ਪ੍ਰ ਗਾਯਤਾਭ੍ਯਰ੍ਚਾਮ ਦੇਵਾਨ੍ਸੋਮਂ ਹਿਨੋਤ ਮਹਤੇ ਧਨਾਯ । ਸ੍ਵਾਦੁਃ ਪਵਾਤੇ ਅਤਿ ਵਾਰਮਵ੍ਯਮਾ ਸੀਦਾਤਿ ਕਲਸ਼ਂ ਦੇਵਯੁਰ੍ਨਃ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਰੱਬਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਨਿਚੋੜੀਏ। ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਹਰ ਛਾਣਣ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਰੱਬ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਲਸ਼ ਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸ ਜਾਵੇ।
ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮੁਪ ਸਖ੍ਯਮਾਯਨ੍ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਃ ਪਵਤੇ ਮਦਾਯ । ਨृਭਿ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ਅਨੁ ਧਾਮ ਪੂਰ੍ਵਮਗਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ
ਇਹ ਬੂੰਦ ਰੱਬਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਲੱਭਦੀ ਹੋਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਉਸਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਰਸਤਾ ਫੋਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਰਾਯੇ ਹਰਿਰਰ੍षਾ ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਦੋ ਗਚ੍ਛਤੁ ਤੇ ਭਰਾਯ । ਦੇਵੈਰ੍ਯਾਹਿ ਸਰਥਂ ਰਾਧੋ ਅਚ੍ਛਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਸਿਫ਼ਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਲਈ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸੋਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗੇ; ਇਹ ਰਸ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਸਤੇ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਰੱਬਾਂ ਸਮੇਤ ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਆ; ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰ ਕਾਵ੍ਯਮੁਸ਼ਨੇਵ ਬ੍ਰੁਵਾਣੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਮਾ ਵਿਵਕ੍ਤਿ । ਮਹਿਵ੍ਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਬਨ੍ਧੁਃ ਪਾਵਕਃ ਪਦਾ ਵਰਾਹੋ ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਰੇਭਨ੍
ਉਸ਼ਨਾ ਵਾਂਗ ਕਵਿਤਾ ਉਚਾਰਦਾ ਰੱਬ, ਹੋਰ ਰੱਬਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਭੇਦ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੂਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਹਂਸਾਸਸ੍ਤृਪਲਂ ਮਨ੍ਯੁਮਚ੍ਛਾਮਾਦਸ੍ਤਂ ਵृषਗਣਾ ਅਯਾਸੁਃ । ਆਙ੍ਗੂष੍ਯਂ ਪਵਮਾਨਂ ਸਖਾਯੋ ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਂ ਸਾਕਂ ਪ੍ਰ ਵਦਨ੍ਤਿ ਵਾਣਮ੍
ਹੰਸ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਆ ਗਏ ਹਨ; ਵੱਛੇ ਵਾਲੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ। ਦੋਸਤ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਚੋੜਨ ਦੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਗਦੇ ਸੋਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ।
ਸ ਰਂਹਤ ਉਰੁਗਾਯਸ੍ਯ ਜੂਤਿਂ ਵृਥਾ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤਂ ਮਿਮਤੇ ਨ ਗਾਵਃ । ਪਰੀਣਸਂ ਕृਣੁਤੇ ਤਿਗ੍ਮਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਦਿਵਾ ਹਰਿਰ੍ਦਦृਸ਼ੇ ਨਕ੍ਤਮृਜ੍ਰਃ
ਉਹ ਚੌੜੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਾਲੀ ਰਾਹ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਉਸਦੇ ਖੇਡਦੇ ਫਿਰਦੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਪ ਸਕਦੀਆਂ। ਨੁੱਕਦਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸੋਮ ਦਿਨ ਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ।
ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਵਾਜੀ ਪਵਤੇ ਗੋਨ੍ਯੋਘਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੋਮਃ ਸਹ ਇਨ੍ਵਨ੍ਮਦਾਯ । ਹਨ੍ਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਬਾਧਤੇ ਪਰ੍ਯਰਾਤੀਰ੍ਵਰਿਵਃ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਵृਜਨਸ੍ਯ ਰਾਜਾ
ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੋਮ, ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਅਧ ਧਾਰਯਾ ਮਧ੍ਵਾ ਪृਚਾਨਸ੍ਤਿਰੋ ਰੋਮ ਪਵਤੇ ਅਦ੍ਰਿਦੁਗ੍ਧਃ । ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯਂ ਜੁषਾਣੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਤ੍ਸਰੋ ਮਦਾਯ
ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਰੋਮਾਂ ਉੱਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ, ਰੱਬਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰੱਬ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਪਵਤੇ ਪੁਨਾਨੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ਸ੍ਵੇਨ ਰਸੇਨ ਪृਞ੍ਚਨ੍ । ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਧਰ੍ਮਾਣ੍ਯृਤੁਥਾ ਵਸਾਨੋ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਅਵ੍ਯਤ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ
ਆਪਣੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਰੱਬ ਹੋਰ ਰੱਬਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਗ ਕੇ, ਦਸ ਧਾਰਾਂ ਅਟੱਲ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵਗਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵृषਾ ਸ਼ੋਣੋ ਅਭਿਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਗਾ ਨਦਯਨ੍ਨੇਤਿ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਵਗ੍ਨੁਰਾ ਸ਼ृਣ੍ਵ ਆਜੌ ਪ੍ਰਚੇਤਯਨ੍ਨਰ੍षਤਿ ਵਾਚਮੇਮਾਮ੍
ਤਾਕਤਵਰ ਲਾਲ ਸੋਮ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸੂਝਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਬੋਲ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ।
ਰਸਾਯ੍ਯਃ ਪਯਸਾ ਪਿਨ੍ਵਮਾਨ ਈਰਯਨ੍ਨੇषਿ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਂਸ਼ੁਮ੍ । ਪਵਮਾਨਃ ਸਂਤਨਿਮੇषਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਮਾਨਃ
ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਸ ਨਾਲ ਲਬਾਲਬ, ਤੂੰ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈਂ।
ਏਵਾ ਪਵਸ੍ਵ ਮਦਿਰੋ ਮਦਾਯੋਦਗ੍ਰਾਭਸ੍ਯ ਨਮਯਨ੍ਵਧਸ੍ਨੈਃ । ਪਰਿ ਵਰ੍ਣਂ ਭਰਮਾਣੋ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਂ ਗਵ੍ਯੁਰ੍ਨੋ ਅਰ੍ष ਪਰਿ ਸੋਮ ਸਿਕ੍ਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵਗ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਝੁਕਾ। ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰ ਨੂੰ ਪਾਤਰ ਦੇ ਗੇਰੇ ਲੈ ਕੇ, ਗਾਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਵਗ।
ਜੁष੍ਟ੍ਵੀ ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਸੁਪਥਾ ਸੁਗਾਨ੍ਯੁਰੌ ਪਵਸ੍ਵ ਵਰਿਵਾਂਸਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ । ਘਨੇਵ ਵਿष੍ਵਗ੍ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਵਿਘ੍ਨਨ੍ਨਧਿ ष੍ਣੁਨਾ ਧਨ੍ਵ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ
ਪਿਆਰੇ ਇੰਦੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਵਗ, ਸੁਖਾਲੇ ਰਸਤੇ ਖੋਲ੍ਹ। ਹਥੌੜੇ ਵਾਂਗ ਹਰ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵਗ।
ਵृष੍ਟਿਂ ਨੋ ਅਰ੍ष ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਜਿਗਤ੍ਨੁਮਿਲ਼ਾਵਤੀਂ ਸ਼ਂਗਯੀਂ ਜੀਰਦਾਨੁਮ੍ । ਸ੍ਤੁਕੇਵ ਵੀਤਾ ਧਨ੍ਵਾ ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ਬਨ੍ਧੂਁਰਿਮਾਁ ਅਵਰਾਁ ਇਨ੍ਦੋ ਵਾਯੂਨ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨੀ ਮੀਂਹ ਵਗਾ, ਜੋ ਵੱਧ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਲੰਮੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਉਨ ਵਾਂਗ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਇੰਦੂ, ਹੇਠਾਂ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣ ਤੇ ਹਵਾ ਲੱਭ।
ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਂ ਨ ਵਿ ष੍ਯ ਗ੍ਰਥਿਤਂ ਪੁਨਾਨ ऋਜੁਂ ਚ ਗਾਤੁਂ ਵृਜਿਨਂ ਚ ਸੋਮ । ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਕ੍ਰਦੋ ਹਰਿਰਾ ਸृਜਾਨੋ ਮਰ੍ਯੋ ਦੇਵ ਧਨ੍ਵ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਵਾਨ੍
ਗੁੰਝਲ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਬੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਾਹ ਸਿੱਧਾ ਕਰ ਤੇ ਵਕੜ ਹਟਾ, ਸੋਮ। ਕੋੜੇ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰੱਬ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਜੁष੍ਟੋ ਮਦਾਯ ਦੇਵਤਾਤ ਇਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ष੍ਣੁਨਾ ਧਨ੍ਵ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ । ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਃ ਸੁਰਭਿਰਦਬ੍ਧਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਵਾਜਸਾਤੌ ਨृषਹ੍ਯੇ
ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਰੱਬ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਇੰਦੂ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵਗ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਿਆ, ਤਾਕਤ ਜਿੱਤਣ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਵਗ।
ਅਰਸ਼੍ਮਾਨੋ ਯੇऽਰਥਾ ਅਯੁਕ੍ਤਾ ਅਤ੍ਯਾਸੋ ਨ ਸਸृਜਾਨਾਸ ਆਜੌ । ਏਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸੋ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸੋਮਾ ਦੇਵਾਸਸ੍ਤਾਁ ਉਪ ਯਾਤਾ ਪਿਬਧ੍ਯੈ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਲਗਾਮ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਨਹੀਂ, ਦੌੜਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਦੌੜ ਪਏ ਹਨ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਰੱਬੋ, ਆਓ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਆਓ।
ਏਵਾ ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਅਭਿ ਦੇਵਵੀਤਿਂ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਨਭੋ ਅਰ੍ਣਸ਼੍ਚਮੂषੁ । ਸੋਮੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਕਾਮ੍ਯਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਰਯਿਂ ਦਦਾਤੁ ਵੀਰਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮ੍
ਇੰਦੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੱਬੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਵਗ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿਚ ਵਗ। ਸੋਮ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਵੱਡੀ, ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਤਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯਦੀ ਮਨਸੋ ਵੇਨਤੋ ਵਾਗ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਵਾ ਧਰ੍ਮਣਿ ਕ੍ਸ਼ੋਰਨੀਕੇ । ਆਦੀਮਾਯਨ੍ਵਰਮਾ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾ ਜੁष੍ਟਂ ਪਤਿਂ ਕਲਸ਼ੇ ਗਾਵ ਇਨ੍ਦੁਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਾਰੀਗਰ, ਜਾਂ ਮਨ, ਜਾਂ ਗੀਤ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲ, ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਗਾਂਵਾਂ ਪਿਆਰੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਮ ਨੂੰ, ਭੰਡੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਦਾਨੁਦੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਦਾਨੁਪਿਨ੍ਵ ऋਤਮृਤਾਯ ਪਵਤੇ ਸੁਮੇਧਾਃ । ਧਰ੍ਮਾ ਭੁਵਦ੍ਵृਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਭਾਰਿ ਭੂਮ
ਦਿਆਲੂ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੋਮ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਉਪਜਾਊ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਸ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰੇਭਿਃ ਪਵਮਾਨੋ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਨਾਮੁਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਦ੍ਵਿਤਾ ਭੁਵਦ੍ਰਯਿਪਤੀ ਰਯੀਣਾਮृਤਂ ਭਰਤ੍ਸੁਭृਤਂ ਚਾਰ੍ਵਿਨ੍ਦੁਃ
ਫਿਲਟਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਮਰਤਾ, ਚੰਗੀ ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸੋਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਵਾਁ ਇਵ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਸਾਤਿਮਚ੍ਛੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਯੋਰਭਿ ਵੀਤਿਮਰ੍ष । ਸ ਨਃ ਸਹਸ੍ਰਾ ਬृਹਤੀਰਿषੋ ਦਾ ਭਵਾ ਸੋਮ ਦ੍ਰਵਿਣੋਵਿਤ੍ਪੁਨਾਨਃ
ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਆ। ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਵੱਡੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਦੇ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਦੇਵਾਵ੍ਯੋ ਨਃ ਪਰਿषਿਚ੍ਯਮਾਨਾਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸੁਵੀਰਂ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸੋਮਾਃ । ਆਯਜ੍ਯਵਃ ਸੁਮਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਾ ਹੋਤਾਰੋ ਨ ਦਿਵਿਯਜੋ ਮਨ੍ਦ੍ਰਤਮਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਢਲਦੇ ਹੋਏ, ਸਦੀਵੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਣ। ਉਹ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੇਣ, ਅਸਮਾਨੀ ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ।
ਏਵਾ ਦੇਵ ਦੇਵਤਾਤੇ ਪਵਸ੍ਵ ਮਹੇ ਸੋਮ ਪ੍ਸਰਸੇ ਦੇਵਪਾਨਃ । ਮਹਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਿ ष੍ਮਸਿ ਹਿਤਾਃ ਸਮਰ੍ਯੇ ਕृਧਿ ਸੁष੍ਠਾਨੇ ਰੋਦਸੀ ਪੁਨਾਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੋਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਲਈ, ਦੇਵ ਪਾਨ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹਾਂ, ਦੋਨੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।
ਅਸ਼੍ਵੋ ਨੋ ਕ੍ਰਦੋ ਵृषਭਿਰ੍ਯੁਜਾਨਃ ਸਿਂਹੋ ਨ ਭੀਮੋ ਮਨਸੋ ਜਵੀਯਾਨ੍ । ਅਰ੍ਵਾਚੀਨੈਃ ਪਥਿਭਿਰ੍ਯੇ ਰਜਿष੍ਠਾ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸੌਮਨਸਂ ਨ ਇਨ੍ਦੋ
ਸਾਡਾ ਸੋਮ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਬਲਦ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੇਰ, ਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੈ। ਨੇੜਲੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ।
ਸ਼ਤਂ ਧਾਰਾ ਦੇਵਜਾਤਾ ਅਸृਗ੍ਰਨ੍ਸਹਸ੍ਰਮੇਨਾਃ ਕਵਯੋ ਮृਜਨ੍ਤਿ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਨਿਤ੍ਰਂ ਦਿਵ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਪੁਰਏਤਾਸਿ ਮਹਤੋ ਧਨਸ੍ਯ
ਸੌ ਧਾਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਮ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਹਿ, ਅੱਗੇ ਵਧ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਧਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦਿਵੋ ਨ ਸਰ੍ਗਾ ਅਸਸृਗ੍ਰਮਹ੍ਨਾਂ ਰਾਜਾ ਨ ਮਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰ ਮਿਨਾਤਿ ਧੀਰਃ । ਪਿਤੁਰ੍ਨ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਯਤਾਨ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼ੇ ਅਸ੍ਯਾ ਅਜੀਤਿਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਦੋਸਤੀ ਘਟਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ। ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਹੇ ਸੋਮ, ਇਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਵਹਿ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਧਾਰਾ ਮਧੁਮਤੀਰਸृਗ੍ਰਨ੍ਵਾਰਾਨ੍ਯਤ੍ਪੂਤੋ ਅਤ੍ਯੇष੍ਯਵ੍ਯਾਨ੍ । ਪਵਮਾਨ ਪਵਸੇ ਧਾਮ ਗੋਨਾਂ ਜਜ੍ਞਾਨਃ ਸੂਰ੍ਯਮਪਿਨ੍ਵੋ ਅਰ੍ਕੈਃ
ਤੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ। ਸੋਮ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
ਕਨਿਕ੍ਰਦਦਨੁ ਪਨ੍ਥਾਮृਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਵਿ ਭਾਸ੍ਯਮृਤਸ੍ਯ ਧਾਮ । ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਸੇ ਮਤ੍ਸਰਵਾਨ੍ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਵਾਚਂ ਮਤਿਭਿਃ ਕਵੀਨਾਮ੍
ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਸੋਚ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਃ ਸੁਪਰ੍ਣੋऽਵ ਚਕ੍ਸ਼ਿ ਸੋਮ ਪਿਨ੍ਵਨ੍ਧਾਰਾਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਦੇਵਵੀਤੌ । ਏਨ੍ਦੋ ਵਿਸ਼ ਕਲਸ਼ਂ ਸੋਮਧਾਨਂ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਨਿਹਿ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੋਪ ਰਸ਼੍ਮਿਮ੍
ਦਿਵਿਆ ਸੋਮ, ਸੁੰਦਰ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ, ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ। ਹੇ ਸੋਮ, ਭੰਡੇ ਵਿੱਚ ਆ, ਸੋਮ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵਿੱਚ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵੱਲ ਆ।