ਕ੍ਰਾਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਮਹੀਨਾਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਦੀਧਿਤਿਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭੁਵਦਧ ਦ੍ਵਿਤਾ
ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਹ ਸਭ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਉਪ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਪਾष੍ਯੋਰਭਕ੍ਤ ਯਦ੍ਗੁਹਾ ਪਦਮ੍ । ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤ ਧਾਮਭਿਰਧ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਯਜਨ ਦੇ ਸੱਤ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ ਪृष੍ਠੇष੍ਵੇਰਯਾ ਰਯਿਮ੍ । ਮਿਮੀਤੇ ਅਸ੍ਯ ਯੋਜਨਾ ਵਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਸਹਾਰੇ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਮਾਪਦਾ ਹੈ; ਸਿਆਣਾ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਸਪ੍ਤ ਮਾਤਰੋ ਵੇਧਾਮਸ਼ਾਸਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ । ਅਯਂ ਧ੍ਰੁਵੋ ਰਯੀਣਾਂ ਚਿਕੇਤ ਯਤ੍
ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ, ਰਚਨਹਾਰ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਸਜਾਇਆ; ਇਹ ਦੌਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਜਾਣਣ ਯੋਗ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਅਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇ ਸਜੋषਸੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸੋ ਅਦ੍ਰੁਹਃ । ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਰਨ੍ਤਯੋ ਜੁषਨ੍ਤ ਯਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ; ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਭਾਵਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਲਿਆ।
ਯਮੀ ਗਰ੍ਭਮृਤਾਵृਧੋ ਦृਸ਼ੇ ਚਾਰੁਮਜੀਜਨਨ੍ । ਕਵਿਂ ਮਂਹਿष੍ਠਮਧ੍ਵਰੇ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍
ਜੋੜੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀਆਂ, ਨੇ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਜਨਮਿਆ; ਕਵੀ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਬਹੁਤ ਚਾਹਿਆ।
ਸਮੀਚੀਨੇ ਅਭਿ ਤ੍ਮਨਾ ਯਹ੍ਵੀ ऋਤਸ੍ਯ ਮਾਤਰਾ । ਤਨ੍ਵਾਨਾ ਯਜ੍ਞਮਾਨੁषਗ੍ਯਦਞ੍ਜਤੇ
ਆਪਣੀ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਮਾਵਾਂ, ਸੱਚ ਦੀਆਂ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਰਚਦੀਆਂ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ-ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ।
ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਭਿਰਕ੍ਸ਼ਭਿਰृਣੋਰਪ ਵ੍ਰਜਂ ਦਿਵਃ । ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਦੀਧਿਤਿਂ ਪ੍ਰਾਧ੍ਵਰੇ
ਸਮਝ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀ; ਸੱਚ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਪੁਨਾਨਾਯ ਵੇਧਸੇ ਸੋਮਾਯ ਵਚ ਉਦ੍ਯਤਮ੍ । ਭृਤਿਂ ਨ ਭਰਾ ਮਤਿਭਿਰ੍ਜੁਜੋषਤੇ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਵਾਰਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ ਗੋਭਿਰਞ੍ਜਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਤ੍ਰੀ षਧਸ੍ਥਾ ਪੁਨਾਨਃ ਕृਣੁਤੇ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਅਖੂਤ ਪਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹਰੀ ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮਵ੍ਯਯੇ ਵਾਰੇ ਅਰ੍षਤਿ । ਅਭਿ ਵਾਣੀਰृषੀਣਾਂ ਸਪ੍ਤ ਨੂषਤ
ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਭਾਂਡਾ, ਅਖੂਤ ਪਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਵਾਣੀਆਂ ਹੁਣ ਉਸ ਲਈ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰਿ ਣੇਤਾ ਮਤੀਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵੋ ਅਦਾਭ੍ਯਃ । ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨਸ਼੍ਚਮ੍ਵੋਰ੍ਵਿਸ਼ਦ੍ਧਰਿਃ
ਬੁੱਧੀਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮ, ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਜੈਯ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਰੀ, ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਦੈਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਧਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਾਹਿ ਸਰਥਮ੍ । ਪੁਨਾਨੋ ਵਾਘਦ੍ਵਾਘਦ੍ਭਿਰਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਦੇਵੀ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਰਥ ਤੇ ਆਓ; ਪਵਿਤ੍ਰ, ਅਮਰ, ਗਾਇਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰਿ ਸਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਵਾਜਯੁਰ੍ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਤਃ । ਵ੍ਯਾਨਸ਼ਿਃ ਪਵਮਾਨੋ ਵਿ ਧਾਵਤਿ
ਜਿੱਤੂ ਰਥੀ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਸਖਾਯ ਆ ਨਿ षੀਦਤ ਪੁਨਾਨਾਯ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ । ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪਰਿ ਭੂषਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਮਿੱਤਰੋ, ਬੈਠੋ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਲਈ ਗਾਉ; ਉਸ ਨੂੰ ਯਸ਼ ਲਈ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਸਜਾਓ।
ਸਮੀ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤृਭਿਃ ਸृਜਤਾ ਗਯਸਾਧਨਮ੍ । ਦੇਵਾਵ੍ਯਂ ਮਦਮਭਿ ਦ੍ਵਿਸ਼ਵਸਮ੍
ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਂਗ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਲਈ ਛੱਡੋ।
ਪੁਨਾਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨਂ ਯਥਾ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਵੀਤਯੇ । ਯਥਾ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਸ਼ਂਤਮਃ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੌਜ ਲਈ, ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਲਿਆ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਕੌਸ਼ਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੋ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਵਸੁਵਿਦਮਭਿ ਵਾਣੀਰਨੂषਤ । ਗੋਭਿष੍ਟੇ ਵਰ੍ਣਮਭਿ ਵਾਸਯਾਮਸਿ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਧਨ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ; ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਾਂਗੇ।
ਸ ਨੋ ਮਦਾਨਾਂ ਪਤ ਇਨ੍ਦੋ ਦੇਵਪ੍ਸਰਾ ਅਸਿ । ਸਖੇਵ ਸਖ੍ਯੇ ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮੋ ਭਵ
ਤੂੰ, ਈਂਦੂ, ਮੌਜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਦਿਵਯ ਅਪਸਰਾ ਹੈਂ; ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਿੱਤਰ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਦਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਬਣ।
ਸਨੇਮਿ ਕृਧ੍ਯਸ੍ਮਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕਂ ਚਿਦਤ੍ਰਿਣਮ੍ । ਅਪਾਦੇਵਂ ਦ੍ਵਯੁਮਂਹੋ ਯੁਯੋਧਿ ਨਃ
ਸਾਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਹੀਆ ਬਣਾਓ, ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਅਦੇਵ, ਬਿਨਾ ਜੜਾਂ ਵਾਲਾ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਿਪਤਾ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵ।
ਤਂ ਵਃ ਸਖਾਯੋ ਮਦਾਯ ਪੁਨਾਨਮਭਿ ਗਾਯਤ । ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਃ ਸ੍ਵਦਯਨ੍ਤ ਗੂਰ੍ਤਿਭਿਃ
ਤੁਸੀਂ, ਮਿੱਤਰੋ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਲਈ ਮੌਜ ਲਈ ਗਾਓ; ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੋ।
ਸਂ ਵਤ੍ਸ ਇਵ ਮਾਤृਭਿਰਿਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਅਜ੍ਯਤੇ । ਦੇਵਾਵੀਰ੍ਮਦੋ ਮਤਿਭਿਃ ਪਰਿष੍ਕृਤਃ
ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਂਗ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਈਂਦੂ ਅੱਗੇ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਬੁੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸਾਧਨੋऽਯਂ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਵੀਤਯੇ । ਅਯਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਃ ਸੁਤਃ
ਇਹ ਕੌਸ਼ਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਫੌਜ ਲਈ, ਸੁਖ ਲਈ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੈ।
ਗੋਮਨ੍ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਅਸ਼੍ਵਵਤ੍ਸੁਤਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ ਧਨ੍ਵ । ਸ਼ੁਚਿਂ ਤੇ ਵਰ੍ਣਮਧਿ ਗੋषੁ ਦੀਧਰਮ੍
ਹੇ ਈਂਦੂ, ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਚੰਗਾ ਕੌਸ਼ਲ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਰੰਗ ਗਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਹਰੀਣਾਂ ਪਤ ਇਨ੍ਦੋ ਦੇਵਪ੍ਸਰਸ੍ਤਮਃ । ਸਖੇਵ ਸਖ੍ਯੇ ਨਰ੍ਯੋ ਰੁਚੇ ਭਵ
ਤੂੰ, ਈਂਦੂ, ਹਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਵਯ ਅਪਸਰਾ ਹੈਂ; ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਿੱਤਰ ਲਈ, ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣ।
ਸਨੇਮਿ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਦਾਁ ਅਦੇਵਂ ਕਂ ਚਿਦਤ੍ਰਿਣਮ੍ । ਸਾਹ੍ਵਾਁ ਇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਬਾਧੋ ਅਪ ਦ੍ਵਯੁਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਹੀਆ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਅਦੇਵ, ਬਿਨਾ ਜੜਾਂ ਵਾਲਾ ਦੂਰ ਕਰ; ਹੇ ਈਂਦੂ, ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਿਪਤਾ ਦੂਰ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਚ੍ਛ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਵृषਣਂ ਯਨ੍ਤੁ ਹਰਯਃ । ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀ ਜਾਤਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ
ਇਹ ਨਚੋੜੀ ਬੂੰਦਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਨਵੇਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤੇ ਜੋ ਚਾਨਣ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯਂ ਭਰਾਯ ਸਾਨਸਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਤੇ ਸੁਤਃ । ਸੋਮੋ ਜੈਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚੇਤਤਿ ਯਥਾ ਵਿਦੇ
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਈ ਨਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਦੇष੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਭਂ ਗृਭ੍ਣੀਤ ਸਾਨਸਿਮ੍ । ਵਜ੍ਰਂ ਚ ਵृषਣਂ ਭਰਤ੍ਸਮਪ੍ਸੁਜਿਤ੍
ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਨਚੋੜੀ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਫੜੇ, ਤੇ ਵੱਡਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਗਜ ਲੈ ਲਵੇ।
ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵਾ ਸੋਮ ਜਾਗृਵਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ । ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮਾ ਭਰਾ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮ੍
ਜਾਗ ਚੁੱਕਾ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ, ਓ ਬੂੰਦ; ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆ, ਚਾਨਣ ਲੱਭਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਿਆ।