ਉषੌषੋ ਹਿ ਵਸੋ ਅਗ੍ਰਮੇषਿ ਤ੍ਵਂ ਯਮਯੋਰਭਵੋ ਵਿਭਾਵਾ । ऋਤਾਯ ਸਪ੍ਤ ਦਧਿषੇ ਪਦਾਨਿ ਜਨਯਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਤਨ੍ਵੇ ਸ੍ਵਾਯੈ
ਹੇ ਵਸੋ, ਤੂੰ ਸਵੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ। ਦੋ ਜੁੜਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਬਣਿਆ। ਸੱਚ ਲਈ ਤੂੰ ਸੱਤ ਪੈਰ ਰੱਖੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਭੁਵਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਹ ऋਤਸ੍ਯ ਗੋਪਾ ਭੁਵੋ ਵਰੁਣੋ ਯਦृਤਾਯ ਵੇषਿ । ਭੁਵੋ ਅਪਾਂ ਨਪਾਜ੍ਜਾਤਵੇਦੋ ਭੁਵੋ ਦੂਤੋ ਯਸ੍ਯ ਹਵ੍ਯਂ ਜੁਜੋषਃ
ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੱਖ ਹੈ, ਸੱਚ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ। ਸੱਚ ਲਈ ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਹ ਦੂਤ ਹੈ ਜੋ ਹਵਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਵੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਰਜਸਸ਼੍ਚ ਨੇਤਾ ਯਤ੍ਰਾ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਃ ਸਚਸੇ ਸ਼ਿਵਾਭਿਃ । ਦਿਵਿ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਦਧਿषੇ ਸ੍ਵਰ੍षਾਂ ਜਿਹ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਚਕृषੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮ੍
ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ, ਚਮਕਦਾ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਅਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਤਃ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਵਵ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਰਿਚ੍ਛਨ੍ਧੀਤਿਂ ਪਿਤੁਰੇਵੈਃ ਪਰਸ੍ਯ । ਸਚਸ੍ਯਮਾਨਃ ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਪਸ੍ਥੇ ਜਾਮਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣ ਆਯੁਧਾਨਿ ਵੇਤਿ
ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਸਥਾਨ ਚੁਣਿਆ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦੂਰਲੇ ਦੀ ਓਟ ਲੱਭੀ। ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਲੱਭਦਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਬੋਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਥਿਆਰ ਫੜਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਣ੍ਯਾਯੁਧਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰੇषਿਤ ਆਪ੍ਤ੍ਯੋ ਅਭ੍ਯਯੁਧ੍ਯਤ੍ । ਤ੍ਰਿਸ਼ੀਰ੍षਾਣਂ ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮਿਂ ਜਘਨ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਨਿਃ ਸਸृਜੇ ਤ੍ਰਿਤੋ ਗਾਃ
ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਆਪਤੀ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਲੜਿਆ। ਤ੍ਰੀ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਸੱਤ-ਕਿਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਭੂਰੀਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਦਿਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਮੋਜੋऽਵਾਭਿਨਤ੍ਸਤ੍ਪਤਿਰ੍ਮਨ੍ਯਮਾਨਮ੍ । ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸ੍ਯ ਗੋਨਾਮਾਚਕ੍ਰਾਣਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼ੀਰ੍षਾ ਪਰਾ ਵਰ੍ਕ੍
ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਗਿਆ; ਚੰਗਾ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤਵਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਆਪੋ ਹਿ ष੍ਠਾ ਮਯੋਭੁਵਸ੍ਤਾ ਨ ਊਰ੍ਜੇ ਦਧਾਤਨ । ਮਹੇ ਰਣਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ; ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ। ਵੱਡੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਦਿਓ।
ਯੋ ਵਃ ਸ਼ਿਵਤਮੋ ਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਜਯਤੇਹ ਨਃ । ਉਸ਼ਤੀਰਿਵ ਮਾਤਰਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਰਸ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੰਡੋ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਨਾਲ।
ਤਸ੍ਮਾ ਅਰਂ ਗਮਾਮ ਵੋ ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜਿਨ੍ਵਥ । ਆਪੋ ਜਨਯਥਾ ਚ ਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈਏ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿਓ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵੀਰਭਿष੍ਟਯ ਆਪੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਪੀਤਯੇ । ਸ਼ਂ ਯੋਰਭਿ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਦੇਵੀ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਪੀਣ ਲਈ ਹੋਣ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਹਣ।
ਈਸ਼ਾਨਾ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੀਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਅਪੋ ਯਾਚਾਮਿ ਭੇषਜਮ੍
ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਵਾਈ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪ੍ਸੁ ਮੇ ਸੋਮੋ ਅਬ੍ਰਵੀਦਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਭੇषਜਾ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਮ੍ਭੁਵਮ੍
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਪਃ ਪृਣੀਤ ਭੇषਜਂ ਵਰੂਥਂ ਤਨ੍ਵੇ ਮਮ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦृਸ਼ੇ
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦਵਾਈ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੂਰਜ ਦੇਖਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦਿਓ।
ਇਦਮਾਪਃ ਪ੍ਰ ਵਹਤ ਯਤ੍ਕਿਂ ਚ ਦੁਰਿਤਂ ਮਯਿ । ਯਦ੍ਵਾਹਮਭਿਦੁਦ੍ਰੋਹ ਯਦ੍ਵਾ ਸ਼ੇਪ ਉਤਾਨृਤਮ੍
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਝੂਠ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਓ।
ਆਪੋ ਅਦ੍ਯਾਨ੍ਵਚਾਰਿषਂ ਰਸੇਨ ਸਮਗਸ੍ਮਹਿ । ਪਯਸ੍ਵਾਨਗ੍ਨ ਆ ਗਹਿ ਤਂ ਮਾ ਸਂ ਸृਜ ਵਰ੍ਚਸਾ
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆ, ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦਿਓ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਾ ਲੈ ਜਾਈ।
ਓ ਚਿਤ੍ਸਖਾਯਂ ਸਖ੍ਯਾ ਵਵृਤ੍ਯਾਂ ਤਿਰਃ ਪੁਰੂ ਚਿਦਰ੍ਣਵਂ ਜਗਨ੍ਵਾਨ੍ । ਪਿਤੁਰ੍ਨਪਾਤਮਾ ਦਧੀਤ ਵੇਧਾ ਅਧਿ ਕ੍ਸ਼ਮਿ ਪ੍ਰਤਰਂ ਦੀਧ੍ਯਾਨਃ
ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚੁਣੀਏ, ਚਾਹੇ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵੇ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਇੱਥੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁਲ ਵਾਂਗ ਰੱਖੇ।
ਨ ਤੇ ਸਖਾ ਸਖ੍ਯਂ ਵष੍ਟ੍ਯੇਤਤ੍ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਯਦ੍ਵਿषੁਰੂਪਾ ਭਵਾਤਿ । ਮਹਸ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਵੀਰਾ ਦਿਵੋ ਧਰ੍ਤਾਰ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਪਰਿ ਖ੍ਯਨ੍
ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਐਸਾ ਦੋਸਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਮਹਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਉਸ਼ਨ੍ਤਿ ਘਾ ਤੇ ਅਮृਤਾਸ ਏਤਦੇਕਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਜਸਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ । ਨਿ ਤੇ ਮਨੋ ਮਨਸਿ ਧਾਯ੍ਯਸ੍ਮੇ ਜਨ੍ਯੁਃ ਪਤਿਸ੍ਤਨ੍ਵਮਾ ਵਿਵਿਸ਼੍ਯਾਃ
ਅਮਰ ਲੋਕ ਵੀ ਤੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਕ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਟਿਕੇ, ਤੂੰ ਚਾਹ ਕੇ ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਵੇ।
ਨ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਚਕृਮਾ ਕਦ੍ਧ ਨੂਨਮृਤਾ ਵਦਨ੍ਤੋ ਅਨृਤਂ ਰਪੇਮ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਪ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਾ ਸਾ ਨੋ ਨਾਭਿਃ ਪਰਮਂ ਜਾਮਿ ਤਨ੍ਨੌ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਨਾ ਕਰੀਏ; ਅਮਰ ਲੋਕੋ, ਝੂਠ ਬੋਲ ਕੇ ਝੂਠੀ ਕਰਤੂਤ ਨਾ ਕਰੀਏ। ਗੰਧਰਵ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਕੁੜੀ ਵੀ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਨਾਭ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਬੰਧ ਸਾਡੇ ਲਈ।
ਗਰ੍ਭੇ ਨੁ ਨੌ ਜਨਿਤਾ ਦਮ੍ਪਤੀ ਕਰ੍ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸਵਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਃ । ਨਕਿਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਵੇਦ ਨਾਵਸ੍ਯ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜੋੜਾ ਬਣਾਇਆ—ਕਰਦਮ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਕੋ ਅਸ੍ਯ ਵੇਦ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਯਾਹ੍ਨਃ ਕ ਈਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕ ਇਹ ਪ੍ਰ ਵੋਚਤ੍ । ਬृਹਨ੍ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧਾਮ ਕਦੁ ਬ੍ਰਵ ਆਹਨੋ ਵੀਚ੍ਯਾ ਨॄਨ੍
ਕੌਣ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਕੌਣ ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨਿਯਮ—ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਾਂ?
ਯਮਸ੍ਯ ਮਾ ਯਮ੍ਯਂ ਕਾਮ ਆਗਨ੍ਸਮਾਨੇ ਯੋਨੌ ਸਹਸ਼ੇਯ੍ਯਾਯ । ਜਾਯੇਵ ਪਤ੍ਯੇ ਤਨ੍ਵਂ ਰਿਰਿਚ੍ਯਾਂ ਵਿ ਚਿਦ੍ਵृਹੇਵ ਰਥ੍ਯੇਵ ਚਕ੍ਰਾ
ਯਮ ਦੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਯਮ ਲਈ ਇੱਛਾ ਆਈ, ਇਕੋ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਲੈਟਣ ਦੀ। ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਪਤੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਫੈਲਾਉਂਦੀ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵੰਡਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦਾ ਪਹੀਆ ਧੁਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਨ ਨਿ ਮਿषਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਪਸ਼ ਇਹ ਯੇ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਅਨ੍ਯੇਨ ਮਦਾਹਨੋ ਯਾਹਿ ਤੂਯਂ ਤੇਨ ਵਿ ਵृਹ ਰਥ੍ਯੇਵ ਚਕ੍ਰਾ
ਇਹ ਲੋਕ ਨਾ ਖੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਇੱਥੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਾਸੂਸ ਹਨ। ਜਿਸ ਹੋਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਜਾ; ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਧੁਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾ।
ਰਾਤ੍ਰੀਭਿਰਸ੍ਮਾ ਅਹਭਿਰ੍ਦਸ਼ਸ੍ਯੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮੁਹੁਰੁਨ੍ਮਿਮੀਯਾਤ੍ । ਦਿਵਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਮਿਥੁਨਾ ਸਬਨ੍ਧੂ ਯਮੀਰ੍ਯਮਸ੍ਯ ਬਿਭृਯਾਦਜਾਮਿ
ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਣ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਗੇ। ਦਿਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਯਮੀ ਤੇ ਯਮ, ਇਹ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖਣ।
ਆ ਘਾ ਤਾ ਗਚ੍ਛਾਨੁਤ੍ਤਰਾ ਯੁਗਾਨਿ ਯਤ੍ਰ ਜਾਮਯਃ ਕृਣਵਨ੍ਨਜਾਮਿ । ਉਪ ਬਰ੍ਬृਹਿ ਵृषਭਾਯ ਬਾਹੁਮਨ੍ਯਮਿਚ੍ਛਸ੍ਵ ਸੁਭਗੇ ਪਤਿਂ ਮਤ੍
ਉਹ ਜੁਗ ਗੁਜ਼ਰ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਰਦ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜ; ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤੀ ਲੱਭ, ਸੁਭਾਗੀ।
ਕਿਂ ਭ੍ਰਾਤਾਸਦ੍ਯਦਨਾਥਂ ਭਵਾਤਿ ਕਿਮੁ ਸ੍ਵਸਾ ਯਨ੍ਨਿਰृਤਿਰ੍ਨਿਗਚ੍ਛਾਤ੍ । ਕਾਮਮੂਤਾ ਬਹ੍ਵੇਤਦ੍ਰਪਾਮਿ ਤਨ੍ਵਾ ਮੇ ਤਨ੍ਵਂ ਸਂ ਪਿਪृਗ੍ਧਿ
ਜੇ ਭਰਾ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ? ਜੇ ਭੈਣ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ? ਮੈਂ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਣਾ, ਭਾਵੇਂ ਲੋਕ ਨਿੰਦਾ ਕਰਣ; ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਮੇਰੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਜੋੜ।
ਨ ਵਾ ਉ ਤੇ ਤਨ੍ਵਾ ਤਨ੍ਵਂ ਸਂ ਪਪृਚ੍ਯਾਂ ਪਾਪਮਾਹੁਰ੍ਯਃ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਨਿਗਚ੍ਛਾਤ੍ । ਅਨ੍ਯੇਨ ਮਤ੍ਪ੍ਰਮੁਦਃ ਕਲ੍ਪਯਸ੍ਵ ਨ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸੁਭਗੇ ਵष੍ਟ੍ਯੇਤਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਹ ਨਾਲ ਦੇਹ ਜੋੜਣ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭੈਣ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ, ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਹੋਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭ; ਤੇਰਾ ਭਰਾ, ਸੁਭਾਗੀ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਬਤੋ ਬਤਾਸਿ ਯਮ ਨੈਵ ਤੇ ਮਨੋ ਹृਦਯਂ ਚਾਵਿਦਾਮ । ਅਨ੍ਯਾ ਕਿਲ ਤ੍ਵਾਂ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯੇਵ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਰਿ ष੍ਵਜਾਤੇ ਲਿਬੁਜੇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਮ੍
ਹਾਏ ਯਮ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਜਾਂ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਹੋਰ ਕੋਈ, ਸਹ-ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ, ਤੈਨੂੰ ਜਫ਼ੀ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲਤਾ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਜਫ਼ੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਮੂ षੁ ਤ੍ਵਂ ਯਮ੍ਯਨ੍ਯ ਉ ਤ੍ਵਾਂ ਪਰਿ ष੍ਵਜਾਤੇ ਲਿਬੁਜੇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਮਨ ਇਚ੍ਛਾ ਸ ਵਾ ਤਵਾਧਾ ਕृਣੁष੍ਵ ਸਂਵਿਦਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਮ੍
ਯਮੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਜਫ਼ੀ ਪਾਏ, ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਰੁੱਖ ਨੂੰ। ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਰੱਖ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਸਬੰਧ ਬਣਾਓ।
ਵृषਾ ਵृष੍ਣੇ ਦੁਦੁਹੇ ਦੋਹਸਾ ਦਿਵਃ ਪਯਾਂਸਿ ਯਹ੍ਵੋ ਅਦਿਤੇਰਦਾਭ੍ਯਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ ਵੇਦ ਵਰੁਣੋ ਯਥਾ ਧਿਯਾ ਸ ਯਜ੍ਞਿਯੋ ਯਜਤੁ ਯਜ੍ਞਿਯਾਁ ऋਤੂਨ੍
ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਦੁਹੀਆਂ, ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਅਟੱਲ ਪੁੱਤਰ ਨੇ। ਵਰੁਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਉਹ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਰੁੱਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।