾ ਤ੍ਵਾ ਪਾਤੁ ਨਿਰृਤੇਰੁਪਸ੍ਥਾਤ੍
ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਇਸ ਧਰਤੀ, ਵਸੀਅਤ ਤੇ ਦਯਾਲੂ, ਨੇੜੇ ਆ। ਨਰਮ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਜਿਹੀ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਵੇ ਤੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੇ।
ਉਚ੍ਛ੍ਵਞ੍ਚਸ੍ਵ ਪृਥਿਵਿ ਮਾ ਨਿ ਬਾਧਥਾਃ ਸੂਪਾਯਨਾਸ੍ਮੈ ਭਵ ਸੂਪਵਞ੍ਚਨਾ । ਮਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਸਿਚਾਭ੍ਯੇਨਂ ਭੂਮ ਊਰ੍ਣੁਹਿ
ਉੱਠ, ਧਰਤੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਾਰ ਨਾ ਪਾ; ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਬਣ। ਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਢੱਕ।
ਉਚ੍ਛ੍ਵਞ੍ਚਮਾਨਾ ਪृਥਿਵੀ ਸੁ ਤਿष੍ਠਤੁ ਸਹਸ੍ਰਂ ਮਿਤ ਉਪ ਹਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤਾਮ੍ । ਤੇ ਗृਹਾਸੋ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾਸ੍ਮੈ ਸ਼ਰਣਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰ
ਉੱਠਦੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਚੰਗੀ ਤੇ ਢੀਠ ਰਹੇ; ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ। ਉਸ ਦੇ ਘਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਇੱਥੇ ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਆਸਰੇ ਬਣਨ।
ਉਤ੍ਤੇ ਸ੍ਤਭ੍ਨਾਮਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਰੀਮਂ ਲੋਗਂ ਨਿਦਧਨ੍ਮੋ ਅਹਂ ਰਿषਮ੍ । ਏਤਾਂ ਸ੍ਥੂਣਾਂ ਪਿਤਰੋ ਧਾਰਯਨ੍ਤੁ ਤੇऽਤ੍ਰਾ ਯਮਃ ਸਾਦਨਾ ਤੇ ਮਿਨੋਤੁ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਧਰਤੀ ਖੜੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਲੱਕੜ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਪੁਰਖੇ ਇਸ ਥੰਮ ਨੂੰ ਢੋਣ, ਇੱਥੇ ਯਮ ਤੈਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਤੀਚੀਨੇ ਮਾਮਹਨੀष੍ਵਾਃ ਪਰ੍ਣਮਿਵਾ ਦਧੁਃ । ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਜਗ੍ਰਭਾ ਵਾਚਮਸ਼੍ਵਂ ਰਸ਼ਨਯਾ ਯਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੱਖਿਆ, ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ। ਮੈਂ ਪੱਛਮੀ ਬੋਲੀ ਫੜੀ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਰੱਸੇ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿ ਵਰ੍ਤਧ੍ਵਂ ਮਾਨੁ ਗਾਤਾਸ੍ਮਾਨ੍ਸਿषਕ੍ਤ ਰੇਵਤੀਃ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਪੁਨਰ੍ਵਸੂ ਅਸ੍ਮੇ ਧਾਰਯਤਂ ਰਯਿਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਜਾਓ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ। ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿਓ।
ਪੁਨਰੇਨਾ ਨਿ ਵਰ੍ਤਯ ਪੁਨਰੇਨਾ ਨ੍ਯਾ ਕੁਰੁ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਏਣਾ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤ੍ਵਗ੍ਨਿਰੇਨਾ ਉਪਾਜਤੁ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲਿਆਓ, ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਟਿਕਾਓ। ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕੇ, ਅੱਗ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੇ।
ਪੁਨਰੇਤਾ ਨਿ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤਾਮਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁष੍ਯਨ੍ਤੁ ਗੋਪਤੌ । ਇਹੈਵਾਗ੍ਨੇ ਨਿ ਧਾਰਯੇਹ ਤਿष੍ਠਤੁ ਯਾ ਰਯਿਃ
ਇਹ ਮੁੜ ਆਉਣ, ਸਾਡੇ ਆਸਰੇ ਹੇਠ ਵਧਣ। ਇੱਥੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਦੌਲਤ ਟਿਕੀ ਰਹੇ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੇ।
ਯਨ੍ਨਿਯਾਨਂ ਨ੍ਯਯਨਂ ਸਂਜ੍ਞਾਨਂ ਯਤ੍ਪਰਾਯਣਮ੍ । ਆਵਰ੍ਤਨਂ ਨਿਵਰ੍ਤਨਂ ਯੋ ਗੋਪਾ ਅਪਿ ਤਂ ਹੁਵੇ
ਜੋ ਵੀ ਜਾਣਾ, ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ, ਪਛਾਣ, ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਜੋ ਮੁੜ ਲਿਆਉਂਦਾ ਤੇ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ।
ਯ ਉਦਾਨਡ੍ਵ੍ਯਯਨਂ ਯ ਉਦਾਨਟ੍ ਪਰਾਯਣਮ੍ । ਆਵਰ੍ਤਨਂ ਨਿਵਰ੍ਤਨਮਪਿ ਗੋਪਾ ਨਿ ਵਰ੍ਤਤਾਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਦੂਰ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਜੋ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ, ਰੱਖਵਾਲਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਕਰੇ।
ਆ ਨਿਵਰ੍ਤ ਨਿ ਵਰ੍ਤਯ ਪੁਨਰ੍ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਾ ਦੇਹਿ । ਜੀਵਾਭਿਰ੍ਭੁਨਜਾਮਹੈ
ਵਾਪਸ ਆ, ਮੁੜ ਲਿਆਓ; ਇੰਦ੍ਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਜੀਵਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ।