ਅਪੇਤ ਵੀਤ ਵਿ ਚ ਸਰ੍ਪਤਾਤੋऽਸ੍ਮਾ ਏਤਂ ਪਿਤਰੋ ਲੋਕਮਕ੍ਰਨ੍ । ਅਹੋਭਿਰਦ੍ਭਿਰਕ੍ਤੁਭਿਰ੍ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਯਮੋ ਦਦਾਤ੍ਯਵਸਾਨਮਸ੍ਮੈ
ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਜਾਓ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਓ, ਹਟ ਜਾਓ। ਸਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਲੋਕ ਉਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਦਿਨਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਯਮ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ ਠਿਕਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿ ਦ੍ਰਵ ਸਾਰਮੇਯੌ ਸ਼੍ਵਾਨੌ ਚਤੁਰਕ੍ਸ਼ੌ ਸ਼ਬਲੌ ਸਾਧੁਨਾ ਪਥਾ । ਅਥਾ ਪਿਤॄਨ੍ਸੁਵਿਦਤ੍ਰਾਁ ਉਪੇਹਿ ਯਮੇਨ ਯੇ ਸਧਮਾਦਂ ਮਦਨ੍ਤਿ
ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ-ਕਾਲੇ ਦੋ ਸਾਰਮੇਯ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਓ। ਫਿਰ ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯੌ ਤੇ ਸ਼੍ਵਾਨੌ ਯਮ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰੌ ਚਤੁਰਕ੍ਸ਼ੌ ਪਥਿਰਕ੍ਸ਼ੀ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸੌ । ਤਾਭ੍ਯਾਮੇਨਂ ਪਰਿ ਦੇਹਿ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਚਾਸ੍ਮਾ ਅਨਮੀਵਂ ਚ ਧੇਹਿ
ਹੇ ਯਮ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਕੁੱਤੇ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਸਤੇ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਦੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਦੇ।
ਉਰੂਣਸਾਵਸੁਤृਪਾ ਉਦੁਮ੍ਬਲੌ ਯਮਸ੍ਯ ਦੂਤੌ ਚਰਤੋ ਜਨਾਁ ਅਨੁ । ਤਾਵਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਦृਸ਼ਯੇ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਪੁਨਰ੍ਦਾਤਾਮਸੁਮਦ੍ਯੇਹ ਭਦ੍ਰਮ੍
ਚੌੜੀ ਨੱਕ ਵਾਲੇ, ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਉਦੁੰਬਲ ਵਿਰਖ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਣ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਭਾਗ ਦਿੰਨ।
ਯਮਾਯ ਸੋਮਂ ਸੁਨੁਤ ਯਮਾਯ ਜੁਹੁਤਾ ਹਵਿਃ । ਯਮਂ ਹ ਯਜ੍ਞੋ ਗਚ੍ਛਤ੍ਯਗ੍ਨਿਦੂਤੋ ਅਰਂਕृਤਃ
ਯਮ ਲਈ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜੋ, ਯਮ ਲਈ ਭੇਟ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਯਜਨ ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਤ ਬਣਾਕੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ।
ਯਮਾਯ ਘृਤਵਦ੍ਧਵਿਰ੍ਜੁਹੋਤ ਪ੍ਰ ਚ ਤਿष੍ਠਤ । ਸ ਨੋ ਦੇਵੇष੍ਵਾ ਯਮਦ੍ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਃ ਪ੍ਰ ਜੀਵਸੇ
ਯਮ ਲਈ ਘੀ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਅਰਪਣ ਕਰੋ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹੋਵੋ। ਯਮ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ, ਚੰਗੀ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਮਾਯ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਂ ਰਾਜ੍ਞੇ ਹਵ੍ਯਂ ਜੁਹੋਤਨ । ਇਦਂ ਨਮ ऋषਿਭ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਜੇਭ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਪਥਿਕृਦ੍ਭ੍ਯਃ
ਯਮ ਰਾਜਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀ ਭੇਟ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਇਹ ਨਮਸਕਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੁਰਖਿਆਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ।
ਤ੍ਰਿਕਦ੍ਰੁਕੇਭਿਃ ਪਤਤਿ षਲ਼ੁਰ੍ਵੀਰੇਕਮਿਦ੍ਬृਹਤ੍ । ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਬ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਸਰ੍ਵਾ ਤਾ ਯਮ ਆਹਿਤਾ
ਤ੍ਰਿਕਦਰੁਕਾਂ ਨਾਲ, ਛੇ ਚੌੜੀਆਂ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਉੱਡਦੀ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਅਤੇ ਗਾਯਤਰੀ ਛੰਦ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਯਮ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ।
ਉਦੀਰਤਾਮਵਰ ਉਤ੍ਪਰਾਸ ਉਨ੍ਮਧ੍ਯਮਾਃ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਾਸਃ । ਅਸੁਂ ਯ ਈਯੁਰਵृਕਾ ऋਤਜ੍ਞਾਸ੍ਤੇ ਨੋऽਵਨ੍ਤੁ ਪਿਤਰੋ ਹਵੇषੁ
ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਜੋ ਹੇਠਾਂ, ਉਪਰ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉੱਠੋ। ਜੋ ਆਤਮਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਪਿਤਰ ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਇਦਂ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਾਸੋ ਯ ਉਪਰਾਸ ਈਯੁਃ । ਯੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ ਰਜਸ੍ਯਾ ਨਿषਤ੍ਤਾ ਯੇ ਵਾ ਨੂਨਂ ਸੁਵृਜਨਾਸੁ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ
ਅੱਜ ਇਹ ਨਮਸਕਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਜੋ ਉਪਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀਆਂ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਆਹਂ ਪਿਤॄਨ੍ਸੁਵਿਦਤ੍ਰਾਁ ਅਵਿਤ੍ਸਿ ਨਪਾਤਂ ਚ ਵਿਕ੍ਰਮਣਂ ਚ ਵਿष੍ਣੋਃ । ਬਰ੍ਹਿषਦੋ ਯੇ ਸ੍ਵਧਯਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਭਜਨ੍ਤ ਪਿਤ੍ਵਸ੍ਤ ਇਹਾਗਮਿष੍ਠਾਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ, ਚੰਗੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਤਰ ਇਥੇ ਆ ਕੇ ਇਸ ਭੇਟ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।
ਬਰ੍ਹਿषਦਃ ਪਿਤਰ ਊਤ੍ਯਰ੍ਵਾਗਿਮਾ ਵੋ ਹਵ੍ਯਾ ਚਕृਮਾ ਜੁषਧ੍ਵਮ੍ । ਤ ਆ ਗਤਾਵਸਾ ਸ਼ਂਤਮੇਨਾਥਾ ਨਃ ਸ਼ਂ ਯੋਰਰਪੋ ਦਧਾਤ
ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਪਿਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਨੇੜੇ ਆਓ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਆਓ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਅਸੀਸ ਦਿਓ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਉਪਹੂਤਾਃ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਾਸੋ ਬਰ੍ਹਿष੍ਯੇषੁ ਨਿਧਿषੁ ਪ੍ਰਿਯੇषੁ । ਤ ਆ ਗਮਨ੍ਤੁ ਤ ਇਹ ਸ਼੍ਰੁਵਨ੍ਤ੍ਵਧਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਤੇऽਵਨ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍
ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਥਾਂਵਾਂ 'ਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਪਿਤਰ ਇਥੇ ਆਉਣ, ਇਥੇ ਸੁਣਨ, ਇਥੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਆਚ੍ਯਾ ਜਾਨੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਨਿषਦ੍ਯੇਮਂ ਯਜ੍ਞਮਭਿ ਗृਣੀਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇ । ਮਾ ਹਿਂਸਿष੍ਟ ਪਿਤਰਃ ਕੇਨ ਚਿਨ੍ਨੋ ਯਦ੍ਵ ਆਗਃ ਪੁਰੁषਤਾ ਕਰਾਮ
ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਬੈਠ ਕੇ ਸੱਜਾ ਘੁੱਟ ਮੋੜ ਕੇ, ਇਹ ਯਗ ਆਮ ਕਰ ਲਓ; ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਪਿਤਰੋ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ।
ਆਸੀਨਾਸੋ ਅਰੁਣੀਨਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਰਯਿਂ ਧਤ੍ਤ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ । ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਸ੍ਵਃ ਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛਤ ਤ ਇਹੋਰ੍ਜਂ ਦਧਾਤ
ਸਵੇਰ ਦੀ ਗੋਦ 'ਚ ਬੈਠੇ ਪਿਤਰੋ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ; ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਖਜਾਨਾ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਇਥੇ ਤਾਕਤ ਵਸਾਓ।
ਯੇ ਨਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ੍ਯਾਸੋऽਨੂਹਿਰੇ ਸੋਮਪੀਥਂ ਵਸਿष੍ਠਾਃ । ਤੇਭਿਰ੍ਯਮਃ ਸਂਰਰਾਣੋ ਹਵੀਂष੍ਯੁਸ਼ਨ੍ਨੁਸ਼ਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਕਾਮਮਤ੍ਤੁ
ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮਾ ਭੋਜਨ ਵੱਲ ਆਏ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਵਸੀਸ਼ਠ—ਯਮ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਿਤਰ, ਚੰਗੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਗ ਲੈਣ।
ਯੇ ਤਾਤृषੁਰ੍ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਜੇਹਮਾਨਾ ਹੋਤ੍ਰਾਵਿਦ ਸ੍ਤੋਮਤष੍ਟਾਸੋ ਅਰ੍ਕੈਃ । ਆਗ੍ਨੇ ਯਾਹਿ ਸੁਵਿਦਤ੍ਰੇਭਿਰਰ੍ਵਾਙ੍ਸਤ੍ਯੈਃ ਕਵ੍ਯੈਃ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਘਰ੍ਮਸਦ੍ਭਿਃ
ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਸੇ ਰਹੇ, ਜਤਨ ਕਰਦੇ, ਯਗ-ਕਰਮ ਜਾਣਦੇ, ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ—ਅੱਗਣੀ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੇ ਪਿਤਰ, ਯਗ-ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਲਿਆਓ।
ਯੇ ਸਤ੍ਯਾਸੋ ਹਵਿਰਦੋ ਹਵਿष੍ਪਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੈਃ ਸਰਥਂ ਦਧਾਨਾਃ । ਆਗ੍ਨੇ ਯਾਹਿ ਸਹਸ੍ਰਂ ਦੇਵਵਨ੍ਦੈਃ ਪਰੈਃ ਪੂਰ੍ਵੈਃ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਘਰ੍ਮਸਦ੍ਭਿਃ
ਜਿਹੜੇ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਭੇਟਾਂ ਲੈਂਦੇ, ਹਵਨ ਪੀਦੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਰਥ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ—ਅੱਗਣੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉਹ ਪਿਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਦੂਰ ਦੇ, ਯਗ-ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਇਥੇ ਲਿਆਓ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਃ ਪਿਤਰ ਏਹ ਗਚ੍ਛਤ ਸਦਃਸਦਃ ਸਦਤ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤਯਃ । ਅਤ੍ਤਾ ਹਵੀਂषਿ ਪ੍ਰਯਤਾਨਿ ਬਰ੍ਹਿष੍ਯਥਾ ਰਯਿਂ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਦਧਾਤਨ
ਅੱਗਣੀ ਵਲੋਂ ਸੇਕੇ ਪਿਤਰੋ, ਇਥੇ ਆਓ, ਹਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠੋ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਬੈਠੋ; ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਖਾਓ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿਓ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨ ਈਲ਼ਿਤੋ ਜਾਤਵੇਦੋऽਵਾਡ੍ਢਵ੍ਯਾਨਿ ਸੁਰਭੀਣਿ ਕृਤ੍ਵੀ । ਪ੍ਰਾਦਾਃ ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਯਾ ਤੇ ਅਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਪ੍ਰਯਤਾ ਹਵੀਂषਿ
ਤੂੰ, ਅੱਗਣੀ, ਸਾਰੇ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ, ਸੱਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੁਗੰਧ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਇਆ; ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖਾਧੀਆਂ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਯੇ ਚੇਹ ਪਿਤਰੋ ਯੇ ਚ ਨੇਹ ਯਾਁਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਮ ਯਾਁ ਉ ਚ ਨ ਪ੍ਰਵਿਦ੍ਮ । ਤ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਥ ਯਤਿ ਤੇ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸ੍ਵਧਾਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞਂ ਸੁਕृਤਂ ਜੁषਸ੍ਵ
ਜਿਹੜੇ ਪਿਤਰ ਇਥੇ ਹਨ ਜਾਂ ਇਥੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ—ਤੂੰ, ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਬਣਾਇਆ ਯਗ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਯੇ ਅਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾ ਯੇ ਅਨਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾ ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਵਃ ਸ੍ਵਧਯਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ । ਤੇਭਿਃ ਸ੍ਵਰਾਲ਼ਸੁਨੀਤਿਮੇਤਾਂ ਯਥਾਵਸ਼ਂ ਤਨ੍ਵਂ ਕਲ੍ਪਯਸ੍ਵ
ਜਿਹੜੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੇਕੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਸੇਕੇ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਲੈ ਚੱਲ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਰੀਰ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਬਣਾਓ।
ਮੈਨਮਗ੍ਨੇ ਵਿ ਦਹੋ ਮਾਭਿ ਸ਼ੋਚੋ ਮਾਸ੍ਯ ਤ੍ਵਚਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਮਾ ਸ਼ਰੀਰਮ੍ । ਯਦਾ ਸ਼ृਤਂ ਕृਣਵੋ ਜਾਤਵੇਦੋऽਥੇਮੇਨਂ ਪ੍ਰ ਹਿਣੁਤਾਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਃ
ਅੱਗਣੀ, ਇਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਸਾੜ, ਨਾ ਜਲਾਓ, ਨਾ ਇਸਦੀ ਚਮੜੀ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾੜੋ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਪਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲ ਭੇਜ।
ਸ਼ृਤਂ ਯਦਾ ਕਰਸਿ ਜਾਤਵੇਦੋऽਥੇਮੇਨਂ ਪਰਿ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਃ । ਯਦਾ ਗਚ੍ਛਾਤ੍ਯਸੁਨੀਤਿਮੇਤਾਮਥਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਸ਼ਨੀਰ੍ਭਵਾਤਿ
ਜਦ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਪਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਲਪੇਟ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ। ਜਦ ਉਹ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਗਚ੍ਛਤੁ ਵਾਤਮਾਤ੍ਮਾ ਦ੍ਯਾਂ ਚ ਗਚ੍ਛ ਪृਥਿਵੀਂ ਚ ਧਰ੍ਮਣਾ । ਅਪੋ ਵਾ ਗਚ੍ਛ ਯਦਿ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਹਿਤਮੋषਧੀषੁ ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠਾ ਸ਼ਰੀਰੈਃ
ਇਸਦੀ ਅੱਖ ਸੂਰਜ ਵੱਲ, ਸਾਹ ਹਵਾ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਨਾਲ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਪਾਣੀਆਂ 'ਚ ਤੇਰਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵੇ; ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ ਰਹੇ।
ਅਜੋ ਭਾਗਸ੍ਤਪਸਾ ਤਂ ਤਪਸ੍ਵ ਤਂ ਤੇ ਸ਼ੋਚਿਸ੍ਤਪਤੁ ਤਂ ਤੇ ਅਰ੍ਚਿਃ । ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਜਾਤਵੇਦਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਵਹੈਨਂ ਸੁਕृਤਾਮੁ ਲੋਕਮ੍
ਜੋ ਅਜਨਮਾ ਭਾਗ ਹੈ, ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੀ ਲੂ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ, ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਆਪਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਲੈ ਚੱਲ।
ਅਵ ਸृਜ ਪੁਨਰਗ੍ਨੇ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯਸ੍ਤ ਆਹੁਤਸ਼੍ਚਰਤਿ ਸ੍ਵਧਾਭਿਃ । ਆਯੁਰ੍ਵਸਾਨ ਉਪ ਵੇਤੁ ਸ਼ੇषਃ ਸਂ ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਤਨ੍ਵਾ ਜਾਤਵੇਦਃ
ਅੱਗਣੀ, ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਆਯੁ ਤੱਕ ਆ ਕੇ ਰਹੇ, ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਸਰੀਰ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਕੁਨ ਆਤੁਤੋਦ ਪਿਪੀਲਃ ਸਰ੍ਪ ਉਤ ਵਾ ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਦਗਦਂ ਕृਣੋਤੁ ਸੋਮਸ਼੍ਚ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਁ ਆਵਿਵੇਸ਼
ਕੋਈ ਕਾਲਾ ਪੰਛੀ, ਚੀਟੀ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੋਵੇ—ਅੱਗਣੀ ਉਹ ਸਭ ਨੁਕਸਾਨ ਰਹਿਤ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਵੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਵਰ੍ਮ ਪਰਿ ਗੋਭਿਰ੍ਵ੍ਯਯਸ੍ਵ ਸਂ ਪ੍ਰੋਰ੍ਣੁष੍ਵ ਪੀਵਸਾ ਮੇਦਸਾ ਚ । ਨੇਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧृष੍ਣੁਰ੍ਹਰਸਾ ਜਰ੍ਹृषਾਣੋ ਦਧृਗ੍ਵਿਧਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਪਰ੍ਯਙ੍ਖਯਾਤੇ
ਅੱਗ ਦੇ ਕਵਚ ਨਾਲ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਘੇਰਾਈ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈ। ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਮਾਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਲੈ। ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਗੇ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਪਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਇਮਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਚਮਸਮ੍ ਮਾ ਵਿ ਜਿਹ੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਉਤ ਸੋਮ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਏष ਯਸ਼੍ ਚਮਸੋ ਦੇਵਪਾਨਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵਾ ਅਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ
ਅੱਗਨਿ, ਇਸ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜੀਂ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਂਡਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।