ਇਨ੍ਦੁਃ ਪੁਨਾਨਃ ਪ੍ਰਜਾਮੁਰਾਣਃ ਕਰਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦ੍ਰਵਿਣਾਨਿ ਨਃ
ਇੰਦੁ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਤਾਨ ਵਧਾ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦੇ।
ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯਾਸ਼੍ਵੋ ਨ ਨਿਕ੍ਤੋ ਵਾਜੀ ਧਨਾਯ
ਸੋਮਾ, ਨਿਸ਼ਚੇ, ਹੁਨਰ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ, ਧਨ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿ।
ਤਂ ਤੇ ਸੋਤਾਰੋ ਰਸਂ ਮਦਾਯ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਸੋਮਂ ਮਹੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ
ਜੋ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਰਸ ਨੂੰ ਮਸਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਹਰਿਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੋਮਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦੁਮ੍
ਉਹ ਨਵਜਾਤ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚ ਧੋਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦੁ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦੁਃ ਪਵਿष੍ਟ ਚਾਰੁਰ੍ਮਦਾਯਾਪਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਕਵਿਰ੍ਭਗਾਯ
ਇੰਦੁ, ਸੋਹਣਾ, ਮਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਭਗਾ ਲਈ।
ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਚਾਰ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਮ ਯੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵृਤ੍ਰਾ ਜਘਾਨ
ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਨਾਮ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸੋ ਗੋਭਿਃ ਸ਼੍ਰੀਤਸ੍ਯ ਨृਭਿਃ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀਸੇ ਹੋਏ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਸੁਵਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਸ੍ਤਿਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਿ ਵਾਰਮਵ੍ਯਮ੍
ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵਾਜ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਹਸ੍ਰਰੇਤਾ ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਮृਜਾਨੋ ਗੋਭਿਃ ਸ਼੍ਰੀਣਾਨਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਯਾਹੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ਾ ਨृਭਿਰ੍ਯੇਮਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਅਸਰ੍ਜਿ ਵਾਜੀ ਤਿਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਃ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਃ
ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਵਿਚੋਂ ਵਹਿ ਗਿਆ।
ਅਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯੇਨਂ ਮਧ੍ਵੋ ਰਸੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵृष੍ਣ ਇਨ੍ਦੁਂ ਮਦਾਯ
ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਵਿਰ ਦੇ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਸ ਬੂੰਦ ਨੂੰ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਵृਥਾ ਪਾਜਸੇऽਪੋ ਵਸਾਨਂ ਹਰਿਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮਾਣ ਲਈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਧੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤੋਸ਼ਤੇ ਨਿ ਤੋਸ਼ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਨੁਗ੍ਰੋ ਰਿਣਨ੍ਨਪਃ
ਇਹ ਬੂੰਦ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਫੇਰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤਾਕਤਵਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯੂ षੁ ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਪਰਿ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਕ੍ਸ਼ਣਿਃ । ਦ੍ਵਿषਸ੍ਤਰਧ੍ਯਾ ऋਣਯਾ ਨ ਈਯਸੇ
ਹੁਣ, ਹੇ ਧਾਰਾ, ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਹਿ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੋੜ, ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾ।
ਅਨੁ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤਂ ਸੋਮ ਮਦਾਮਸਿ ਮਹੇ ਸਮਰ੍ਯਰਾਜ੍ਯੇ । ਵਾਜਾਁ ਅਭਿ ਪਵਮਾਨ ਪ੍ਰ ਗਾਹਸੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਸੋਮਾ, ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਲੜਾਈ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ।
ਅਜੀਜਨੋ ਹਿ ਪਵਮਾਨ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਧਾਰੇ ਸ਼ਕ੍ਮਨਾ ਪਯਃ । ਗੋਜੀਰਯਾ ਰਂਹਮਾਣਃ ਪੁਰਂਧ੍ਯਾ
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਜੀਜਨੋ ਅਮृਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਾਁ ऋਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਨ੍ਨਮृਤਸ੍ਯ ਚਾਰੁਣਃ । ਸਦਾਸਰੋ ਵਾਜਮਚ੍ਛਾ ਸਨਿष੍ਯਦਤ੍
ਤੂੰ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਅਮਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਸੱਚ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਅਭ੍ਯਭਿ ਹਿ ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਤਤਰ੍ਦਿਥੋਤ੍ਸਂ ਨ ਕਂ ਚਿਜ੍ਜਨਪਾਨਮਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਸ਼ਰ੍ਯਾਭਿਰ੍ਨ ਭਰਮਾਣੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ
ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੇ ਚਸ਼ਮੇ ਵਾਂਗ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁਕ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧਦਾ ਹੈਂ।
ਆਦੀਂ ਕੇ ਚਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ ਆਪ੍ਯਂ ਵਸੁਰੁਚੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਭ੍ਯਨੂषਤ । ਵਾਰਂ ਨ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਵ੍ਯੂਰ੍ਣੁਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵੇ ਸੋਮ ਪ੍ਰਥਮਾ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੋ ਮਹੇ ਵਾਜਾਯ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਧਿਯਂ ਦਧੁਃ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਵੀਰ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਚੋਦਯ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਪਹਿਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਾਸ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਾਣ ਲਈ ਸੋਚ ਰੱਖੀ; ਤਾਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ।
ਦਿਵਃ ਪੀਯੂषਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਮਹੋ ਗਾਹਾਦ੍ਦਿਵ ਆ ਨਿਰਧੁਕ੍ਸ਼ਤ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿ ਜਾਯਮਾਨਂ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍
ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ, ਸਲਾਹਯੋਗ ਮਿੱਠੀ ਵਸਤੂ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਹਿ ਕੇ ਆਈ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਗਾਇਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਧ ਯਦਿਮੇ ਪਵਮਾਨ ਰੋਦਸੀ ਇਮਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਭਿ ਮਜ੍ਮਨਾ । ਯੂਥੇ ਨ ਨਿष੍ਠਾ ਵृषਭੋ ਵਿ ਤਿष੍ਠਸੇ
ਜਦੋਂ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ, ਇਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਵ੍ਯਯੇ ਵਾਰੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਨ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਪਵਮਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਃ ਸ਼ਤਵਾਜ ਇਨ੍ਦੁਃ
ਸੋਮਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਖੇਡਦੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਚੌਪੜ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਸੌ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀ ਬੂੰਦ।
ਏष ਪੁਨਾਨੋ ਮਧੁਮਾਁ ऋਤਾਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੁਃ ਪਵਤੇ ਸ੍ਵਾਦੁਰੂਰ੍ਮਿਃ । ਵਾਜਸਨਿਰ੍ਵਰਿਵੋਵਿਦ੍ਵਯੋਧਾਃ
ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਮਿੱਠੀ ਬੂੰਦ, ਲਹਿਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੁਆਦਲੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਰਾਹ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ।
ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਮਾਨਃ ਪृਤਨ੍ਯੂਨ੍ਸੇਧਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਪ ਦੁਰ੍ਗਹਾਣਿ । ਸ੍ਵਾਯੁਧਃ ਸਾਸਹ੍ਵਾਨ੍ਸੋਮ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ; ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਅਯਾ ਰੁਚਾ ਹਰਿਣ੍ਯਾ ਪੁਨਾਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ ਤਰਤਿ ਸ੍ਵਯੁਗ੍ਵਭਿਃ ਸੂਰੋ ਨ ਸ੍ਵਯੁਗ੍ਵਭਿਃ । ਧਾਰਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਰੋਚਤੇ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰੁषੋ ਹਰਿਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਯਦ੍ਰੂਪਾ ਪਰਿਯਾਤ੍ਯृਕ੍ਵਭਿਃ ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯੇਭਿਰृਕ੍ਵਭਿਃ
ਇਸ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਲ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਦੀ ਧਾਰ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਲਾਲ-ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਤ੍ਪਣੀਨਾਂ ਵਿਦੋ ਵਸੁ ਸਂ ਮਾਤृਭਿਰ੍ਮਰ੍ਜਯਸਿ ਸ੍ਵ ਆ ਦਮ ऋਤਸ੍ਯ ਧੀਤਿਭਿਰ੍ਦਮੇ । ਪਰਾਵਤੋ ਨ ਸਾਮ ਤਦ੍ਯਤ੍ਰਾ ਰਣਨ੍ਤਿ ਧੀਤਯਃ । ਤ੍ਰਿਧਾਤੁਭਿਰਰੁषੀਭਿਰ੍ਵਯੋ ਦਧੇ ਰੋਚਮਾਨੋ ਵਯੋ ਦਧੇ
ਤੂੰ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਸੱਚੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਦੂਰੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਗੀਤ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਚਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪੂਰ੍ਵਾਮਨੁ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਂ ਯਾਤਿ ਚੇਕਿਤਤ੍ਸਂ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਯਤਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਰਥੋ ਦੈਵ੍ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਰਥਃ । ਅਗ੍ਮਨ੍ਨੁਕ੍ਥਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜੈਤ੍ਰਾਯ ਹਰ੍षਯਨ੍ । ਵਜ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਭਵਥੋ ਅਨਪਚ੍ਯੁਤਾ ਸਮਤ੍ਸ੍ਵਨਪਚ੍ਯੁਤਾ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਰਥ, ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਥ। ਗੀਤ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਜਦ ਤੂੰ ਵਜਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ।
ਨਾਨਾਨਂ ਵਾ ਉ ਨੋ ਧਿਯੋ ਵਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਤਕ੍ਸ਼ਾ ਰਿष੍ਟਂ ਰੁਤਂ ਭਿषਗ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤਮਿਚ੍ਛਤੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਚਨ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ। ਲੁਹਾਰ ਰਥ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵੈਦ ਇਲਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ।