ਰਪਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੀਰਪ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਣਾ ਨਦਸ੍ਯ ਨਾਦੇ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਮੇ ਮਨਃ । ਇष੍ਟਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਅਦਿਤਿਰ੍ਨਿ ਧਾਤੁ ਨੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਨੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਵਿ ਵੋਚਤਿ
ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਇੱਛਤ ਵਿਚ, ਆਦਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰੇ; ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਪਹਿਲਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੱਸੇ।
ਸੋ ਚਿਨ੍ਨੁ ਭਦ੍ਰਾ ਕ੍ਸ਼ੁਮਤੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਤ੍ਯੁषਾ ਉਵਾਸ ਮਨਵੇ ਸ੍ਵਰ੍ਵਤੀ । ਯਦੀਮੁਸ਼ਨ੍ਤਮੁਸ਼ਤਾਮਨੁ ਕ੍ਰਤੁਮਗ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਂ ਵਿਦਥਾਯ ਜੀਜਨਨ੍
ਉਸ਼ਾ, ਜੋ ਸੁਭਾਗੀ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਮਨੂ ਲਈ ਚਮਕੀ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਜਦ ਉਹ ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਦਥਾ ਲਈ ਅਗਨਿ, ਹੋਤ੍ਰ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਧ ਤ੍ਯਂ ਦ੍ਰਪ੍ਸਂ ਵਿਭ੍ਵਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਿਰਾਭਰਦਿषਿਤਃ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਅਧ੍ਵਰੇ । ਯਦੀ ਵਿਸ਼ੋ ਵृਣਤੇ ਦਸ੍ਮਮਾਰ੍ਯਾ ਅਗ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਮਧ ਧੀਰਜਾਯਤ
ਫਿਰ ਬਾਜ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾ ਬੂੰਦ ਯਜਨਾ ਤੇ ਲਿਆ। ਜਦ noble ਲੋਕ ਅਗਨਿ, ਹੋਤ੍ਰ, ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਜਨਾ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾਸਿ ਰਣ੍ਵੋ ਯਵਸੇਵ ਪੁष੍ਯਤੇ ਹੋਤ੍ਰਾਭਿਰਗ੍ਨੇ ਮਨੁषਃ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਃ । ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾ ਯਚ੍ਛਸ਼ਮਾਨ ਉਕ੍ਥ੍ਯਂ ਵਾਜਂ ਸਸਵਾਁ ਉਪਯਾਸਿ ਭੂਰਿਭਿਃ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈਂ, ਅਗਨਿ, ਜਿਵੇਂ ਜਵ ਦੇ ਖੇਤ ਫਲਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ। ਜੋ ਵੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਡਿਆਈ ਚਾਹਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਉਦੀਰਯ ਪਿਤਰਾ ਜਾਰ ਆ ਭਗਮਿਯਕ੍ਸ਼ਤਿ ਹਰ੍ਯਤੋ ਹृਤ੍ਤ ਇष੍ਯਤਿ । ਵਿਵਕ੍ਤਿ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸ੍ਵਪਸ੍ਯਤੇ ਮਖਸ੍ਤਵਿष੍ਯਤੇ ਅਸੁਰੋ ਵੇਪਤੇ ਮਤੀ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰੋ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਜੋ ਉਤਸੁਕ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਵੰਡ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਜਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਆਤਮਾ ਸੋਚ ਕੇ ਕੰਬਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਮਤਿਂ ਮਰ੍ਤੋ ਅਕ੍ਸ਼ਤ੍ਸਹਸਃ ਸੂਨੋ ਅਤਿ ਸ ਪ੍ਰ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ । ਇषਂ ਦਧਾਨੋ ਵਹਮਾਨੋ ਅਸ਼੍ਵੈਰਾ ਸ ਦ੍ਯੁਮਾਁ ਅਮਵਾਨ੍ਭੂषਤਿ ਦ੍ਯੂਨ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦਗ੍ਨ ਏषਾ ਸਮਿਤਿਰ੍ਭਵਾਤਿ ਦੇਵੀ ਦੇਵੇषੁ ਯਜਤਾ ਯਜਤ੍ਰ । ਰਤ੍ਨਾ ਚ ਯਦ੍ਵਿਭਜਾਸਿ ਸ੍ਵਧਾਵੋ ਭਾਗਂ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਵਸੁਮਨ੍ਤਂ ਵੀਤਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭਾ, ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਯਜਨਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੌਲਤ ਭਰਿਆ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸਦਨੇ ਸਧਸ੍ਥੇ ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਰਥਮਮृਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਤ੍ਨੁਮ੍ । ਆ ਨੋ ਵਹ ਰੋਦਸੀ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇ ਮਾਕਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਪ ਭੂਰਿਹ ਸ੍ਯਾਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਰਥੀ ਜੋੜ। ਸਾਨੂੰ ਦੋ ਸੰਸਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ; ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਰਹੀਏ।
ਦ੍ਯਾਵਾ ਹ ਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਪ੍ਰਥਮੇ ऋਤੇਨਾਭਿਸ਼੍ਰਾਵੇ ਭਵਤਃ ਸਤ੍ਯਵਾਚਾ । ਦੇਵੋ ਯਨ੍ਮਰ੍ਤਾਨ੍ਯਜਥਾਯ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਸੀਦਦ੍ਧੋਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਸ੍ਵਮਸੁਂ ਯਨ੍
ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਬੋਲਦੇ। ਜਦੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਬੈਠਾ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਵਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ਪਰਿਭੂਰृਤੇਨ ਵਹਾ ਨੋ ਹਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਥਮਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ । ਧੂਮਕੇਤੁਃ ਸਮਿਧਾ ਭਾऋਜੀਕੋ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹੋਤਾ ਨਿਤ੍ਯੋ ਵਾਚਾ ਯਜੀਯਾਨ੍
ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਗਿਆ, ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਧੂੰਏ ਵਾਲਾ, ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਮਿੱਠਾ, ਸਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ।
ਸ੍ਵਾਵृਗ੍ਦੇਵਸ੍ਯਾਮृਤਂ ਯਦੀ ਗੋਰਤੋ ਜਾਤਾਸੋ ਧਾਰਯਨ੍ਤ ਉਰ੍ਵੀ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਨੁ ਤਤ੍ਤੇ ਯਜੁਰ੍ਗੁਰ੍ਦੁਹੇ ਯਦੇਨੀ ਦਿਵ੍ਯਂ ਘृਤਂ ਵਾਃ
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਅਮਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਜਦੋਂ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਯਜਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਘੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਦੁਹਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਚਾਮਿ ਵਾਂ ਵਰ੍ਧਾਯਾਪੋ ਘृਤਸ੍ਨੂ ਦ੍ਯਾਵਾਭੂਮੀ ਸ਼ृਣੁਤਂ ਰੋਦਸੀ ਮੇ । ਅਹਾ ਯਦ੍ਦ੍ਯਾਵੋऽਸੁਨੀਤਿਮਯਨ੍ਮਧ੍ਵਾ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਪਿਤਰਾ ਸ਼ਿਸ਼ੀਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਮੇਰੀ ਸੁਣੋ, ਦੋ ਸੰਸਾਰ। ਜਦੋਂ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼, ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰਾਹ ਬਣਾਈ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਮਿੱਠਾ ਪਕੇ ਹੋਣ।
ਕਿਂ ਸ੍ਵਿਨ੍ਨੋ ਰਾਜਾ ਜਗृਹੇ ਕਦਸ੍ਯਾਤਿ ਵ੍ਰਤਂ ਚਕृਮਾ ਕੋ ਵਿ ਵੇਦ । ਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਿ ष੍ਮਾ ਜੁਹੁਰਾਣੋ ਦੇਵਾਞ੍ਛ੍ਲੋਕੋ ਨ ਯਾਤਾਮਪਿ ਵਾਜੋ ਅਸ੍ਤਿ
ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਸਾਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ? ਅਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਬਣਾਇਆ, ਕੌਣ ਅਸਲ ਵਿਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਮਿਤ੍ਰ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਭਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ; ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ।
ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰਾਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਮ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਯਦ੍ਵਿषੁਰੂਪਾ ਭਵਾਤਿ । ਯਮਸ੍ਯ ਯੋ ਮਨਵਤੇ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨੇ ਤਮृष੍ਵ ਪਾਹ੍ਯਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍
ਇੱਥੇ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਯਮ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਉਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਤੇਜ਼, ਬੁਰੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਵਾ ਵਿਦਥੇ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਸਦਨੇ ਧਾਰਯਨ੍ਤੇ । ਸੂਰ੍ਯੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰਦਧੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਕ੍ਤੂਨ੍ਪਰਿ ਦ੍ਯੋਤਨਿਂ ਚਰਤੋ ਅਜਸ੍ਰਾ
ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ਸਭਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਉਹ ਸਹਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਵਿਚ ਉਹ ਚਾਨਣ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹਿੱਸੇ ਵੰਡਦੇ, ਸਦਾ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਵਾ ਮਨ੍ਮਨਿ ਸਂਚਰਨ੍ਤ੍ਯਪੀਚ੍ਯੇ ਨ ਵਯਮਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਮ । ਮਿਤ੍ਰੋ ਨੋ ਅਤ੍ਰਾਦਿਤਿਰਨਾਗਾਨ੍ਸਵਿਤਾ ਦੇਵੋ ਵਰੁਣਾਯ ਵੋਚਤ੍
ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ਸੋਚ ਵਿਚ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਸਥਿਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇੱਥੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸਵਿਤਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸਦਨੇ ਸਧਸ੍ਥੇ ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਰਥਮਮृਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਤ੍ਨੁਮ੍ । ਆ ਨੋ ਵਹ ਰੋਦਸੀ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇ ਮਾਕਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਪ ਭੂਰਿਹ ਸ੍ਯਾਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਰਥੀ ਜੋੜ। ਸਾਨੂੰ ਦੋ ਸੰਸਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ; ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਰਹੀਏ।
ਯੁਜੇ ਵਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਨਮੋਭਿਰ੍ਵਿ ਸ਼੍ਲੋਕ ਏਤੁ ਪਥ੍ਯੇਵ ਸੂਰੇਃ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਆ ਯੇ ਧਾਮਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਤਸ੍ਥੁਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਾਣਾ ਭਜਨ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ; ਭਜਨ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਹ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਸਾਰੇ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਣਨ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹਨ।
ਯਮੇ ਇਵ ਯਤਮਾਨੇ ਯਦੈਤਂ ਪ੍ਰ ਵਾਂ ਭਰਨ੍ਮਾਨੁषਾ ਦੇਵਯਨ੍ਤਃ । ਆ ਸੀਦਤਂ ਸ੍ਵਮੁ ਲੋਕਂ ਵਿਦਾਨੇ ਸ੍ਵਾਸਸ੍ਥੇ ਭਵਤਮਿਨ੍ਦਵੇ ਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਿਆਏ। ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਬੈਠੋ, ਜਾਣ ਕੇ; ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੋ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ।
ਪਞ੍ਚ ਪਦਾਨਿ ਰੁਪੋ ਅਨ੍ਵਰੋਹਂ ਚਤੁष੍ਪਦੀਮਨ੍ਵੇਮਿ ਵ੍ਰਤੇਨ । ਅਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਪ੍ਰਤਿ ਮਿਮ ਏਤਾਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਭਾਵਧਿ ਸਂ ਪੁਨਾਮਿ
ਮੈਂ ਰੂਪ ਦੇ ਪੰਜ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਚਨ ਨਾਲ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ। ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੱਕ, ਅਟੱਲ ਅੱਖਰ ਨਾਲ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਤੇ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਕਮਵृਣੀਤ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਪ੍ਰਜਾਯੈ ਕਮਮृਤਂ ਨਾਵृਣੀਤ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਯਜ੍ਞਮਕृਣ੍ਵਤ ऋषਿਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਯਮਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਰਿਰੇਚੀਤ੍
ਕਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮੌਤ ਚੁਣੀ, ਕਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਨਹੀਂ ਚੁਣੀ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣਾਇਆ, ਯਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਰੂਪ ਚਾਹਿਆ।
ਸਪ੍ਤ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਸ਼ਵੇ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਪਿਤ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਅਪ੍ਯਵੀਵਤਨ੍ਨृਤਮ੍ । ਉਭੇ ਇਦਸ੍ਯੋਭਯਸ੍ਯ ਰਾਜਤ ਉਭੇ ਯਤੇਤੇ ਉਭਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਯਤਃ
ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ, ਸੱਚੇ ਨੂੰ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ, ਉਸ ਦੇ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਚ ਫਲਦੇ ਹਨ।
ਪਰੇਯਿਵਾਂਸਂ ਪ੍ਰਵਤੋ ਮਹੀਰਨੁ ਬਹੁਭ੍ਯਃ ਪਨ੍ਥਾਮਨੁਪਸ੍ਪਸ਼ਾਨਮ੍ । ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਸਂਗਮਨਂ ਜਨਾਨਾਂ ਯਮਂ ਰਾਜਾਨਂ ਹਵਿषਾ ਦੁਵਸ੍ਯ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡੀਆਂ ਚੜਾਈਆਂ ਤੇ, ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਰੱਜੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਕੋਲ, ਯਮ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ।
ਯਮੋ ਨੋ ਗਾਤੁਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਵਿਵੇਦ ਨੈषਾ ਗਵ੍ਯੂਤਿਰਪਭਰ੍ਤਵਾ ਉ । ਯਤ੍ਰਾ ਨਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਿਤਰਃ ਪਰੇਯੁਰੇਨਾ ਜਜ੍ਞਾਨਾਃ ਪਥ੍ਯਾ ਅਨੁ ਸ੍ਵਾਃ
ਯਮ ਨੇ ਸਾਡੀ ਲਈ ਰਸਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਲੱਭਿਆ ਸੀ; ਇਹ ਚੰਗਾ ਥਾਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਛੀਨਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉਥੇ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖੇ ਆਪਣੀ ਕਰਤਾਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਮਾਤਲੀ ਕਵ੍ਯੈਰ੍ਯਮੋ ਅਙ੍ਗਿਰੋਭਿਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ऋਕ੍ਵਭਿਰ੍ਵਾਵृਧਾਨਃ । ਯਾਁਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾ ਵਾਵृਧੁਰ੍ਯੇ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਯੇ ਸ੍ਵਧਯਾਨ੍ਯੇ ਮਦਨ੍ਤਿ
ਮਾਤਲੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਵਧੇਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਫਲ-ਫੂਲ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਅਰਪਣਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਮਂ ਯਮ ਪ੍ਰਸ੍ਤਰਮਾ ਹਿ ਸੀਦਾਙ੍ਗਿਰੋਭਿਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨਃ । ਆ ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਃ ਕਵਿਸ਼ਸ੍ਤਾ ਵਹਨ੍ਤ੍ਵੇਨਾ ਰਾਜਨ੍ਹਵਿषਾ ਮਾਦਯਸ੍ਵ
ਹੇ ਯਮ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠੋ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਭੇਟ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।
ਅਙ੍ਗਿਰੋਭਿਰਾ ਗਹਿ ਯਜ੍ਞਿਯੇਭਿਰ੍ਯਮ ਵੈਰੂਪੈਰਿਹ ਮਾਦਯਸ੍ਵ । ਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਹੁਵੇ ਯਃ ਪਿਤਾ ਤੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਬਰ੍ਹਿष੍ਯਾ ਨਿषਦ੍ਯ
ਹੇ ਯਮ, ਯਜਨਯੋਗ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਓ। ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਮੈਂ ਵੈਵਸਵੰਤ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿਚ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਙ੍ਗਿਰਸੋ ਨਃ ਪਿਤਰੋ ਨਵਗ੍ਵਾ ਅਥਰ੍ਵਾਣੋ ਭृਗਵਃ ਸੋਮ੍ਯਾਸਃ । ਤੇषਾਂ ਵਯਂ ਸੁਮਤੌ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਮਪਿ ਭਦ੍ਰੇ ਸੌਮਨਸੇ ਸ੍ਯਾਮ
ਅੰਗਿਰਸ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ, ਨਵਗਵਾ, ਅਥਰਵਨ, ਭਰਿਗੁ, ਜੋ ਸੋਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਯਜਨਯੋਗ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਵਿਚ ਰਹੀਏ, ਭਲੇ ਮਨ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋਈਏ।
ਪ੍ਰੇਹਿ ਪ੍ਰੇਹਿ ਪਥਿਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਭਿਰ੍ਯਤ੍ਰਾ ਨਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਿਤਰਃ ਪਰੇਯੁਃ । ਉਭਾ ਰਾਜਾਨਾ ਸ੍ਵਧਯਾ ਮਦਨ੍ਤਾ ਯਮਂ ਪਸ਼੍ਯਾਸਿ ਵਰੁਣਂ ਚ ਦੇਵਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲੋ, ਉੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖੇ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੋਵੇਂ ਰਾਜੇ, ਭੇਟਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਯਮ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਦਿਵਤਾ, ਨੂੰ ਵੇਖੋਗੇ।
ਸਂ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂ ਯਮੇਨੇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤੇਨ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ । ਹਿਤ੍ਵਾਯਾਵਦ੍ਯਂ ਪੁਨਰਸ੍ਤਮੇਹਿ ਸਂ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਤਨ੍ਵਾ ਸੁਵਰ੍ਚਾਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਾਓ। ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਜਾਓ। ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਹ ਨਾਲ, ਮਿਲ ਕੇ ਚਲੋ।