ਮਹੀਮੇ ਅਸ੍ਯ ਵृषਨਾਮ ਸ਼ੂषੇ ਮਾਁਸ਼੍ਚਤ੍ਵੇ ਵਾ ਪृਸ਼ਨੇ ਵਾ ਵਧਤ੍ਰੇ । ਅਸ੍ਵਾਪਯਨ੍ਨਿਗੁਤਃ ਸ੍ਨੇਹਯਚ੍ਚਾਪਾਮਿਤ੍ਰਾਁ ਅਪਾਚਿਤੋ ਅਚੇਤਃ
ਇਸ ਵੱਡੇ ਦੀ ਨਾਂ ਸੁਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਓ ਬੂੰਦ, ਝੀਲ ਜਾਂ ਚੀਰ ਵਿੱਚ ਕੱਟੀ ਨਾ ਜਾਵੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦਿੱਤਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਬੇਸਮਝ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂ ਤ੍ਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਵਿਤਤਾਨ੍ਯੇष੍ਯਨ੍ਵੇਕਂ ਧਾਵਸਿ ਪੂਯਮਾਨਃ । ਅਸਿ ਭਗੋ ਅਸਿ ਦਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਤਾਸਿ ਮਘਵਾ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦੋ
ਤੁਸੀਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਫੈਲੀਆਂ ਛਣਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਭਾਗਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਘਵਾਨ ਹੋ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸੋਮਾ।
ਏष ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਪਵਤੇ ਮਨੀषੀ ਸੋਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਰਾਜਾ । ਦ੍ਰਪ੍ਸਾਁ ਈਰਯਨ੍ਵਿਦਥੇष੍ਵਿਨ੍ਦੁਰ੍ਵਿ ਵਾਰਮਵ੍ਯਂ ਸਮਯਾਤਿ ਯਾਤਿ
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਬੂੰਦਾਂ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹਿਲਦੀਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਢਾਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦੁਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਮਹਿषਾ ਅਦਬ੍ਧਾਃ ਪਦੇ ਰੇਭਨ੍ਤਿ ਕਵਯੋ ਨ ਗृਧ੍ਰਾਃ । ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਧੀਰਾ ਦਸ਼ਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪਾਭਿਃ ਸਮਞ੍ਜਤੇ ਰੂਪਮਪਾਂ ਰਸੇਨ
ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਟੱਲ ਲੋਕ ਇੰਦੁ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਪਗ 'ਤੇ ਕਵੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਗਿਧ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਪਵਮਾਨੇਨ ਸੋਮ ਭਰੇ ਕृਤਂ ਵਿ ਚਿਨੁਯਾਮ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ । ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਕਿਰਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕੀਏ; ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਸਿੰਧ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਨ।
ਅਭਿ ਨੋ ਵਾਜਸਾਤਮਂ ਰਯਿਮਰ੍ष ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਹਸ੍ਰਭਰ੍ਣਸਂ ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਵਿਭ੍ਵਾਸਹਮ੍
ਇੰਦੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਦੌਲਤ ਲੈ ਆ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਸਰੇ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ।
ਪਰਿ ष੍ਯ ਸੁਵਾਨੋ ਅਵ੍ਯਯਂ ਰਥੇ ਨ ਵਰ੍ਮਾਵ੍ਯਤ । ਇਨ੍ਦੁਰਭਿ ਦ੍ਰੁਣਾ ਹਿਤੋ ਹਿਯਾਨੋ ਧਾਰਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਾਃ
ਤੂੰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਦੇ ਨਾ ਵੱਧਣ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਲੱਗੇ ਬਚਾਵਾ ਵਾਂਗ, ਇੰਦੂ, ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ष੍ਯ ਸੁਵਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾ ਇਨ੍ਦੁਰਵ੍ਯੇ ਮਦਚ੍ਯੁਤਃ । ਧਾਰਾ ਯ ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਭ੍ਰਾਜਾ ਨੈਤਿ ਗਵ੍ਯਯੁਃ
ਤੂੰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦੂ, ਕਦੇ ਨਾ ਵੱਧਣ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਧਾਰਾ ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੇ ਵਸੁ ਮਰ੍ਤਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਰਯਿਂ ਸ਼ਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਵਾਸਸਿ
ਹੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਸੌ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਵਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਵਸੋ ਵਸ੍ਵਃ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਃ । ਨਿ ਨੇਦਿष੍ਠਤਮਾ ਇषਃ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਮ੍ਨਸ੍ਯਾਧ੍ਰਿਗੋ
ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਦ੍ਵਿਰ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸਂ ਸ੍ਵਸਾਰੋ ਅਦ੍ਰਿਸਂਹਤਮ੍ । ਪ੍ਰਿਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ੍ਨਾਪਯਨ੍ਤ੍ਯੂਰ੍ਮਿਣਮ੍
ਦਸ ਭੈਣਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਲਹਿਰ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰਿ ਤ੍ਯਂ ਹਰ੍ਯਤਂ ਹਰਿਂ ਬਭ੍ਰੁਂ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਵਾਰੇਣ । ਯੋ ਦੇਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਁ ਇਤ੍ਪਰਿ ਮਦੇਨ ਸਹ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਹਾਉਣ ਨਾਲ ਉਸ ਪੀਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਵੋ ਹ੍ਯਵਸਾ ਪਾਨ੍ਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨਮ੍ । ਯਃ ਸੂਰਿषੁ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਦ੍ਦਧੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਹਰ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੇ ਹੁਨਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਬਣਾਈ, ਹੇ ਸੋਨੇ, ਪੀਲੇ।
ਸ ਵਾਂ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਮਾਨਵੀ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਜਨਿष੍ਟ ਰੋਦਸੀ । ਦੇਵੋ ਦੇਵੀ ਗਿਰਿष੍ਠਾ ਅਸ੍ਰੇਧਨ੍ਤਂ ਤੁਵਿष੍ਵਣਿ
ਤੇਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਲਏ; ਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਾਤਵੇ ਵृਤ੍ਰਘ੍ਨੇ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਸੇ । ਨਰੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤੇ ਦੇਵਾਯ ਸਦਨਾਸਦੇ
ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਤੇ ਭੇਟ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਵਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ ਸੋਮਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ । ਅਪਪ੍ਰੋਥਨ੍ਤਃ ਸਨੁਤਰ੍ਹੁਰਸ਼੍ਚਿਤਃ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤਾਁ ਅਪ੍ਰਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸੋਮ, ਸਵੇਰੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਵਗੇ; ਉਹ ਵਧੇਰੇ, ਪੀਸੇ ਹੋਏ, ਸਵੇਰੇ, ਅਣਜਾਣੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਏ।
ਤਂ ਸਖਾਯਃ ਪੁਰੋਰੁਚਂ ਯੂਯਂ ਵਯਂ ਚ ਸੂਰਯਃ । ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਵਾਜਗਨ੍ਧ੍ਯਂ ਸਨੇਮ ਵਾਜਪਸ੍ਤ੍ਯਮ੍
ਉਹ ਚੌੜਾ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਮਿੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਅਸੀਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕੀਏ; ਅਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਪਾ ਸਕੀਏ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਆ ਹਰ੍ਯਤਾਯ ਧृष੍ਣਵੇ ਧਨੁਸ੍ਤਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਂ ਵਯਨ੍ਤ੍ਯਸੁਰਾਯ ਨਿਰ੍ਣਿਜਂ ਵਿਪਾਮਗ੍ਰੇ ਮਹੀਯੁਵਃ
ਉਹ ਪੀਲੇ, ਬਹਾਦਰ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਵੱਡੇ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਅਣਪੀਸੀਆਂ, ਸਾਫ ਧਾਰਾ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਧ ਕ੍ਸ਼ਪਾ ਪਰਿष੍ਕृਤੋ ਵਾਜਾਁ ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਗਾਹਤੇ । ਯਦੀ ਵਿਵਸ੍ਵਤੋ ਧਿਯੋ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਾਤਵੇ
ਫਿਰ, ਰਾਤ ਭਰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਇਨਾਮ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਵਿਵਸਵਤ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਪੀਲੇ ਨੂੰ ਚਲਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਮਸ੍ਯ ਮਰ੍ਜਯਾਮਸਿ ਮਦੋ ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪਾਤਮਃ । ਯਂ ਗਾਵ ਆਸਭਿਰ੍ਦਧੁਃ ਪੁਰਾ ਨੂਨਂ ਚ ਸੂਰਯਃ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਮਦ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਥਣਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਹੁਣ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਤਂ ਗਾਥਯਾ ਪੁਰਾਣ੍ਯਾ ਪੁਨਾਨਮਭ੍ਯਨੂषਤ । ਉਤੋ ਕृਪਨ੍ਤ ਧੀਤਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨਾਮ ਬਿਭ੍ਰਤੀਃ
ਉਹ, ਪੁਰਾਣੀ ਗੀਤ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਮੁਕ੍ਸ਼ਮਾਣਮਵ੍ਯਯੇ ਵਾਰੇ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਣਸਿਮ੍ । ਦੂਤਂ ਨ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਯ ਆ ਸ਼ਾਸਤੇ ਮਨੀषਿਣਃ
ਉਹ, ਅਣਜਾਣੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਪੁਨਾਨੋ ਮਦਿਨ੍ਤਮਃ ਸੋਮਸ਼੍ਚਮੂषੁ ਸੀਦਤਿ । ਪਸ਼ੌ ਨ ਰੇਤ ਆਦਧਤ੍ਪਤਿਰ੍ਵਚਸ੍ਯਤੇ ਧਿਯਃ
ਸਾਫ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਜਿਵੇਂ ਬੀਜ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਬੋਲਣ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮृਜ੍ਯਤੇ ਸੁਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਤਃ । ਵਿਦੇ ਯਦਾਸੁ ਸਂਦਦਿਰ੍ਮਹੀਰਪੋ ਵਿ ਗਾਹਤੇ
ਉਹ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਦੇਵਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਢਲਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਤ ਇਨ੍ਦੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਨृਭਿਰ੍ਯਤੋ ਵਿ ਨੀਯਸੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਿਨ੍ਤਮਸ਼੍ਚਮੂष੍ਵਾ ਨਿ षੀਦਸਿ
ਨਿਚੋੜਿਆ ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ।
ਅਭੀ ਨਵਨ੍ਤੇ ਅਦ੍ਰੁਹਃ ਪ੍ਰਿਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਮ੍ । ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਪੂਰ੍ਵ ਆਯੁਨਿ ਜਾਤਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਮਾਤਰਃ
ਸੱਚੇ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਨਵੇਂ ਜਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਵੇਂ ਜਣੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦਵਾ ਭਰ ਸੋਮ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਸਂ ਰਯਿਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਵਸੂਨਿ ਪੁष੍ਯਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਗृਹੇ
ਸਾਫ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦੂ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਦੋਹਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਭਗਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਧਿਯਂ ਮਨੋਯੁਜਂ ਸृਜਾ ਵृष੍ਟਿਂ ਨ ਤਨ੍ਯਤੁਃ । ਤ੍ਵਂ ਵਸੂਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਚ ਸੋਮ ਪੁष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਜ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦੀ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪਰਿ ਤੇ ਜਿਗ੍ਯੁषੋ ਯਥਾ ਧਾਰਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਧਾਵਤਿ । ਰਂਹਮਾਣਾ ਵ੍ਯਵ੍ਯਯਂ ਵਾਰਂ ਵਾਜੀਵ ਸਾਨਸਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਤੈਰੀ ਲਹਿਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਣਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਨਃ ਕਵੇ ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ ਸੁਤੋ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਚ
ਸੋਮਾ, ਸਾਡੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਤੇ ਹੁਨਰ ਲਈ, ਅਕਲਮੰਦ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਫ ਹੋ; ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਪੀਣ ਲਈ।