ਯੇ ਚੇਹ ਪਿਤਰੋ ਯੇ ਚ ਨੇਹ ਯਾਁਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਮ ਯਾਁ ਉ ਚ ਨ ਪ੍ਰਵਿਦ੍ਮ । ਤ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਥ ਯਤਿ ਤੇ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸ੍ਵਧਾਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞਂ ਸੁਕृਤਂ ਜੁषਸ੍ਵ
ਜਿਹੜੇ ਪਿਤਰ ਇਥੇ ਹਨ ਜਾਂ ਇਥੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ—ਤੂੰ, ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਬਣਾਇਆ ਯਗ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਯੇ ਅਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾ ਯੇ ਅਨਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾ ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਵਃ ਸ੍ਵਧਯਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ । ਤੇਭਿਃ ਸ੍ਵਰਾਲ਼ਸੁਨੀਤਿਮੇਤਾਂ ਯਥਾਵਸ਼ਂ ਤਨ੍ਵਂ ਕਲ੍ਪਯਸ੍ਵ
ਜਿਹੜੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੇਕੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਸੇਕੇ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਲੈ ਚੱਲ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਰੀਰ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਬਣਾਓ।
ਮੈਨਮਗ੍ਨੇ ਵਿ ਦਹੋ ਮਾਭਿ ਸ਼ੋਚੋ ਮਾਸ੍ਯ ਤ੍ਵਚਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਮਾ ਸ਼ਰੀਰਮ੍ । ਯਦਾ ਸ਼ृਤਂ ਕृਣਵੋ ਜਾਤਵੇਦੋऽਥੇਮੇਨਂ ਪ੍ਰ ਹਿਣੁਤਾਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਃ
ਅੱਗਣੀ, ਇਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਸਾੜ, ਨਾ ਜਲਾਓ, ਨਾ ਇਸਦੀ ਚਮੜੀ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾੜੋ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਪਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲ ਭੇਜ।
ਸ਼ृਤਂ ਯਦਾ ਕਰਸਿ ਜਾਤਵੇਦੋऽਥੇਮੇਨਂ ਪਰਿ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਃ । ਯਦਾ ਗਚ੍ਛਾਤ੍ਯਸੁਨੀਤਿਮੇਤਾਮਥਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਸ਼ਨੀਰ੍ਭਵਾਤਿ
ਜਦ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਪਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਲਪੇਟ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ। ਜਦ ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਗਚ੍ਛਤੁ ਵਾਤਮਾਤ੍ਮਾ ਦ੍ਯਾਂ ਚ ਗਚ੍ਛ ਪृਥਿਵੀਂ ਚ ਧਰ੍ਮਣਾ । ਅਪੋ ਵਾ ਗਚ੍ਛ ਯਦਿ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਹਿਤਮੋषਧੀषੁ ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠਾ ਸ਼ਰੀਰੈਃ
ਇਸਦੀ ਅੱਖ ਸੂਰਜ ਵੱਲ, ਸਾਹ ਹਵਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਨਾਲ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਪਾਣੀਆਂ 'ਚ ਤੇਰਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵੇ; ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ ਰਹੇ।
ਅਜੋ ਭਾਗਸ੍ਤਪਸਾ ਤਂ ਤਪਸ੍ਵ ਤਂ ਤੇ ਸ਼ੋਚਿਸ੍ਤਪਤੁ ਤਂ ਤੇ ਅਰ੍ਚਿਃ । ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਜਾਤਵੇਦਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਵਹੈਨਂ ਸੁਕृਤਾਮੁ ਲੋਕਮ੍
ਜੋ ਅਜਨਮਾ ਭਾਗ ਹੈ, ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੀ ਲੂ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ, ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਆਪਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਲੈ ਚੱਲ।
ਅਵ ਸृਜ ਪੁਨਰਗ੍ਨੇ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯਸ੍ਤ ਆਹੁਤਸ਼੍ਚਰਤਿ ਸ੍ਵਧਾਭਿਃ । ਆਯੁਰ੍ਵਸਾਨ ਉਪ ਵੇਤੁ ਸ਼ੇषਃ ਸਂ ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਤਨ੍ਵਾ ਜਾਤਵੇਦਃ
ਅੱਗਣੀ, ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਆਯੁ ਤੱਕ ਆ ਕੇ ਰਹੇ, ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਸਰੀਰ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਕੁਨ ਆਤੁਤੋਦ ਪਿਪੀਲਃ ਸਰ੍ਪ ਉਤ ਵਾ ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਦਗਦਂ ਕृਣੋਤੁ ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਁ ਆਵਿਵੇਸ਼
ਕੋਈ ਕਾਲਾ ਪੰਛੀ, ਚੀਟੀ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੋਵੇ—ਅੱਗਣੀ ਉਹ ਸਭ ਨੁਕਸਾਨ ਰਹਿਤ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਵੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਵਰ੍ਮ ਪਰਿ ਗੋਭਿਰ੍ਵ੍ਯਯਸ੍ਵ ਸਂ ਪ੍ਰੋਰ੍ਣੁष੍ਵ ਪੀਵਸਾ ਮੇਦਸਾ ਚ । ਨੇਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧृष੍ਣੁਰ੍ਹਰਸਾ ਜਰ੍ਹृषਾਣੋ ਦਧृਗ੍ਵਿਧਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਪਰ੍ਯਙ੍ਖਯਾਤੇ
ਅੱਗ ਦੇ ਕਵਚ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਘੇਰਾਈ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈ। ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਮਾਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਲੈ। ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਗੇ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਪਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਇਮਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਚਮਸਮ੍ ਮਾ ਵਿ ਜਿਹ੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਉਤ ਸੋਮ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਏष ਯਸ਼੍ ਚਮਸੋ ਦੇਵਪਾਨਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵਾ ਅਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ
ਅੱਗਨਿ, ਇਸ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜੀਂ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਂਡਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਮ੍ ਪ੍ਰ ਹਿਣੋਮਿ ਦੂਰꣳ ਯਮਰਾਜ੍ਞੋ ਗਚ੍ਛਤੁ ਰਿਪ੍ਰਵਾਹਃ । ਇਹੈਵਾਯਮ੍ ਇਤਰੋ ਜਾਤਵੇਦਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯꣳ ਵਹਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਮੈਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅੱਗਨਿ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਯਮ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਧਾਰਾ ਉਥੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਦੂਜਾ ਜਾਤਵੇਦ, ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਥੇ ਹੀ ਰਹੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵੇ।
ਯੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਵੋ ਗृਹਮ੍ ਇਮਮ੍ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨ੍ ਇਤਰꣳ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ । ਤꣳ ਹਰਾਮਿ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਾਯ ਦੇਵꣳ ਸ ਘਰ੍ਮਮ੍ ਇਨ੍ਵਾਤ੍ ਪਰਮੇ ਸਧਸ੍ਥੇ
ਉਹ ਅੱਗ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਵਜੋਂ ਆਈ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲਈ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਕ੍ਰਵ੍ਯਵਾਹਨਃ ਪਿਤॄਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ ऋਤਾਵृਧਃ । ਪ੍ਰੇਦ੍ ਉ ਹਵ੍ਯਾਨਿ ਵੋਚਤਿ ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਪਿਤृਭ੍ਯ ਆ
ਉਹ ਅੱਗ ਜੋ ਮਾਸ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਭੋਗਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ ਤ੍ਵਾ ਨਿ ਧੀਮਹ੍ਯ੍ ਉਸ਼ਨ੍ਤਃ ਸਮ੍ ਇਧੀਮਹਿ । ਉਸ਼ਨ੍ਨ੍ ਉਸ਼ਤ ਆ ਵਹ ਪਿਤॄਨ੍ ਹਵਿषੇ ਅਤ੍ਤਵੇ
ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਭੇਟ 'ਤੇ, ਹੋਰ ਚਮਕ ਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਲਿਆ।
ਯꣳ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਦਹਸ੍ ਤਮ੍ ਉ ਨਿਰ੍ ਵਾਪਯਾ ਪੁਨਃ । ਕਿਯਾਮ੍ਬ੍ਵ੍ ਅਤ੍ਰ ਰੋਹਤੁ ਪਾਕਦੂਰ੍ਵਾ ਵ੍ਯਲ੍ਕਸ਼ਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਅੱਗੇ, ਇਕੱਠਾ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਠੰਢਾ ਕਰ ਦੇ; ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਮਾਸ ਤੇ ਚਮੜੀ ਸਮੇਤ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਕੇ ਆਵੇ।
ਸ਼ੀਤਿਕੇ ਸ਼ੀਤਿਕਾਵਤਿ ਹ੍ਲਾਦਿਕੇ ਹ੍ਲਾਦਿਕਾਵਤਿ । ਮਣ੍ਡੂਕ੍ਯਾ੩ ਸੁ ਸꣳ ਗਮ ਇਮꣳ ਸ੍ਵ੍ ਅ੧ਗ੍ਨਿꣳ ਹਰ੍षਯ
ਹੇ ਠੰਢਕ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਠੰਢਕ ਵਿੱਚ; ਹੇ ਤਾਜਗੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਤਾਜਗੀ ਵਿੱਚ; ਮੈਂਡਕ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਕਰ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਦੁਹਿਤ੍ਰੇ ਵਹਤੁਂ ਕृਣੋਤੀਤੀਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਭੁਵਨਂ ਸਮੇਤਿ । ਯਮਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਪਰ੍ਯੁਹ੍ਯਮਾਨਾ ਮਹੋ ਜਾਯਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤੋ ਨਨਾਸ਼
ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਵਿਆਹ ਦਾ ਬੰਧਨ ਬਣਾਇਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਯਮ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਵਿਆਹੀ ਗਈ ਸੀ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਲੁਕ ਗਈ।
ਅਪਾਗੂਹਨ੍ਨਮृਤਾਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਕृਤ੍ਵੀ ਸਵਰ੍ਣਾਮਦਦੁਰ੍ਵਿਵਸ੍ਵਤੇ । ਉਤਾਸ਼੍ਵਿਨਾਵਭਰਦ੍ਯਤ੍ਤਦਾਸੀਦਜਹਾਦੁ ਦ੍ਵਾ ਮਿਥੁਨਾ ਸਰਣ੍ਯੂਃ
ਅਮਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਰਦਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸੇ ਰੂਪ ਦੀ ਹੋਰ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਜੋ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਲੈ ਗਿਆ; ਸਰਣਯੂ ਨੇ ਦੋ ਜੁੜਵਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂषਾ ਤ੍ਵੇਤਸ਼੍ਚ੍ਯਾਵਯਤੁ ਪ੍ਰ ਵਿਦ੍ਵਾਨਨष੍ਟਪਸ਼ੁਰ੍ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾਃ । ਸ ਤ੍ਵੈਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿ ਦਦਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਵਿਦਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯਃ
ਪੂਸ਼ਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਆਪਣਾ ਪਸ਼ੂ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦਾ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਚੰਗੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਆਯੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਃ ਪਰਿ ਪਾਸਤਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂषਾ ਤ੍ਵਾ ਪਾਤੁ ਪ੍ਰਪਥੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ । ਯਤ੍ਰਾਸਤੇ ਸੁਕृਤੋ ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਯਯੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਦਧਾਤੁ
ਪੂਸ਼ਨ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਰਸਤੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਰਖੇ। ਜਿੱਥੇ ਨੇਕ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਗਏ ਹਨ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖੇ।
ਪੂषੇਮਾ ਆਸ਼ਾ ਅਨੁ ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਭਯਤਮੇਨ ਨੇषਤ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਦਾ ਆਘृਣਿਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰੋऽਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍ਪੁਰ ਏਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਪੂਸ਼ਨ ਸਾਰੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ-ਵਲੀਆਂ ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇ, ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਪਥੇ ਪਥਾਮਜਨਿष੍ਟ ਪੂषਾ ਪ੍ਰਪਥੇ ਦਿਵਃ ਪ੍ਰਪਥੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਉਭੇ ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਤਮੇ ਸਧਸ੍ਥੇ ਆ ਚ ਪਰਾ ਚ ਚਰਤਿ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਪੂਸ਼ਨ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਨਮਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ। ਦੋਹਾਂ ਪਿਆਰੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਉਂਦਾ-ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਹਵਨ੍ਤੇ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮਧ੍ਵਰੇ ਤਾਯਮਾਨੇ । ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਸੁਕृਤੋ ਅਹ੍ਵਯਨ੍ਤ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਾਰ੍ਯਂ ਦਾਤ੍
ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਨੇਕ ਲੋਕ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਸਰਸਵਤੀ ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਨ ਦਵੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਯਾ ਸਰਥਂ ਯਯਾਥ ਸ੍ਵਧਾਭਿਰ੍ਦੇਵਿ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਮਦਨ੍ਤੀ । ਆਸਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿਨ੍ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਾਦਯਸ੍ਵਾਨਮੀਵਾ ਇष ਆ ਧੇਹ੍ਯਸ੍ਮੇ
ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਰੱਖ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਯਾਂ ਪਿਤਰੋ ਹਵਨ੍ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯਜ੍ਞਮਭਿਨਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ । ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਘਮਿਲ਼ੋ ਅਤ੍ਰ ਭਾਗਂ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਯਜਮਾਨੇषੁ ਧੇਹਿ
ਪਿਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਧਨ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ।
ਆਪੋ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਤਰਃ ਸ਼ੁਨ੍ਧਯਨ੍ਤੁ ਘृਤੇਨ ਨੋ ਘृਤਪ੍ਵਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਹਿ ਰਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਹਨ੍ਤਿ ਦੇਵੀਰੁਦਿਦਾਭ੍ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਰਾ ਪੂਤ ਏਮਿ
ਪਾਣੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਣ। ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ। ਦੇਵੀ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਰਾ ਮੈਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਦ੍ਰਪ੍ਸਸ਼੍ਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਪ੍ਰਥਮਾਁ ਅਨੁ ਦ੍ਯੂਨਿਮਂ ਚ ਯੋਨਿਮਨੁ ਯਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਃ । ਸਮਾਨਂ ਯੋਨਿਮਨੁ ਸਂਚਰਨ੍ਤਂ ਦ੍ਰਪ੍ਸਂ ਜੁਹੋਮ੍ਯਨੁ ਸਪ੍ਤ ਹੋਤ੍ਰਾਃ
ਬੂੰਦ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵਹਿ ਕੇ, ਇਸ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਮੈਂ ਇੱਕੋ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਚਲ ਰਹੀ ਬੂੰਦ, ਸੱਤ ਹੋਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਤੇ ਦ੍ਰਪ੍ਸ ਸ੍ਕਨ੍ਦਤਿ ਯਸ੍ਤੇ ਅਂਸ਼ੁਰ੍ਬਾਹੁਚ੍ਯੁਤੋ ਧਿषਣਾਯਾ ਉਪਸ੍ਥਾਤ੍ । ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋਰ੍ਵਾ ਪਰਿ ਵਾ ਯਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਤ੍ਤਂ ਤੇ ਜੁਹੋਮਿ ਮਨਸਾ ਵषਟ੍ਕृਤਮ੍
ਤੇਰੀ ਜੋ ਬੂੰਦ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਜੋ ਕਿਰਣ ਬਾਂਹ ਤੋਂ ਧਿਸ਼ਣਾ ਤੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਯਜਕ ਜਾਂ ਛਾਣਣ ਤੋਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਮਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਤੇ ਦ੍ਰਪ੍ਸ ਸ੍ਕਨ੍ਨੋ ਯਸ੍ਤੇ ਅਂਸ਼ੁਰਵਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪਰਃ ਸ੍ਰੁਚਾ । ਅਯਂ ਦੇਵੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸਂ ਤਂ ਸਿਞ੍ਚਤੁ ਰਾਧਸੇ
ਤੇਰੀ ਜੋ ਬੂੰਦ ਵਹੀ, ਤੇਰੀ ਜੋ ਕਿਰਣ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਚਮਚ ਨਾਲ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਪਾ ਦੇ।
ਪਯਸ੍ਵਤੀਰੋषਧਯਃ ਪਯਸ੍ਵਨ੍ਮਾਮਕਂ ਵਚਃ । ਅਪਾਂ ਪਯਸ੍ਵਦਿਤ੍ਪਯਸ੍ਤੇਨ ਮਾ ਸਹ ਸ਼ੁਨ੍ਧਤ
ਦੂਧ ਵਾਲੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਵੀ ਦੂਧ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਦੂਧ ਵੀ ਦੂਧ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਧੋ।