ਅਯਂ ਪੂषਾ ਰਯਿਰ੍ਭਗਃ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਪਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੂਮਨੋ ਵ੍ਯਖ੍ਯਦ੍ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ
ਇਹ ਪੂਸ਼ਾ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਭਾਗ ਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
ਸਮੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਅਨੂषਤ ਗਾਵੋ ਮਦਾਯ ਘृष੍ਵਯਃ । ਸੋਮਾਸਃ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਪਥਃ ਪਵਮਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਪਿਆਰੀਆਂ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਗਾਂਵਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਦੌੜੀਆਂ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯ ਓਜਿष੍ਠਸ੍ਤਮਾ ਭਰ ਪਵਮਾਨ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਮ੍ । ਯਃ ਪਞ੍ਚ ਚਰ੍षਣੀਰਭਿ ਰਯਿਂ ਯੇਨ ਵਨਾਮਹੈ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਮਾਣ ਲਿਆ ਕੇ ਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।
ਸੋਮਾਃ ਪਵਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦਵੋऽਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮਾਃ । ਮਿਤ੍ਰਾਃ ਸੁਵਾਨਾ ਅਰੇਪਸਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਮਿੱਤਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ।
ਸੁष੍ਵਾਣਾਸੋ ਵ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਿਤਾਨਾ ਗੋਰਧਿ ਤ੍ਵਚਿ । ਇषਮਸ੍ਮਭ੍ਯਮਭਿਤਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍ਵਸੁਵਿਦਃ
ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਚੋੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਰੋਟੀ ਤੇ ਦੌਲਤ ਲਿਆ ਕੇ ਆਉਣ।
ਏਤੇ ਪੂਤਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ ਸੋਮਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ । ਸੂਰ੍ਯਾਸੋ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਤਾਸੋ ਜਿਗਤ੍ਨਵੋ ਧ੍ਰੁਵਾ ਘृਤੇ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਮਾ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉੱਚਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਨਿਰੰਤਰ, ਘੀ ਵਿੱਚ ਤਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਸੁਨ੍ਵਾਨਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸੋ ਮਰ੍ਤੋ ਨ ਵृਤ ਤਦ੍ਵਚਃ । ਅਪ ਸ਼੍ਵਾਨਮਰਾਧਸਂ ਹਤਾ ਮਖਂ ਨ ਭृਗਵਃ
ਜੋ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਨਚੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮਾਨੋ, ਮਾਨਵ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਟਾਲੇ; ਬਿਨਾ ਕਾਨੂੰਨ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਆ ਜਾਮਿਰਤ੍ਕੇ ਅਵ੍ਯਤ ਭੁਜੇ ਨ ਪੁਤ੍ਰ ਓਣ੍ਯੋਃ । ਸਰਜ੍ਜਾਰੋ ਨ ਯੋषਣਾਂ ਵਰੋ ਨ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍
ਸਵੇਰੇ, ਵੰਸ਼ ਵਧ ਗਿਆ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ; ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਾਂਗ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ, ਵਿਆਹੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਂਗ।
ਸ ਵੀਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨੋ ਵਿ ਯਸ੍ਤਸ੍ਤਮ੍ਭ ਰੋਦਸੀ । ਹਰਿਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਵ੍ਯਤ ਵੇਧਾ ਨ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍
ਉਹ ਵੀਰ, ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਕਾਰੀਗਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇਭਿਃ ਪਵਤੇ ਸੋਮੋ ਗਵ੍ਯੇ ਅਧਿ ਤ੍ਵਚਿ । ਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਵृषਾ ਹਰਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਭ੍ਯੇਤਿ ਨਿष੍ਕृਤਮ੍
ਸੋਮਾ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ; ਗੂੰਜਦਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਨਚੋੜ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਕੇ।
ਕ੍ਰਾਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਮਹੀਨਾਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਦੀਧਿਤਿਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭੁਵਦਧ ਦ੍ਵਿਤਾ
ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਹ ਸਭ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਉਪ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਪਾष੍ਯੋਰਭਕ੍ਤ ਯਦ੍ਗੁਹਾ ਪਦਮ੍ । ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤ ਧਾਮਭਿਰਧ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਯਜਨ ਦੇ ਸੱਤ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ ਪृष੍ਠੇष੍ਵੇਰਯਾ ਰਯਿਮ੍ । ਮਿਮੀਤੇ ਅਸ੍ਯ ਯੋਜਨਾ ਵਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ
ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਸਹਾਰੇ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਮਾਪਦਾ ਹੈ; ਸਿਆਣਾ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਸਪ੍ਤ ਮਾਤਰੋ ਵੇਧਾਮਸ਼ਾਸਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ । ਅਯਂ ਧ੍ਰੁਵੋ ਰਯੀਣਾਂ ਚਿਕੇਤ ਯਤ੍
ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ, ਰਚਨਹਾਰ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਸਜਾਇਆ; ਇਹ ਦੌਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਜਾਣਣ ਯੋਗ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਅਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇ ਸਜੋषਸੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸੋ ਅਦ੍ਰੁਹਃ । ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਰਨ੍ਤਯੋ ਜੁषਨ੍ਤ ਯਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ; ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਭਾਵਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਲਿਆ।
ਯਮੀ ਗਰ੍ਭਮृਤਾਵृਧੋ ਦृਸ਼ੇ ਚਾਰੁਮਜੀਜਨਨ੍ । ਕਵਿਂ ਮਂਹਿष੍ਠਮਧ੍ਵਰੇ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍
ਜੋੜੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀਆਂ, ਨੇ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਜਨਮਿਆ; ਕਵੀ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਬਹੁਤ ਚਾਹਿਆ।
ਸਮੀਚੀਨੇ ਅਭਿ ਤ੍ਮਨਾ ਯਹ੍ਵੀ ऋਤਸ੍ਯ ਮਾਤਰਾ । ਤਨ੍ਵਾਨਾ ਯਜ੍ਞਮਾਨੁषਗ੍ਯਦਞ੍ਜਤੇ
ਆਪਣੀ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਮਾਵਾਂ, ਸੱਚ ਦੀਆਂ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਰਚਦੀਆਂ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ-ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ।
ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਭਿਰਕ੍ਸ਼ਭਿਰृਣੋਰਪ ਵ੍ਰਜਂ ਦਿਵਃ । ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਦੀਧਿਤਿਂ ਪ੍ਰਾਧ੍ਵਰੇ
ਸਮਝ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀ; ਸੱਚ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਪੁਨਾਨਾਯ ਵੇਧਸੇ ਸੋਮਾਯ ਵਚ ਉਦ੍ਯਤਮ੍ । ਭृਤਿਂ ਨ ਭਰਾ ਮਤਿਭਿਰ੍ਜੁਜੋषਤੇ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਵਾਰਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ ਗੋਭਿਰਞ੍ਜਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਤ੍ਰੀ षਧਸ੍ਥਾ ਪੁਨਾਨਃ ਕृਣੁਤੇ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਅਖੂਤ ਪਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹਰੀ ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮਵ੍ਯਯੇ ਵਾਰੇ ਅਰ੍षਤਿ । ਅਭਿ ਵਾਣੀਰृषੀਣਾਂ ਸਪ੍ਤ ਨੂषਤ
ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਭਾਂਡਾ, ਅਖੂਤ ਪਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਵਾਣੀਆਂ ਹੁਣ ਉਸ ਲਈ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰਿ ਣੇਤਾ ਮਤੀਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵੋ ਅਦਾਭ੍ਯਃ । ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨਸ਼੍ਚਮ੍ਵੋਰ੍ਵਿਸ਼ਦ੍ਧਰਿਃ
ਬੁੱਧੀਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮ, ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਜੈਯ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਰੀ, ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਦੈਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਧਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਾਹਿ ਸਰਥਮ੍ । ਪੁਨਾਨੋ ਵਾਘਦ੍ਵਾਘਦ੍ਭਿਰਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਦੇਵੀ ਹੁਕਮਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਰਥ ਤੇ ਆਓ; ਪਵਿਤ੍ਰ, ਅਮਰ, ਗਾਇਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰਿ ਸਪ੍ਤਿਰ੍ਨ ਵਾਜਯੁਰ੍ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਤਃ । ਵ੍ਯਾਨਸ਼ਿਃ ਪਵਮਾਨੋ ਵਿ ਧਾਵਤਿ
ਜਿੱਤੂ ਰਥੀ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਸਖਾਯ ਆ ਨਿ षੀਦਤ ਪੁਨਾਨਾਯ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ । ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪਰਿ ਭੂषਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਮਿੱਤਰੋ, ਬੈਠੋ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਲਈ ਗਾਉ; ਉਸ ਨੂੰ ਯਸ਼ ਲਈ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਸਜਾਓ।
ਸਮੀ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤृਭਿਃ ਸृਜਤਾ ਗਯਸਾਧਨਮ੍ । ਦੇਵਾਵ੍ਯਂ ਮਦਮਭਿ ਦ੍ਵਿਸ਼ਵਸਮ੍
ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਂਗ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਲਈ ਛੱਡੋ।
ਪੁਨਾਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨਂ ਯਥਾ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਵੀਤਯੇ । ਯਥਾ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਸ਼ਂਤਮਃ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੌਜ ਲਈ, ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਲਿਆ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਕੌਸ਼ਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੋ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਵਸੁਵਿਦਮਭਿ ਵਾਣੀਰਨੂषਤ । ਗੋਭਿष੍ਟੇ ਵਰ੍ਣਮਭਿ ਵਾਸਯਾਮਸਿ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਧਨ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ; ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਾਂਗੇ।
ਸ ਨੋ ਮਦਾਨਾਂ ਪਤ ਇਨ੍ਦੋ ਦੇਵਪ੍ਸਰਾ ਅਸਿ । ਸਖੇਵ ਸਖ੍ਯੇ ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮੋ ਭਵ
ਤੂੰ, ਈਂਦੂ, ਮੌਜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਦਿਵਯ ਅਪਸਰਾ ਹੈਂ; ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਿੱਤਰ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਦਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਬਣ।
ਸਨੇਮਿ ਕृਧ੍ਯਸ੍ਮਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕਂ ਚਿਦਤ੍ਰਿਣਮ੍ । ਅਪਾਦੇਵਂ ਦ੍ਵਯੁਮਂਹੋ ਯੁਯੋਧਿ ਨਃ
ਸਾਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਹੀਆ ਬਣਾਓ, ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਅਦੇਵ, ਬਿਨਾ ਜੜਾਂ ਵਾਲਾ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਿਪਤਾ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵ।