ਅਪਾਮਿਵੇਦੂਰ੍ਮਯਸ੍ਤਰ੍ਤੁਰਾਣਾਃ ਪ੍ਰ ਮਨੀषਾ ਈਰਤੇ ਸੋਮਮਚ੍ਛ । ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤੀਰੁਪ ਚ ਯਨ੍ਤਿ ਸਂ ਚਾ ਚ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯੁਸ਼ਤੀਰੁਸ਼ਨ੍ਤਮ੍
ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਹ ਮਿਲਦੀਆਂ ਤੇ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਚਮਕਦੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਂ ਮਰ੍ਮृਜਾਨਂ ਮਹਿषਂ ਨ ਸਾਨਾਵਂਸ਼ੁਂ ਦੁਹਨ੍ਤ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਗਿਰਿष੍ਠਾਮ੍ । ਤਂ ਵਾਵਸ਼ਾਨਂ ਮਤਯਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਤੋ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਵਰੁਣਂ ਸਮੁਦ੍ਰੇ
ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਚਾਈ ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਸੋਚਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਤਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਯਨ੍ਵਾਚਮੁਪਵਕ੍ਤੇਵ ਹੋਤੁਃ ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦੋ ਵਿ ष੍ਯਾ ਮਨੀषਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯਥਃ ਸੌਭਗਾਯ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਤਯਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਬੋਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਜਾਰੀ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਬੂੰਦ, ਸਮਝ ਵਿਆਪ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਇਕਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਈਏ।
ਪ੍ਰ ਸੇਨਾਨੀਃ ਸ਼ੂਰੋ ਅਗ੍ਰੇ ਰਥਾਨਾਂ ਗਵ੍ਯਨ੍ਨੇਤਿ ਹਰ੍षਤੇ ਅਸ੍ਯ ਸੇਨਾ । ਭਦ੍ਰਾਨ੍ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਹਵਾਨ੍ਸਖਿਭ੍ਯ ਆ ਸੋਮੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਰਭਸਾਨਿ ਦਤ੍ਤੇ
ਸੈਨਾਪਤੀ, ਵੀਰ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਗਾਂ ਲੱਭਣ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਸ੍ਯ ਹਰਿਂ ਹਰਯੋ ਮृਜਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਹਯੈਰਨਿਸ਼ਿਤਂ ਨਮੋਭਿਃ । ਆ ਤਿष੍ਠਤਿ ਰਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖਾ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਏਨਾ ਸੁਮਤਿਂ ਯਾਤ੍ਯਚ੍ਛ
ਉਸ ਦੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ, ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਦੇਵ ਦੇਵਤਾਤੇ ਪਵਸ੍ਵ ਮਹੇ ਸੋਮ ਪ੍ਸਰਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪਾਨਃ । ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਪੋ ਵਰ੍षਯਨ੍ਦ੍ਯਾਮੁਤੇਮਾਮੁਰੋਰਾ ਨੋ ਵਰਿਵਸ੍ਯਾ ਪੁਨਾਨਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਇਲਾਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੀਣ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਲਈ। ਪਾਣੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਮੀਂਹ ਪਾ ਕੇ, ਇਹ ਵਿਆਪਕ ਖੇਤਰ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ।
ਅਜੀਤਯੇऽਹਤਯੇ ਪਵਸ੍ਵ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਸਰ੍ਵਤਾਤਯੇ ਬृਹਤੇ । ਤਦੁਸ਼ਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵ ਇਮੇ ਸਖਾਯਸ੍ਤਦਹਂ ਵਸ਼੍ਮਿ ਪਵਮਾਨ ਸੋਮ
ਜਿੱਤ ਲਈ, ਅਣਹੋਣ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਈ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਵੱਡਿਆਈ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ।
ਸੋਮਃ ਪਵਤੇ ਜਨਿਤਾ ਮਤੀਨਾਂ ਜਨਿਤਾ ਦਿਵੋ ਜਨਿਤਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਜਨਿਤਾਗ੍ਨੇਰ੍ਜਨਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਜਨਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਨਿਤੋਤ ਵਿष੍ਣੋਃ
ਸੋਮਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਚਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ, ਅੱਗ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਦਵੀਃ ਕਵੀਨਾਮृषਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਿषੋ ਮृਗਾਣਾਮ੍ । ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਗृਧ੍ਰਾਣਾਂ ਸ੍ਵਧਿਤਿਰ੍ਵਨਾਨਾਂ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤ੍ਯੇਤਿ ਰੇਭਨ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪੁਜਾਰੀ, ਕਵੀਵਾਂ ਦੀ ਰਾਹ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਸਾਂਡ, ਗਿਧਾਂ ਵਿਚ ਬਾਜ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਪੋਸ਼ਕ—ਸੋਮਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਛਣਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਵੀਵਿਪਦ੍ਵਾਚ ਊਰ੍ਮਿਂ ਨ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਗਿਰਃ ਸੋਮਃ ਪਵਮਾਨੋ ਮਨੀषਾਃ । ਅਨ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਵृਜਨੇਮਾਵਰਾਣ੍ਯਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵृषਭੋ ਗੋषੁ ਜਾਨਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਤ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਗੀਤਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਅੰਦਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਹੇਠਲੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਾਂਡ ਗਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਤ੍ਸਰਃ ਪृਤ੍ਸੁ ਵਨ੍ਵਨ੍ਨਵਾਤਃ ਸਹਸ੍ਰਰੇਤਾ ਅਭਿ ਵਾਜਮਰ੍ष । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਪਵਮਾਨੋ ਮਨੀष੍ਯਂਸ਼ੋਰੂਰ੍ਮਿਮੀਰਯ ਗਾ ਇषਣ੍ਯਨ੍
ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਨਵੀਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਇਨਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਹੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਬੂੰਦ, ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ, ਗਾਂ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲੱਭ।
ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਃ ਕਲਸ਼ੇ ਦੇਵਵਾਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮੋ ਰਣ੍ਯੋ ਮਦਾਯ । ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਃ ਸ਼ਤਵਾਜ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਵਾਜੀ ਨ ਸਪ੍ਤਿਃ ਸਮਨਾ ਜਿਗਾਤਿ
ਪਿਆਰਾ, ਕਲਸ਼ ਵਿਚ, ਇਲਾਹੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਸਤ ਲਈ ਰਸ ਭਰਿਆ। ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ, ਸੌ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਬੂੰਦ, ਚੈਂਪੀਅਨ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯੋ ਵਸੁਵਿਜ੍ਜਾਯਮਾਨੋ ਮृਜਾਨੋ ਅਪ੍ਸੁ ਦੁਦੁਹਾਨੋ ਅਦ੍ਰੌ । ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਪਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਵਿਦਦ੍ਗਾਤੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪੂਯਮਾਨਃ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਦਾਤਾ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪੰਡਤ ਨੂੰ ਭਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਨਃ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮ ਪੂਰ੍ਵੇ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਵਮਾਨ ਧੀਰਾਃ । ਵਨ੍ਵਨ੍ਨਵਾਤਃ ਪਰਿਧੀਁਰਪੋਰ੍ਣੁ ਵੀਰੇਭਿਰਸ਼੍ਵੈਰ੍ਮਘਵਾ ਭਵਾ ਨਃ
ਸੋਮ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਮਘਵਨ, ਸਾਡੀ ਲਈ ਹੀਰਿਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋ।
ਯਥਾਪਵਥਾ ਮਨਵੇ ਵਯੋਧਾ ਅਮਿਤ੍ਰਹਾ ਵਰਿਵੋਵਿਦ੍ਧਵਿष੍ਮਾਨ੍ । ਏਵਾ ਪਵਸ੍ਵ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਦਧਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸਂ ਤਿष੍ਠ ਜਨਯਾਯੁਧਾਨਿ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮਨੂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਗਿਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਣ ਦੌੜ, ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਮਧੁਮਾਁ ऋਤਾਵਾਪੋ ਵਸਾਨੋ ਅਧਿ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ । ਅਵ ਦ੍ਰੋਣਾਨਿ ਘृਤਵਾਨ੍ਤਿ ਸੀਦ ਮਦਿਨ੍ਤਮੋ ਮਤ੍ਸਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪਾਨਃ
ਸੋਮ, ਸੱਚ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਪਟਿਆ, ਅਡੋਲ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵਗ; ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ।
ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਃ ਸ਼ਤਧਾਰਃ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਸਾ ਵਾਜਯੁਰ੍ਦੇਵਵੀਤੌ । ਸਂ ਸਿਨ੍ਧੁਭਿਃ ਕਲਸ਼ੇ ਵਾਵਸ਼ਾਨਃ ਸਮੁਸ੍ਰਿਯਾਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿਰਨ੍ਨ ਆਯੁਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ, ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਵਰਖਾ ਪਾ; ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਆ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।
ਏष ਸ੍ਯ ਸੋਮੋ ਮਤਿਭਿਃ ਪੁਨਾਨੋऽਤ੍ਯੋ ਨ ਵਾਜੀ ਤਰਤੀਦਰਾਤੀਃ । ਪਯੋ ਨ ਦੁਗ੍ਧਮਦਿਤੇਰਿषਿਰਮੁਰ੍ਵਿਵ ਗਾਤੁਃ ਸੁਯਮੋ ਨ ਵੋਲ਼੍ਹਾ
ਇਹ ਸੋਮ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ; ਗਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਵਗਦਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਵਾਂਗ, ਰਸਤਾ ਵੱਡਾ ਕਰਦਾ।
ਸ੍ਵਾਯੁਧਃ ਸੋਤृਭਿਃ ਪੂਯਮਾਨੋऽਭ੍ਯਰ੍ष ਗੁਹ੍ਯਂ ਚਾਰੁ ਨਾਮ । ਅਭਿ ਵਾਜਂ ਸਪ੍ਤਿਰਿਵ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾਭਿ ਵਾਯੁਮਭਿ ਗਾ ਦੇਵ ਸੋਮ
ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਗੁਪਤ ਨਾਮ ਖੋਲ੍ਹ; ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਇਜ਼ਤ ਲਈ, ਹਵਾ ਵੱਲ ਆ, ਗਾਂ ਵੱਲ ਆ, ਹੇ ਸੋਮ ਦੇਵਤਾ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਹਰ੍ਯਤਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤਿ ਵਹ੍ਨਿਂ ਮਰੁਤੋ ਗਣੇਨ । ਕਵਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨਾ ਕਵਿਃ ਸਨ੍ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤ੍ਯੇਤਿ ਰੇਭਨ੍
ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਬੱਚੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਤੇ ਸਜਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਕਵੀ, ਬੋਲ ਤੇ ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ, ਸੋਮ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਛਾਣਣੀ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਮਨਾ ਯ ऋषਿਕृਤ੍ਸ੍ਵਰ੍षਾਃ ਸਹਸ੍ਰਣੀਥਃ ਪਦਵੀਃ ਕਵੀਨਾਮ੍ । ਤृਤੀਯਂ ਧਾਮ ਮਹਿषਃ ਸਿषਾਸਨ੍ਸੋਮੋ ਵਿਰਾਜਮਨੁ ਰਾਜਤਿ ष੍ਟੁਪ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ, ਕਵੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ; ਤੀਜਾ ਥਾਂ ਲੱਭਦਾ, ਮਹਿਸ਼ ਸੋਮ, ਚਮਕਦਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ।
ਚਮੂषਚ੍ਛ੍ਯੇਨਃ ਸ਼ਕੁਨੋ ਵਿਭृਤ੍ਵਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦੁਰ੍ਦ੍ਰਪ੍ਸ ਆਯੁਧਾਨਿ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ । ਅਪਾਮੂਰ੍ਮਿਂ ਸਚਮਾਨਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਤੁਰੀਯਂ ਧਾਮ ਮਹਿषੋ ਵਿਵਕ੍ਤਿ
ਗਿੱਧ, ਪੰਛੀ, ਪੱਥਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਗਾਂ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ, ਬੂੰਦ, ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ; ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ, ਮਹਿਸ਼ ਚੌਥਾ ਥਾਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ।
ਮਰ੍ਯੋ ਨ ਸ਼ੁਭ੍ਰਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਮृਜਾਨੋऽਤ੍ਯੋ ਨ ਸृਤ੍ਵਾ ਸਨਯੇ ਧਨਾਨਾਮ੍ । ਵृषੇਵ ਯੂਥਾ ਪਰਿ ਕੋਸ਼ਮਰ੍षਨ੍ਕਨਿਕ੍ਰਦਚ੍ਚਮ੍ਵੋਰਾ ਵਿਵੇਸ਼
ਚਮਕਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਸਾਫ ਕਰਦਾ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਦੌਲਤ ਲਈ ਦੌੜਦਾ; ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਪਾਤ੍ਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ, ਰੋਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪਵਸ੍ਵੇਨ੍ਦੋ ਪਵਮਾਨੋ ਮਹੋਭਿਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍ਪਰਿ ਵਾਰਾਣ੍ਯਰ੍ष । ਕ੍ਰੀਲ਼ਞ੍ਚਮ੍ਵੋਰਾ ਵਿਸ਼ ਪੂਯਮਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤੇ ਰਸੋ ਮਦਿਰੋ ਮਮਤ੍ਤੁ
ਵਗ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ, ਰੋਦਾ ਹੋਇਆ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ; ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰਾ ਮਸਤ ਰਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਬृਹਤੀਰਸृਗ੍ਰਨ੍ਨਕ੍ਤੋ ਗੋਭਿਃ ਕਲਸ਼ਾਁ ਆ ਵਿਵੇਸ਼ । ਸਾਮ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਸਾਮਨ੍ਯੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਨੇਤ੍ਯਭਿ ਸਖ੍ਯੁਰ੍ਨ ਜਾਮਿਮ੍
ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਧਾਰਾਂ ਵਗ ਚੁੱਕੀਆਂ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗਾਂ ਨਾਲ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ; ਸੰਗੀਤ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਸਮਝਦਾਰ, ਉੱਚਾ ਗਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਇਆ, ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ, ਵੈਰ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਅਪਘ੍ਨਨ੍ਨੇषਿ ਪਵਮਾਨ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਨ ਜਾਰੋ ਅਭਿਗੀਤ ਇਨ੍ਦੁਃ । ਸੀਦਨ੍ਵਨੇषੁ ਸ਼ਕੁਨੋ ਨ ਪਤ੍ਵਾ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨਃ ਕਲਸ਼ੇषੁ ਸਤ੍ਤਾ
ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧ, ਪਿਆਰੇ ਪਤੀ ਵਾਂਗ, ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹਿਆ; ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ, ਸੋਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ।
ਆ ਤੇ ਰੁਚਃ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਸੋਮ ਯੋषੇਵ ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਦੁਘਾਃ ਸੁਧਾਰਾਃ । ਹਰਿਰਾਨੀਤਃ ਪੁਰੁਵਾਰੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ਕਲਸ਼ੇ ਦੇਵਯੂਨਾਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ; ਪੀਲਾ ਲਿਆਇਆ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਟੋਰੀ ਵਿੱਚ।
ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਾ ਹੇਮਨਾ ਪੂਯਮਾਨੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭਿਃ ਸਮਪृਕ੍ਤ ਰਸਮ੍ । ਸੁਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਰੇਭਨ੍ਮਿਤੇਵ ਸਦ੍ਮ ਪਸ਼ੁਮਾਨ੍ਤਿ ਹੋਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ; ਨਿਕਲਿਆ, ਛਾਣਣੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ, ਗੂੰਜਦਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਪੰਡਤ ਵਾਂਗ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ।
ਭਦ੍ਰਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਸਮਨ੍ਯਾ ਵਸਾਨੋ ਮਹਾਨ੍ਕਵਿਰ੍ਨਿਵਚਨਾਨਿ ਸ਼ਂਸਨ੍ । ਆ ਵਚ੍ਯਸ੍ਵ ਚਮ੍ਵੋਃ ਪੂਯਮਾਨੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੋ ਜਾਗृਵਿਰ੍ਦੇਵਵੀਤੌ
ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਵੱਡਾ, ਕਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਬੋਲ ਕਹਿੰਦਾ; ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕਟੋਰੀ ਤੋਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਗਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾ।
ਸਮੁ ਪ੍ਰਿਯੋ ਮृਜ੍ਯਤੇ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ ਯਸ਼ਸ੍ਤਰੋ ਯਸ਼ਸਾਂ ਕ੍ਸ਼ੈਤੋ ਅਸ੍ਮੇ । ਅਭਿ ਸ੍ਵਰ ਧਨ੍ਵਾ ਪੂਯਮਾਨੋ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਪਿਆਰਾ, ਅਡੋਲ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦਾ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਬਚਾਓ।