ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਹ੍ਯਧ੍ਵਰਾਣਾਮਨੀਕਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਕੇਤੁਂ ਜਨਿਤਾ ਤ੍ਵਾ ਜਜਾਨ । ਸ ਆ ਯਜਸ੍ਵ ਨृਵਤੀਰਨੁ ਕ੍ਸ਼ਾ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਾ ਇषਃ ਕ੍ਸ਼ੁਮਤੀਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯਾਃ
ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਚਮਕਦਾਰ ਝੰਡਾ, ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਲਈ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਵਾਫ਼ਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਯਂ ਤ੍ਵਾਪਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਸੁਜਨਿਮਾ ਜਜਾਨ । ਪਨ੍ਥਾਮਨੁ ਪ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪਿਤृਯਾਣਂ ਦ੍ਯੁਮਦਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾਨੋ ਵਿ ਭਾਹਿ
ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਤਵਸ਼ਟਾ, ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਜਗਮਗ ਕਰ।
ਇਨੋ ਰਾਜਨ੍ਨਰਤਿਃ ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸੁषੁਮਾਁ ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ । ਚਿਕਿਦ੍ਵਿ ਭਾਤਿ ਭਾਸਾ ਬृਹਤਾਸਿਕ੍ਨੀਮੇਤਿ ਰੁਸ਼ਤੀਮਪਾਜਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਜਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਕਾਬਲਤ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ; ਸਮਝਦਾਰ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਚਿੱਟੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਂ ਯਦੇਨੀਮਭਿ ਵਰ੍ਪਸਾ ਭੂਜ੍ਜਨਯਨ੍ਯੋषਾਂ ਬृਹਤਃ ਪਿਤੁਰ੍ਜਾਮ੍ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਭਾਨੁਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਤਭਾਯਨ੍ਦਿਵੋ ਵਸੁਭਿਰਰਤਿਰ੍ਵਿ ਭਾਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਾਲੀ ਆਪਣੀ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਭਦ੍ਰੋ ਭਦ੍ਰਯਾ ਸਚਮਾਨ ਆਗਾਤ੍ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਜਾਰੋ ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ । ਸੁਪ੍ਰਕੇਤੈਰ੍ਦ੍ਯੁਭਿਰਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਤਿष੍ਠਨ੍ਰੁਸ਼ਦ੍ਭਿਰ੍ਵਰ੍ਣੈਰਭਿ ਰਾਮਮਸ੍ਥਾਤ੍
ਚੰਗਾ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਚੰਗੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰੇਮੀ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਵਧੀਆ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਸੋਹਣੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਯਾਮਾਸੋ ਬृਹਤੋ ਨ ਵਗ੍ਨੂਨਿਨ੍ਧਾਨਾ ਅਗ੍ਨੇਃ ਸਖ੍ਯੁਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ । ਈਡ੍ਯਸ੍ਯ ਵृष੍ਣੋ ਬृਹਤਃ ਸ੍ਵਾਸੋ ਭਾਮਾਸੋ ਯਾਮਨ੍ਨਕ੍ਤਵਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਰੇ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਲਾਂ ਵੱਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੁਕੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਚੰਗੇ, ਜਗ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ; ਵੱਡਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਵਨਾ ਨ ਯਸ੍ਯ ਭਾਮਾਸਃ ਪਵਨ੍ਤੇ ਰੋਚਮਾਨਸ੍ਯ ਬृਹਤਃ ਸੁਦਿਵਃ । ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਭਿਰ੍ਯਸ੍ਤੇਜਿष੍ਠੈਃ ਕ੍ਰੀਲ਼ੁਮਦ੍ਭਿਰ੍ਵਰ੍षਿष੍ਠੇਭਿਰ੍ਭਾਨੁਭਿਰ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤਿ ਦ੍ਯਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ, ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ।
ਅਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਾਸੋ ਦਦृਸ਼ਾਨਪਵੇਰ੍ਜੇਹਮਾਨਸ੍ਯ ਸ੍ਵਨਯਨ੍ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਭਿਰ੍ਯੋ ਰੁਸ਼ਦ੍ਭਿਰ੍ਦੇਵਤਮੋ ਵਿ ਰੇਭਦ੍ਭਿਰਰਤਿਰ੍ਭਾਤਿ ਵਿਭ੍ਵਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹਨ, ਲੁਕੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਮਦਦਗਾਰਾਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਦੇਵਤਮਈ, ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਆਪਕ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸ ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਮਹਿ ਨ ਆ ਚ ਸਤ੍ਸਿ ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯੋਰਰਤਿਰ੍ਯੁਵਤ੍ਯੋਃ । ਅਗ੍ਨਿਃ ਸੁਤੁਕਃ ਸੁਤੁਕੇਭਿਰਸ਼੍ਵੈ ਰਭਸ੍ਵਦ੍ਭੀ ਰਭਸ੍ਵਾਁ ਏਹ ਗਮ੍ਯਾਃ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇਗਾ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਨੌਜਵਾਨ; ਅੱਗ, ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼, ਤੇਜ਼ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਣ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਪ੍ਰ ਤ ਇਯਰ੍ਮਿ ਮਨ੍ਮ ਭੁਵੋ ਯਥਾ ਵਨ੍ਦ੍ਯੋ ਨੋ ਹਵੇषੁ । ਧਨ੍ਵਨ੍ਨਿਵ ਪ੍ਰਪਾ ਅਸਿ ਤ੍ਵਮਗ੍ਨ ਇਯਕ੍ਸ਼ਵੇ ਪੂਰਵੇ ਪ੍ਰਤ੍ਨ ਰਾਜਨ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣਾ ਵਿਚਾਰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬਣ ਜਾਵੇ; ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਸਰੋਤ ਹੈਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਜਾ, ਪੂਜਕ ਲਈ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਜਨਾਸੋ ਅਭਿ ਸਂਚਰਨ੍ਤਿ ਗਾਵ ਉष੍ਣਮਿਵ ਵ੍ਰਜਂ ਯਵਿष੍ਠ । ਦੂਤੋ ਦੇਵਾਨਾਮਸਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮਨ੍ਤਰ੍ਮਹਾਁਸ਼੍ਚਰਸਿ ਰੋਚਨੇਨ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਗਰਮ ਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਚਲਦਾ ਹੈਂ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਤ੍ਵਾ ਜੇਨ੍ਯਂ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੀ ਮਾਤਾ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਸਚਨਸ੍ਯਮਾਨਾ । ਧਨੋਰਧਿ ਪ੍ਰਵਤਾ ਯਾਸਿ ਹਰ੍ਯਞ੍ਜਿਗੀषਸੇ ਪਸ਼ੁਰਿਵਾਵਸृष੍ਟਃ
ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਤੈਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ, ਸਾਥ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਯਤਨ ਕਰਦਾ, ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਰਾ ਅਮੂਰ ਨ ਵਯਂ ਚਿਕਿਤ੍ਵੋ ਮਹਿਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਮਙ੍ਗ ਵਿਤ੍ਸੇ । ਸ਼ਯੇ ਵਵ੍ਰਿਸ਼੍ਚਰਤਿ ਜਿਹ੍ਵਯਾਦਨ੍ਰੇਰਿਹ੍ਯਤੇ ਯੁਵਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ ਸਨ੍
ਅਸੀਂ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ; ਤੂੰ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੂਚਿਜ੍ਜਾਯਤੇ ਸਨਯਾਸੁ ਨਵ੍ਯੋ ਵਨੇ ਤਸ੍ਥੌ ਪਲਿਤੋ ਧੂਮਕੇਤੁਃ । ਅਸ੍ਨਾਤਾਪੋ ਵृषਭੋ ਨ ਪ੍ਰ ਵੇਤਿ ਸਚੇਤਸੋ ਯਂ ਪ੍ਰਣਯਨ੍ਤ ਮਰ੍ਤਾਃ
ਉਹ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਨਵਾਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ, ਸਲੇਟੀ ਧੂੰਆਂ ਵਾਲਾ; ਅਤ੍ਰਿਪਤ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਨੂਤ੍ਯਜੇਵ ਤਸ੍ਕਰਾ ਵਨਰ੍ਗੂ ਰਸ਼ਨਾਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰਭ੍ਯਧੀਤਾਮ੍ । ਇਯਂ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਨਵ੍ਯਸੀ ਮਨੀषਾ ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਰਥਂ ਨ ਸ਼ੁਚਯਦ੍ਭਿਰਙ੍ਗੈਃ
ਸਰੀਰ ਚੋਰ ਵਾਂਗ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ, ਦਸ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ; ਇਹ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰਾ ਨਵਾਂ ਵਿਚਾਰ ਹੈ, ਰਥ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਤੇ ਜਾਤਵੇਦੋ ਨਮਸ਼੍ਚੇਯਂ ਚ ਗੀਃ ਸਦਮਿਦ੍ਵਰ੍ਧਨੀ ਭੂਤ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਗ੍ਨੇ ਤਨਯਾਨਿ ਤੋਕਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋਤ ਨਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਅਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍
ਪਾਠ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਇਹ ਗੀਤ, ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ।
ਏਕਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਧਰੁਣੋ ਰਯੀਣਾਮਸ੍ਮਦ੍ਧृਦੋ ਭੂਰਿਜਨ੍ਮਾ ਵਿ ਚष੍ਟੇ । ਸਿषਕ੍ਤ੍ਯੂਧਰ੍ਨਿਣ੍ਯੋਰੁਪਸ੍ਥ ਉਤ੍ਸਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਨਿਹਿਤਂ ਪਦਂ ਵੇਃ
ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਤੋਂ, ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦਾ, ਉਹ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਥਣ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੋਤ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਪੰਛੀ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਮਾਨਂ ਨੀਲ਼ਂ ਵृषਣੋ ਵਸਾਨਾਃ ਸਂ ਜਗ੍ਮਿਰੇ ਮਹਿषਾ ਅਰ੍ਵਤੀਭਿਃ । ऋਤਸ੍ਯ ਪਦਂ ਕਵਯੋ ਨਿ ਪਾਨ੍ਤਿ ਗੁਹਾ ਨਾਮਾਨਿ ਦਧਿਰੇ ਪਰਾਣਿ
ਵੱਧੇ, ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਲਿਬਾਸ ਪਹਿਨੇ, ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ; ਕਵੀ ਸਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲੁਕਵੇਂ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਂ, ਦੂਰ ਦੇ ਨਾਂ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।
ऋਤਾਯਿਨੀ ਮਾਯਿਨੀ ਸਂ ਦਧਾਤੇ ਮਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਜਜ੍ਞਤੁਰ੍ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੀ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਨਾਭਿਂ ਚਰਤੋ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਕਵੇਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਨ੍ਤੁਂ ਮਨਸਾ ਵਿਯਨ੍ਤਃ
ਸਚੇ ਤੇ ਜਾਦੂਈ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਤੇ ਪਾਲਦੇ ਹਨ; ਸਭ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੇ ਚਲਦੇ, ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਕਵੀ ਮਨ ਨਾਲ ਧਾਗਾ ਬੁਣਦੇ ਹਨ।
ऋਤਸ੍ਯ ਹਿ ਵਰ੍ਤਨਯਃ ਸੁਜਾਤਮਿषੋ ਵਾਜਾਯ ਪ੍ਰਦਿਵਃ ਸਚਨ੍ਤੇ । ਅਧੀਵਾਸਂ ਰੋਦਸੀ ਵਾਵਸਾਨੇ ਘृਤੈਰਨ੍ਨੈਰ੍ਵਾਵृਧਾਤੇ ਮਧੂਨਾਮ੍
ਸਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ, ਭੇਟਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਲਈ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋ ਸੰਸਾਰ, ਸੋਹਣੇ, ਘੀ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤ ਸ੍ਵਸॄਰਰੁषੀਰ੍ਵਾਵਸ਼ਾਨੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਮਧ੍ਵ ਉਜ੍ਜਭਾਰਾ ਦृਸ਼ੇ ਕਮ੍ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਯੇਮੇ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਪੁਰਾਜਾ ਇਚ੍ਛਨ੍ਵਵ੍ਰਿਮਵਿਦਤ੍ਪੂषਣਸ੍ਯ
ਸਿਆਣੇ ਨੇ, ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ — ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਵਗਦੇ ਦਰਿਆ — ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ, ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਪੁਰਾਣਾ ਥਾਂ ਅੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੀ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਥਾਂ, ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਸਪ੍ਤ ਮਰ੍ਯਾਦਾਃ ਕਵਯਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਾਸਾਮੇਕਾਮਿਦਭ੍ਯਂਹੁਰੋ ਗਾਤ੍ । ਆਯੋਰ੍ਹ ਸ੍ਕਮ੍ਭ ਉਪਮਸ੍ਯ ਨੀਲ਼ੇ ਪਥਾਂ ਵਿਸਰ੍ਗੇ ਧਰੁਣੇषੁ ਤਸ੍ਥੌ
ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਸੱਤ ਹੱਦਾਂ ਬਣਾਈਆਂ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਲੋਹੇ ਦਾ ਥੰਮ੍ਹਾ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਖੁਲ੍ਹੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਆਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਸਚ੍ਚ ਸਚ੍ਚ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਨ੍ਨਦਿਤੇਰੁਪਸ੍ਥੇ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹ ਨਃ ਪ੍ਰਥਮਜਾ ऋਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵ ਆਯੁਨਿ ਵृषਭਸ਼੍ਚ ਧੇਨੁਃ
ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅਸਤਿਤਵ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਤਵ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਸਨ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਗਨਿ ਹੀ ਰਿਤ ਦੇ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮਿਆ, ਪੁਰਾਣਾ ਬਲਦ ਅਤੇ ਗਾਂ ਹੈ।
ਅਯਂ ਸ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਨਵੋਭਿਰਗ੍ਨੇਰੇਧਤੇ ਜਰਿਤਾਭਿष੍ਟੌ । ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਭਿਰ੍ਯੋ ਭਾਨੁਭਿਰृषੂਣਾਂ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਪਰਿਵੀਤੋ ਵਿਭਾਵਾ
ਇਹ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਓਟ ਵਿੱਚ, ਨਵੇਂ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਗਾਇਕ ਅਗਨਿ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਚਾਨਣੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਭਾਨੁਭਿਰ੍ਵਿਭਾਵਾ ਵਿਭਾਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰृਤਾਵਾਜਸ੍ਰਃ । ਆ ਯੋ ਵਿਵਾਯ ਸਖ੍ਯਾ ਸਖਿਭ੍ਯੋऽਪਰਿਹ੍ਵृਤੋ ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਸਪ੍ਤਿਃ
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਗਨਿ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚ ਦੋਸਤੀ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਦੌੜਦੇ ਜਵਾਂ ਵਾਂਗ।
ਈਸ਼ੇ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾ ਦੇਵਵੀਤੇਰੀਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਰੁषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ । ਆ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਨਾ ਹਵੀਂष੍ਯਗ੍ਨਾਵਰਿष੍ਟਰਥ ਸ੍ਕਭ੍ਨਾਤਿ ਸ਼ੂषੈਃ
ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੈਵੀ ਮਦਦ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭੇਟਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥਵਾਹ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂषੇਭਿਰ੍ਵृਧੋ ਜੁषਾਣੋ ਅਰ੍ਕੈਰ੍ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਰਘੁਪਤ੍ਵਾ ਜਿਗਾਤਿ । ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹੋਤਾ ਸ ਜੁਹ੍ਵਾ ਯਜਿष੍ਠਃ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲੋ ਅਗ੍ਨਿਰਾ ਜਿਘਰ੍ਤਿ ਦੇਵਾਨ੍
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ, ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭੇਟ ਲਈ ਤਿਆਰ। ਨਰਮ ਹੋਤ੍ਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਭੇਟ ਲਈ, ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭੇਟਾਂ ਦਾ ਸਵਾਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਮੁਸ੍ਰਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਰੇਜਮਾਨਮਗ੍ਨਿਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਨਮੋਭਿਰਾ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ । ਆ ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਮਤਿਭਿਰ੍ਗृਣਨ੍ਤਿ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਜੁਹ੍ਵਂ ਸਹਾਨਾਮ੍
ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਬੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਭੇਟ ਵਾਲਾ ਮਜ਼ਬੂਤ।
ਸਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਸੂਨਿ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਵਾਜੇ ਨਾਸ਼੍ਵਾਃ ਸਪ੍ਤੀਵਨ੍ਤ ਏਵੈਃ । ਅਸ੍ਮੇ ਊਤੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਵਾਤਤਮਾ ਅਰ੍ਵਾਚੀਨਾ ਅਗ੍ਨ ਆ ਕृਣੁष੍ਵ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਤ ਲੱਕੜਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ। ਸਾਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਤਾ ਵਾਂਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਦਦ ਦਿਓ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਓ।
ਅਧਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਮਹ੍ਨਾ ਨਿषਦ੍ਯਾ ਸਦ੍ਯੋ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਹਵ੍ਯੋ ਬਭੂਥ । ਤਂ ਤੇ ਦੇਵਾਸੋ ਅਨੁ ਕੇਤਮਾਯਨ੍ਨਧਾਵਰ੍ਧਨ੍ਤ ਪ੍ਰਥਮਾਸ ਊਮਾਃ
ਤਦ, ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬੈਠ ਕੇ, ਤੂੰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਭੇਟ ਬਣ ਗਿਆ। ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਇਆ।