ਤਮਿਤ੍ਸੁਹਵ੍ਯਮਙ੍ਗਿਰਃ ਸੁਦੇਵਂ ਸਹਸੋ ਯਹੋ । ਜਨਾ ਆਹੁਃ ਸੁਬਰ੍ਹਿषਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ, ਅੰਗਿਰਸ ਚੰਗਾ ਰੱਬ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆ ਚ ਵਹਾਸਿ ਤਾਁ ਇਹ ਦੇਵਾਁ ਉਪ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯੇ । ਹਵ੍ਯਾ ਸੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਵੀਤਯੇ
ਤੂੰ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਸੋਭਾ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ, ਭੇਟਾਂ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਨ ਯੋਰੁਪਬ੍ਦਿਰਸ਼੍ਵ੍ਯਃ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ ਰਥਸ੍ਯ ਕਚ੍ਚਨ । ਯਦਗ੍ਨੇ ਯਾਸਿ ਦੂਤ੍ਯਮ੍
ਕੋਈ ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਰਥ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਜਦੋਂ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਦੂਤ ਵਾਂਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵੋਤੋ ਵਾਜ੍ਯਹ੍ਰਯੋऽਭਿ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਾਦਪਰਃ । ਪ੍ਰ ਦਾਸ਼੍ਵਾਁ ਅਗ੍ਨੇ ਅਸ੍ਥਾਤ੍
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਘੋੜਾ, ਤੇਜ਼, ਪੁਰਾਣੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਗਨਿ, ਅੱਗੇ ਆਵੇ।
ਉਤ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਬृਹਦਗ੍ਨੇ ਵਿਵਾਸਸਿ । ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਰੱਬ।
ਜੁषਸ੍ਵ ਸਪ੍ਰਥਸ੍ਤਮਂ ਵਚੋ ਦੇਵਪ੍ਸਰਸ੍ਤਮਮ੍ । ਹਵ੍ਯਾ ਜੁਹ੍ਵਾਨ ਆਸਨਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਆਪਕ ਸਤਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਰੱਬ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਬੈਠ ਕੇ, ਚਮਚੀ ਨਾਲ ਭੇਟਾਂ ਲੈ।
ਅਥਾ ਤੇ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮਾਗ੍ਨੇ ਵੇਧਸ੍ਤਮ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਵੋਚੇਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਾਨਸਿ
ਅੱਗੇ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਕ ਤੇ ਚਤੁਰ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਗੀਤ ਉਚਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈਂ।
ਕਸ੍ਤੇ ਜਾਮਿਰ੍ਜਨਾਨਾਮਗ੍ਨੇ ਕੋ ਦਾਸ਼੍ਵਧ੍ਵਰਃ । ਕੋ ਹ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਸਿ ਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲਾ ਸਾਥੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਦਾਨੀ ਹੈ ਜਦ ਯਜਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ?
ਤ੍ਵਂ ਜਾਮਿਰ੍ਜਨਾਨਾਮਗ੍ਨੇ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਸਿ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯ ਈਡ੍ਯਃ
ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨੇੜਲਾ ਸਾਥੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ; ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਗ ਹੈਂ।
ਯਜਾ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਯਜਾ ਦੇਵਾਁ ऋਤਂ ਬृਹਤ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਸ੍ਵਂ ਦਮਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਯਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਭੇਟ ਕਰ; ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਕਾ ਤ ਉਪੇਤਿਰ੍ਮਨਸੋ ਵਰਾਯ ਭੁਵਦਗ੍ਨੇ ਸ਼ਂਤਮਾ ਕਾ ਮਨੀषਾ । ਕੋ ਵਾ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪਰਿ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਤ ਆਪ ਕੇਨ ਵਾ ਤੇ ਮਨਸਾ ਦਾਸ਼ੇਮ
ਹੇ ਅੱਗ, ਕਿਹੜਾ ਮਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਕਿਹੜਾ ਵਿਚਾਰ ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇਗਾ? ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ?
ਏਹ੍ਯਗ੍ਨ ਇਹ ਹੋਤਾ ਨਿ षੀਦਾਦਬ੍ਧਃ ਸੁ ਪੁਰਏਤਾ ਭਵਾ ਨਃ । ਅਵਤਾਂ ਤ੍ਵਾ ਰੋਦਸੀ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵੇ ਯਜਾ ਮਹੇ ਸੌਮਨਸਾਯ ਦੇਵਾਨ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਹੋ ਕੇ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਬੈਠ। ਸਾਡਾ ਵਧੀਆ ਰਾਹ-ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਉਣ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾ।
ਪ੍ਰ ਸੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਗ੍ਨੇ ਭਵਾ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਪਾਵਾ । ਅਥਾ ਵਹ ਸੋਮਪਤਿਂ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮਾਤਿਥ੍ਯਮਸ੍ਮੈ ਚਕृਮਾ ਸੁਦਾਵ੍ਨੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ, ਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾਤਾਰ ਲਈ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਵਤਾ ਵਚਸਾ ਵਹ੍ਨਿਰਾਸਾ ਚ ਹੁਵੇ ਨਿ ਚ ਸਤ੍ਸੀਹ ਦੇਵੈਃ । ਵੇषਿ ਹੋਤ੍ਰਮੁਤ ਪੋਤ੍ਰਂ ਯਜਤ੍ਰ ਬੋਧਿ ਪ੍ਰਯਨ੍ਤਰ੍ਜਨਿਤਰ੍ਵਸੂਨਾਮ੍
ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੇ ਬਚਨਾਂ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਇਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ। ਤੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂ। ਹੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੂਤ, ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੀਂ।
ਯਥਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨੁषੋ ਹਵਿਰ੍ਭਿਰ੍ਦੇਵਾਁ ਅਯਜਃ ਕਵਿਭਿਃ ਕਵਿਃ ਸਨ੍ । ਏਵਾ ਹੋਤਃ ਸਤ੍ਯਤਰ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯਾਗ੍ਨੇ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਜੁਹ੍ਵਾ ਯਜਸ੍ਵ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਗਨਿ, ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਆਇਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਜ ਵੀ, ਸੱਚੇ ਹੋਤਾਰ, ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰ।
ਕਥਾ ਦਾਸ਼ੇਮਾਗ੍ਨਯੇ ਕਾਸ੍ਮੈ ਦੇਵਜੁष੍ਟੋਚ੍ਯਤੇ ਭਾਮਿਨੇ ਗੀਃ । ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਮृਤ ऋਤਾਵਾ ਹੋਤਾ ਯਜਿष੍ਠ ਇਤ੍ਕृਣੋਤਿ ਦੇਵਾਨ੍
ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੁਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਜੋ ਮਰਿਆਂ ਵਿਚ ਅਮਰ ਹੈ, ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੋਤਾਰ, ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ ਸ਼ਂਤਮ ऋਤਾਵਾ ਹੋਤਾ ਤਮੂ ਨਮੋਭਿਰਾ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯਦ੍ਵੇਰ੍ਮਰ੍ਤਾਯ ਦੇਵਾਨ੍ਸ ਚਾ ਬੋਧਾਤਿ ਮਨਸਾ ਯਜਾਤਿ
ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਸੱਚਾ ਹੋਤਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਮਰਿਆ ਦੇ ਭੇਟਾਂ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨ ਨਾਲ ਸਮਝ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਕ੍ਰਤੁਃ ਸ ਮਰ੍ਯਃ ਸ ਸਾਧੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਭੂਦਦ੍ਭੁਤਸ੍ਯ ਰਥੀਃ । ਤਂ ਮੇਧੇषੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦੇਵਯਨ੍ਤੀਰ੍ਵਿਸ਼ ਉਪ ਬ੍ਰੁਵਤੇ ਦਸ੍ਮਮਾਰੀਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਰਥ ਦਾ ਸਵਾਰੀ। ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਨृਣਾਂ ਨृਤਮੋ ਰਿਸ਼ਾਦਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਗਿਰੋऽਵਸਾ ਵੇਤੁ ਧੀਤਿਮ੍ । ਤਨਾ ਚ ਯੇ ਮਘਵਾਨਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਾ ਵਾਜਪ੍ਰਸੂਤਾ ਇषਯਨ੍ਤ ਮਨ੍ਮ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ। ਅਤੇ ਜੋ ਦਾਤਾ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲੋਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਨ।
ਏਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਗੋਤਮੇਭਿਰृਤਾਵਾ ਵਿਪ੍ਰੇਭਿਰਸ੍ਤੋष੍ਟ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਸ ਏषੁ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪੀਪਯਤ੍ਸ ਵਾਜਂ ਸ ਪੁष੍ਟਿਂ ਯਾਤਿ ਜੋषਮਾ ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ, ਗੋਤਮਾਂ ਨੇ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਗੋਤਮਾ ਗਿਰਾ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਿਚਰ੍षਣੇ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮਃ
ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਗੋਤਮਾ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਤੁਤੀ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਗੋਤਮੋ ਗਿਰਾ ਰਾਯਸ੍ਕਾਮੋ ਦੁਵਸ੍ਯਤਿ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਗੋਤਮਾ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਤੁਤੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜਸਾਤਮਮਙ੍ਗਿਰਸ੍ਵਦ੍ਧਵਾਮਹੇ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸੱਦ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮਂ ਯੋ ਦਸ੍ਯੂਁਰਵਧੂਨੁषੇ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਗਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਵੋਚਾਮ ਰਹੂਗਣਾ ਅਗ੍ਨਯੇ ਮਧੁਮਦ੍ਵਚਃ । ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰਭਿ ਪ੍ਰ ਣੋਨੁਮਃ
ਰਾਹੂਗਣ, ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕੇਸ਼ੋ ਰਜਸੋ ਵਿਸਾਰੇऽਹਿਰ੍ਧੁਨਿਰ੍ਵਾਤ ਇਵ ਧ੍ਰਜੀਮਾਨ੍ । ਸ਼ੁਚਿਭ੍ਰਾਜਾ ਉषਸੋ ਨਵੇਦਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਤੀਰਪਸ੍ਯੁਵੋ ਨ ਸਤ੍ਯਾਃ
ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਵਾ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਝਟਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ; ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੱਚੇ ਨਿਗਰਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆ ਤੇ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਅਮਿਨਨ੍ਤਁ ਏਵੈਃ ਕृष੍ਣੋ ਨੋਨਾਵ ਵृषਭੋ ਯਦੀਦਮ੍ । ਸ਼ਿਵਾਭਿਰ੍ਨ ਸ੍ਮਯਮਾਨਾਭਿਰਾਗਾਤ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਮਿਹ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਤ੍ਯਭ੍ਰਾ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਆਏ ਹਨ; ਜਦ ਇਹ ਹੋਇਆ, ਕਾਲਾ ਬਲਦ ਗੂੰਜਿਆ; ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਨਿਮਰ ਸੰਗਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਗਿਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਗਰਜਦੇ ਹਨ।
ਯਦੀਮृਤਸ੍ਯ ਪਯਸਾ ਪਿਯਾਨੋ ਨਯਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਪਥਿਭੀ ਰਜਿष੍ਠੈਃ । ਅਰ੍ਯਮਾ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣਃ ਪਰਿਜ੍ਮਾ ਤ੍ਵਚਂ ਪृਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯੁਪਰਸ੍ਯ ਯੋਨੌ
ਜਦ ਤੂੰ ਅਮਰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਿੱਧੀ ਸਚਾਈ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਰਯਮਾਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਪਰਿਜਮਨ ਉਪਰਲੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪਰਦੇ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਾਜਸ੍ਯ ਗੋਮਤ ਈਸ਼ਾਨਃ ਸਹਸੋ ਯਹੋ । ਅਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਨ-ਧਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਸ ਇਧਾਨੋ ਵਸੁष੍ਕਵਿਰਗ੍ਨਿਰੀਲ਼ੇਨ੍ਯੋ ਗਿਰਾ । ਰੇਵਦਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਪੁਰ੍ਵਣੀਕ ਦੀਦਿਹਿ
ਉਹ ਜੋ ਅਗਨਿ ਹੈ, ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਰਤ, ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਗੀਤ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ ਤੇ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੇ।