ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚ ਈਰਯਤਿ ਪ੍ਰ ਵਹ੍ਨਿਰृਤਸ੍ਯ ਧੀਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਨੀषਾਮ੍ । ਗਾਵੋ ਯਨ੍ਤਿ ਗੋਪਤਿਂ ਪृਚ੍ਛਮਾਨਾਃ ਸੋਮਂ ਯਨ੍ਤਿ ਮਤਯੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾਃ
ਅੱਗ ਤਿੰਨ ਬੋਲ ਭੇਜਦੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਬੁਧੀ। ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੁੱਛਦੀਆਂ ਹਨ; ਸੋਚਾਂ ਸੋਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੋਮਂ ਗਾਵੋ ਧੇਨਵੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾਃ ਸੋਮਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਤਿਭਿਃ ਪृਚ੍ਛਮਾਨਾਃ । ਸੋਮਃ ਸੁਤਃ ਪੂਯਤੇ ਅਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੋਮੇ ਅਰ੍ਕਾਸ੍ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭਃ ਸਂ ਨਵਨ੍ਤੇ
ਗਾਂਵਾਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਇਛਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਸੋਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਸੋਮ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਮ ਵਿੱਚ, ਭਜਨ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਵੇਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਾ ਨਃ ਸੋਮ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਮਾਨ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਪੂਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਵਿਸ਼ ਬृਹਤਾ ਰਵੇਣ ਵਰ੍ਧਯਾ ਵਾਚਂ ਜਨਯਾ ਪੁਰਂਧਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਢਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ, ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦਾ। ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਬੋਲੀ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਭਰਪੂਰਤਾ ਬਣਾਵੇ।
ਆ ਜਾਗृਵਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰ ऋਤਾ ਮਤੀਨਾਂ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਸਦਚ੍ਚਮੂषੁ । ਸਪਨ੍ਤਿ ਯਂ ਮਿਥੁਨਾਸੋ ਨਿਕਾਮਾ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਰਥਿਰਾਸਃ ਸੁਹਸ੍ਤਾਃ
ਜਾਗਰੂਕ ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਬੁਧਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ। ਪੁਜਾਰੀ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੇ ਚਤੁਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੁੜੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪੀਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਪੁਨਾਨ ਉਪ ਸੂਰੇ ਨ ਧਾਤੋਭੇ ਅਪ੍ਰਾ ਰੋਦਸੀ ਵਿ ष ਆਵਃ । ਪ੍ਰਿਯਾ ਚਿਦ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਸਾਸ ਊਤੀ ਸ ਤੂ ਧਨਂ ਕਾਰਿਣੇ ਨ ਪ੍ਰ ਯਂਸਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਨੋ ਸੰਸਾਰ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਭਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਵੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਕਰਤਾਰ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਾਂਗ।
ਸ ਵਰ੍ਧਿਤਾ ਵਰ੍ਧਨਃ ਪੂਯਮਾਨਃ ਸੋਮੋ ਮੀਢ੍ਵਾਁ ਅਭਿ ਨੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਵੀਤ੍ । ਯੇਨਾ ਨਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਿਤਰਃ ਪਦਜ੍ਞਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦੋ ਅਭਿ ਗਾ ਅਦ੍ਰਿਮੁष੍ਣਨ੍
ਉਹ, ਸੋਮ, ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਪੁਰਖੇ, ਰਾਹ ਤੇ ਚਾਨਣ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਪੱਥਰਾਂ ਵੱਲ ਆਏ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ।
ਅਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਥਮੇ ਵਿਧਰ੍ਮਞ੍ਜਨਯਨ੍ਪ੍ਰਜਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਰਾਜਾ । ਵृषਾ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਧਿ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ ਬृਹਤ੍ਸੋਮੋ ਵਾਵृਧੇ ਸੁਵਾਨ ਇਨ੍ਦੁਃ
ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਾਇਦਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਵੱਡਾ ਬਲਦ, ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਧ ਗਿਆ, ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਬੂੰਦ ਛਣਣ ਵਿੱਚ ਫੂਲ ਗਈ।
ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਸੋਮੋ ਮਹਿषਸ਼੍ਚਕਾਰਾਪਾਂ ਯਦ੍ਗਰ੍ਭੋऽਵृਣੀਤ ਦੇਵਾਨ੍ । ਅਦਧਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰੇ ਪਵਮਾਨ ਓਜੋऽਜਨਯਤ੍ਸੂਰ੍ਯੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਨ੍ਦੁਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਸੋਮਾ, ਮਹਿਸ਼, ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗਰਭੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾਈ, ਤੇ ਬੂੰਦ ਨੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਮਤ੍ਸਿ ਵਾਯੁਮਿष੍ਟਯੇ ਰਾਧਸੇ ਚ ਮਤ੍ਸਿ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪੂਯਮਾਨਃ । ਮਤ੍ਸਿ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਮਾਰੁਤਂ ਮਤ੍ਸਿ ਦੇਵਾਨ੍ਮਤ੍ਸਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਦੇਵ ਸੋਮ
ਵਾਯੂ, ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਓ ਸੋਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ऋਜੁਃ ਪਵਸ੍ਵ ਵृਜਿਨਸ੍ਯ ਹਨ੍ਤਾਪਾਮੀਵਾਂ ਬਾਧਮਾਨੋ ਮृਧਸ਼੍ਚ । ਅਭਿਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਪਯਃ ਪਯਸਾਭਿ ਗੋਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਤਵ ਵਯਂ ਸਖਾਯਃ
ਸਿੱਧਾ ਵਹੋ, ਟੇੜ-ਮੇੜ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਵੈਰ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਦੂਧ ਵਗਾਉ, ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਦੂਧ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ। ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ।
ਮਧ੍ਵਃ ਸੂਦਂ ਪਵਸ੍ਵ ਵਸ੍ਵ ਉਤ੍ਸਂ ਵੀਰਂ ਚ ਨ ਆ ਪਵਸ੍ਵਾ ਭਗਂ ਚ । ਸ੍ਵਦਸ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਮਾਨ ਇਨ੍ਦੋ ਰਯਿਂ ਚ ਨ ਆ ਪਵਸ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰਾਤ੍
ਮਿੱਠਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਵੀਰ ਤੇ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹੋ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਦੌਲਤ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਵਹੋ।
ਸੋਮਃ ਸੁਤੋ ਧਾਰਯਾਤ੍ਯੋ ਨ ਹਿਤ੍ਵਾ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨ ਨਿਮ੍ਨਮਭਿ ਵਾਜ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਆ ਯੋਨਿਂ ਵਨ੍ਯਮਸਦਤ੍ਪੁਨਾਨਃ ਸਮਿਨ੍ਦੁਰ੍ਗੋਭਿਰਸਰਤ੍ਸਮਦ੍ਭਿਃ
ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਵਹਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਤੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਬੂੰਦ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਵਹਦਾ ਹੈ।
ਏष ਸ੍ਯ ਤੇ ਪਵਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਸ਼੍ਚਮੂषੁ ਧੀਰ ਉਸ਼ਤੇ ਤਵਸ੍ਵਾਨ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਚਕ੍ਸ਼ਾ ਰਥਿਰਃ ਸਤ੍ਯਸ਼ੁष੍ਮਃ ਕਾਮੋ ਨ ਯੋ ਦੇਵਯਤਾਮਸਰ੍ਜਿ
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਭੇਜੀ।
ਏष ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਵਯਸਾ ਪੁਨਾਨਸ੍ਤਿਰੋ ਵਰ੍ਪਾਂਸਿ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਦਧਾਨਃ । ਵਸਾਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਮਪ੍ਸੁ ਹੋਤੇਵ ਯਾਤਿ ਸਮਨੇषੁ ਰੇਭਨ੍
ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ, ਧੀ ਦੀਆਂ ਅਕਲਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੀ ਢਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਨੂ ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਥਿਰੋ ਦੇਵ ਸੋਮ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਚਮ੍ਵੋਃ ਪੂਯਮਾਨਃ। ਅਪ੍ਸੁ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠੋ ਮਧੁਮਾਁ ऋਤਾਵਾ ਦੇਵੋ ਨ ਯਃ ਸਵਿਤਾ ਸਤ੍ਯਮਨ੍ਮਾ
ਹੁਣ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵੀ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਹੋ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ, ਸੱਚੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸਤਿਆ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਵਾਂਗ।
ਅਭਿ ਵਾਯੁਂ ਵੀਤ੍ਯਰ੍षਾ ਗृਣਾਨੋऽਭਿ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪੂਯਮਾਨਃ । ਅਭੀ ਨਰਂ ਧੀਜਵਨਂ ਰਥੇष੍ਠਾਮਭੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਮ੍
ਵਹਦੇ ਹੋਏ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਯੂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਰਥ-ਪਸੰਦ, ਤੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਜਰ-ਬਾਹੁ ਵਾਲਾ, ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਅਭਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਸੁਵਸਨਾਨ੍ਯਰ੍षਾਭਿ ਧੇਨੂਃ ਸੁਦੁਘਾਃ ਪੂਯਮਾਨਃ । ਅਭਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰ੍ਤਵੇ ਨੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਭ੍ਯਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਥਿਨੋ ਦੇਵ ਸੋਮ
ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਚੰਗਾ ਦੂਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਕੋਲ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ। ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਨੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਰਾਜ ਲਈ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ, ਦੇਵੀ ਸੋਮਾ।
ਅਭੀ ਨੋ ਅਰ੍ष ਦਿਵ੍ਯਾ ਵਸੂਨ੍ਯਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਪੂਯਮਾਨਃ । ਅਭਿ ਯੇਨ ਦ੍ਰਵਿਣਮਸ਼੍ਨਵਾਮਾਭ੍ਯਾਰ੍षੇਯਂ ਜਮਦਗ੍ਨਿਵਨ੍ਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਜਮਦਗਨੀ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾ ਲਈਏ।
ਅਯਾ ਪਵਾ ਪਵਸ੍ਵੈਨਾ ਵਸੂਨਿ ਮਾਁਸ਼੍ਚਤ੍ਵ ਇਨ੍ਦੋ ਸਰਸਿ ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵ । ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ਼੍ਚਿਦਤ੍ਰ ਵਾਤੋ ਨ ਜੂਤਃ ਪੁਰੁਮੇਧਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਕਵੇ ਨਰਂ ਦਾਤ੍
ਇਸ ਰਾਹ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੌਲਤਾਂ ਵੱਲ ਵਹੋ। ਓ ਬੂੰਦ, ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕ ਨਾ ਜਾਵੀਂ। ਇੱਥੇ ਚਿੱਟਾ ਵੀ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਦਾਨੀ ਨੂੰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਉਤ ਨ ਏਨਾ ਪਵਯਾ ਪਵਸ੍ਵਾਧਿ ਸ਼੍ਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇ । षष੍ਟਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਨੈਗੁਤੋ ਵਸੂਨਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਪਕ੍ਵਂ ਧੂਨਵਦ੍ਰਣਾਯ
ਇਸ ਰਾਹ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਥਾਂ ਤੇ ਵਹੋ। ਪੱਕੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਂਗ, ਲੜਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਿਲਾ ਦੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਮਹੀਮੇ ਅਸ੍ਯ ਵृषਨਾਮ ਸ਼ੂषੇ ਮਾਁਸ਼੍ਚਤ੍ਵੇ ਵਾ ਪृਸ਼ਨੇ ਵਾ ਵਧਤ੍ਰੇ । ਅਸ੍ਵਾਪਯਨ੍ਨਿਗੁਤਃ ਸ੍ਨੇਹਯਚ੍ਚਾਪਾਮਿਤ੍ਰਾਁ ਅਪਾਚਿਤੋ ਅਚੇਤਃ
ਇਸ ਵੱਡੇ ਦੀ ਨਾਂ ਸੁਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਓ ਬੂੰਦ, ਝੀਲ ਜਾਂ ਚੀਰ ਵਿੱਚ ਕੱਟੀ ਨਾ ਜਾਵੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦਿੱਤਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਬੇਸਮਝ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂ ਤ੍ਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਵਿਤਤਾਨ੍ਯੇष੍ਯਨ੍ਵੇਕਂ ਧਾਵਸਿ ਪੂਯਮਾਨਃ । ਅਸਿ ਭਗੋ ਅਸਿ ਦਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਤਾਸਿ ਮਘਵਾ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦੋ
ਤੁਸੀਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਫੈਲੀਆਂ ਛਣਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਭਾਗਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਘਵਾਨ ਹੋ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸੋਮਾ।
ਏष ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਪਵਤੇ ਮਨੀषੀ ਸੋਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਰਾਜਾ । ਦ੍ਰਪ੍ਸਾਁ ਈਰਯਨ੍ਵਿਦਥੇष੍ਵਿਨ੍ਦੁਰ੍ਵਿ ਵਾਰਮਵ੍ਯਂ ਸਮਯਾਤਿ ਯਾਤਿ
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਬੂੰਦਾਂ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹਿਲਦੀਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਢਾਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦੁਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਮਹਿषਾ ਅਦਬ੍ਧਾਃ ਪਦੇ ਰੇਭਨ੍ਤਿ ਕਵਯੋ ਨ ਗृਧ੍ਰਾਃ । ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਧੀਰਾ ਦਸ਼ਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪਾਭਿਃ ਸਮਞ੍ਜਤੇ ਰੂਪਮਪਾਂ ਰਸੇਨ
ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਟੱਲ ਲੋਕ ਇੰਦੁ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਪਗ 'ਤੇ ਕਵੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਗਿਧ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਪਵਮਾਨੇਨ ਸੋਮ ਭਰੇ ਕृਤਂ ਵਿ ਚਿਨੁਯਾਮ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ । ਤਨ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਮਾਮਹਨ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਪृਥਿਵੀ ਉਤ ਦ੍ਯੌਃ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਕਿਰਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕੀਏ; ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਸਿੰਧ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਨ।
ਅਭਿ ਨੋ ਵਾਜਸਾਤਮਂ ਰਯਿਮਰ੍ष ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਹਸ੍ਰਭਰ੍ਣਸਂ ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਵਿਭ੍ਵਾਸਹਮ੍
ਇੰਦੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਦੌਲਤ ਲੈ ਆ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਸਰੇ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ।
ਪਰਿ ष੍ਯ ਸੁਵਾਨੋ ਅਵ੍ਯਯਂ ਰਥੇ ਨ ਵਰ੍ਮਾਵ੍ਯਤ । ਇਨ੍ਦੁਰਭਿ ਦ੍ਰੁਣਾ ਹਿਤੋ ਹਿਯਾਨੋ ਧਾਰਾਭਿਰਕ੍ਸ਼ਾਃ
ਤੂੰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਦੇ ਨਾ ਵੱਧਣ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਲੱਗੇ ਬਚਾਵਾ ਵਾਂਗ, ਇੰਦੂ, ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ष੍ਯ ਸੁਵਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾ ਇਨ੍ਦੁਰਵ੍ਯੇ ਮਦਚ੍ਯੁਤਃ । ਧਾਰਾ ਯ ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਭ੍ਰਾਜਾ ਨੈਤਿ ਗਵ੍ਯਯੁਃ
ਤੂੰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦੂ, ਕਦੇ ਨਾ ਵੱਧਣ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਧਾਰਾ ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੇ ਵਸੁ ਮਰ੍ਤਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਰਯਿਂ ਸ਼ਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਵਾਸਸਿ
ਹੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਸੌ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਵਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਵਸੋ ਵਸ੍ਵਃ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਃ । ਨਿ ਨੇਦਿष੍ਠਤਮਾ ਇषਃ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਮ੍ਨਸ੍ਯਾਧ੍ਰਿਗੋ
ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।