ਏਤੇ ਸੋਮਾ ਅਤਿ ਵਾਰਾਣ੍ਯਵ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਨ ਕੋਸ਼ਾਸੋ ਅਭ੍ਰਵਰ੍षਾਃ । ਵृਥਾ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਨ ਨੀਚੀਃ ਸੁਤਾਸੋ ਅਭਿ ਕਲਸ਼ਾਁ ਅਸृਗ੍ਰਨ੍
ਇਹ ਸੋਮਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ ਹਨ, ਆਸਮਾਨੀ ਪਾਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੇ, ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾਂ ਕਲਸ਼ਿਆਂ ਵੱਲ ਵਗ ਪਏ ਹਨ।
ਸ਼ੁष੍ਮੀ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਨ ਮਾਰੁਤਂ ਪਵਸ੍ਵਾਨਭਿਸ਼ਸ੍ਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਯਥਾ ਵਿਟ੍ । ਆਪੋ ਨ ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਸੁਮਤਿਰ੍ਭਵਾ ਨਃ ਸਹਸ੍ਰਾਪ੍ਸਾਃ ਪृਤਨਾषਾਣ੍ਨ ਯਜ੍ਞਃ
ਮਹਾਨ, ਫੌਜ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਆਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸਾਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਬਣ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਨਾ।
ਰਾਜ੍ਞੋ ਨੁ ਤੇ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਬृਹਦ੍ਗਭੀਰਂ ਤਵ ਸੋਮ ਧਾਮ । ਸ਼ੁਚਿष੍ਟ੍ਵਮਸਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਨ ਮਿਤ੍ਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ੍ਯੋ ਅਰ੍ਯਮੇਵਾਸਿ ਸੋਮ
ਸਚਮੁਚ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਤੇਰੇ ਹਨ; ਸੋਮਾ, ਤੇਰਾ ਘਰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ, ਹੁਨਰਮੰਦ, ਤੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਅਰਯਮਨ ਵਾਂਗ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰੋ ਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਃ ਪਥ੍ਯਾਭਿਰਸ੍ਯਾਨ੍ਦਿਵੋ ਨ ਵृष੍ਟਿਃ ਪਵਮਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਸਹਸ੍ਰਧਾਰੋ ਅਸਦਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਮੇ ਮਾਤੁਰੁਪਸ੍ਥੇ ਵਨ ਆ ਚ ਸੋਮਃ
ਅੱਗ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲ ਪਈ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਮਵਸਿष੍ਟ ਵਾਸ ऋਤਸ੍ਯ ਨਾਵਮਾਰੁਹਦ੍ਰਜਿष੍ਠਾਮ੍ । ਅਪ੍ਸੁ ਦ੍ਰਪ੍ਸੋ ਵਾਵृਧੇ ਸ਼੍ਯੇਨਜੂਤੋ ਦੁਹ ਈਂ ਪਿਤਾ ਦੁਹ ਈਂ ਪਿਤੁਰ੍ਜਾਮ੍
ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਚੁਣੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਸੱਚ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਨੌਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਬੂੰਦ ਵਧ ਗਈ, ਬਾਜ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ; ਪਿਤਾ ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਹਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵੀ ਦੁਹਦੀ ਹੈ।
ਸਿਂਹਂ ਨਸਨ੍ਤ ਮਧ੍ਵੋ ਅਯਾਸਂ ਹਰਿਮਰੁषਂ ਦਿਵੋ ਅਸ੍ਯ ਪਤਿਮ੍ । ਸ਼ੂਰੋ ਯੁਤ੍ਸੁ ਪ੍ਰਥਮਃ ਪृਚ੍ਛਤੇ ਗਾ ਅਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸਾ ਪਰਿ ਪਾਤ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਾ
ਉਹ ਸਿੰਘ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਸਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਵੀਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ, ਸਾਂਡ ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
* ਮਧੁਪृष੍ਠਂ ਘੋਰਮਯਾਸਮਸ਼੍ਵਂ ਰਥੇ ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯੁਰੁਚਕ੍ਰ ऋष੍ਵਮ੍ । ਸ੍ਵਸਾਰ ਈਂ ਜਾਮਯੋ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਸਨਾਭਯੋ ਵਾਜਿਨਮੂਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਮਿੱਠਾ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਚੌੜੇ ਪਹੀਏ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਕਦ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਕੋ ਜਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਤਸ੍ਰ ਈਂ ਘृਤਦੁਹਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਸਮਾਨੇ ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਰੁਣੇ ਨਿषਤ੍ਤਾਃ । ਤਾ ਈਮਰ੍षਨ੍ਤਿ ਨਮਸਾ ਪੁਨਾਨਾਸ੍ਤਾ ਈਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪਰਿ षਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵੀਃ
ਚਾਰ ਘੀ ਦੁਹਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਇਕੋ ਥਾਂ ਅੰਦਰ ਬੈਠੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸਭ ਪਾਸੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿष੍ਟਮ੍ਭੋ ਦਿਵੋ ਧਰੁਣਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਉਤ ਕ੍ਸ਼ਿਤਯੋ ਹਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਯ । ਅਸਤ੍ਤ ਉਤ੍ਸੋ ਗृਣਤੇ ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍ਮਧ੍ਵੋ ਅਂਸ਼ੁਃ ਪਵਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਯ
ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਟੇਕ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਕੂਆ ਟਿਕ ਗਿਆ, ਗਾਇਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ; ਮਿੱਠੀ ਬੂੰਦ, ਸੋਮਾ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਨ੍ਵਨ੍ਨਵਾਤੋ ਅਭਿ ਦੇਵਵੀਤਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਪਵਸ੍ਵ । ਸ਼ਗ੍ਧਿ ਮਹਃ ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਯਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਤਯਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਨਵੇਂ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਯ ਕਰਮ ਵੱਲ ਆ। ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਪ੍ਰ ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਜਨਿਤਾ ਰੋਦਸ੍ਯੋ ਰਥੋ ਨ ਵਾਜਂ ਸਨਿष੍ਯਨ੍ਨਯਾਸੀਤ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਾਯੁਧਾ ਸਂਸ਼ਿਸ਼ਾਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਸੁ ਹਸ੍ਤਯੋਰਾਦਧਾਨਃ
ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਇਨਾਮ ਲੱਭਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿ ਤ੍ਰਿਪृष੍ਠਂ ਵृषਣਂ ਵਯੋਧਾਮਾਙ੍ਗੂषਾਣਾਮਵਾਵਸ਼ਨ੍ਤ ਵਾਣੀਃ । ਵਨਾ ਵਸਾਨੋ ਵਰੁਣੋ ਨ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ਵਿ ਰਤ੍ਨਧਾ ਦਯਤੇ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ
ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪਿੱਠਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਸਲਾਹਿਆ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਰਗ੍ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰਃ ਸਹਾਵਾਞ੍ਜੇਤਾ ਪਵਸ੍ਵ ਸਨਿਤਾ ਧਨਾਨਿ । ਤਿਗ੍ਮਾਯੁਧਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਧਨ੍ਵਾ ਸਮਤ੍ਸ੍ਵषਾਲ਼੍ਹਃ ਸਾਹ੍ਵਾਨ੍ਪृਤਨਾਸੁ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਸਭ ਤਾਕਤਵਰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ, ਤੇਜ਼ ਧਨੁ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਭਿਆਨਕ ਹੋ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ।
ਉਰੁਗਵ੍ਯੂਤਿਰਭਯਾਨਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਸਮੀਚੀਨੇ ਆ ਪਵਸ੍ਵਾ ਪੁਰਂਧੀ । ਅਪਃ ਸਿषਾਸਨ੍ਨੁषਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਃ ਸਂ ਚਿਕ੍ਰਦੋ ਮਹੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਾਜਾਨ੍
ਵੱਡੀਆਂ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਹਿ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾ, ਗੂੰਜਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ।
ਮਤ੍ਸਿ ਸੋਮ ਵਰੁਣਂ ਮਤ੍ਸਿ ਮਿਤ੍ਰਂ ਮਤ੍ਸੀਨ੍ਦ੍ਰਮਿਨ੍ਦੋ ਪਵਮਾਨ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ । ਮਤ੍ਸਿ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਮਾਰੁਤਂ ਮਤ੍ਸਿ ਦੇਵਾਨ੍ਮਤ੍ਸਿ ਮਹਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਿਨ੍ਦੋ ਮਦਾਯ
ਸੋਮਾ, ਵਰੁਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਮਿਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਬੂੰਦ, ਵਿਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਬੂੰਦ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਏਵਾ ਰਾਜੇਵ ਕ੍ਰਤੁਮਾਁ ਅਮੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਘਨਿਘ੍ਨਦ੍ਦੁਰਿਤਾ ਪਵਸ੍ਵ । ਇਨ੍ਦੋ ਸੂਕ੍ਤਾਯ ਵਚਸੇ ਵਯੋ ਧਾ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਬੂੰਦ, ਸੂਕਤ ਤੇ ਬਚਨ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਪੰਖ ਦੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਚਾਓ।
ਅਸਰ੍ਜਿ ਵਕ੍ਵਾ ਰਥ੍ਯੇ ਯਥਾਜੌ ਧਿਯਾ ਮਨੋਤਾ ਪ੍ਰਥਮੋ ਮਨੀषੀ । ਦਸ਼ ਸ੍ਵਸਾਰੋ ਅਧਿ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇऽਜਨ੍ਤਿ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਦਨਾਨ੍ਯਚ੍ਛ
ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਸੋਚ ਤੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਦਸ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਵੀਤੀ ਜਨਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਕਵ੍ਯੈਰਧਿ ਸੁਵਾਨੋ ਨਹੁष੍ਯੇਭਿਰਿਨ੍ਦੁਃ । ਪ੍ਰ ਯੋ ਨृਭਿਰਮृਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇਭਿਰ੍ਮਰ੍ਮृਜਾਨੋऽਵਿਭਿਰ੍ਗੋਭਿਰਦ੍ਭਿਃ
ਇੰਦੁ, ਗਾਇਨ ਵਾਲੇ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਨਹੁਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ। ਉਹ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅਮਰ, ਗਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕ ਨਾਲ।
ਵृषਾ ਵृष੍ਣੇ ਰੋਰੁਵਦਂਸ਼ੁਰਸ੍ਮੈ ਪਵਮਾਨੋ ਰੁਸ਼ਦੀਰ੍ਤੇ ਪਯੋ ਗੋਃ । ਸਹਸ੍ਰਮृਕ੍ਵਾ ਪਥਿਭਿਰ੍ਵਚੋਵਿਦਧ੍ਵਸ੍ਮਭਿਃ ਸੂਰੋ ਅਣ੍ਵਂ ਵਿ ਯਾਤਿ
ਬਲਦ, ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਗੂੰਜਦਾ, ਤੇਜ਼, ਪਵਮਾਨਾ, ਗਾਂ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਦੁੱਧ ਵਹਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਸਾਡੀ ਵਿਚ ਬੋਲੀਆਂ ਵੰਡਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਰੁਜਾ ਦृਲ਼੍ਹਾ ਚਿਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ ਸਦਾਂਸਿ ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦ ਊਰ੍ਣੁਹਿ ਵਿ ਵਾਜਾਨ੍ । ਵृਸ਼੍ਚੋਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ਤੁਜਤਾ ਵਧੇਨ ਯੇ ਅਨ੍ਤਿ ਦੂਰਾਦੁਪਨਾਯਮੇषਾਮ੍
ਇੰਦੁ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਇਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇ। ਉਪਰ ਬਲਦ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।
ਸ ਪ੍ਰਤ੍ਨਵਨ੍ਨਵ੍ਯਸੇ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰ ਸੂਕ੍ਤਾਯ ਪਥਃ ਕृਣੁਹਿ ਪ੍ਰਾਚਃ । ਯੇ ਦੁਃषਹਾਸੋ ਵਨੁषਾ ਬृਹਨ੍ਤਸ੍ਤਾਁਸ੍ਤੇ ਅਸ਼੍ਯਾਮ ਪੁਰੁਕृਤ੍ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੋ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ, ਨਵੇਂ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਸੂਕਤ ਲਈ ਰਾਹ ਸਿੱਧਾ ਕਰ। ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਿਚ ਔਖੇ, ਕੁਦਰਤਿ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ, ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਬਹੁਤ ਕਰਤਬ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ।
ਏਵਾ ਪੁਨਾਨੋ ਅਪਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤੋਕਾ ਤਨਯਾਨਿ ਭੂਰਿ । ਸ਼ਂ ਨਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੁਰੁ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਸੋਮ ਜ੍ਯੋਙ੍ਨਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦृਸ਼ਯੇ ਰਿਰੀਹਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਪਾਣੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦਿੰ। ਸਾਡਾ ਖੇਤ, ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸੋਮਾ; ਸਾਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇਖਣ ਲਈ ਚਮਕ ਲਿਆ।
ਪਰਿ ਸੁਵਾਨੋ ਹਰਿਰਂਸ਼ੁਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਰਥੋ ਨ ਸਰ੍ਜਿ ਸਨਯੇ ਹਿਯਾਨਃ । ਆਪਚ੍ਛ੍ਲੋਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਪੂਯਮਾਨਃ ਪ੍ਰਤਿ ਦੇਵਾਁ ਅਜੁषਤ ਪ੍ਰਯੋਭਿਃ
ਸੋਨੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਚ ਵਹਾ ਚੁੱਕਾ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਲਾਭ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਕਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ।
ਅਚ੍ਛਾ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਅਸਰਤ੍ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਨਾਮ ਦਧਾਨਃ ਕਵਿਰਸ੍ਯ ਯੋਨੌ । ਸੀਦਨ੍ਹੋਤੇਵ ਸਦਨੇ ਚਮੂषੂਪੇਮਗ੍ਮਨ੍ਨृषਯਃ ਸਪ੍ਤ ਵਿਪ੍ਰਾਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਕਵੀ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ। ਘਰ ਵਿਚ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਬੈਠਾ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿਚ, ਸੱਤ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਮਿਲਿਆ।
ਪ੍ਰ ਸੁਮੇਧਾ ਗਾਤੁਵਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵਃ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨਃ ਸਦ ਏਤਿ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ । ਭੁਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਕਾਵ੍ਯੇषੁ ਰਨ੍ਤਾਨੁ ਜਨਾਨ੍ਯਤਤੇ ਪਞ੍ਚ ਧੀਰਃ
ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਰਾਹ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੂਕਤ ਲਈ ਆਉਂਦਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ। ਉਹ ਸਭ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲਦਾ।
ਤਵ ਤ੍ਯੇ ਸੋਮ ਪਵਮਾਨ ਨਿਣ੍ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯ ਏਕਾਦਸ਼ਾਸਃ । ਦਸ਼ ਸ੍ਵਧਾਭਿਰਧਿ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਨਦ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤ ਯਹ੍ਵੀਃ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਆਏ, ਤਿੰਨ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ। ਦਸ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਸੱਤ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਧੋਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਨ੍ਨੁ ਸਤ੍ਯਂ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਕਾਰਵਃ ਸਂਨਸਨ੍ਤ । ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯਦਹ੍ਨੇ ਅਕृਣੋਦੁ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਾਵਨ੍ਮਨੁਂ ਦਸ੍ਯਵੇ ਕਰਭੀਕਮ੍
ਇਹ ਸੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਕਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿਨ ਲਈ ਬਣੀ, ਉਸਨੇ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ; ਮਨੁ ਨੇ ਦਾਸਯੁ ਲਈ ਕਰਭੀਕਾ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਪਰਿ ਸਦ੍ਮੇਵ ਪਸ਼ੁਮਾਨ੍ਤਿ ਹੋਤਾ ਰਾਜਾ ਨ ਸਤ੍ਯਃ ਸਮਿਤੀਰਿਯਾਨਃ । ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨਃ ਕਲਸ਼ਾਁ ਅਯਾਸੀਤ੍ਸੀਦਨ੍ਮृਗੋ ਨ ਮਹਿषੋ ਵਨੇषੁ
ਘਰ ਵਾਂਗ, ਯਜਮਾਨ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਰਾਜਾ, ਸੱਚਾ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ। ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਹਿਰਨ ਜਾਂ ਮਹਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਸਾਕਮੁਕ੍ਸ਼ੋ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤ ਸ੍ਵਸਾਰੋ ਦਸ਼ ਧੀਰਸ੍ਯ ਧੀਤਯੋ ਧਨੁਤ੍ਰੀਃ । ਹਰਿਃ ਪਰ੍ਯਦ੍ਰਵਜ੍ਜਾਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਂ ਨਨਕ੍ਸ਼ੇ ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਵਾਜੀ
ਇਕਠੇ, ਦਸ ਭੈਣਾਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਵਹਿ ਕੇ ਸਾਫ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੌੜਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ।
ਸਂ ਮਾਤृਭਿਰ੍ਨ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਵਾਵਸ਼ਾਨੋ ਵृषਾ ਦਧਨ੍ਵੇ ਪੁਰੁਵਾਰੋ ਅਦ੍ਭਿਃ । ਮਰ੍ਯੋ ਨ ਯੋषਾਮਭਿ ਨਿष੍ਕृਤਂ ਯਨ੍ਸਂ ਗਚ੍ਛਤੇ ਕਲਸ਼ ਉਸ੍ਰਿਯਾਭਿਃ
ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੱਚਾ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ, ਬਲਦ, ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ। ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਕੁੜੀ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਾਂਡੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।