ਕਾ ਤ ਉਪੇਤਿਰ੍ਮਨਸੋ ਵਰਾਯ ਭੁਵਦਗ੍ਨੇ ਸ਼ਂਤਮਾ ਕਾ ਮਨੀषਾ । ਕੋ ਵਾ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪਰਿ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਤ ਆਪ ਕੇਨ ਵਾ ਤੇ ਮਨਸਾ ਦਾਸ਼ੇਮ
ਹੇ ਅੱਗ, ਕਿਹੜਾ ਮਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਕਿਹੜਾ ਵਿਚਾਰ ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇਗਾ? ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ?
ਏਹ੍ਯਗ੍ਨ ਇਹ ਹੋਤਾ ਨਿ षੀਦਾਦਬ੍ਧਃ ਸੁ ਪੁਰਏਤਾ ਭਵਾ ਨਃ । ਅਵਤਾਂ ਤ੍ਵਾ ਰੋਦਸੀ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵੇ ਯਜਾ ਮਹੇ ਸੌਮਨਸਾਯ ਦੇਵਾਨ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਹੋ ਕੇ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਬੈਠ। ਸਾਡਾ ਵਧੀਆ ਰਾਹ-ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਉਣ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾ।
ਪ੍ਰ ਸੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਗ੍ਨੇ ਭਵਾ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਪਾਵਾ । ਅਥਾ ਵਹ ਸੋਮਪਤਿਂ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮਾਤਿਥ੍ਯਮਸ੍ਮੈ ਚਕृਮਾ ਸੁਦਾਵ੍ਨੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ, ਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾਤਾਰ ਲਈ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਵਤਾ ਵਚਸਾ ਵਹ੍ਨਿਰਾਸਾ ਚ ਹੁਵੇ ਨਿ ਚ ਸਤ੍ਸੀਹ ਦੇਵੈਃ । ਵੇषਿ ਹੋਤ੍ਰਮੁਤ ਪੋਤ੍ਰਂ ਯਜਤ੍ਰ ਬੋਧਿ ਪ੍ਰਯਨ੍ਤਰ੍ਜਨਿਤਰ੍ਵਸੂਨਾਮ੍
ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੇ ਬਚਨਾਂ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਇਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ। ਤੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂ। ਹੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੂਤ, ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੀਂ।
ਯਥਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨੁषੋ ਹਵਿਰ੍ਭਿਰ੍ਦੇਵਾਁ ਅਯਜਃ ਕਵਿਭਿਃ ਕਵਿਃ ਸਨ੍ । ਏਵਾ ਹੋਤਃ ਸਤ੍ਯਤਰ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯਾਗ੍ਨੇ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਜੁਹ੍ਵਾ ਯਜਸ੍ਵ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਗਨਿ, ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਆਇਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਜ ਵੀ, ਸੱਚੇ ਹੋਤਾਰ, ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰ।
ਕਥਾ ਦਾਸ਼ੇਮਾਗ੍ਨਯੇ ਕਾਸ੍ਮੈ ਦੇਵਜੁष੍ਟੋਚ੍ਯਤੇ ਭਾਮਿਨੇ ਗੀਃ । ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਮृਤ ऋਤਾਵਾ ਹੋਤਾ ਯਜਿष੍ਠ ਇਤ੍ਕृਣੋਤਿ ਦੇਵਾਨ੍
ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੁਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਜੋ ਮਰਿਆਂ ਵਿਚ ਅਮਰ ਹੈ, ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੋਤਾਰ, ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ ਸ਼ਂਤਮ ऋਤਾਵਾ ਹੋਤਾ ਤਮੂ ਨਮੋਭਿਰਾ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯਦ੍ਵੇਰ੍ਮਰ੍ਤਾਯ ਦੇਵਾਨ੍ਸ ਚਾ ਬੋਧਾਤਿ ਮਨਸਾ ਯਜਾਤਿ
ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਸੱਚਾ ਹੋਤਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਮਰਿਆ ਦੇ ਭੇਟਾਂ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨ ਨਾਲ ਸਮਝ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਕ੍ਰਤੁਃ ਸ ਮਰ੍ਯਃ ਸ ਸਾਧੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਭੂਦਦ੍ਭੁਤਸ੍ਯ ਰਥੀਃ । ਤਂ ਮੇਧੇषੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦੇਵਯਨ੍ਤੀਰ੍ਵਿਸ਼ ਉਪ ਬ੍ਰੁਵਤੇ ਦਸ੍ਮਮਾਰੀਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਰਥ ਦਾ ਸਵਾਰੀ। ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਨृਣਾਂ ਨृਤਮੋ ਰਿਸ਼ਾਦਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਗਿਰੋऽਵਸਾ ਵੇਤੁ ਧੀਤਿਮ੍ । ਤਨਾ ਚ ਯੇ ਮਘਵਾਨਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਾ ਵਾਜਪ੍ਰਸੂਤਾ ਇषਯਨ੍ਤ ਮਨ੍ਮ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ। ਅਤੇ ਜੋ ਦਾਤਾ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲੋਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਨ।
ਏਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਗੋਤਮੇਭਿਰृਤਾਵਾ ਵਿਪ੍ਰੇਭਿਰਸ੍ਤੋष੍ਟ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਸ ਏषੁ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪੀਪਯਤ੍ਸ ਵਾਜਂ ਸ ਪੁष੍ਟਿਂ ਯਾਤਿ ਜੋषਮਾ ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ, ਗੋਤਮਾਂ ਨੇ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਗੋਤਮਾ ਗਿਰਾ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਿਚਰ੍षਣੇ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮਃ
ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਗੋਤਮਾ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਤੁਤੀ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਗੋਤਮੋ ਗਿਰਾ ਰਾਯਸ੍ਕਾਮੋ ਦੁਵਸ੍ਯਤਿ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਗੋਤਮਾ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਤੁਤੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜਸਾਤਮਮਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ਧਵਾਮਹੇ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸੱਦ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਂ ਯੋ ਦਸ੍ਯੂਁਰਵਧੂਨੁषੇ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਗਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਵੋਚਾਮ ਰਹੂਗਣਾ ਅਗ੍ਨਯੇ ਮਧੁਮਦ੍ਵਚਃ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮਃ
ਰਾਹੂਗਣ, ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕੇਸ਼ੋ ਰਜਸੋ ਵਿਸਾਰੇऽਹਿਰ੍ਧੁਨਿਰ੍ਵਾਤ ਇਵ ਧ੍ਰਜੀਮਾਨ੍ । ਸ਼ੁਚਿਭ੍ਰਾਜਾ ਉषਸੋ ਨਵੇਦਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਤੀਰਪਸ੍ਯੁਵੋ ਨ ਸਤ੍ਯਾਃ
ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਵਾ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਝਟਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ; ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੱਚੇ ਨਿਗਰਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆ ਤੇ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਅਮਿਨਨ੍ਤਁ ਏਵੈਃ ਕृष੍ਣੋ ਨੋਨਾਵ ਵृषਭੋ ਯਦੀਦਮ੍ । ਸ਼ਿਵਾਭਿਰ੍ਨ ਸ੍ਮਯਮਾਨਾਭਿਰਾਗਾਤ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਮਿਹ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਤ੍ਯਭ੍ਰਾ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਆਏ ਹਨ; ਜਦ ਇਹ ਹੋਇਆ, ਕਾਲਾ ਬਲਦ ਗੂੰਜਿਆ; ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਨਿਮਰ ਸੰਗਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਗਿਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਗਰਜਦੇ ਹਨ।
ਯਦੀਮृਤਸ੍ਯ ਪਯਸਾ ਪਿਯਾਨੋ ਨਯਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਪਥਿਭੀ ਰਜਿष੍ਠੈਃ । ਅਰ੍ਯਮਾ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣਃ ਪਰਿਜ੍ਮਾ ਤ੍ਵਚਂ ਪृਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯੁਪਰਸ੍ਯ ਯੋਨੌ
ਜਦ ਤੂੰ ਅਮਰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਿੱਧੀ ਸਚਾਈ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਰਯਮਾਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਪਰਿਜਮਨ ਉਪਰਲੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪਰਦੇ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤ ਈਸ਼ਾਨਃ ਸਹਸੋ ਯਹੋ । ਅਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ-ਧਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਸ ਇਧਾਨੋ ਵਸੁष੍ਕਵਿਰਗ੍ਨਿਰੀਲ਼ੇਨ੍ਯੋ ਗਿਰਾ । ਰੇਵਦਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਪੁਰ੍ਵਣੀਕ ਦੀਦਿਹਿ
ਉਹ ਜੋ ਅਗਨਿ ਹੈ, ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਰਤ, ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਗੀਤ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ ਤੇ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੇ।
ਕ੍ਸ਼ਪੋ ਰਾਜਨ੍ਨੁਤ ਤ੍ਮਨਾਗ੍ਨੇ ਵਸ੍ਤੋਰੁਤੋषਸਃ । ਸ ਤਿਗ੍ਮਜਮ੍ਭ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਦਹ ਪ੍ਰਤਿ
ਰਾਜਾ ਅਗਨਿ, ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵ ਨਾਲ, ਘਰ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਜਬੜੀ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ।
ਅਵਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨ ਊਤਿਭਿਰ੍ਗਾਯਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਰ੍ਮਣਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਧੀषੁ ਵਨ੍ਦ੍ਯ
ਅਗਨਿ, ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹਰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਆ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਰਯਿਂ ਭਰ ਸਤ੍ਰਾਸਾਹਂ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਪृਤ੍ਸੁ ਦੁष੍ਟਰਮ੍
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਜੋ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਆ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਚੇਤੁਨਾ ਰਯਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਪੋषਸਮ੍ । ਮਾਰ੍ਡੀਕਂ ਧੇਹਿ ਜੀਵਸੇ
ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਪੂਤਾਸ੍ਤਿਗ੍ਮਸ਼ੋਚਿषੇ ਵਾਚੋ ਗੋਤਮਾਗ੍ਨਯੇ । ਭਰਸ੍ਵ ਸੁਮ੍ਨਯੁਰ੍ਗਿਰਃ
ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਏ ਹਨ, ਗੋਤਮ, ਸਾਡੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਯੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇऽਭਿਦਾਸਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੂਰੇ ਪਦੀष੍ਟ ਸਃ । ਅਸ੍ਮਾਕਮਿਦ੍ਵृਧੇ ਭਵ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਉਹ ਦੂਰ ਰਹੇ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤਾਕਤ ਬਣ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰਗ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸੇਧਤਿ । ਹੋਤਾ ਗृਣੀਤ ਉਕ੍ਥ੍ਯਃ
ਅਗਨਿ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਤਕਾਰਯੋਗ, ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਾ ਹਿ ਸੋਮ ਇਨ੍ਮਦੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਕਾਰ ਵਰ੍ਧਨਮ੍ । ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨੋਜਸਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਨਿਃ ਸ਼ਸ਼ਾ ਅਹਿਮਰ੍ਚਨ੍ਨਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਵਾਧੇ ਦਾ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ; ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਸ ਤ੍ਵਾਮਦਦ੍ਵृषਾ ਮਦਃ ਸੋਮਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾਭृਤਃ ਸੁਤਃ । ਯੇਨਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਨਿਰਦ੍ਭ੍ਯੋ ਜਘਨ੍ਥ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨੋਜਸਾਰ੍ਚਨ੍ਨਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਉਹ ਜੋਸ਼, ਸੋਮ, ਬਾਜ ਨੇ ਲਿਆ ਕੇ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ; ਉਸ ਨਾਲ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰੇਹ੍ਯਭੀਹਿ ਧृष੍ਣੁਹਿ ਨ ਤੇ ਵਜ੍ਰੋ ਨਿ ਯਂਸਤੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਨृਮ੍ਣਂ ਹਿ ਤੇ ਸ਼ਵੋ ਹਨੋ ਵृਤ੍ਰਂ ਜਯਾ ਅਪੋऽਰ੍ਚਨ੍ਨਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਚਲ, ਆ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ; ਤੇਰਾ ਹਥਿਆਰ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ; ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਜਿੱਤ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਹਾਸਲ ਕਰ।