ਜਰਤੀਭਿਰੋषਧੀਭਿਃ ਪਰ੍ਣੇਭਿਃ ਸ਼ਕੁਨਾਨਾਮ੍ । ਕਾਰ੍ਮਾਰੋ ਅਸ਼੍ਮਭਿਰ੍ਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਵਨ੍ਤਮਿਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਲੁਹਾਰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨੀ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਕਾਰੁਰਹਂ ਤਤੋ ਭਿषਗੁਪਲਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਨਨਾ । ਨਾਨਾਧਿਯੋ ਵਸੂਯਵੋऽਨੁ ਗਾ ਇਵ ਤਸ੍ਥਿਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਮੈਂ ਕਵੀ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੈਦ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਚਾਂ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਹਾਂ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਅਸ਼੍ਵੋ ਵੋਲ਼੍ਹਾ ਸੁਖਂ ਰਥਂ ਹਸਨਾਮੁਪਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ । ਸ਼ੇਪੋ ਰੋਮਣ੍ਵਨ੍ਤੌ ਭੇਦੌ ਵਾਰਿਨ੍ਮਣ੍ਡੂਕ ਇਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਘੋੜਾ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਥੀ। ਪੂੰਛ, ਰੋਮ ਵਾਲੀ, ਦੋ ਟੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੰਡੂਕ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਸ਼ਰ੍ਯਣਾਵਤਿ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਿਬਤੁ ਵृਤ੍ਰਹਾ । ਬਲਂ ਦਧਾਨ ਆਤ੍ਮਨਿ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸ਼ਰਯਣਾਵਤੀ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ। ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਲੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਵਿਰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਦਿਸ਼ਾਂ ਪਤ ਆਰ੍ਜੀਕਾਤ੍ਸੋਮ ਮੀਢ੍ਵਃ । ऋਤਵਾਕੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਤਪਸਾ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਉੱਡ ਕੇ, ਸੋਮਾ, ਵਹਿ। ਸੱਚੀ ਬਾਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਵृਦ੍ਧਂ ਮਹਿषਂ ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾਭਰਤ੍ । ਤਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਭ੍ਣਨ੍ਤਂ ਸੋਮੇ ਰਸਮਾਦਧੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਪਰਜਨਿਆ ਵਲੋਂ ਵਧਿਆ ਵੱਡਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਰਸ ਰੱਖਿਆ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ऋਤਂ ਵਦਨ੍ਨृਤਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਨ੍ਸਤ੍ਯਕਰ੍ਮਨ੍ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਵਦਨ੍ਸੋਮ ਰਾਜਨ੍ਧਾਤ੍ਰਾ ਸੋਮ ਪਰਿष੍ਕृਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਅਸਲ ਬੋਲਦਾ, ਸੱਚੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬੋਲਦਾ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਧਾਤਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਸਤ੍ਯਮੁਗ੍ਰਸ੍ਯ ਬृਹਤਃ ਸਂ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਸਂਸ੍ਰਵਾਃ । ਸਂ ਯਨ੍ਤਿ ਰਸਿਨੋ ਰਸਾਃ ਪੁਨਾਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਹਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸੱਚ ਉਗਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਰਸ ਇਕੱਠੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਸਾਂ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਜਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਵਮਾਨ ਛਨ੍ਦਸ੍ਯਾਂ ਵਾਚਂ ਵਦਨ੍ । ਗ੍ਰਾਵ੍ਣਾ ਸੋਮੇ ਮਹੀਯਤੇ ਸੋਮੇਨਾਨਨ੍ਦਂ ਜਨਯਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਛੰਦ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰ ਜ੍ਯੋਤਿਰਜਸ੍ਰਂ ਯਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲੋਕੇ ਸ੍ਵਰ੍ਹਿਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਂ ਧੇਹਿ ਪਵਮਾਨਾਮृਤੇ ਲੋਕੇ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਚਾਨਣ ਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਵਰਗ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਅਮਰਤਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਯਤ੍ਰਾਵਰੋਧਨਂ ਦਿਵਃ । ਯਤ੍ਰਾਮੂਰ੍ਯਹ੍ਵਤੀਰਾਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਮृਤਂ ਕृਧੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਯਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਘੇਰਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰਾਨੁਕਾਮਂ ਚਰਣਂ ਤ੍ਰਿਨਾਕੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵੇ ਦਿਵਃ । ਲੋਕਾ ਯਤ੍ਰ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਨ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਮृਤਂ ਕृਧੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਸਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰ ਕਾਮਾ ਨਿਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ੍ਯ ਵਿष੍ਟਪਮ੍ । ਸ੍ਵਧਾ ਚ ਯਤ੍ਰ ਤृਪ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਮृਤਂ ਕृਧੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰਾਨਨ੍ਦਾਸ਼੍ਚ ਮੋਦਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਃ ਪ੍ਰਮੁਦ ਆਸਤੇ । ਕਾਮਸ੍ਯ ਯਤ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕਾਮਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਮृਤਂ ਕृਧੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਆਨੰਦ ਹਨ, ਸੁਖ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯ ਇਨ੍ਦੋਃ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯਾਨੁ ਧਾਮਾਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍ । ਤਮਾਹੁਃ ਸੁਪ੍ਰਜਾ ਇਤਿ ਯਸ੍ਤੇ ਸੋਮਾਵਿਧਨ੍ਮਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜੋ ਇੰਦੂ ਦੇ ਵਹਿੰਦਿਆਂ ਰਸਤੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ, ਇੰਦੂ।
ऋषੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਕृਤਾਂ ਸ੍ਤੋਮੈਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋਦ੍ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਗਿਰਃ । ਸੋਮਂ ਨਮਸ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਯੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵੀਰੁਧਾਂ ਪਤਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬਣਾਈਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਜਨਮਿਆ। ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ।
ਸਪ੍ਤ ਦਿਸ਼ੋ ਨਾਨਾਸੂਰ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤ ਹੋਤਾਰ ऋਤ੍ਵਿਜਃ । ਦੇਵਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਯੇ ਸਪ੍ਤ ਤੇਭਿਃ ਸੋਮਾਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸੱਤ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੂਰਜਾਂ ਨਾਲ; ਸੱਤ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ; ਸੋਮਾ, ਸੱਤ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਤੇ ਰਾਜਞ੍ਛृਤਂ ਹਵਿਸ੍ਤੇਨ ਸੋਮਾਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ ਨਃ । ਅਰਾਤੀਵਾ ਮਾ ਨਸ੍ਤਾਰੀਨ੍ਮੋ ਚ ਨਃ ਕਿਂ ਚਨਾਮਮਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਜਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ।
ਅਗ੍ਰੇ ਬृਹਨ੍ਨੁषਸਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵੋ ਅਸ੍ਥਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਗਨ੍ਵਾਨ੍ਤਮਸੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਗਾਤ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਭਾਨੁਨਾ ਰੁਸ਼ਤਾ ਸ੍ਵਙ੍ਗ ਆ ਜਾਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਦ੍ਮਾਨ੍ਯਪ੍ਰਾਃ
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਚ ਉਪਰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਸਭ ਘਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ ਜਾਤੋ ਗਰ੍ਭੋ ਅਸਿ ਰੋਦਸ੍ਯੋਰਗ੍ਨੇ ਚਾਰੁਰ੍ਵਿਭृਤ ਓषਧੀषੁ । ਚਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਪਰਿ ਤਮਾਂਸ੍ਯਕ੍ਤੂਨ੍ਪ੍ਰ ਮਾਤृਭ੍ਯੋ ਅਧਿ ਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਗਾਃ
ਜਨਮ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਹੈਂ, ਅੱਗ, ਸੋਹਣੀ, ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲੀ ਜਾਂਦੀ। ਚਮਕਦਾਰ ਬੱਚਾ, ਮਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ।
ਵਿष੍ਣੁਰਿਤ੍ਥਾ ਪਰਮਮਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਜਾਤੋ ਬृਹਨ੍ਨਭਿ ਪਾਤਿ ਤृਤੀਯਮ੍ । ਆਸਾ ਯਦਸ੍ਯ ਪਯੋ ਅਕ੍ਰਤ ਸ੍ਵਂ ਸਚੇਤਸੋ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਜਨਮਿਆ, ਵੱਡਾ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਲੋਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਧ ਬਣਾਇਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਥੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਤ ਉ ਤ੍ਵਾ ਪਿਤੁਭृਤੋ ਜਨਿਤ੍ਰੀਰਨ੍ਨਾਵृਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਨੈਃ । ਤਾ ਈਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇषਿ ਪੁਨਰਨ੍ਯਰੂਪਾ ਅਸਿ ਤ੍ਵਂ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਮਾਨੁषੀषੁ ਹੋਤਾ
ਇਸ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਤੇ ਚਲਦਾ। ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ, ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਹੋਤਾਰਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥਮਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕੇਤੁਂ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਧਿਂ ਦੇਵਸ੍ਯਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹ੍ਨਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਮਤਿਥਿਂ ਜਨਾਨਾਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਾਲਾ ਪੁਜਾਰੀ, ਯਜਨ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਚਮਕਦਾ, ਵੱਡੇ ਦੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਅੱਗ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈਂ।
ਸ ਤੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਧ ਪੇਸ਼ਨਾਨਿ ਵਸਾਨੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨਾਭਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਅਰੁषੋ ਜਾਤਃ ਪਦ ਇਲ਼ਾਯਾਃ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ੀਹ ਦੇਵਾਨ੍
ਉਹ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਸਿੰਗਾਰ ਪਹਿਨਦਾ, ਅੱਗ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਭੀ ਬਣਦਾ। ਚਮਕਦਾਰ ਜਨਮਿਆ, ਇਲਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਮੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ, ਰਾਜਾ, ਇਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ।
ਆ ਹਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਗ੍ਨ ਉਭੇ ਸਦਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨ ਮਾਤਰਾ ਤਤਨ੍ਥ । ਪ੍ਰ ਯਾਹ੍ਯਚ੍ਛੋਸ਼ਤੋ ਯਵਿष੍ਠਾਥਾ ਵਹ ਸਹਸ੍ਯੇਹ ਦੇਵਾਨ੍
ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਦੇ ਹਨ। ਆ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇਥੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ।
ਪਿਪ੍ਰੀਹਿ ਦੇਵਾਁ ਉਸ਼ਤੋ ਯਵਿष੍ਠ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ऋਤੂਁਰृਤੁਪਤੇ ਯਜੇਹ । ਯੇ ਦੈਵ੍ਯਾ ऋਤ੍ਵਿਜਸ੍ਤੇਭਿਰਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਂ ਹੋਤॄਣਾਮਸ੍ਯਾਯਜਿष੍ਠਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਰੁਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇਥੇ ਯਜਨ ਕਰ। ਅੱਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈਂ।
ਵੇषਿ ਹੋਤ੍ਰਮੁਤ ਪੋਤ੍ਰਂ ਜਨਾਨਾਂ ਮਨ੍ਧਾਤਾਸਿ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾ ऋਤਾਵਾ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਯਂ ਕृਣਵਾਮਾ ਹਵੀਂषਿ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ਯਜਤ੍ਵਗ੍ਨਿਰਰ੍ਹਨ੍
ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਚਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਏ। ਅੱਗ, ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਆ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਪਨ੍ਥਾਮਗਨ੍ਮ ਯਚ੍ਛਕ੍ਨਵਾਮ ਤਦਨੁ ਪ੍ਰਵੋਲ਼੍ਹੁਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸ ਯਜਾਤ੍ਸੇਦੁ ਹੋਤਾ ਸੋ ਅਧ੍ਵਰਾਨ੍ਸ ऋਤੂਨ੍ਕਲ੍ਪਯਾਤਿ
ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆ ਗਏ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ। ਅੱਗ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਕਰੇ, ਪੁਜਾਰੀ ਬਣੇ; ਉਹ ਯਜਨ ਤੇ ਰੁਤਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ।
ਯਦ੍ਵੋ ਵਯਂ ਪ੍ਰਮਿਨਾਮ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਵਿਦੁषਾਂ ਦੇਵਾ ਅਵਿਦੁष੍ਟਰਾਸਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਾ ਪृਣਾਤਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਯੇਭਿਰ੍ਦੇਵਾਁ ऋਤੁਭਿਃ ਕਲ੍ਪਯਾਤਿ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਮਝ ਵਾਲੇ। ਅੱਗ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ।
ਯਤ੍ਪਾਕਤ੍ਰਾ ਮਨਸਾ ਦੀਨਦਕ੍ਸ਼ਾ ਨ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਮਨ੍ਵਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਦ੍ਧੋਤਾ ਕ੍ਰਤੁਵਿਦ੍ਵਿਜਾਨਨ੍ਯਜਿष੍ਠੋ ਦੇਵਾਁ ऋਤੁਸ਼ੋ ਯਜਾਤਿ
ਜਦੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨ ਤੇ ਅਕਲ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਅੱਗ, ਪੁਜਾਰੀ ਵਜੋਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰੁਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ।