ਏਵਾ ਤ ਇਨ੍ਦੋ ਸੁਭ੍ਵਂ ਸੁਪੇਸ਼ਸਂ ਰਸਂ ਤੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਥਮਾ ਅਭਿਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਨਿਦਂਨਿਦਂ ਪਵਮਾਨ ਨਿ ਤਾਰਿष ਆਵਿਸ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮੋ ਭਵਤੁ ਪ੍ਰਿਯੋ ਮਦਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੋਮ! ਤੇਰੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਸੋਭਾਵਾਂ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ! ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪਿਆਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਸਾਫ਼ ਦਿਸੇ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਪਵਤੇ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸ ऋਤੇਨ ਦੇਵਾਨ੍ਹਵਤੇ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ । ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਰਵਥੇਨਾ ਵਿ ਦਿਦ੍ਯੁਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸੋ ਨ ਸਵਨਾਨਿ ਵਿਵ੍ਯਚੁਃ
ਸੋਮ ਦੀ ਧਾਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਰਹੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਨ੍ਨਘ੍ਨ੍ਯਾ ਅਭ੍ਯਨੂषਤਾਯੋਹਤਂ ਯੋਨਿਮਾ ਰੋਹਸਿ ਦ੍ਯੁਮਾਨ੍ । ਮਘੋਨਾਮਾਯੁਃ ਪ੍ਰਤਿਰਨ੍ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਵਸੇ ਵृषਾ ਮਦਃ
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਗਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਅਣਛੁਹਿਆ। ਦਾਤਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਧੇ, ਹੇ ਸੋਮ! ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵੱਡਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਬਣ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ਾ ਪਵਤੇ ਮਦਿਨ੍ਤਮ ਊਰ੍ਜਂ ਵਸਾਨਃ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਸੁਮਙ੍ਗਲਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਭਿ ਪਪ੍ਰਥੇ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਹਰਿਰਤ੍ਯਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਤੇ ਵृषਾ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਸੋਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪੋਸ਼ਣ ਲੈ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲਈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ; ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ, ਪੀਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਵੱਛਾ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਂ ਨਰਃ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਂ ਦੁਹਤੇ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪਃ । ਨृਭਿਃ ਸੋਮ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤੋ ਗ੍ਰਾਵਭਿਃ ਸੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਁ ਆ ਪਵਸ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਰਗੜਿਆ, ਹੇ ਸੋਮ! ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵਹਿ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤਿਨੋ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਦ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦੁਹਨ੍ਤ੍ਯਪ੍ਸੁ ਵृषਭਂ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮ ਮਾਦਯਨ੍ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਂ ਸਿਨ੍ਧੋਰਿਵੋਰ੍ਮਿਃ ਪਵਮਾਨੋ ਅਰ੍षਸਿ
ਤੈਨੂੰ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਾਲੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਦੁੱਧਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੱਛਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੋਮ! ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯੋਰ੍ਮਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਿ ਜਠਰਂ ਸੁਪੇਸ਼ਸਃ । ਦਧ੍ਨਾ ਯਦੀਮੁਨ੍ਨੀਤਾ ਯਸ਼ਸਾ ਗਵਾਂ ਦਾਨਾਯ ਸ਼ੂਰਮੁਦਮਨ੍ਦਿषੁਃ ਸੁਤਾਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਚੁੱਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਿਚੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਲਈ ਵੀਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਚ੍ਛਾ ਹਿ ਸੋਮਃ ਕਲਸ਼ਾਁ ਅਸਿष੍ਯਦਦਤ੍ਯੋ ਨ ਵੋਲ਼੍ਹਾ ਰਘੁਵਰ੍ਤਨਿਰ੍ਵृषਾ । ਅਥਾ ਦੇਵਾਨਾਮੁਭਯਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਨੋ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਅਸ਼੍ਨੋਤ੍ਯਮੁਤ ਇਤਸ਼੍ਚ ਯਤ੍
ਸੋਮ ਪੱਕੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਹਕ ਅਮਰ, ਤੇਜ਼ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵੀ ਤੇ ਉੱਥੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਨਃ ਸੋਮ ਪਵਮਾਨਃ ਕਿਰਾ ਵਸ੍ਵਿਨ੍ਦੋ ਭਵ ਮਘਵਾ ਰਾਧਸੋ ਮਹਃ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਵਯੋਧੋ ਵਸਵੇ ਸੁ ਚੇਤੁਨਾ ਮਾ ਨੋ ਗਯਮਾਰੇ ਅਸ੍ਮਤ੍ਪਰਾ ਸਿਚਃ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮ! ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ ਬਣ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ! ਵਸੂਆਂ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਛੱਡ ਨਾ।
ਆ ਨਃ ਪੂषਾ ਪਵਮਾਨਃ ਸੁਰਾਤਯੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਵਰੁਣਃ ਸਜੋषਸਃ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਰੁਤੋ ਵਾਯੁਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸਵਿਤਾ ਸੁਯਮਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ! ਪੂਸ਼ਣ, ਦਾਤਾ, ਮਿਤਰ, ਵਰੁਣ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮਰੁਤ, ਵਾਯੂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਵਿਤਾ, ਯਮ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਉਣ।
ਉਭੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵੇ ਅਰ੍ਯਮਾ ਦੇਵੋ ਅਦਿਤਿਰ੍ਵਿਧਾਤਾ । ਭਗੋ ਨृਸ਼ਂਸ ਉਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਪਵਮਾਨਂ ਜੁषਨ੍ਤ
ਦੋਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਅਰਯਮਾਨ, ਅਦਿਤੀ, ਨਿਯੰਤਾ, ਭਗ, ਨਰਸ਼ੰਸ, ਚੌੜਾ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ—ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਅਸਾਵਿ ਸੋਮੋ ਅਰੁषੋ ਵृषਾ ਹਰੀ ਰਾਜੇਵ ਦਸ੍ਮੋ ਅਭਿ ਗਾ ਅਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਪੁਨਾਨੋ ਵਾਰਂ ਪਰ੍ਯੇਤ੍ਯਵ੍ਯਯਂ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਂ ਘृਤਵਨ੍ਤਮਾਸਦਮ੍
ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦਾ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਛਾਣੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੀਤਾ ਆਪਣੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਕਵਿਰ੍ਵੇਧਸ੍ਯਾ ਪਰ੍ਯੇषਿ ਮਾਹਿਨਮਤ੍ਯੋ ਨ ਮृष੍ਟੋ ਅਭਿ ਵਾਜਮਰ੍षਸਿ । ਅਪਸੇਧਨ੍ਦੁਰਿਤਾ ਸੋਮ ਮृਲ਼ਯ ਘृਤਂ ਵਸਾਨਃ ਪਰਿ ਯਾਸਿ ਨਿਰ੍ਣਿਜਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ; ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਛਾਣੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਪਿਤਾ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਪਰ੍ਣਿਨੋ ਨਾਭਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਗਿਰਿषੁ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦਧੇ । ਸ੍ਵਸਾਰ ਆਪੋ ਅਭਿ ਗਾ ਉਤਾਸਰਨ੍ਸਂ ਗ੍ਰਾਵਭਿਰ੍ਨਸਤੇ ਵੀਤੇ ਅਧ੍ਵਰੇ
ਪਰਜਨਯਾ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਦਾ ਪਿਓ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹਨ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ।
ਜਾਯੇਵ ਪਤ੍ਯਾਵਧਿ ਸ਼ੇਵ ਮਂਹਸੇ ਪਜ੍ਰਾਯਾ ਗਰ੍ਭ ਸ਼ृਣੁਹਿ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਵਾਣੀषੁ ਪ੍ਰ ਚਰਾ ਸੁ ਜੀਵਸੇऽਨਿਨ੍ਦ੍ਯੋ ਵृਜਨੇ ਸੋਮ ਜਾਗृਹਿ
ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਵੱਡਿਆਈ ਲਈ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋ। ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਬੀਜ, ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਤੁਰ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਜਾਗ।
ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਤਸਾ ਅਮृਧ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਸਾਃ ਪਰ੍ਯਯਾ ਵਾਜਮਿਨ੍ਦੋ । ਏਵਾ ਪਵਸ੍ਵ ਸੁਵਿਤਾਯ ਨਵ੍ਯਸੇ ਤਵ ਵ੍ਰਤਮਨ੍ਵਾਪਃ ਸਚਨ੍ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਓਹੋ ਰਸ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਵੀ ਨਵੇਂ ਸੁਖ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ। ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਤੇ ਵਿਤਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰ੍ਯੇषਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਅਤਪ੍ਤਤਨੂਰ੍ਨ ਤਦਾਮੋ ਅਸ਼੍ਨੁਤੇ ਸ਼ृਤਾਸ ਇਦ੍ਵਹਨ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਸਮਾਸ਼ਤ
ਤੇਰੀ ਛਾਣੀ ਖੁਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ; ਤੂੰ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਹ ਨਾ ਸੜੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਛਾਣਿਆ, ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਪੋष੍ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਿਤਤਂ ਦਿਵਸ੍ਪਦੇ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤੋ ਅਸ੍ਯ ਤਨ੍ਤਵੋ ਵ੍ਯਸ੍ਥਿਰਨ੍ । ਅਵਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪਵੀਤਾਰਮਾਸ਼ਵੋ ਦਿਵਸ੍ਪृष੍ਠਮਧਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਚੇਤਸਾ
ਤਾਪ ਦੀ ਛਾਣੀ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਤਣੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਧਾਗੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਤਾਕਤਾਂ ਮਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ ਖੜੀਆਂ ਹਨ।
ਅਰੂਰੁਚਦੁषਸਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਰਗ੍ਰਿਯ ਉਕ੍ਸ਼ਾ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਾਜਯੁਃ । ਮਾਯਾਵਿਨੋ ਮਮਿਰੇ ਅਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਿਤਰੋ ਗਰ੍ਭਮਾ ਦਧੁਃ
ਚਮਕਦਾਰ, ਚਿੱਟੇ ਧੱਬਿਆਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਸਵੇਰੇ ਚਮਕਿਆ, ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦਾ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਤੋਲਿਆ, ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਪਿਉਆਂ ਨੇ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ ਇਤ੍ਥਾ ਪਦਮਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਪਾਤਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਮਾਨ੍ਯਦ੍ਭੁਤਃ । ਗृਭ੍ਣਾਤਿ ਰਿਪੁਂ ਨਿਧਯਾ ਨਿਧਾਪਤਿਃ ਸੁਕृਤ੍ਤਮਾ ਮਧੁਨੋ ਭਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਧਰਵ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਜੋਬਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਚੱਖਦਾ ਹੈ।
ਹਵਿਰ੍ਹਵਿष੍ਮੋ ਮਹਿ ਸਦ੍ਮ ਦੈਵ੍ਯਂ ਨਭੋ ਵਸਾਨਃ ਪਰਿ ਯਾਸ੍ਯਧ੍ਵਰਮ੍ । ਰਾਜਾ ਪਵਿਤ੍ਰਰਥੋ ਵਾਜਮਾਰੁਹਃ ਸਹਸ੍ਰਭृष੍ਟਿਰ੍ਜਯਸਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਤ੍
ਹਵਨ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾਈ ਘਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ। ਰਾਜਾ, ਛਾਣੀ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਇੱਜਤ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵਮਾਦਨੋ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰਪ੍ਸਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਵਾਯਵੇ । ਕृਧੀ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਵਰਿਵਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਦੁਰੁਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਗृਣੀਹਿ ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ। ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਾਈ ਜਨਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ।
ਆ ਯਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸੋਮਃ ਪਰਿ ਤਾਨ੍ਯਰ੍षਤਿ । ਕृਣ੍ਵਨ੍ਸਂਚृਤਂ ਵਿਚृਤਮਭਿष੍ਟਯ ਇਨ੍ਦੁਃ ਸਿषਕ੍ਤ੍ਯੁषਸਂ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ, ਅਮਰ ਸੋਮਾ, ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਰਸ ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਆ ਯੋ ਗੋਭਿਃ ਸृਜ੍ਯਤ ਓषਧੀष੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਮ੍ਨ ਇषਯਨ੍ਨੁਪਾਵਸੁਃ । ਆ ਵਿਦ੍ਯੁਤਾ ਪਵਤੇ ਧਾਰਯਾ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮੋ ਮਾਦਯਨ੍ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮ੍
ਜੋ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦਾ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਦੇਵਤਾਈ ਜਨਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਸ੍ਯ ਸੋਮਃ ਪਵਤੇ ਸਹਸ੍ਰਜਿਦ੍ਧਿਨ੍ਵਾਨੋ ਵਾਚਮਿषਿਰਾਮੁषਰ੍ਬੁਧਮ੍ । ਇਨ੍ਦੁਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮੁਦਿਯਰ੍ਤਿ ਵਾਯੁਭਿਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹਾਰ੍ਦਿ ਕਲਸ਼ੇषੁ ਸੀਦਤਿ
ਇਹ ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬੋਲ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ, ਚੁੱਪ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ। ਰਸ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿ ਤ੍ਯਂ ਗਾਵਃ ਪਯਸਾ ਪਯੋਵृਧਂ ਸੋਮਂ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤਿ ਮਤਿਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮ੍ । ਧਨਂਜਯਃ ਪਵਤੇ ਕृਤ੍ਵ੍ਯੋ ਰਸੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕਵਿਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਚਨਾਃ
ਗਾਵਾਂ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਦੁੱਧ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿੱਤੂ ਰਸ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਕਵੀ, ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਸੁषੁਤਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵਾਪਾਮੀਵਾ ਭਵਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਸਹ । ਮਾ ਤੇ ਰਸਸ੍ਯ ਮਤ੍ਸਤ ਦ੍ਵਯਾਵਿਨੋ ਦ੍ਰਵਿਣਸ੍ਵਨ੍ਤ ਇਹ ਸਨ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦਵਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸ ਵਗ, ਤੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੀ, ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ। ਤੇਰੇ ਰਸ ਨੂੰ ਦੋ-ਮੂੰਹੇ ਨਾ ਮਾਣਣ, ਦਾਤਾ ਰਸ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ।
ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਸਮਰ੍ਯੇ ਪਵਮਾਨ ਚੋਦਯ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਾਨਾਮਸਿ ਹਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਮਦਃ । ਜਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਁਰਭ੍ਯਾ ਭਨ੍ਦਨਾਯਤਃ ਪਿਬੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਮਵ ਨੋ ਮृਧੋ ਜਹਿ
ਸਾਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਮੌਜ ਹੈਂ। ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਬੰਧਨ ਤੋੜ, ਇੰਦ੍ਰ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਮਿਟਾ।
ਅਦਬ੍ਧ ਇਨ੍ਦੋ ਪਵਸੇ ਮਦਿਨ੍ਤਮ ਆਤ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਵਸਿ ਧਾਸਿਰੁਤ੍ਤਮਃ । ਅਭਿ ਸ੍ਵਰਨ੍ਤਿ ਬਹਵੋ ਮਨੀषਿਣੋ ਰਾਜਾਨਮਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਨਿਂਸਤੇ
ਹੇ ਨਾਹ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਰਸ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈਂ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ।
ਸਹਸ੍ਰਣੀਥਃ ਸ਼ਤਧਾਰੋ ਅਦ੍ਭੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੁਃ ਪਵਤੇ ਕਾਮ੍ਯਂ ਮਧੁ । ਜਯਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਭ੍ਯਰ੍षਾ ਜਯਨ੍ਨਪ ਉਰੁਂ ਨੋ ਗਾਤੁਂ ਕृਣੁ ਸੋਮ ਮੀਢ੍ਵਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਵਗਣ ਵਾਲਾ, ਅਜੀਬ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਮਿੱਠਾਸ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿੱਤ ਕੇ ਖੇਤ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਚੌੜਾ ਰਾਹ ਦੇ।