ਅਸਰ੍ਜਿ ਵਾਜੀ ਤਿਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਃ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਃ
ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਵਿਚੋਂ ਵਹਿ ਗਿਆ।
ਅਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯੇਨਂ ਮਧ੍ਵੋ ਰਸੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵृष੍ਣ ਇਨ੍ਦੁਂ ਮਦਾਯ
ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਵਿਰ ਦੇ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਸ ਬੂੰਦ ਨੂੰ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਵृਥਾ ਪਾਜਸੇऽਪੋ ਵਸਾਨਂ ਹਰਿਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮਾਣ ਲਈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਧੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤੋਸ਼ਤੇ ਨਿ ਤੋਸ਼ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਨੁਗ੍ਰੋ ਰਿਣਨ੍ਨਪਃ
ਇਹ ਬੂੰਦ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਫੇਰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤਾਕਤਵਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯੂ षੁ ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਪਰਿ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਕ੍ਸ਼ਣਿਃ । ਦ੍ਵਿषਸ੍ਤਰਧ੍ਯਾ ऋਣਯਾ ਨ ਈਯਸੇ
ਹੁਣ, ਹੇ ਧਾਰਾ, ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਹਿ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੋੜ, ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾ।
ਅਨੁ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਂ ਸੋਮ ਮਦਾਮਸਿ ਮਹੇ ਸਮਰ੍ਯਰਾਜ੍ਯੇ । ਵਾਜਾਁ ਅਭਿ ਪਵਮਾਨ ਪ੍ਰ ਗਾਹਸੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਸੋਮਾ, ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਲੜਾਈ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ।
ਅਜੀਜਨੋ ਹਿ ਪਵਮਾਨ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਧਾਰੇ ਸ਼ਕ੍ਮਨਾ ਪਯਃ । ਗੋਜੀਰਯਾ ਰਂਹਮਾਣਃ ਪੁਰਂਧ੍ਯਾ
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਜੀਜਨੋ ਅਮृਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਾਁ ऋਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਨ੍ਨਮृਤਸ੍ਯ ਚਾਰੁਣਃ । ਸਦਾਸਰੋ ਵਾਜਮਚ੍ਛਾ ਸਨਿष੍ਯਦਤ੍
ਤੂੰ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਅਮਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਸੱਚ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਅਭ੍ਯਭਿ ਹਿ ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਤਤਰ੍ਦਿਥੋਤ੍ਸਂ ਨ ਕਂ ਚਿਜ੍ਜਨਪਾਨਮਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਸ਼ਰ੍ਯਾਭਿਰ੍ਨ ਭਰਮਾਣੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ
ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੇ ਚਸ਼ਮੇ ਵਾਂਗ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁਕ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧਦਾ ਹੈਂ।
ਆਦੀਂ ਕੇ ਚਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ ਆਪ੍ਯਂ ਵਸੁਰੁਚੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਭ੍ਯਨੂषਤ । ਵਾਰਂ ਨ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਵ੍ਯੂਰ੍ਣੁਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵੇ ਸੋਮ ਪ੍ਰਥਮਾ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੋ ਮਹੇ ਵਾਜਾਯ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਧਿਯਂ ਦਧੁਃ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਵੀਰ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਚੋਦਯ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਪਹਿਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਾਸ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਾਣ ਲਈ ਸੋਚ ਰੱਖੀ; ਤਾਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ।
ਦਿਵਃ ਪੀਯੂषਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਮਹੋ ਗਾਹਾਦ੍ਦਿਵ ਆ ਨਿਰਧੁਕ੍ਸ਼ਤ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿ ਜਾਯਮਾਨਂ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍
ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ, ਸਲਾਹਯੋਗ ਮਿੱਠੀ ਵਸਤੂ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਹਿ ਕੇ ਆਈ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਗਾਇਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਧ ਯਦਿਮੇ ਪਵਮਾਨ ਰੋਦਸੀ ਇਮਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਭਿ ਮਜ੍ਮਨਾ । ਯੂਥੇ ਨ ਨਿष੍ਠਾ ਵृषਭੋ ਵਿ ਤਿष੍ਠਸੇ
ਜਦੋਂ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ, ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਵ੍ਯਯੇ ਵਾਰੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਨ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਪਵਮਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਃ ਸ਼ਤਵਾਜ ਇਨ੍ਦੁਃ
ਸੋਮਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਖੇਡਦੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਚੌਪੜ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਸੌ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀ ਬੂੰਦ।
ਏष ਪੁਨਾਨੋ ਮਧੁਮਾਁ ऋਤਾਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੁਃ ਪਵਤੇ ਸ੍ਵਾਦੁਰੂਰ੍ਮਿਃ । ਵਾਜਸਨਿਰ੍ਵਰਿਵੋਵਿਦ੍ਵਯੋਧਾਃ
ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਮਿੱਠੀ ਬੂੰਦ, ਲਹਿਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੁਆਦਲੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਰਾਹ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ।
ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਮਾਨਃ ਪृਤਨ੍ਯੂਨ੍ਸੇਧਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਪ ਦੁਰ੍ਗਹਾਣਿ । ਸ੍ਵਾਯੁਧਃ ਸਾਸਹ੍ਵਾਨ੍ਸੋਮ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ; ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਅਯਾ ਰੁਚਾ ਹਰਿਣ੍ਯਾ ਪੁਨਾਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ ਤਰਤਿ ਸ੍ਵਯੁਗ੍ਵਭਿਃ ਸੂਰੋ ਨ ਸ੍ਵਯੁਗ੍ਵਭਿਃ । ਧਾਰਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਰੋਚਤੇ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰੁषੋ ਹਰਿਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਯਦ੍ਰੂਪਾ ਪਰਿਯਾਤ੍ਯृਕ੍ਵਭਿਃ ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯੇਭਿਰृਕ੍ਵਭਿਃ
ਇਸ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਲ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਦੀ ਧਾਰ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਲਾਲ-ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਤ੍ਪਣੀਨਾਂ ਵਿਦੋ ਵਸੁ ਸਂ ਮਾਤृਭਿਰ੍ਮਰ੍ਜਯਸਿ ਸ੍ਵ ਆ ਦਮ ऋਤਸ੍ਯ ਧੀਤਿਭਿਰ੍ਦਮੇ । ਪਰਾਵਤੋ ਨ ਸਾਮ ਤਦ੍ਯਤ੍ਰਾ ਰਣਨ੍ਤਿ ਧੀਤਯਃ । ਤ੍ਰਿਧਾਤੁਭਿਰਰੁषੀਭਿਰ੍ਵਯੋ ਦਧੇ ਰੋਚਮਾਨੋ ਵਯੋ ਦਧੇ
ਤੂੰ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਸੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਦੂਰੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਗੀਤ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਚਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪੂਰ੍ਵਾਮਨੁ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਂ ਯਾਤਿ ਚੇਕਿਤਤ੍ਸਂ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਯਤਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਰਥੋ ਦੈਵ੍ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਰਥਃ । ਅਗ੍ਮਨ੍ਨੁਕ੍ਥਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜੈਤ੍ਰਾਯ ਹਰ੍षਯਨ੍ । ਵਜ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਭਵਥੋ ਅਨਪਚ੍ਯੁਤਾ ਸਮਤ੍ਸ੍ਵਨਪਚ੍ਯੁਤਾ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਰਥ, ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਥ। ਗੀਤ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਜਦ ਤੂੰ ਵਜਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ।
ਨਾਨਾਨਂ ਵਾ ਉ ਨੋ ਧਿਯੋ ਵਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਤਕ੍ਸ਼ਾ ਰਿष੍ਟਂ ਰੁਤਂ ਭਿषਗ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤਮਿਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਚਨ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ। ਲੁਹਾਰ ਰਥ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੈਦ ਇਲਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਜਰਤੀਭਿਰੋषਧੀਭਿਃ ਪਰ੍ਣੇਭਿਃ ਸ਼ਕੁਨਾਨਾਮ੍ । ਕਾਰ੍ਮਾਰੋ ਅਸ਼੍ਮਭਿਰ੍ਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਵਨ੍ਤਮਿਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਲੁਹਾਰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨੀ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਕਾਰੁਰਹਂ ਤਤੋ ਭਿषਗੁਪਲਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਨਨਾ । ਨਾਨਾਧਿਯੋ ਵਸੂਯਵੋऽਨੁ ਗਾ ਇਵ ਤਸ੍ਥਿਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਮੈਂ ਕਵੀ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੈਦ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਚਾਂ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਹਾਂ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਅਸ਼੍ਵੋ ਵੋਲ਼੍ਹਾ ਸੁਖਂ ਰਥਂ ਹਸਨਾਮੁਪਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ । ਸ਼ੇਪੋ ਰੋਮਣ੍ਵਨ੍ਤੌ ਭੇਦੌ ਵਾਰਿਨ੍ਮਣ੍ਡੂਕ ਇਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਘੋੜਾ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਥੀ। ਪੂੰਛ, ਰੋਮ ਵਾਲੀ, ਦੋ ਟੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੰਡੂਕ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਸ਼ਰ੍ਯਣਾਵਤਿ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਿਬਤੁ ਵृਤ੍ਰਹਾ । ਬਲਂ ਦਧਾਨ ਆਤ੍ਮਨਿ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਹਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸ਼ਰਯਣਾਵਤੀ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ। ਆਪਣੀ ਅੰਦਰਲੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਵਿਰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਦਿਸ਼ਾਂ ਪਤ ਆਰ੍ਜੀਕਾਤ੍ਸੋਮ ਮੀਢ੍ਵਃ । ऋਤਵਾਕੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਤਪਸਾ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਉੱਡ ਕੇ, ਸੋਮਾ, ਵਹਿ। ਸੱਚੀ ਬਾਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਵृਦ੍ਧਂ ਮਹਿषਂ ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾਭਰਤ੍ । ਤਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਭ੍ਣਨ੍ਤਂ ਸੋਮੇ ਰਸਮਾਦਧੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਪਰਜਨਿਆ ਵਲੋਂ ਵਧਿਆ ਵੱਡਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਰਸ ਰੱਖਿਆ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ऋਤਂ ਵਦਨ੍ਨृਤਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਨ੍ਸਤ੍ਯਕਰ੍ਮਨ੍ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਵਦਨ੍ਸੋਮ ਰਾਜਨ੍ਧਾਤ੍ਰਾ ਸੋਮ ਪਰਿष੍ਕृਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਅਸਲ ਬੋਲਦਾ, ਸੱਚੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬੋਲਦਾ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਧਾਤਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਸਤ੍ਯਮੁਗ੍ਰਸ੍ਯ ਬृਹਤਃ ਸਂ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਸਂਸ੍ਰਵਾਃ । ਸਂ ਯਨ੍ਤਿ ਰਸਿਨੋ ਰਸਾਃ ਪੁਨਾਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਹਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸੱਚ ਉਗਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਰਸ ਇਕੱਠੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਸਾਂ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਜਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਵਮਾਨ ਛਨ੍ਦਸ੍ਯਾਂ ਵਾਚਂ ਵਦਨ੍ । ਗ੍ਰਾਵ੍ਣਾ ਸੋਮੇ ਮਹੀਯਤੇ ਸੋਮੇਨਾਨਨ੍ਦਂ ਜਨਯਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਛੰਦ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।
ਯਤ੍ਰ ਜ੍ਯੋਤਿਰਜਸ੍ਰਂ ਯਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲੋਕੇ ਸ੍ਵਰ੍ਹਿਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਂ ਧੇਹਿ ਪਵਮਾਨਾਮृਤੇ ਲੋਕੇ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜਿੱਥੇ ਚਾਨਣ ਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਵਰਗ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਅਮਰਤਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲੇ, ਰੱਖ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।