ਰਸਾਯ੍ਯਃ ਪਯਸਾ ਪਿਨ੍ਵਮਾਨ ਈਰਯਨ੍ਨੇषਿ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਂਸ਼ੁਮ੍ । ਪਵਮਾਨਃ ਸਂਤਨਿਮੇषਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਮਾਨਃ
ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਸ ਨਾਲ ਲਬਾਲਬ, ਤੂੰ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈਂ।
ਏਵਾ ਪਵਸ੍ਵ ਮਦਿਰੋ ਮਦਾਯੋਦਗ੍ਰਾਭਸ੍ਯ ਨਮਯਨ੍ਵਧਸ੍ਨੈਃ । ਪਰਿ ਵਰ੍ਣਂ ਭਰਮਾਣੋ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਗਵ੍ਯੁਰ੍ਨੋ ਅਰ੍ष ਪਰਿ ਸੋਮ ਸਿਕ੍ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵਗ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਝੁਕਾ। ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰ ਨੂੰ ਪਾਤਰ ਦੇ ਗੇਰੇ ਲੈ ਕੇ, ਗਾਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਵਗ।
ਜੁष੍ਟ੍ਵੀ ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਸੁਪਥਾ ਸੁਗਾਨ੍ਯੁਰੌ ਪਵਸ੍ਵ ਵਰਿਵਾਂਸਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ । ਘਨੇਵ ਵਿष੍ਵਗ੍ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਵਿਘ੍ਨਨ੍ਨਧਿ ष੍ਣੁਨਾ ਧਨ੍ਵ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ
ਪਿਆਰੇ ਇੰਦੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਵਗ, ਸੁਖਾਲੇ ਰਸਤੇ ਖੋਲ੍ਹ। ਹਥੌੜੇ ਵਾਂਗ ਹਰ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵਗ।
ਵृष੍ਟਿਂ ਨੋ ਅਰ੍ष ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਜਿਗਤ੍ਨੁਮਿਲ਼ਾਵਤੀਂ ਸ਼ਂਗਯੀਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍ । ਸ੍ਤੁਕੇਵ ਵੀਤਾ ਧਨ੍ਵਾ ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਬਨ੍ਧੂਁਰਿਮਾਁ ਅਵਰਾਁ ਇਨ੍ਦੋ ਵਾਯੂਨ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨੀ ਮੀਂਹ ਵਗਾ, ਜੋ ਵੱਧ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਲੰਮੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਉਨ ਵਾਂਗ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਇੰਦੂ, ਹੇਠਾਂ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣ ਤੇ ਹਵਾ ਲੱਭ।
ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਂ ਨ ਵਿ ष੍ਯ ਗ੍ਰਥਿਤਂ ਪੁਨਾਨ ऋਜੁਂ ਚ ਗਾਤੁਂ ਵृਜਿਨਂ ਚ ਸੋਮ । ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਕ੍ਰਦੋ ਹਰਿਰਾ ਸृਜਾਨੋ ਮਰ੍ਯੋ ਦੇਵ ਧਨ੍ਵ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਵਾਨ੍
ਗੁੰਝਲ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਬੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਾਹ ਸਿੱਧਾ ਕਰ ਤੇ ਵਕੜ ਹਟਾ, ਸੋਮ। ਕੋੜੇ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰੱਬ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਜੁष੍ਟੋ ਮਦਾਯ ਦੇਵਤਾਤ ਇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ष੍ਣੁਨਾ ਧਨ੍ਵ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ । ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਃ ਸੁਰਭਿਰਦਬ੍ਧਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਵਾਜਸਾਤੌ ਨृषਹ੍ਯੇ
ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਰੱਬ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਇੰਦੂ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵਗ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਿਆ, ਤਾਕਤ ਜਿੱਤਣ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਵਗ।
ਅਰਸ਼੍ਮਾਨੋ ਯੇऽਰਥਾ ਅਯੁਕ੍ਤਾ ਅਤ੍ਯਾਸੋ ਨ ਸਸृਜਾਨਾਸ ਆਜੌ । ਏਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸੋ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸੋਮਾ ਦੇਵਾਸਸ੍ਤਾਁ ਉਪ ਯਾਤਾ ਪਿਬਧ੍ਯੈ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਲਗਾਮ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਨਹੀਂ, ਦੌੜਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਦੌੜ ਪਏ ਹਨ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਰੱਬੋ, ਆਓ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਆਓ।
ਏਵਾ ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਅਭਿ ਦੇਵਵੀਤਿਂ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਨਭੋ ਅਰ੍ਣਸ਼੍ਚਮੂषੁ । ਸੋਮੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਕਾਮ੍ਯਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਰਯਿਂ ਦਦਾਤੁ ਵੀਰਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮ੍
ਇੰਦੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੱਬੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਵਗ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿਚ ਵਗ। ਸੋਮ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਵੱਡੀ, ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਤਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯਦੀ ਮਨਸੋ ਵੇਨਤੋ ਵਾਗ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਵਾ ਧਰ੍ਮਣਿ ਕ੍ਸ਼ੋਰਨੀਕੇ । ਆਦੀਮਾਯਨ੍ਵਰਮਾ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾ ਜੁष੍ਟਂ ਪਤਿਂ ਕਲਸ਼ੇ ਗਾਵ ਇਨ੍ਦੁਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਾਰੀਗਰ, ਜਾਂ ਮਨ, ਜਾਂ ਗੀਤ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲ, ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਗਾਂਵਾਂ ਪਿਆਰੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਮ ਨੂੰ, ਭੰਡੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਦਾਨੁਦੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਦਾਨੁਪਿਨ੍ਵ ऋਤਮृਤਾਯ ਪਵਤੇ ਸੁਮੇਧਾਃ । ਧਰ੍ਮਾ ਭੁਵਦ੍ਵृਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਭਾਰਿ ਭੂਮ
ਦਿਆਲੂ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੋਮ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਉਪਜਾਊ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਸ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰੇਭਿਃ ਪਵਮਾਨੋ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਨਾਮੁਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਦ੍ਵਿਤਾ ਭੁਵਦ੍ਰਯਿਪਤੀ ਰਯੀਣਾਮृਤਂ ਭਰਤ੍ਸੁਭृਤਂ ਚਾਰ੍ਵਿਨ੍ਦੁਃ
ਫਿਲਟਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਮਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸੋਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਵਾਁ ਇਵ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਸਾਤਿਮਚ੍ਛੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਯੋਰਭਿ ਵੀਤਿਮਰ੍ष । ਸ ਨਃ ਸਹਸ੍ਰਾ ਬृਹਤੀਰਿषੋ ਦਾ ਭਵਾ ਸੋਮ ਦ੍ਰਵਿਣੋਵਿਤ੍ਪੁਨਾਨਃ
ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਆ। ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਵੱਡੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਦੇ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਦੇਵਾਵ੍ਯੋ ਨਃ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਮਾਨਾਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸੁਵੀਰਂ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸੋਮਾਃ । ਆਯਜ੍ਯਵਃ ਸੁਮਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਾ ਹੋਤਾਰੋ ਨ ਦਿਵਿਯਜੋ ਮਨ੍ਦ੍ਰਤਮਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਢਲਦੇ ਹੋਏ, ਸਦੀਵੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਣ। ਉਹ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੇਣ, ਅਸਮਾਨੀ ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ।
ਏਵਾ ਦੇਵ ਦੇਵਤਾਤੇ ਪਵਸ੍ਵ ਮਹੇ ਸੋਮ ਪ੍ਸਰਸੇ ਦੇਵਪਾਨਃ । ਮਹਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਿ ष੍ਮਸਿ ਹਿਤਾਃ ਸਮਰ੍ਯੇ ਕृਧਿ ਸੁष੍ਠਾਨੇ ਰੋਦਸੀ ਪੁਨਾਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੋਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਲਈ, ਦੇਵ ਪਾਨ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹਾਂ, ਦੋਨੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।
ਅਸ਼੍ਵੋ ਨੋ ਕ੍ਰਦੋ ਵृषਭਿਰ੍ਯੁਜਾਨਃ ਸਿਂਹੋ ਨ ਭੀਮੋ ਮਨਸੋ ਜਵੀਯਾਨ੍ । ਅਰ੍ਵਾਚੀਨੈਃ ਪਥਿਭਿਰ੍ਯੇ ਰਜਿष੍ਠਾ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸੌਮਨਸਂ ਨ ਇਨ੍ਦੋ
ਸਾਡਾ ਸੋਮ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਬਲਦ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੇਰ, ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੈ। ਨੇੜਲੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ।
ਸ਼ਤਂ ਧਾਰਾ ਦੇਵਜਾਤਾ ਅਸृਗ੍ਰਨ੍ਸਹਸ੍ਰਮੇਨਾਃ ਕਵਯੋ ਮृਜਨ੍ਤਿ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਨਿਤ੍ਰਂ ਦਿਵ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਪੁਰਏਤਾਸਿ ਮਹਤੋ ਧਨਸ੍ਯ
ਸੌ ਧਾਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਮ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਹਿ, ਅੱਗੇ ਵਧ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਧਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦਿਵੋ ਨ ਸਰ੍ਗਾ ਅਸਸृਗ੍ਰਮਹ੍ਨਾਂ ਰਾਜਾ ਨ ਮਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰ ਮਿਨਾਤਿ ਧੀਰਃ । ਪਿਤੁਰ੍ਨ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਯਤਾਨ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼ੇ ਅਸ੍ਯਾ ਅਜੀਤਿਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਦੋਸਤੀ ਘਟਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ। ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਹੇ ਸੋਮ, ਇਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਵਹਿ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਧਾਰਾ ਮਧੁਮਤੀਰਸृਗ੍ਰਨ੍ਵਾਰਾਨ੍ਯਤ੍ਪੂਤੋ ਅਤ੍ਯੇष੍ਯਵ੍ਯਾਨ੍ । ਪਵਮਾਨ ਪਵਸੇ ਧਾਮ ਗੋਨਾਂ ਜਜ੍ਞਾਨਃ ਸੂਰ੍ਯਮਪਿਨ੍ਵੋ ਅਰ੍ਕੈਃ
ਤੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ। ਸੋਮ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
ਕਨਿਕ੍ਰਦਦਨੁ ਪਨ੍ਥਾਮृਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਵਿ ਭਾਸ੍ਯਮृਤਸ੍ਯ ਧਾਮ । ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਸੇ ਮਤ੍ਸਰਵਾਨ੍ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਵਾਚਂ ਮਤਿਭਿਃ ਕਵੀਨਾਮ੍
ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਸੋਚ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਃ ਸੁਪਰ੍ਣੋऽਵ ਚਕ੍ਸ਼ਿ ਸੋਮ ਪਿਨ੍ਵਨ੍ਧਾਰਾਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਦੇਵਵੀਤੌ । ਏਨ੍ਦੋ ਵਿਸ਼ ਕਲਸ਼ਂ ਸੋਮਧਾਨਂ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਨਿਹਿ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੋਪ ਰਸ਼੍ਮਿਮ੍
ਦਿਵਿਆ ਸੋਮ, ਸੁੰਦਰ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ, ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ। ਹੇ ਸੋਮ, ਭੰਡੇ ਵਿੱਚ ਆ, ਸੋਮ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵਿੱਚ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵੱਲ ਆ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚ ਈਰਯਤਿ ਪ੍ਰ ਵਹ੍ਨਿਰृਤਸ੍ਯ ਧੀਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਨੀषਾਮ੍ । ਗਾਵੋ ਯਨ੍ਤਿ ਗੋਪਤਿਂ ਪृਚ੍ਛਮਾਨਾਃ ਸੋਮਂ ਯਨ੍ਤਿ ਮਤਯੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾਃ
ਅੱਗ ਤਿੰਨ ਬੋਲ ਭੇਜਦੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਬੁਧੀ। ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੁੱਛਦੀਆਂ ਹਨ; ਸੋਚਾਂ ਸੋਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੋਮਂ ਗਾਵੋ ਧੇਨਵੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾਃ ਸੋਮਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਤਿਭਿਃ ਪृਚ੍ਛਮਾਨਾਃ । ਸੋਮਃ ਸੁਤਃ ਪੂਯਤੇ ਅਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੋਮੇ ਅਰ੍ਕਾਸ੍ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭਃ ਸਂ ਨਵਨ੍ਤੇ
ਗਾਂਵਾਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਇਛਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਸੋਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। ਸੋਮ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਮ ਵਿੱਚ, ਭਜਨ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਵੇਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਾ ਨਃ ਸੋਮ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਮਾਨ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਪੂਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਵਿਸ਼ ਬृਹਤਾ ਰਵੇਣ ਵਰ੍ਧਯਾ ਵਾਚਂ ਜਨਯਾ ਪੁਰਂਧਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਢਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ, ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦਾ। ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਬੋਲੀ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਭਰਪੂਰਤਾ ਬਣਾਵੇ।
ਆ ਜਾਗृਵਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰ ऋਤਾ ਮਤੀਨਾਂ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਸਦਚ੍ਚਮੂषੁ । ਸਪਨ੍ਤਿ ਯਂ ਮਿਥੁਨਾਸੋ ਨਿਕਾਮਾ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਰਥਿਰਾਸਃ ਸੁਹਸ੍ਤਾਃ
ਜਾਗਰੂਕ ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਬੁਧਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ। ਪੁਜਾਰੀ, ਹੁਨਰਮੰਦ ਤੇ ਚਤੁਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੁੜੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪੀਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਪੁਨਾਨ ਉਪ ਸੂਰੇ ਨ ਧਾਤੋਭੇ ਅਪ੍ਰਾ ਰੋਦਸੀ ਵਿ ष ਆਵਃ । ਪ੍ਰਿਯਾ ਚਿਦ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਸਾਸ ਊਤੀ ਸ ਤੂ ਧਨਂ ਕਾਰਿਣੇ ਨ ਪ੍ਰ ਯਂਸਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਨੋ ਸੰਸਾਰ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਭਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਵੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਕਰਤਾਰ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਾਂਗ।
ਸ ਵਰ੍ਧਿਤਾ ਵਰ੍ਧਨਃ ਪੂਯਮਾਨਃ ਸੋਮੋ ਮੀਢ੍ਵਾਁ ਅਭਿ ਨੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਵੀਤ੍ । ਯੇਨਾ ਨਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਿਤਰਃ ਪਦਜ੍ਞਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦੋ ਅਭਿ ਗਾ ਅਦ੍ਰਿਮੁष੍ਣਨ੍
ਉਹ, ਸੋਮ, ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਪੁਰਖੇ, ਰਾਹ ਤੇ ਚਾਨਣ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਪੱਥਰਾਂ ਵੱਲ ਆਏ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ।
ਅਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਥਮੇ ਵਿਧਰ੍ਮਞ੍ਜਨਯਨ੍ਪ੍ਰਜਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਰਾਜਾ । ਵृषਾ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਧਿ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ ਬृਹਤ੍ਸੋਮੋ ਵਾਵृਧੇ ਸੁਵਾਨ ਇਨ੍ਦੁਃ
ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਾਇਦਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਵੱਡਾ ਬਲਦ, ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਧ ਗਿਆ, ਨਿਚੋੜੀ ਹੋਈ ਬੂੰਦ ਛਣਣ ਵਿੱਚ ਫੂਲ ਗਈ।
ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਸੋਮੋ ਮਹਿषਸ਼੍ਚਕਾਰਾਪਾਂ ਯਦ੍ਗਰ੍ਭੋऽਵृਣੀਤ ਦੇਵਾਨ੍ । ਅਦਧਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰੇ ਪਵਮਾਨ ਓਜੋऽਜਨਯਤ੍ਸੂਰ੍ਯੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਨ੍ਦੁਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਸੋਮਾ, ਮਹਿਸ਼, ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗਰਭੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾਈ, ਤੇ ਬੂੰਦ ਨੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਮਤ੍ਸਿ ਵਾਯੁਮਿष੍ਟਯੇ ਰਾਧਸੇ ਚ ਮਤ੍ਸਿ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪੂਯਮਾਨਃ । ਮਤ੍ਸਿ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਮਾਰੁਤਂ ਮਤ੍ਸਿ ਦੇਵਾਨ੍ਮਤ੍ਸਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਦੇਵ ਸੋਮ
ਵਾਯੂ, ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਓ ਸੋਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ऋਜੁਃ ਪਵਸ੍ਵ ਵृਜਿਨਸ੍ਯ ਹਨ੍ਤਾਪਾਮੀਵਾਂ ਬਾਧਮਾਨੋ ਮृਧਸ਼੍ਚ । ਅਭਿਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਪਯਃ ਪਯਸਾਭਿ ਗੋਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਤਵ ਵਯਂ ਸਖਾਯਃ
ਸਿੱਧਾ ਵਹੋ, ਟੇੜ-ਮੇੜ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਵੈਰ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਦੂਧ ਵਗਾਉ, ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਦੂਧ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ। ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ।