ਤ੍ਵੇ ਸੋਮ ਪ੍ਰਥਮਾ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੋ ਮਹੇ ਵਾਜਾਯ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਧਿਯਂ ਦਧੁਃ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਵੀਰ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਚੋਦਯ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਪਹਿਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਾਸ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਾਣ ਲਈ ਸੋਚ ਰੱਖੀ; ਤਾਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ।
ਦਿਵਃ ਪੀਯੂषਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਮਹੋ ਗਾਹਾਦ੍ਦਿਵ ਆ ਨਿਰਧੁਕ੍ਸ਼ਤ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿ ਜਾਯਮਾਨਂ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍
ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ, ਸਲਾਹਯੋਗ ਮਿੱਠੀ ਵਸਤੂ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਹਿ ਕੇ ਆਈ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਗਾਇਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਧ ਯਦਿਮੇ ਪਵਮਾਨ ਰੋਦਸੀ ਇਮਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਭਿ ਮਜ੍ਮਨਾ । ਯੂਥੇ ਨ ਨਿष੍ਠਾ ਵृषਭੋ ਵਿ ਤਿष੍ਠਸੇ
ਜਦੋਂ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ, ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਵ੍ਯਯੇ ਵਾਰੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਨ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਪਵਮਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਃ ਸ਼ਤਵਾਜ ਇਨ੍ਦੁਃ
ਸੋਮਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਖੇਡਦੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਚੌਪੜ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਸੌ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀ ਬੂੰਦ।
ਏष ਪੁਨਾਨੋ ਮਧੁਮਾਁ ऋਤਾਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੁਃ ਪਵਤੇ ਸ੍ਵਾਦੁਰੂਰ੍ਮਿਃ । ਵਾਜਸਨਿਰ੍ਵਰਿਵੋਵਿਦ੍ਵਯੋਧਾਃ
ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਮਿੱਠੀ ਬੂੰਦ, ਲਹਿਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੁਆਦਲੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਰਾਹ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ।
ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਮਾਨਃ ਪृਤਨ੍ਯੂਨ੍ਸੇਧਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਪ ਦੁਰ੍ਗਹਾਣਿ । ਸ੍ਵਾਯੁਧਃ ਸਾਸਹ੍ਵਾਨ੍ਸੋਮ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ; ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਅਯਾ ਰੁਚਾ ਹਰਿਣ੍ਯਾ ਪੁਨਾਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ ਤਰਤਿ ਸ੍ਵਯੁਗ੍ਵਭਿਃ ਸੂਰੋ ਨ ਸ੍ਵਯੁਗ੍ਵਭਿਃ । ਧਾਰਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਰੋਚਤੇ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰੁषੋ ਹਰਿਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਯਦ੍ਰੂਪਾ ਪਰਿਯਾਤ੍ਯृਕ੍ਵਭਿਃ ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯੇਭਿਰृਕ੍ਵਭਿਃ
ਇਸ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਲ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਦੀ ਧਾਰ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਲਾਲ-ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਤ੍ਪਣੀਨਾਂ ਵਿਦੋ ਵਸੁ ਸਂ ਮਾਤृਭਿਰ੍ਮਰ੍ਜਯਸਿ ਸ੍ਵ ਆ ਦਮ ऋਤਸ੍ਯ ਧੀਤਿਭਿਰ੍ਦਮੇ । ਪਰਾਵਤੋ ਨ ਸਾਮ ਤਦ੍ਯਤ੍ਰਾ ਰਣਨ੍ਤਿ ਧੀਤਯਃ । ਤ੍ਰਿਧਾਤੁਭਿਰਰੁषੀਭਿਰ੍ਵਯੋ ਦਧੇ ਰੋਚਮਾਨੋ ਵਯੋ ਦਧੇ
ਤੂੰ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਸੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਦੂਰੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਗੀਤ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਚਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪੂਰ੍ਵਾਮਨੁ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਂ ਯਾਤਿ ਚੇਕਿਤਤ੍ਸਂ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਯਤਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਰਥੋ ਦੈਵ੍ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਰਥਃ । ਅਗ੍ਮਨ੍ਨੁਕ੍ਥਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜੈਤ੍ਰਾਯ ਹਰ੍षਯਨ੍ । ਵਜ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਭਵਥੋ ਅਨਪਚ੍ਯੁਤਾ ਸਮਤ੍ਸ੍ਵਨਪਚ੍ਯੁਤਾ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਰਥ, ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਥ। ਗੀਤ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਜਦ ਤੂੰ ਵਜਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ।
ਨਾਨਾਨਂ ਵਾ ਉ ਨੋ ਧਿਯੋ ਵਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਤਕ੍ਸ਼ਾ ਰਿष੍ਟਂ ਰੁਤਂ ਭਿषਗ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤਮਿਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਚਨ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ। ਲੁਹਾਰ ਰਥ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੈਦ ਇਲਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਜਰਤੀਭਿਰੋषਧੀਭਿਃ ਪਰ੍ਣੇਭਿਃ ਸ਼ਕੁਨਾਨਾਮ੍ । ਕਾਰ੍ਮਾਰੋ ਅਸ਼੍ਮਭਿਰ੍ਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਵਨ੍ਤਮਿਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਲੁਹਾਰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨੀ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਕਾਰੁਰਹਂ ਤਤੋ ਭਿषਗੁਪਲਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਨਨਾ । ਨਾਨਾਧਿਯੋ ਵਸੂਯਵੋऽਨੁ ਗਾ ਇਵ ਤਸ੍ਥਿਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਮੈਂ ਕਵੀ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੈਦ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਚਾਂ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਹਾਂ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਅਸ਼੍ਵੋ ਵੋਲ਼੍ਹਾ ਸੁਖਂ ਰਥਂ ਹਸਨਾਮੁਪਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ । ਸ਼ੇਪੋ ਰੋਮਣ੍ਵਨ੍ਤੌ ਭੇਦੌ ਵਾਰਿਨ੍ਮਣ੍ਡੂਕ ਇਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਘੋੜਾ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਥੀ। ਪੂੰਛ, ਰੋਮ ਵਾਲੀ, ਦੋ ਟੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੰਡੂਕ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਸ਼ਰ੍ਯਣਾਵਤਿ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਿਬਤੁ ਵृਤ੍ਰਹਾ । ਬਲਂ ਦਧਾਨ ਆਤ੍ਮਨਿ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸ਼ਰਯਣਾਵਤੀ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ। ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਲੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਵਿਰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਦਿਸ਼ਾਂ ਪਤ ਆਰ੍ਜੀਕਾਤ੍ਸੋਮ ਮੀਢ੍ਵਃ । ऋਤਵਾਕੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਤਪਸਾ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਉੱਡ ਕੇ, ਸੋਮਾ, ਵਹਿ। ਸੱਚੀ ਬਾਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਵृਦ੍ਧਂ ਮਹਿषਂ ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾਭਰਤ੍ । ਤਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਭ੍ਣਨ੍ਤਂ ਸੋਮੇ ਰਸਮਾਦਧੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਪਰਜਨਿਆ ਵਲੋਂ ਵਧਿਆ ਵੱਡਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਰਸ ਰੱਖਿਆ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ऋਤਂ ਵਦਨ੍ਨृਤਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਨ੍ਸਤ੍ਯਕਰ੍ਮਨ੍ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਵਦਨ੍ਸੋਮ ਰਾਜਨ੍ਧਾਤ੍ਰਾ ਸੋਮ ਪਰਿष੍ਕृਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਅਸਲ ਬੋਲਦਾ, ਸੱਚੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬੋਲਦਾ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਧਾਤਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਸਤ੍ਯਮੁਗ੍ਰਸ੍ਯ ਬृਹਤਃ ਸਂ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਸਂਸ੍ਰਵਾਃ । ਸਂ ਯਨ੍ਤਿ ਰਸਿਨੋ ਰਸਾਃ ਪੁਨਾਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਹਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸੱਚ ਉਗਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਰਸ ਇਕੱਠੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਸਾਂ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਜਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਵਮਾਨ ਛਨ੍ਦਸ੍ਯਾਂ ਵਾਚਂ ਵਦਨ੍ । ਗ੍ਰਾਵ੍ਣਾ ਸੋਮੇ ਮਹੀਯਤੇ ਸੋਮੇਨਾਨਨ੍ਦਂ ਜਨਯਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਛੰਦ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰ ਜ੍ਯੋਤਿਰਜਸ੍ਰਂ ਯਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲੋਕੇ ਸ੍ਵਰ੍ਹਿਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਂ ਧੇਹਿ ਪਵਮਾਨਾਮृਤੇ ਲੋਕੇ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਚਾਨਣ ਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਵਰਗ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਅਮਰਤਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਯਤ੍ਰਾਵਰੋਧਨਂ ਦਿਵਃ । ਯਤ੍ਰਾਮੂਰ੍ਯਹ੍ਵਤੀਰਾਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਮृਤਂ ਕृਧੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਾ ਯਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਘੇਰਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰਾਨੁਕਾਮਂ ਚਰਣਂ ਤ੍ਰਿਨਾਕੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵੇ ਦਿਵਃ । ਲੋਕਾ ਯਤ੍ਰ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਨ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਮृਤਂ ਕृਧੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਸਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰ ਕਾਮਾ ਨਿਕਾਮਾਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ੍ਯ ਵਿष੍ਟਪਮ੍ । ਸ੍ਵਧਾ ਚ ਯਤ੍ਰ ਤृਪ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਮृਤਂ ਕृਧੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰਾਨਨ੍ਦਾਸ਼੍ਚ ਮੋਦਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਃ ਪ੍ਰਮੁਦ ਆਸਤੇ । ਕਾਮਸ੍ਯ ਯਤ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕਾਮਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਮृਤਂ ਕृਧੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਆਨੰਦ ਹਨ, ਸੁਖ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਕਰ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯ ਇਨ੍ਦੋਃ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯਾਨੁ ਧਾਮਾਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍ । ਤਮਾਹੁਃ ਸੁਪ੍ਰਜਾ ਇਤਿ ਯਸ੍ਤੇ ਸੋਮਾਵਿਧਨ੍ਮਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜੋ ਇੰਦੂ ਦੇ ਵਹਿੰਦਿਆਂ ਰਸਤੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ, ਇੰਦੂ।
ऋषੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਕृਤਾਂ ਸ੍ਤੋਮੈਃ ਕਸ਼੍ਯਪੋਦ੍ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਗਿਰਃ । ਸੋਮਂ ਨਮਸ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਯੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵੀਰੁਧਾਂ ਪਤਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬਣਾਈਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਜਨਮਿਆ। ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ।
ਸਪ੍ਤ ਦਿਸ਼ੋ ਨਾਨਾਸੂਰ੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤ ਹੋਤਾਰ ऋਤ੍ਵਿਜਃ । ਦੇਵਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਯੇ ਸਪ੍ਤ ਤੇਭਿਃ ਸੋਮਾਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸੱਤ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੂਰਜਾਂ ਨਾਲ; ਸੱਤ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ; ਸੋਮਾ, ਸੱਤ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਤੇ ਰਾਜਞ੍ਛृਤਂ ਹਵਿਸ੍ਤੇਨ ਸੋਮਾਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ ਨਃ । ਅਰਾਤੀਵਾ ਮਾ ਨਸ੍ਤਾਰੀਨ੍ਮੋ ਚ ਨਃ ਕਿਂ ਚਨਾਮਮਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਜਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ।
ਅਗ੍ਰੇ ਬृਹਨ੍ਨੁषਸਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵੋ ਅਸ੍ਥਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਗਨ੍ਵਾਨ੍ਤਮਸੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਗਾਤ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਭਾਨੁਨਾ ਰੁਸ਼ਤਾ ਸ੍ਵਙ੍ਗ ਆ ਜਾਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਦ੍ਮਾਨ੍ਯਪ੍ਰਾਃ
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਚ ਉਪਰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਸਭ ਘਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ ਜਾਤੋ ਗਰ੍ਭੋ ਅਸਿ ਰੋਦਸ੍ਯੋਰਗ੍ਨੇ ਚਾਰੁਰ੍ਵਿਭृਤ ਓषਧੀषੁ । ਚਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਪਰਿ ਤਮਾਂਸ੍ਯਕ੍ਤੂਨ੍ਪ੍ਰ ਮਾਤृਭ੍ਯੋ ਅਧਿ ਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਗਾਃ
ਜਨਮ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਹੈਂ, ਅੱਗ, ਸੋਹਣੀ, ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲੀ ਜਾਂਦੀ। ਚਮਕਦਾਰ ਬੱਚਾ, ਮਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ।