ਏष ਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ ਸੁਤੋऽਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇਭਿਃ ਪਵਤੇ ਮਦਿਨ੍ਤਮਃ । ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਨੂਰ੍ਮਿਰਪਾਮਿਵ
ਇਹ, ਰਸ ਨਾਲ ਨਚਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਬਿਨਾ ਬਾਦਲਾਂ ਦੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਯ ਉਸ੍ਰਿਯਾ ਅਪ੍ਯਾ ਅਨ੍ਤਰਸ਼੍ਮਨੋ ਨਿਰ੍ਗਾ ਅਕृਨ੍ਤਦੋਜਸਾ । ਅਭਿ ਵ੍ਰਜਂ ਤਤ੍ਨਿषੇ ਗਵ੍ਯਮਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਵਰ੍ਮੀਵ ਧृष੍ਣਵਾ ਰੁਜ
ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚ ਦੋ ਪੀਲੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਬਹਾਦਰ, ਬਚਾਓ ਵਾਲਾ, ਬਰਚੀ ਨਾਲ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ।
ਆ ਸੋਤਾ ਪਰਿ षਿਞ੍ਚਤਾਸ਼੍ਵਂ ਨ ਸ੍ਤੋਮਮਪ੍ਤੁਰਂ ਰਜਸ੍ਤੁਰਮ੍ । ਵਨਕ੍ਰਕ੍ਸ਼ਮੁਦਪ੍ਰੁਤਮ੍
ਆਓ, ਪਿਆਲਾ ਭਰੋ, ਸਲਾਹ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਵਹੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਰਸਤੇ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ, ਲੱਕੜ ਉੱਤੇ ਲੰਘਦਾ, ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਦਾ।
ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਂ ਵृषਭਂ ਪਯੋਵृਧਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਦੇਵਾਯ ਜਨ੍ਮਨੇ । ऋਤੇਨ ਯ ऋਤਜਾਤੋ ਵਿਵਾਵृਧੇ ਰਾਜਾ ਦੇਵ ऋਤਂ ਬृਹਤ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਰਸਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਂਡ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਲਈ ਪਿਆਰਾ। ਸਚਾਈ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਾ, ਵੱਡੀ ਸਚਾਈ।
ਅਭਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਬृਹਦ੍ਯਸ਼ ਇषਸ੍ਪਤੇ ਦਿਦੀਹਿ ਦੇਵ ਦੇਵਯੁਃ । ਵਿ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਯੁਵ
ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਚਮਕ ਉੱਤੇ ਚਾਨਣ ਪਾ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ। ਵਿਚਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਜਾ, ਨੌਜਵਾਨ।
ਆ ਵਚ੍ਯਸ੍ਵ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ ਚਮ੍ਵੋਃ ਸੁਤੋ ਵਿਸ਼ਾਂ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ । ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਃ ਪਵਸ੍ਵ ਰੀਤਿਮਪਾਂ ਜਿਨ੍ਵਾ ਗਵਿष੍ਟਯੇ ਧਿਯਃ
ਕੰਵ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਨਚਾਇਆ ਗਿਆ, ਕੁਸ਼ਲ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਟੋਲੇ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਵਹਿ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਂਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਸੋਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਏਤਮੁ ਤ੍ਯਂ ਮਦਚ੍ਯੁਤਂ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਂ ਵृषਭਂ ਦਿਵੋ ਦੁਹੁਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਸੂਨਿ ਬਿਭ੍ਰਤਮ੍
ਇਹ, ਨਚਾਉਣ ਵਿਚ ਅਟੱਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਦੁੱਧਿਆ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲਿਆਉਂਦਾ।
ਵृषਾ ਵਿ ਜਜ੍ਞੇ ਜਨਯਨ੍ਨਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਪਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਤਮਃ । ਸ ਸੁष੍ਟੁਤਃ ਕਵਿਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਣਿਜਂ ਦਧੇ ਤ੍ਰਿਧਾਤ੍ਵਸ੍ਯ ਦਂਸਸਾ
ਸਾਂਡ ਜਨਮਿਆ, ਅਮਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਕਵੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਤਿੰਨ ਆਧਾਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸ ਸੁਨ੍ਵੇ ਯੋ ਵਸੂਨਾਂ ਯੋ ਰਾਯਾਮਾਨੇਤਾ ਯ ਇਲ਼ਾਨਾਮ੍ । ਸੋਮੋ ਯਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਮ੍
ਉਹ ਨਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਵਸਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਿਬਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਮਰੁਤੋ ਯਸ੍ਯ ਵਾਰ੍ਯਮਣਾ ਭਗਃ । ਆ ਯੇਨ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਕਰਾਮਹ ਏਨ੍ਦ੍ਰਮਵਸੇ ਮਹੇ
ਉਹ, ਜਿਸਦਾ ਇੰਦਰ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਮਰੁਤ, ਜਿਸਦਾ ਭਾਗਾ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਖੁਸ਼ ਹਨ—ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣਾਈਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਾਤਵੇ ਨृਭਿਰ੍ਯਤਃ ਸ੍ਵਾਯੁਧੋ ਮਦਿਨ੍ਤਮਃ । ਪਵਸ੍ਵ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਃ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ, ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ — ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ ਜਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹਾਰ੍ਦਿ ਸੋਮਧਾਨਮਾ ਵਿਸ਼ ਸਮੁਦ੍ਰਮਿਵ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਜੁष੍ਟੋ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਵਾਯਵੇ ਦਿਵੋ ਵਿष੍ਟਮ੍ਭ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਸੋਮਾ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਦਾਖਲ ਹੋ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ ਲਈ ਪਿਆਰਾ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈਂ।
ਪਰਿ ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਸ੍ਵਾਦੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਪੂष੍ਣੇ ਭਗਾਯ
ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਪੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਭਗਾ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੇ ਸੋਮ ਸੁਤਸ੍ਯ ਪੇਯਾਃ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਦੇਵਾਃ
ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਜੋ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਨਿਸ਼ਚੇ, ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪੀਣ ਯੋਗ ਹੋਵੇ।
ਏਵਾਮृਤਾਯ ਮਹੇ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਸ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਅਰ੍ष ਦਿਵ੍ਯਃ ਪੀਯੂषਃ
ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਵਸਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਸਮਾਨੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਮਹਾਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਪਿਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿ ਧਾਮ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਕੇ ਵਹਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੋਮ ਦਿਵੇ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਸ਼ਂ ਚ ਪ੍ਰਜਾਯੈ
ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਹਿ।
ਦਿਵੋ ਧਰ੍ਤਾਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪੀਯੂषਃ ਸਤ੍ਯੇ ਵਿਧਰ੍ਮਨ੍ਵਾਜੀ ਪਵਸ੍ਵ
ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ; ਸੋਮਾ, ਸੱਚੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿ।
ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੀ ਸੁਧਾਰੋ ਮਹਾਮਵੀਨਾਮਨੁ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਹਿ।
ਨृਭਿਰ੍ਯੇਮਾਨੋ ਜਜ੍ਞਾਨਃ ਪੂਤਃ ਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਮਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਤ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੁਖਦਾਈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਹਾਉਂਦਾ।
ਇਨ੍ਦੁਃ ਪੁਨਾਨਃ ਪ੍ਰਜਾਮੁਰਾਣਃ ਕਰਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦ੍ਰਵਿਣਾਨਿ ਨਃ
ਇੰਦੁ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਤਾਨ ਵਧਾ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦੇ।
ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯਾਸ਼੍ਵੋ ਨ ਨਿਕ੍ਤੋ ਵਾਜੀ ਧਨਾਯ
ਸੋਮਾ, ਨਿਸ਼ਚੇ, ਹੁਨਰ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ, ਧਨ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿ।
ਤਂ ਤੇ ਸੋਤਾਰੋ ਰਸਂ ਮਦਾਯ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਸੋਮਂ ਮਹੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ
ਜੋ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਰਸ ਨੂੰ ਮਸਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਹਰਿਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੋਮਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦੁਮ੍
ਉਹ ਨਵਜਾਤ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚ ਧੋਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦੁ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦੁਃ ਪਵਿष੍ਟ ਚਾਰੁਰ੍ਮਦਾਯਾਪਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਕਵਿਰ੍ਭਗਾਯ
ਇੰਦੁ, ਸੋਹਣਾ, ਮਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਭਗਾ ਲਈ।
ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਚਾਰ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਮ ਯੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵृਤ੍ਰਾ ਜਘਾਨ
ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਨਾਮ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸੋ ਗੋਭਿਃ ਸ਼੍ਰੀਤਸ੍ਯ ਨृਭਿਃ ਸੁਤਸ੍ਯ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀਸੇ ਹੋਏ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਸੁਵਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਸ੍ਤਿਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਿ ਵਾਰਮਵ੍ਯਮ੍
ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵਾਜ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਹਸ੍ਰਰੇਤਾ ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਮृਜਾਨੋ ਗੋਭਿਃ ਸ਼੍ਰੀਣਾਨਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਯਾਹੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ਾ ਨृਭਿਰ੍ਯੇਮਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।