ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਨੋ ਦਿਵੋ ਅਗ੍ਨੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਰ੍ਧੇਹਿ ਯਜਥਾਯ ਦੇਵ । ਸਚੇਮਹਿ ਤਵ ਦਸ੍ਮ ਪ੍ਰਕੇਤੈਰੁਰੁष੍ਯਾ ਣ ਉਰੁਭਿਰ੍ਦੇਵ ਸ਼ਂਸੈਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਾਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ, ਦੇਵਤਾ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਅਦਭੁਤ ਸਮਝ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ; ਸਾਨੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਖੁਲ੍ਹਾ ਕਰ।
ਇਮਾ ਅਗ੍ਨੇ ਮਤਯਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਜਾਤਾ ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੈਰਭਿ ਗृਣਨ੍ਤਿ ਰਾਧਃ । ਯਦਾ ਤੇ ਮਰ੍ਤੋ ਅਨੁ ਭੋਗਮਾਨਡ੍ਵਸੋ ਦਧਾਨੋ ਮਤਿਭਿਃ ਸੁਜਾਤ
ਇਹ ਸੋਚਾਂ, ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਨਮੀਆਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਦਇਆਲੂ, ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲਾ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪਿਤਰਮਗ੍ਨਿਮਾਪਿਮਗ੍ਨਿਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਸਦਮਿਤ੍ਸਖਾਯਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇਰਨੀਕਂ ਬृਹਤਃ ਸਪਰ੍ਯਂ ਦਿਵਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਯਜਤਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ
ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਭਰਾ ਅਤੇ ਸਦਾ ਦੋਸਤ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਦੇ ਚਿਹਰੇ, ਵੱਡੇ, ਚਮਕਦੇ, ਪੂਜਣਯੋਗ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਿਧ੍ਰਾ ਅਗ੍ਨੇ ਧਿਯੋ ਅਸ੍ਮੇ ਸਨੁਤ੍ਰੀਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਾਯਸੇ ਦਮ ਆ ਨਿਤ੍ਯਹੋਤਾ । ऋਤਾਵਾ ਸ ਰੋਹਿਦਸ਼੍ਵਃ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦ੍ਯੁਭਿਰਸ੍ਮਾ ਅਹਭਿਰ੍ਵਾਮਮਸ੍ਤੁ
ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਫਲ ਹੋਣ, ਜੋ ਸਦਾ ਹੋਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਿਤ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ, ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਵੇ।
ਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਹਿਤਂ ਮਿਤ੍ਰਮਿਵ ਪ੍ਰਯੋਗਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਮृਤ੍ਵਿਜਮਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਜਾਰਮ੍ । ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਮਗ੍ਨਿਮਾਯਵੋऽਜਨਨ੍ਤ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਹੋਤਾਰਂ ਨ੍ਯਸਾਦਯਨ੍ਤ
ਚਮਕਦੀਆਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਿਤਰ ਵਾਂਗ, ਪੁਰਾਣਾ ਯਜਕ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਾਥੀ। ਪੂਜਾਰੀ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਯਂ ਯਜਸ੍ਵ ਦਿਵਿ ਦੇਵ ਦੇਵਾਨ੍ਕਿਂ ਤੇ ਪਾਕਃ ਕृਣਵਦਪ੍ਰਚੇਤਾਃ । ਯਥਾਯਜ ऋਤੁਭਿਰ੍ਦੇਵ ਦੇਵਾਨੇਵਾ ਯਜਸ੍ਵ ਤਨ੍ਵਂ ਸੁਜਾਤ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਯਜਨਾ ਕਰ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਅਗਿਆਨ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ।
ਭਵਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇऽਵਿਤੋਤ ਗੋਪਾ ਭਵਾ ਵਯਸ੍ਕृਦੁਤ ਨੋ ਵਯੋਧਾਃ । ਰਾਸ੍ਵਾ ਚ ਨਃ ਸੁਮਹੋ ਹਵ੍ਯਦਾਤਿਂ ਤ੍ਰਾਸ੍ਵੋਤ ਨਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਅਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍
ਸਾਡੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਬਣ, ਅਗਨਿ, ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ। ਸਾਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿਓ। ਸਾਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਭੇਟਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿਓ; ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕੇ।
ਪ੍ਰ ਕੇਤੁਨਾ ਬृਹਤਾ ਯਾਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਾ ਰੋਦਸੀ ਵृषਭੋ ਰੋਰਵੀਤਿ । ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਤਾਁ ਉਪਮਾਁ ਉਦਾਨਲ਼ਪਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਮਹਿषੋ ਵਵਰ੍ਧ
ਵੱਡੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਤੇ ਵੀ, ਵੱਡਾ, ਮਹਿਸ਼, ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੁਮੋਦ ਗਰ੍ਭੋ ਵृषਭਃ ਕਕੁਦ੍ਮਾਨਸ੍ਰੇਮਾ ਵਤ੍ਸਃ ਸ਼ਿਮੀਵਾਁ ਅਰਾਵੀਤ੍ । ਸ ਦੇਵਤਾਤ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾਨਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਸ੍ਵੇषੁ ਕ੍ਸ਼ਯੇषੁ ਪ੍ਰਥਮੋ ਜਿਗਾਤਿ
ਗਰਭ ਰੂਪ ਵੱਛਾ, ਜੋ ਬਲਦ ਵਾਂਗੂੰ ਕੂੰਹ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵੱਛਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਆ ਯੋ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਪਿਤ੍ਰੋਰਰਬ੍ਧ ਨ੍ਯਧ੍ਵਰੇ ਦਧਿਰੇ ਸੂਰੋ ਅਰ੍ਣਃ । ਅਸ੍ਯ ਪਤ੍ਮਨ੍ਨਰੁषੀਰਸ਼੍ਵਬੁਧ੍ਨਾ ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਤਨ੍ਵੋ ਜੁषਨ੍ਤ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਲਾਲ ਘੋੜੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਰਥਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਉਤਰਣ ਤੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ।
ਉषੌषੋ ਹਿ ਵਸੋ ਅਗ੍ਰਮੇषਿ ਤ੍ਵਂ ਯਮਯੋਰਭਵੋ ਵਿਭਾਵਾ । ऋਤਾਯ ਸਪ੍ਤ ਦਧਿषੇ ਪਦਾਨਿ ਜਨਯਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਤਨ੍ਵੇ ਸ੍ਵਾਯੈ
ਹੇ ਵਸੋ, ਤੂੰ ਸਵੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ। ਦੋ ਜੁੜਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਬਣਿਆ। ਸੱਚ ਲਈ ਤੂੰ ਸੱਤ ਪੈਰ ਰੱਖੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਭੁਵਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਹ ऋਤਸ੍ਯ ਗੋਪਾ ਭੁਵੋ ਵਰੁਣੋ ਯਦृਤਾਯ ਵੇषਿ । ਭੁਵੋ ਅਪਾਂ ਨਪਾਜ੍ਜਾਤਵੇਦੋ ਭੁਵੋ ਦੂਤੋ ਯਸ੍ਯ ਹਵ੍ਯਂ ਜੁਜੋषਃ
ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੱਖ ਹੈ, ਸੱਚ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ। ਸੱਚ ਲਈ ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਹ ਦੂਤ ਹੈ ਜੋ ਹਵਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਵੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਰਜਸਸ਼੍ਚ ਨੇਤਾ ਯਤ੍ਰਾ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਃ ਸਚਸੇ ਸ਼ਿਵਾਭਿਃ । ਦਿਵਿ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਦਧਿषੇ ਸ੍ਵਰ੍षਾਂ ਜਿਹ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਚਕृषੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮ੍
ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ, ਚਮਕਦਾ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਅਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਤਃ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਵਵ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਰਿਚ੍ਛਨ੍ਧੀਤਿਂ ਪਿਤੁਰੇਵੈਃ ਪਰਸ੍ਯ । ਸਚਸ੍ਯਮਾਨਃ ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਪਸ੍ਥੇ ਜਾਮਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣ ਆਯੁਧਾਨਿ ਵੇਤਿ
ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਸਥਾਨ ਚੁਣਿਆ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦੂਰਲੇ ਦੀ ਓਟ ਲੱਭੀ। ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਲੱਭਦਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਬੋਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਥਿਆਰ ਫੜਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਣ੍ਯਾਯੁਧਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰੇषਿਤ ਆਪ੍ਤ੍ਯੋ ਅਭ੍ਯਯੁਧ੍ਯਤ੍ । ਤ੍ਰਿਸ਼ੀਰ੍षਾਣਂ ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮਿਂ ਜਘਨ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਨਿਃ ਸਸृਜੇ ਤ੍ਰਿਤੋ ਗਾਃ
ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਆਪਤੀ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਲੜਿਆ। ਤ੍ਰੀ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਸੱਤ-ਕਿਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਭੂਰੀਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਦਿਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਮੋਜੋऽਵਾਭਿਨਤ੍ਸਤ੍ਪਤਿਰ੍ਮਨ੍ਯਮਾਨਮ੍ । ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸ੍ਯ ਗੋਨਾਮਾਚਕ੍ਰਾਣਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼ੀਰ੍षਾ ਪਰਾ ਵਰ੍ਕ੍
ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਗਿਆ; ਚੰਗਾ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਤਵਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਆਪੋ ਹਿ ष੍ਠਾ ਮਯੋਭੁਵਸ੍ਤਾ ਨ ਊਰ੍ਜੇ ਦਧਾਤਨ । ਮਹੇ ਰਣਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ; ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ। ਵੱਡੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਦਿਓ।
ਯੋ ਵਃ ਸ਼ਿਵਤਮੋ ਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਜਯਤੇਹ ਨਃ । ਉਸ਼ਤੀਰਿਵ ਮਾਤਰਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਰਸ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੰਡੋ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਨਾਲ।
ਤਸ੍ਮਾ ਅਰਂ ਗਮਾਮ ਵੋ ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜਿਨ੍ਵਥ । ਆਪੋ ਜਨਯਥਾ ਚ ਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈਏ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿਓ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵੀਰਭਿष੍ਟਯ ਆਪੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਪੀਤਯੇ । ਸ਼ਂ ਯੋਰਭਿ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਦੇਵੀ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਪੀਣ ਲਈ ਹੋਣ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਹਣ।
ਈਸ਼ਾਨਾ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੀਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਅਪੋ ਯਾਚਾਮਿ ਭੇषਜਮ੍
ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਵਾਈ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪ੍ਸੁ ਮੇ ਸੋਮੋ ਅਬ੍ਰਵੀਦਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਭੇषਜਾ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਮ੍ਭੁਵਮ੍
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਪਃ ਪृਣੀਤ ਭੇषਜਂ ਵਰੂਥਂ ਤਨ੍ਵੇ ਮਮ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦृਸ਼ੇ
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦਵਾਈ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੂਰਜ ਦੇਖਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦਿਓ।
ਇਦਮਾਪਃ ਪ੍ਰ ਵਹਤ ਯਤ੍ਕਿਂ ਚ ਦੁਰਿਤਂ ਮਯਿ । ਯਦ੍ਵਾਹਮਭਿਦੁਦ੍ਰੋਹ ਯਦ੍ਵਾ ਸ਼ੇਪ ਉਤਾਨृਤਮ੍
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਝੂਠ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਓ।
ਆਪੋ ਅਦ੍ਯਾਨ੍ਵਚਾਰਿषਂ ਰਸੇਨ ਸਮਗਸ੍ਮਹਿ । ਪਯਸ੍ਵਾਨਗ੍ਨ ਆ ਗਹਿ ਤਂ ਮਾ ਸਂ ਸृਜ ਵਰ੍ਚਸਾ
ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆ, ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦਿਓ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਾ ਲੈ ਜਾਈ।
ਓ ਚਿਤ੍ਸਖਾਯਂ ਸਖ੍ਯਾ ਵਵृਤ੍ਯਾਂ ਤਿਰਃ ਪੁਰੂ ਚਿਦਰ੍ਣਵਂ ਜਗਨ੍ਵਾਨ੍ । ਪਿਤੁਰ੍ਨਪਾਤਮਾ ਦਧੀਤ ਵੇਧਾ ਅਧਿ ਕ੍ਸ਼ਮਿ ਪ੍ਰਤਰਂ ਦੀਧ੍ਯਾਨਃ
ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚੁਣੀਏ, ਚਾਹੇ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵੇ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਇੱਥੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁਲ ਵਾਂਗ ਰੱਖੇ।
ਨ ਤੇ ਸਖਾ ਸਖ੍ਯਂ ਵष੍ਟ੍ਯੇਤਤ੍ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਯਦ੍ਵਿषੁਰੂਪਾ ਭਵਾਤਿ । ਮਹਸ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਵੀਰਾ ਦਿਵੋ ਧਰ੍ਤਾਰ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਪਰਿ ਖ੍ਯਨ੍
ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਐਸਾ ਦੋਸਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਮਹਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਉਸ਼ਨ੍ਤਿ ਘਾ ਤੇ ਅਮृਤਾਸ ਏਤਦੇਕਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਜਸਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ । ਨਿ ਤੇ ਮਨੋ ਮਨਸਿ ਧਾਯ੍ਯਸ੍ਮੇ ਜਨ੍ਯੁਃ ਪਤਿਸ੍ਤਨ੍ਵਮਾ ਵਿਵਿਸ਼੍ਯਾਃ
ਅਮਰ ਲੋਕ ਵੀ ਤੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇਕ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਟਿਕੇ, ਤੂੰ ਚਾਹ ਕੇ ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਵੇ।
ਨ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਚਕृਮਾ ਕਦ੍ਧ ਨੂਨਮृਤਾ ਵਦਨ੍ਤੋ ਅਨृਤਂ ਰਪੇਮ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਪ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਾ ਸਾ ਨੋ ਨਾਭਿਃ ਪਰਮਂ ਜਾਮਿ ਤਨ੍ਨੌ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਨਾ ਕਰੀਏ; ਅਮਰ ਲੋਕੋ, ਝੂਠ ਬੋਲ ਕੇ ਝੂਠੀ ਕਰਤੂਤ ਨਾ ਕਰੀਏ। ਗੰਧਰਵ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਕੁੜੀ ਵੀ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਨਾਭ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਬੰਧ ਸਾਡੇ ਲਈ।
ਗਰ੍ਭੇ ਨੁ ਨੌ ਜਨਿਤਾ ਦਮ੍ਪਤੀ ਕਰ੍ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸਵਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਃ । ਨਕਿਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਵੇਦ ਨਾਵਸ੍ਯ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜੋੜਾ ਬਣਾਇਆ—ਕਰਦਮ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।