ਤਂ ਵਃ ਸਖਾਯੋ ਮਦਾਯ ਪੁਨਾਨਮਭਿ ਗਾਯਤ । ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਃ ਸ੍ਵਦਯਨ੍ਤ ਗੂਰ੍ਤਿਭਿਃ
ਤੁਸੀਂ, ਮਿੱਤਰੋ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਲਈ ਮੌਜ ਲਈ ਗਾਓ; ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੋ।
ਸਂ ਵਤ੍ਸ ਇਵ ਮਾਤृਭਿਰਿਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਅਜ੍ਯਤੇ । ਦੇਵਾਵੀਰ੍ਮਦੋ ਮਤਿਭਿਃ ਪਰਿष੍ਕृਤਃ
ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਂਗ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਈਂਦੂ ਅੱਗੇ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਬੁੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸਾਧਨੋऽਯਂ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਵੀਤਯੇ । ਅਯਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਃ ਸੁਤਃ
ਇਹ ਕੌਸ਼ਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਫੌਜ ਲਈ, ਸੁਖ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੈ।
ਗੋਮਨ੍ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਅਸ਼੍ਵਵਤ੍ਸੁਤਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ ਧਨ੍ਵ । ਸ਼ੁਚਿਂ ਤੇ ਵਰ੍ਣਮਧਿ ਗੋषੁ ਦੀਧਰਮ੍
ਹੇ ਈਂਦੂ, ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਚੰਗਾ ਕੌਸ਼ਲ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਰੰਗ ਗਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਹਰੀਣਾਂ ਪਤ ਇਨ੍ਦੋ ਦੇਵਪ੍ਸਰਸ੍ਤਮਃ । ਸਖੇਵ ਸਖ੍ਯੇ ਨਰ੍ਯੋ ਰੁਚੇ ਭਵ
ਤੂੰ, ਈਂਦੂ, ਹਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਵਯ ਅਪਸਰਾ ਹੈਂ; ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਿੱਤਰ ਲਈ, ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣ।
ਸਨੇਮਿ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਦਾਁ ਅਦੇਵਂ ਕਂ ਚਿਦਤ੍ਰਿਣਮ੍ । ਸਾਹ੍ਵਾਁ ਇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਬਾਧੋ ਅਪ ਦ੍ਵਯੁਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਹੀਆ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਅਦੇਵ, ਬਿਨਾ ਜੜਾਂ ਵਾਲਾ ਦੂਰ ਕਰ; ਹੇ ਈਂਦੂ, ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਿਪਤਾ ਦੂਰ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਚ੍ਛ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਵृषਣਂ ਯਨ੍ਤੁ ਹਰਯਃ । ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀ ਜਾਤਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ
ਇਹ ਨਚੋੜੀ ਬੂੰਦਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਨਵੇਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤੇ ਜੋ ਚਾਨਣ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯਂ ਭਰਾਯ ਸਾਨਸਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਤੇ ਸੁਤਃ । ਸੋਮੋ ਜੈਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚੇਤਤਿ ਯਥਾ ਵਿਦੇ
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਈ ਨਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਦੇष੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਭਂ ਗृਭ੍ਣੀਤ ਸਾਨਸਿਮ੍ । ਵਜ੍ਰਂ ਚ ਵृषਣਂ ਭਰਤ੍ਸਮਪ੍ਸੁਜਿਤ੍
ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਨਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਫੜੇ, ਤੇ ਵੱਡਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਗਜ ਲੈ ਲਵੇ।
ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵਾ ਸੋਮ ਜਾਗृਵਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ । ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮਾ ਭਰਾ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮ੍
ਜਾਗ ਚੁੱਕਾ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ, ਓ ਬੂੰਦ; ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆ, ਚਾਨਣ ਲੱਭਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵृषਣਂ ਮਦਂ ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤਃ । ਸਹਸ੍ਰਯਾਮਾ ਪਥਿਕृਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਵੱਡਾ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਵਹਿ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਰਾਹ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਃ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਯਾਹਿ ਪਥਿਭਿਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆ।
ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵਵੀਤਯ ਇਨ੍ਦੋ ਧਾਰਾਭਿਰੋਜਸਾ । ਆ ਕਲਸ਼ਂ ਮਧੁਮਾਨ੍ਸੋਮ ਨਃ ਸਦਃ
ਵਹਿ, ਓ ਬੂੰਦ, ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ; ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਓ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ, ਸਾਡਾ ਥਾਂ।
ਤਵ ਦ੍ਰਪ੍ਸਾ ਉਦਪ੍ਰੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਦਾਯ ਵਾਵृਧੁਃ । ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਾਸੋ ਅਮृਤਾਯ ਕਂ ਪਪੁਃ
ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦਾਂ, ਓ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੈਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਪੀਤਾ।
ਆ ਨਃ ਸੁਤਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ ਪੁਨਾਨਾ ਧਾਵਤਾ ਰਯਿਮ੍ । ਵृष੍ਟਿਦ੍ਯਾਵੋ ਰੀਤ੍ਯਾਪਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ
ਨਚੋੜੀ ਹੋਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ; ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਪਾਣੀ, ਚਾਨਣ ਲੱਭਣ ਵਾਲੀ, ਆਉਣ।
ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨ ਊਰ੍ਮਿਣਾਵ੍ਯੋ ਵਾਰਂ ਵਿ ਧਾਵਤਿ । ਅਗ੍ਰੇ ਵਾਚਃ ਪਵਮਾਨਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਸੋਮਾ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦਾ, ਚੌੜਾ ਫੈਲਦਾ; ਬੋਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਤੇ, ਗੂੰਜਦਾ, ਵਹਿੰਦਾ।
ਧੀਭਿਰ੍ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵਾਜਿਨਂ ਵਨੇ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤਮਤ੍ਯਵਿਮ੍ । ਅਭਿ ਤ੍ਰਿਪृष੍ਠਂ ਮਤਯਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍
ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ, ਕਦੇ ਨਾਂ ਹਾਰਦੇ; ਤਿੰਨ ਥਾਂ 'ਤੇ ਭਜਨ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਅਸਰ੍ਜਿ ਕਲਸ਼ਾਁ ਅਭਿ ਮੀਲ਼੍ਹੇ ਸਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਵਾਜਯੁਃ । ਪੁਨਾਨੋ ਵਾਚਂ ਜਨਯਨ੍ਨਸਿष੍ਯਦਤ੍
ਉਹ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਰਥੀ ਵਾਂਗ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ, ਬੋਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ।
ਪਵਤੇ ਹਰ੍ਯਤੋ ਹਰਿਰਤਿ ਹ੍ਵਰਾਂਸਿ ਰਂਹ੍ਯਾ । ਅਭ੍ਯਰ੍षਨ੍ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਵੀਰਵਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਵਹਿੰਦਾ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ; ਉਹ ਗਾਇਕਾਂ ਕੋਲ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ।
ਅਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵਯੁਰ੍ਮਧੋਰ੍ਧਾਰਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ । ਰੇਭਨ੍ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯੇषਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ
ਇਸ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਓ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ; ਮਿੱਠੇ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਗੂੰਜਦਾ, ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਛਾਣਣੇ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ।
ਪਰੀਤੋ षਿਞ੍ਚਤਾ ਸੁਤਂ ਸੋਮੋ ਯ ਉਤ੍ਤਮਂ ਹਵਿਃ । ਦਧਨ੍ਵਾਁ ਯੋ ਨਰ੍ਯੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰਾ ਸੁषਾਵ ਸੋਮਮਦ੍ਰਿਭਿਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਨਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਪਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਹੈ; ਉਹ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿਆ।
ਨੂਨਂ ਪੁਨਾਨੋऽਵਿਭਿਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵਾਦਬ੍ਧਃ ਸੁਰਭਿਨ੍ਤਰਃ । ਸੁਤੇ ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਾਪ੍ਸੁ ਮਦਾਮੋ ਅਨ੍ਧਸਾ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤੋ ਗੋਭਿਰੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਹੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ; ਨਚੋੜਣ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੇ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾਲ ਛਾਣਦੇ, ਉੱਚਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਉਂ।
ਪਰਿ ਸੁਵਾਨਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ ਦੇਵਮਾਦਨਃ ਕ੍ਰਤੁਰਿਨ੍ਦੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਢਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੇਖਣ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਸੋਮਾ, ਵੱਖਰੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ।
ਪੁਨਾਨਃ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾਪੋ ਵਸਾਨੋ ਅਰ੍षਸਿ । ਆ ਰਤ੍ਨਧਾ ਯੋਨਿਮृਤਸ੍ਯ ਸੀਦਸ੍ਯੁਤ੍ਸੋ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਵਹਿੰਦਾ; ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਝਰਨੇ 'ਤੇ, ਓ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਬੈਠਦਾ।
ਦੁਹਾਨ ਊਧਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਧੁ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਸਧਸ੍ਥਮਾਸਦਤ੍ । ਆਪृਚ੍ਛ੍ਯਂ ਧਰੁਣਂ ਵਾਜ੍ਯਰ੍षਤਿ ਨृਭਿਰ੍ਧੂਤੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਅਸਮਾਨੀ ਥਣ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸ ਗਿਆ ਹੈ। ਚੁਸਤ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਾਨਃ ਸੋਮ ਜਾਗृਵਿਰਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਅਭਵੋऽਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮੋ ਮਧ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ ਨਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ, ਜਾਗਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਸੋਮੋ ਮੀਢ੍ਵਾਨ੍ਪਵਤੇ ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮ ऋषਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਤ੍ਵਂ ਕਵਿਰਭਵੋ ਦੇਵਵੀਤਮ ਆ ਸੂਰ੍ਯਂ ਰੋਹਯੋ ਦਿਵਿ
ਸੋਮਾ, ਦਇਆਲੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰਸਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ। ਤੂੰ ਕਵੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ। ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਾ।
ਸੋਮ ਉ षੁਵਾਣਃ ਸੋਤृਭਿਰਧਿ ष੍ਣੁਭਿਰਵੀਨਾਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਯੇਵ ਹਰਿਤਾ ਯਾਤਿ ਧਾਰਯਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਯਾਤਿ ਧਾਰਯਾ
ਸੋਮਾ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ, ਵਗਦਾ ਹੈ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਅਨੂਪੇ ਗੋਮਾਨ੍ਗੋਭਿਰਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸੋਮੋ ਦੁਗ੍ਧਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸਂਵਰਣਾਨ੍ਯਗ੍ਮਨ੍ਮਨ੍ਦੀ ਮਦਾਯ ਤੋਸ਼ਤੇ
ਨੀਚਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਸ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਆ ਸੋਮ ਸੁਵਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤਿਰੋ ਵਾਰਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ । ਜਨੋ ਨ ਪੁਰਿ ਚਮ੍ਵੋਰ੍ਵਿਸ਼ਦ੍ਧਰਿਃ ਸਦੋ ਵਨੇषੁ ਦਧਿषੇ
ਸੋਮਾ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਟੱਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਥਾਂ ਲੱਭ ਲਈ ਹੈ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।