ਈਸ਼ਾਨਾ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੀਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਅਪੋ ਯਾਚਾਮਿ ਭੇषਜਮ੍
ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਵਾਈ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪ੍ਸੁ ਮੇ ਸੋਮੋ ਅਬ੍ਰਵੀਦਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਭੇषਜਾ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਮ੍ਭੁਵਮ੍
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਪਃ ਪृਣੀਤ ਭੇषਜਂ ਵਰੂਥਂ ਤਨ੍ਵੇ ਮਮ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦृਸ਼ੇ
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦਵਾਈ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੂਰਜ ਦੇਖਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦਿਓ।
ਇਦਮਾਪਃ ਪ੍ਰ ਵਹਤ ਯਤ੍ਕਿਂ ਚ ਦੁਰਿਤਂ ਮਯਿ । ਯਦ੍ਵਾਹਮਭਿਦੁਦ੍ਰੋਹ ਯਦ੍ਵਾ ਸ਼ੇਪ ਉਤਾਨृਤਮ੍
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਝੂਠ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਓ।
ਆਪੋ ਅਦ੍ਯਾਨ੍ਵਚਾਰਿषਂ ਰਸੇਨ ਸਮਗਸ੍ਮਹਿ । ਪਯਸ੍ਵਾਨਗ੍ਨ ਆ ਗਹਿ ਤਂ ਮਾ ਸਂ ਸृਜ ਵਰ੍ਚਸਾ
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆ, ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦਿਓ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਾ ਲੈ ਜਾਈ।
ਓ ਚਿਤ੍ਸਖਾਯਂ ਸਖ੍ਯਾ ਵਵृਤ੍ਯਾਂ ਤਿਰਃ ਪੁਰੂ ਚਿਦਰ੍ਣਵਂ ਜਗਨ੍ਵਾਨ੍ । ਪਿਤੁਰ੍ਨਪਾਤਮਾ ਦਧੀਤ ਵੇਧਾ ਅਧਿ ਕ੍ਸ਼ਮਿ ਪ੍ਰਤਰਂ ਦੀਧ੍ਯਾਨਃ
ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚੁਣੀਏ, ਚਾਹੇ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵੇ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਇੱਥੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁਲ ਵਾਂਗ ਰੱਖੇ।
ਨ ਤੇ ਸਖਾ ਸਖ੍ਯਂ ਵष੍ਟ੍ਯੇਤਤ੍ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਯਦ੍ਵਿषੁਰੂਪਾ ਭਵਾਤਿ । ਮਹਸ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਵੀਰਾ ਦਿਵੋ ਧਰ੍ਤਾਰ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਪਰਿ ਖ੍ਯਨ੍
ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਐਸਾ ਦੋਸਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਮਹਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਉਸ਼ਨ੍ਤਿ ਘਾ ਤੇ ਅਮृਤਾਸ ਏਤਦੇਕਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਜਸਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ । ਨਿ ਤੇ ਮਨੋ ਮਨਸਿ ਧਾਯ੍ਯਸ੍ਮੇ ਜਨ੍ਯੁਃ ਪਤਿਸ੍ਤਨ੍ਵਮਾ ਵਿਵਿਸ਼੍ਯਾਃ
ਅਮਰ ਲੋਕ ਵੀ ਤੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਕ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਟਿਕੇ, ਤੂੰ ਚਾਹ ਕੇ ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਵੇ।
ਨ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਚਕृਮਾ ਕਦ੍ਧ ਨੂਨਮृਤਾ ਵਦਨ੍ਤੋ ਅਨृਤਂ ਰਪੇਮ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਪ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਾ ਸਾ ਨੋ ਨਾਭਿਃ ਪਰਮਂ ਜਾਮਿ ਤਨ੍ਨੌ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਨਾ ਕਰੀਏ; ਅਮਰ ਲੋਕੋ, ਝੂਠ ਬੋਲ ਕੇ ਝੂਠੀ ਕਰਤੂਤ ਨਾ ਕਰੀਏ। ਗੰਧਰਵ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਕੁੜੀ ਵੀ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਨਾਭ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਬੰਧ ਸਾਡੇ ਲਈ।
ਗਰ੍ਭੇ ਨੁ ਨੌ ਜਨਿਤਾ ਦਮ੍ਪਤੀ ਕਰ੍ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸਵਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਃ । ਨਕਿਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਵੇਦ ਨਾਵਸ੍ਯ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜੋੜਾ ਬਣਾਇਆ—ਕਰਦਮ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਕੋ ਅਸ੍ਯ ਵੇਦ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਯਾਹ੍ਨਃ ਕ ਈਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕ ਇਹ ਪ੍ਰ ਵੋਚਤ੍ । ਬृਹਨ੍ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧਾਮ ਕਦੁ ਬ੍ਰਵ ਆਹਨੋ ਵੀਚ੍ਯਾ ਨॄਨ੍
ਕੌਣ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਕੌਣ ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨਿਯਮ—ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਾਂ?
ਯਮਸ੍ਯ ਮਾ ਯਮ੍ਯਂ ਕਾਮ ਆਗਨ੍ਸਮਾਨੇ ਯੋਨੌ ਸਹਸ਼ੇਯ੍ਯਾਯ । ਜਾਯੇਵ ਪਤ੍ਯੇ ਤਨ੍ਵਂ ਰਿਰਿਚ੍ਯਾਂ ਵਿ ਚਿਦ੍ਵृਹੇਵ ਰਥ੍ਯੇਵ ਚਕ੍ਰਾ
ਯਮ ਦੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਯਮ ਲਈ ਇੱਛਾ ਆਈ, ਇਕੋ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਲੈਟਣ ਦੀ। ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਪਤੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਫੈਲਾਉਂਦੀ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵੰਡਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦਾ ਪਹੀਆ ਧੁਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਨ ਨਿ ਮਿषਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਪਸ਼ ਇਹ ਯੇ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਅਨ੍ਯੇਨ ਮਦਾਹਨੋ ਯਾਹਿ ਤੂਯਂ ਤੇਨ ਵਿ ਵृਹ ਰਥ੍ਯੇਵ ਚਕ੍ਰਾ
ਇਹ ਲੋਕ ਨਾ ਖੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਇੱਥੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਾਸੂਸ ਹਨ। ਜਿਸ ਹੋਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਜਾ; ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਧੁਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾ।
ਰਾਤ੍ਰੀਭਿਰਸ੍ਮਾ ਅਹਭਿਰ੍ਦਸ਼ਸ੍ਯੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮੁਹੁਰੁਨ੍ਮਿਮੀਯਾਤ੍ । ਦਿਵਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਮਿਥੁਨਾ ਸਬਨ੍ਧੂ ਯਮੀਰ੍ਯਮਸ੍ਯ ਬਿਭृਯਾਦਜਾਮਿ
ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਣ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਗੇ। ਦਿਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਯਮੀ ਤੇ ਯਮ, ਇਹ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖਣ।
ਆ ਘਾ ਤਾ ਗਚ੍ਛਾਨੁਤ੍ਤਰਾ ਯੁਗਾਨਿ ਯਤ੍ਰ ਜਾਮਯਃ ਕृਣਵਨ੍ਨਜਾਮਿ । ਉਪ ਬਰ੍ਬृਹਿ ਵृषਭਾਯ ਬਾਹੁਮਨ੍ਯਮਿਚ੍ਛਸ੍ਵ ਸੁਭਗੇ ਪਤਿਂ ਮਤ੍
ਉਹ ਜੁਗ ਗੁਜ਼ਰ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਰਦ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜ; ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤੀ ਲੱਭ, ਸੁਭਾਗੀ।
ਕਿਂ ਭ੍ਰਾਤਾਸਦ੍ਯਦਨਾਥਂ ਭਵਾਤਿ ਕਿਮੁ ਸ੍ਵਸਾ ਯਨ੍ਨਿਰृਤਿਰ੍ਨਿਗਚ੍ਛਾਤ੍ । ਕਾਮਮੂਤਾ ਬਹ੍ਵੇਤਦ੍ਰਪਾਮਿ ਤਨ੍ਵਾ ਮੇ ਤਨ੍ਵਂ ਸਂ ਪਿਪृਗ੍ਧਿ
ਜੇ ਭਰਾ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ? ਜੇ ਭੈਣ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ? ਮੈਂ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣਾ, ਭਾਵੇਂ ਲੋਕ ਨਿੰਦਾ ਕਰਣ; ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਮੇਰੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਜੋੜ।
ਨ ਵਾ ਉ ਤੇ ਤਨ੍ਵਾ ਤਨ੍ਵਂ ਸਂ ਪਪृਚ੍ਯਾਂ ਪਾਪਮਾਹੁਰ੍ਯਃ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਨਿਗਚ੍ਛਾਤ੍ । ਅਨ੍ਯੇਨ ਮਤ੍ਪ੍ਰਮੁਦਃ ਕਲ੍ਪਯਸ੍ਵ ਨ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸੁਭਗੇ ਵष੍ਟ੍ਯੇਤਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਹ ਨਾਲ ਦੇਹ ਜੋੜਣ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭੈਣ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ, ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਹੋਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭ; ਤੇਰਾ ਭਰਾ, ਸੁਭਾਗੀ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਬਤੋ ਬਤਾਸਿ ਯਮ ਨੈਵ ਤੇ ਮਨੋ ਹृਦਯਂ ਚਾਵਿਦਾਮ । ਅਨ੍ਯਾ ਕਿਲ ਤ੍ਵਾਂ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯੇਵ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਰਿ ष੍ਵਜਾਤੇ ਲਿਬੁਜੇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਮ੍
ਹਾਏ ਯਮ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਜਾਂ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਹੋਰ ਕੋਈ, ਸਹ-ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ, ਤੈਨੂੰ ਜਫ਼ੀ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲਤਾ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਜਫ਼ੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਮੂ षੁ ਤ੍ਵਂ ਯਮ੍ਯਨ੍ਯ ਉ ਤ੍ਵਾਂ ਪਰਿ ष੍ਵਜਾਤੇ ਲਿਬੁਜੇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨ ਇਚ੍ਛਾ ਸ ਵਾ ਤਵਾਧਾ ਕृਣੁष੍ਵ ਸਂਵਿਦਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਮ੍
ਯਮੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਜਫ਼ੀ ਪਾਏ, ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਰੁੱਖ ਨੂੰ। ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਰੱਖ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਸਬੰਧ ਬਣਾਓ।
ਵृषਾ ਵृष੍ਣੇ ਦੁਦੁਹੇ ਦੋਹਸਾ ਦਿਵਃ ਪਯਾਂਸਿ ਯਹ੍ਵੋ ਅਦਿਤੇਰਦਾਭ੍ਯਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ ਵੇਦ ਵਰੁਣੋ ਯਥਾ ਧਿਯਾ ਸ ਯਜ੍ਞਿਯੋ ਯਜਤੁ ਯਜ੍ਞਿਯਾਁ ऋਤੂਨ੍
ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਦੁਹੀਆਂ, ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਅਟੱਲ ਪੁੱਤਰ ਨੇ। ਵਰੁਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਉਹ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਰੁੱਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਰਪਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੀਰਪ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਣਾ ਨਦਸ੍ਯ ਨਾਦੇ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਮੇ ਮਨਃ । ਇष੍ਟਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਅਦਿਤਿਰ੍ਨਿ ਧਾਤੁ ਨੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਨੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਵਿ ਵੋਚਤਿ
ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਇੱਛਤ ਵਿਚ, ਆਦਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰੇ; ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਪਹਿਲਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੱਸੇ।
ਸੋ ਚਿਨ੍ਨੁ ਭਦ੍ਰਾ ਕ੍ਸ਼ੁਮਤੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਤ੍ਯੁषਾ ਉਵਾਸ ਮਨਵੇ ਸ੍ਵਰ੍ਵਤੀ । ਯਦੀਮੁਸ਼ਨ੍ਤਮੁਸ਼ਤਾਮਨੁ ਕ੍ਰਤੁਮਗ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਂ ਵਿਦਥਾਯ ਜੀਜਨਨ੍
ਉਸ਼ਾ, ਜੋ ਸੁਭਾਗੀ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਮਨੂ ਲਈ ਚਮਕੀ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਜਦ ਉਹ ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਦਥਾ ਲਈ ਅਗਨਿ, ਹੋਤ੍ਰ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਧ ਤ੍ਯਂ ਦ੍ਰਪ੍ਸਂ ਵਿਭ੍ਵਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਿਰਾਭਰਦਿषਿਤਃ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਅਧ੍ਵਰੇ । ਯਦੀ ਵਿਸ਼ੋ ਵृਣਤੇ ਦਸ੍ਮਮਾਰ੍ਯਾ ਅਗ੍ਨਿਂ ਹੋਤਾਰਮਧ ਧੀਰਜਾਯਤ
ਫਿਰ ਬਾਜ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾ ਬੂੰਦ ਯਜਨਾ ਤੇ ਲਿਆ। ਜਦ noble ਲੋਕ ਅਗਨਿ, ਹੋਤ੍ਰ, ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਜਨਾ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾਸਿ ਰਣ੍ਵੋ ਯਵਸੇਵ ਪੁष੍ਯਤੇ ਹੋਤ੍ਰਾਭਿਰਗ੍ਨੇ ਮਨੁषਃ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਃ । ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾ ਯਚ੍ਛਸ਼ਮਾਨ ਉਕ੍ਥ੍ਯਂ ਵਾਜਂ ਸਸਵਾਁ ਉਪਯਾਸਿ ਭੂਰਿਭਿਃ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈਂ, ਅਗਨਿ, ਜਿਵੇਂ ਜਵ ਦੇ ਖੇਤ ਫਲਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ। ਜੋ ਵੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਡਿਆਈ ਚਾਹਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਉਦੀਰਯ ਪਿਤਰਾ ਜਾਰ ਆ ਭਗਮਿਯਕ੍ਸ਼ਤਿ ਹਰ੍ਯਤੋ ਹृਤ੍ਤ ਇष੍ਯਤਿ । ਵਿਵਕ੍ਤਿ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸ੍ਵਪਸ੍ਯਤੇ ਮਖਸ੍ਤਵਿष੍ਯਤੇ ਅਸੁਰੋ ਵੇਪਤੇ ਮਤੀ
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰੋ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਜੋ ਉਤਸੁਕ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਵੰਡ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਜਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਆਤਮਾ ਸੋਚ ਕੇ ਕੰਬਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਮਤਿਂ ਮਰ੍ਤੋ ਅਕ੍ਸ਼ਤ੍ਸਹਸਃ ਸੂਨੋ ਅਤਿ ਸ ਪ੍ਰ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ । ਇषਂ ਦਧਾਨੋ ਵਹਮਾਨੋ ਅਸ਼੍ਵੈਰਾ ਸ ਦ੍ਯੁਮਾਁ ਅਮਵਾਨ੍ਭੂषਤਿ ਦ੍ਯੂਨ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦਗ੍ਨ ਏषਾ ਸਮਿਤਿਰ੍ਭਵਾਤਿ ਦੇਵੀ ਦੇਵੇषੁ ਯਜਤਾ ਯਜਤ੍ਰ । ਰਤ੍ਨਾ ਚ ਯਦ੍ਵਿਭਜਾਸਿ ਸ੍ਵਧਾਵੋ ਭਾਗਂ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਵਸੁਮਨ੍ਤਂ ਵੀਤਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭਾ, ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਯਜਨਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੌਲਤ ਭਰਿਆ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸਦਨੇ ਸਧਸ੍ਥੇ ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਰਥਮਮृਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਤ੍ਨੁਮ੍ । ਆ ਨੋ ਵਹ ਰੋਦਸੀ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇ ਮਾਕਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਪ ਭੂਰਿਹ ਸ੍ਯਾਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ; ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਰਥੀ ਜੋੜ। ਸਾਨੂੰ ਦੋ ਸੰਸਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ; ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਰਹੀਏ।
ਦ੍ਯਾਵਾ ਹ ਕ੍ਸ਼ਾਮਾ ਪ੍ਰਥਮੇ ऋਤੇਨਾਭਿਸ਼੍ਰਾਵੇ ਭਵਤਃ ਸਤ੍ਯਵਾਚਾ । ਦੇਵੋ ਯਨ੍ਮਰ੍ਤਾਨ੍ਯਜਥਾਯ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਸੀਦਦ੍ਧੋਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਸ੍ਵਮਸੁਂ ਯਨ੍
ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਬੋਲਦੇ। ਜਦੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਬੈਠਾ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਵਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ਪਰਿਭੂਰृਤੇਨ ਵਹਾ ਨੋ ਹਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਥਮਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ । ਧੂਮਕੇਤੁਃ ਸਮਿਧਾ ਭਾऋਜੀਕੋ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹੋਤਾ ਨਿਤ੍ਯੋ ਵਾਚਾ ਯਜੀਯਾਨ੍
ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਗਿਆ, ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਧੂੰਏ ਵਾਲਾ, ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਮਿੱਠਾ, ਸਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ।