ਪਰੀਤੋ षਿਞ੍ਚਤਾ ਸੁਤਂ ਸੋਮੋ ਯ ਉਤ੍ਤਮਂ ਹਵਿਃ । ਦਧਨ੍ਵਾਁ ਯੋ ਨਰ੍ਯੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰਾ ਸੁषਾਵ ਸੋਮਮਦ੍ਰਿਭਿਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਨਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਪਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਹੈ; ਉਹ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿਆ।
ਨੂਨਂ ਪੁਨਾਨੋऽਵਿਭਿਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵਾਦਬ੍ਧਃ ਸੁਰਭਿਨ੍ਤਰਃ । ਸੁਤੇ ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਾਪ੍ਸੁ ਮਦਾਮੋ ਅਨ੍ਧਸਾ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤੋ ਗੋਭਿਰੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਹੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ; ਨਚੋੜਣ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੇ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾਲ ਛਾਣਦੇ, ਉੱਚਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਉਂ।
ਪਰਿ ਸੁਵਾਨਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ ਦੇਵਮਾਦਨਃ ਕ੍ਰਤੁਰਿਨ੍ਦੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਢਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੇਖਣ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਸੋਮਾ, ਵੱਖਰੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ।
ਪੁਨਾਨਃ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾਪੋ ਵਸਾਨੋ ਅਰ੍षਸਿ । ਆ ਰਤ੍ਨਧਾ ਯੋਨਿਮृਤਸ੍ਯ ਸੀਦਸ੍ਯੁਤ੍ਸੋ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਵਹਿੰਦਾ; ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਝਰਨੇ 'ਤੇ, ਓ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਬੈਠਦਾ।
ਦੁਹਾਨ ਊਧਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਧੁ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਸਧਸ੍ਥਮਾਸਦਤ੍ । ਆਪृਚ੍ਛ੍ਯਂ ਧਰੁਣਂ ਵਾਜ੍ਯਰ੍षਤਿ ਨृਭਿਰ੍ਧੂਤੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਅਸਮਾਨੀ ਥਣ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸ ਗਿਆ ਹੈ। ਚੁਸਤ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਾਨਃ ਸੋਮ ਜਾਗृਵਿਰਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਅਭਵੋऽਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮੋ ਮਧ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ ਨਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ, ਜਾਗਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਸੋਮੋ ਮੀਢ੍ਵਾਨ੍ਪਵਤੇ ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮ ऋषਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਤ੍ਵਂ ਕਵਿਰਭਵੋ ਦੇਵਵੀਤਮ ਆ ਸੂਰ੍ਯਂ ਰੋਹਯੋ ਦਿਵਿ
ਸੋਮਾ, ਦਇਆਲੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰਸਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ। ਤੂੰ ਕਵੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ। ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਾ।
ਸੋਮ ਉ षੁਵਾਣਃ ਸੋਤृਭਿਰਧਿ ष੍ਣੁਭਿਰਵੀਨਾਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਯੇਵ ਹਰਿਤਾ ਯਾਤਿ ਧਾਰਯਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਯਾਤਿ ਧਾਰਯਾ
ਸੋਮਾ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ, ਵਗਦਾ ਹੈ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਅਨੂਪੇ ਗੋਮਾਨ੍ਗੋਭਿਰਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸੋਮੋ ਦੁਗ੍ਧਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸਂਵਰਣਾਨ੍ਯਗ੍ਮਨ੍ਮਨ੍ਦੀ ਮਦਾਯ ਤੋਸ਼ਤੇ
ਨੀਚਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਸ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਆ ਸੋਮ ਸੁਵਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤਿਰੋ ਵਾਰਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ । ਜਨੋ ਨ ਪੁਰਿ ਚਮ੍ਵੋਰ੍ਵਿਸ਼ਦ੍ਧਰਿਃ ਸਦੋ ਵਨੇषੁ ਦਧਿषੇ
ਸੋਮਾ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਟੱਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਥਾਂ ਲੱਭ ਲਈ ਹੈ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਾਮृਜੇ ਤਿਰੋ ਅਣ੍ਵਾਨਿ ਮੇष੍ਯੋ ਮੀਲ਼੍ਹੇ ਸਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਵਾਜਯੁਃ । ਅਨੁਮਾਦ੍ਯਃ ਪਵਮਾਨੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ ਸੋਮੋ ਵਿਪ੍ਰੇਭਿਰृਕ੍ਵਭਿਃ
ਉਹ ਸਾਫ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੰਗ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘਦਾ, ਭੇਡ ਵਾਂਗ ਬੰਦ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਤਿਆਰ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗਾਇਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨ ਪਿਪ੍ਯੇ ਅਰ੍ਣਸਾ । ਅਂਸ਼ੋਃ ਪਯਸਾ ਮਦਿਰੋ ਨ ਜਾਗृਵਿਰਚ੍ਛਾ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮ੍
ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਲਈ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਡੰਡੇ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਹਰ੍ਯਤੋ ਅਰ੍ਜੁਨੇ ਅਤ੍ਕੇ ਅਵ੍ਯਤ ਪ੍ਰਿਯਃ ਸੂਨੁਰ੍ਨ ਮਰ੍ਜ੍ਯਃ । ਤਮੀਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਪਸੋ ਯਥਾ ਰਥਂ ਨਦੀष੍ਵਾ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਛਾਣਣ ਵਾਲੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਜੋ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ ਵਾਂਗ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ।
ਅਭਿ ਸੋਮਾਸ ਆਯਵਃ ਪਵਨ੍ਤੇ ਮਦ੍ਯਂ ਮਦਮ੍ । ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਧਿ ਵਿष੍ਟਪਿ ਮਨੀषਿਣੋ ਮਤ੍ਸਰਾਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ
ਵਗਦੇ ਸੋਮਾ, ਨਸ਼ੇ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਵਾਲੇ, ਚਾਨਣ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਰਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਪਵਮਾਨ ਊਰ੍ਮਿਣਾ ਰਾਜਾ ਦੇਵ ऋਤਂ ਬृਹਤ੍ । ਅਰ੍षਨ੍ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰ ਹਿਨ੍ਵਾਨ ऋਤਂ ਬृਹਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਾ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਸੱਚ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਨृਭਿਰ੍ਯੇਮਾਨੋ ਹਰ੍ਯਤੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੋ ਰਾਜਾ ਦੇਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰਿਯਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਤੇ ਮਦਃ ਸੋਮੋ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਸੁਤਃ । ਸਹਸ੍ਰਧਾਰੋ ਅਤ੍ਯਵ੍ਯਮਰ੍षਤਿ ਤਮੀ ਮृਜਨ੍ਤ੍ਯਾਯਵਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਜੈਤੂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਾਨਸ਼੍ਚਮੂ ਜਨਯਨ੍ਮਤਿਂ ਕਵਿਃ ਸੋਮੋ ਦੇਵੇषੁ ਰਣ੍ਯਤਿ । ਅਪੋ ਵਸਾਨਃ ਪਰਿ ਗੋਭਿਰੁਤ੍ਤਰਃ ਸੀਦਨ੍ਵਨੇष੍ਵਵ੍ਯਤ
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਟੋਲੀ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਉਹ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਵਾਹਂ ਸੋਮ ਰਾਰਣ ਸਖ੍ਯ ਇਨ੍ਦੋ ਦਿਵੇਦਿਵੇ । ਪੁਰੂਣਿ ਬਭ੍ਰੋ ਨਿ ਚਰਨ੍ਤਿ ਮਾਮਵ ਪਰਿਧੀਁਰਤਿ ਤਾਁ ਇਹਿ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਪੀਲੇ ਇੰਦੂ, ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਬੰਧਨ ਦੂਰ ਕਰ, ਇੱਥੇ ਆ।
ਉਤਾਹਂ ਨਕ੍ਤਮੁਤ ਸੋਮ ਤੇ ਦਿਵਾ ਸਖ੍ਯਾਯ ਬਭ੍ਰ ਊਧਨਿ । ਘृਣਾ ਤਪਨ੍ਤਮਤਿ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪਰਃ ਸ਼ਕੁਨਾ ਇਵ ਪਪ੍ਤਿਮ
ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ ਦੋਵੇਂ, ਪੀਲੇ ਸੋਮਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਥਣ ਤੇ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ। ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਪਿਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮृਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਹਸ੍ਤ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਵਾਚਮਿਨ੍ਵਸਿ । ਰਯਿਂ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਂ ਬਹੁਲਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਂ ਪਵਮਾਨਾਭ੍ਯਰ੍षਸਿ
ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਹਥੀਂ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਧ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ, ਸਭ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਵਾਲਾ ਧਨ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ।
ਮृਜਾਨੋ ਵਾਰੇ ਪਵਮਾਨੋ ਅਵ੍ਯਯੇ ਵृषਾਵ ਚਕ੍ਰਦੋ ਵਨੇ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੋਮ ਪਵਮਾਨ ਨਿष੍ਕृਤਂ ਗੋਭਿਰਞ੍ਜਾਨੋ ਅਰ੍षਸਿ
ਅਟੱਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਬਲਦ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੀਆ ਬਣਾਇਆ। ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈਂ।
ਪਵਸ੍ਵ ਵਾਜਸਾਤਯੇऽਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ । ਤ੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਵਿ ਧਾਰਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੋਮ ਮਤ੍ਸਰਃ
ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਵਹਿ, ਸਾਰੇ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ। ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਚਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਸ ਨਾਲ ਨਚਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ ਤੂ ਪਵਸ੍ਵ ਪਰਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਰਜੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਚ ਸੋਮ ਧਰ੍ਮਭਿਃ । ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਮਤਿਭਿਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਧੀਤਿਭਿਃ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵਹਿ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ।
ਪਵਮਾਨਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤਿ ਧਾਰਯਾ । ਮਰੁਤ੍ਵਨ੍ਤੋ ਮਤ੍ਸਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾ ਹਯਾ ਮੇਧਾਮਭਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਚ
ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਰਸ ਨਾਲ ਛਣਨ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਗਏ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਚਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪੋ ਵਸਾਨਃ ਪਰਿ ਕੋਸ਼ਮਰ੍षਤੀਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਯਾਨਃ ਸੋਤृਭਿਃ । ਜਨਯਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਨ੍ਦਨਾ ਅਵੀਵਸ਼ਦ੍ਗਾਃ ਕृਣ੍ਵਾਨੋ ਨ ਨਿਰ੍ਣਿਜਮ੍
ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੂੰਦ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਚੰਦ, ਨਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ, ਰਸਤਾ ਸਾਫ ਕਰਦਾ, enclosure ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ।
ਪਵਸ੍ਵ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਕ੍ਰਤੁਵਿਤ੍ਤਮੋ ਮਦਃ । ਮਹਿ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਤਮੋ ਮਦਃ
ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਵਹਿ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਸ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਸ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਪੀਤ੍ਵਾ ਵृषਭੋ ਵृषਾਯਤੇऽਸ੍ਯ ਪੀਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ । ਸ ਸੁਪ੍ਰਕੇਤੋ ਅਭ੍ਯਕ੍ਰਮੀਦਿषੋऽਚ੍ਛਾ ਵਾਜਂ ਨੈਤਸ਼ਃ
ਤੈਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਸਾਂਡ ਹੋਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੀਤਾ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਧੀਆ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਇਨਾਮ ਵੱਲ, ਸਿੱਧਾ ਇਨਾਮ ਵੱਲ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਙ੍ਗ ਦੈਵ੍ਯਾ ਪਵਮਾਨ ਜਨਿਮਾਨਿ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮਃ । ਅਮृਤਤ੍ਵਾਯ ਘੋषਯਃ
ਤੂੰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਾਈ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ। ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨਾ ਨਵਗ੍ਵੋ ਦਧ੍ਯਙ੍ਙਪੋਰ੍ਣੁਤੇ ਯੇਨ ਵਿਪ੍ਰਾਸ ਆਪਿਰੇ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਮ੍ਨੇ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਚਾਰੁਣੋ ਯੇਨ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸ੍ਯਾਨਸ਼ੁਃ
ਤੈਥੋਂ, ਨਵਗਵ ਅਤੇ ਦਧਿਅੰਗ ਪੂਰੇ ਹੋਏ; ਤੈਥੋਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਤੈਥੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਅਮਰਤਾ, ਤੈਥੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਮ ਪਾਇਆ।