ਪਰਿ ਸੋਮ ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਨृਭਿਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਭਿ ਵਾਸਯਾਸ਼ਿਰਮ੍ । ਯੇ ਤੇ ਮਦਾ ਆਹਨਸੋ ਵਿਹਾਯਸਸ੍ਤੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚੋਦਯ ਦਾਤਵੇ ਮਘਮ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਭਲੇ ਲਈ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈ। ਤੇਰੇ ਉਹ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਧਰ੍ਤਾ ਦਿਵਃ ਪਵਤੇ ਕृਤ੍ਵ੍ਯੋ ਰਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਾਨਾਮਨੁਮਾਦ੍ਯੋ ਨृਭਿਃ । ਹਰਿਃ ਸृਜਾਨੋ ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਸਤ੍ਵਭਿਰ੍ਵृਥਾ ਪਾਜਾਂਸਿ ਕृਣੁਤੇ ਨਦੀष੍ਵਾ
ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ, ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰਸ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਖੁਲ੍ਹਾ ਛੁਟਿਆ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਸ਼ੂਰੋ ਨ ਧਤ੍ਤ ਆਯੁਧਾ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ ਸ੍ਵਃ ਸਿषਾਸਨ੍ਰਥਿਰੋ ਗਵਿष੍ਟਿषੁ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਮੀਰਯਨ੍ਨਪਸ੍ਯੁਭਿਰਿਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਅਜ੍ਯਤੇ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਵੀਰ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਮਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਰਸ, ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੋਮ ਪਵਮਾਨ ਊਰ੍ਮਿਣਾ ਤਵਿष੍ਯਮਾਣੋ ਜਠਰੇष੍ਵਾ ਵਿਸ਼ । ਪ੍ਰ ਣਃ ਪਿਨ੍ਵ ਵਿਦ੍ਯੁਦਭ੍ਰੇਵ ਰੋਦਸੀ ਧਿਯਾ ਨ ਵਾਜਾਁ ਉਪ ਮਾਸਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਿੱਜਾ ਦੇ; ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਪਵਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ ऋਤਸ੍ਯ ਧੀਤਿਮृषਿषਾਲ਼ਵੀਵਸ਼ਤ੍ । ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸਿਰੇਣ ਮृਜ੍ਯਤੇ ਪਿਤਾ ਮਤੀਨਾਮਸਮष੍ਟਕਾਵ੍ਯਃ
ਸਭ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚੁਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਚਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈ।
ਵृषੇਵ ਯੂਥਾ ਪਰਿ ਕੋਸ਼ਮਰ੍षਸ੍ਯਪਾਮੁਪਸ੍ਥੇ ਵृषਭਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਸੇ ਮਤ੍ਸਰਿਨ੍ਤਮੋ ਯਥਾ ਜੇषਾਮ ਸਮਿਥੇ ਤ੍ਵੋਤਯਃ
ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।
ਏष ਪ੍ਰ ਕੋਸ਼ੇ ਮਧੁਮਾਁ ਅਚਿਕ੍ਰਦਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰੋ ਵਪੁषੋ ਵਪੁष੍ਟਰਃ । ਅਭੀਮृਤਸ੍ਯ ਸੁਦੁਘਾ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤੋ ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਅਰ੍षਨ੍ਤਿ ਪਯਸੇਵ ਧੇਨਵਃ
ਇੱਥੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ। ਅਮਰਤਾ ਵਾਲੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਘੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਦੁੱਧ ਲਈ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ ਪਵਤੇ ਯਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਮਥਾਯਦਿषਿਤਸ੍ਤਿਰੋ ਰਜਃ । ਸ ਮਧ੍ਵ ਆ ਯੁਵਤੇ ਵੇਵਿਜਾਨ ਇਤ੍ਕृਸ਼ਾਨੋਰਸ੍ਤੁਰ੍ਮਨਸਾਹ ਬਿਭ੍ਯੁषਾ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸੋਮਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਜ਼ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਲਿਆਇਆ, ਮਥਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਚਲਾਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੰਬਦਾ, ਪਤਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਵਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਨਃ ਪੂਰ੍ਵਾਸ ਉਪਰਾਸ ਇਨ੍ਦਵੋ ਮਹੇ ਵਾਜਾਯ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤੁ ਗੋਮਤੇ । ਈਕ੍ਸ਼ੇਣ੍ਯਾਸੋ ਅਹ੍ਯੋ ਨ ਚਾਰਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯੇ ਜੁਜੁषੁਰ੍ਹਵਿਰ੍ਹਵਿਃ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗਣ, ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਲਈ, ਧਨ ਵਾਲੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ। ਦੇਖਣ ਜੋਗ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਕ ਦੂਜੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹਵਨ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਯਂ ਨੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਨਵਦ੍ਵਨੁष੍ਯਤ ਇਨ੍ਦੁਃ ਸਤ੍ਰਾਚਾ ਮਨਸਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਃ । ਇਨਸ੍ਯ ਯਃ ਸਦਨੇ ਗਰ੍ਭਮਾਦਧੇ ਗਵਾਮੁਰੁਬ੍ਜਮਭ੍ਯਰ੍षਤਿ ਵ੍ਰਜਮ੍
ਇਹ ਗਿਆਨ ਵਾਲੀ ਬੂੰਦ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਈ ਮਨਾਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਚੌੜੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰਿਰ੍ਦਿਵਃ ਪਵਤੇ ਕृਤ੍ਵ੍ਯੋ ਰਸੋ ਮਹਾਁ ਅਦਬ੍ਧੋ ਵਰੁਣੋ ਹੁਰੁਗ੍ਯਤੇ । ਅਸਾਵਿ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵृਜਨੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯੋऽਤ੍ਯੋ ਨ ਯੂਥੇ ਵृषਯੁਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਅਕਾਸ਼ ਲਈ ਕਲਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰਸ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ, ਅਟੱਲ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਯੋਗਦਾਨ ਜੋਗ, ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਰਾਜਾ ਵਾਚਂ ਜਨਯਨ੍ਨਸਿष੍ਯਦਦਪੋ ਵਸਾਨੋ ਅਭਿ ਗਾ ਇਯਕ੍ਸ਼ਤਿ । ਗृਭ੍ਣਾਤਿ ਰਿਪ੍ਰਮਵਿਰਸ੍ਯ ਤਾਨ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪ ਯਾਤਿ ਨਿष੍ਕृਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬੋਲੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਠਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਸੇ ਨृਭਿਰ੍ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਊਰ੍ਮਿਃ ਕਵਿਰਜ੍ਯਸੇ ਵਨੇ । ਪੂਰ੍ਵੀਰ੍ਹਿ ਤੇ ਸ੍ਰੁਤਯਃ ਸਨ੍ਤਿ ਯਾਤਵੇ ਸਹਸ੍ਰਮਸ਼੍ਵਾ ਹਰਯਸ਼੍ਚਮੂषਦਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਢਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਦਾ, ਕਵੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਬਹੁਤ ਧਾਰਾਂ ਹਨ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ, ਤੇਰੇ ਹਰੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਫੌਜਾਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮੁਦ੍ਰਿਯਾ ਅਪ੍ਸਰਸੋ ਮਨੀषਿਣਮਾਸੀਨਾ ਅਨ੍ਤਰਭਿ ਸੋਮਮਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ । ਤਾ ਈਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਹਰ੍ਮ੍ਯਸ੍ਯ ਸਕ੍ਸ਼ਣਿਂ ਯਾਚਨ੍ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਂ ਪਵਮਾਨਮਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਬੜੀ ਸਮਝਦਾਰ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਥੰਮ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮ ਦੀ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੋਜਿਨ੍ਨਃ ਸੋਮੋ ਰਥਜਿਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਜਿਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਜਿਦਬ੍ਜਿਤ੍ਪਵਤੇ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍ । ਯਂ ਦੇਵਾਸਸ਼੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਪੀਤਯੇ ਮਦਂ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠਂ ਦ੍ਰਪ੍ਸਮਰੁਣਂ ਮਯੋਭੁਵਮ੍
ਸੋਮ, ਜੋ ਗਾਂ, ਰਥ, ਸੋਨਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਆਦਲਾ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਸ ਬਣਾਇਆ।
ਏਤਾਨਿ ਸੋਮ ਪਵਮਾਨੋ ਅਸ੍ਮਯੁਃ ਸਤ੍ਯਾਨਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਦ੍ਰਵਿਣਾਨ੍ਯਰ੍षਸਿ । ਜਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਨ੍ਤਿਕੇ ਦੂਰਕੇ ਚ ਯ ਉਰ੍ਵੀਂ ਗਵ੍ਯੂਤਿਮਭਯਂ ਚ ਨਸ੍ਕृਧਿ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮ! ਇਹ ਸੱਚੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਓਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੂਰ, ਮਾਰ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ ਲਈ ਚੌੜੇ ਚਰਾਗਾਹ ਅਤੇ ਨਿਰਭੈਤਾ ਬਖ਼ਸ਼।
ਅਚੋਦਸੋ ਨੋ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦਵਃ ਪ੍ਰ ਸੁਵਾਨਾਸੋ ਬृਹਦ੍ਦਿਵੇषੁ ਹਰਯਃ । ਵਿ ਚ ਨਸ਼ਨ੍ਨ ਇषੋ ਅਰਾਤਯੋऽਰ੍ਯੋ ਨਸ਼ਨ੍ਤ ਸਨਿषਨ੍ਤ ਨੋ ਧਿਯਃ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾ ਵੀ ਦੇਵੇ, ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਫੈਲਣ, ਵੈਰੀ ਤਿੱਖੜੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਰਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰ ਣੋ ਧਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦਵੋ ਮਦਚ੍ਯੁਤੋ ਧਨਾ ਵਾ ਯੇਭਿਰਰ੍ਵਤੋ ਜੁਨੀਮਸਿ । ਤਿਰੋ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਪਰਿਹ੍ਵृਤਿਂ ਵਯਂ ਧਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾ ਭਰੇਮਹਿ
ਵਹਿ ਰਹੇ ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਣ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਸਕੀਏ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਛੁਪਾਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈਏ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਉਤ ਸ੍ਵਸ੍ਯਾ ਅਰਾਤ੍ਯਾ ਅਰਿਰ੍ਹਿ ष ਉਤਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾ ਅਰਾਤ੍ਯਾ ਵृਕੋ ਹਿ षਃ । ਧਨ੍ਵਨ੍ਨ ਤृष੍ਣਾ ਸਮਰੀਤ ਤਾਁ ਅਭਿ ਸੋਮ ਜਹਿ ਪਵਮਾਨ ਦੁਰਾਧ੍ਯਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੀ ਵੈਰਤਾ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵੈਰਤਾ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭੇੜੀਆ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਵਹਿ ਰਹੇ ਸੋਮ! ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਸ ਨਾ ਘੇਰ ਲਵੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮ! ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ।
ਦਿਵਿ ਤੇ ਨਾਭਾ ਪਰਮੋ ਯ ਆਦਦੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਰੁਰੁਹੁਃ ਸਾਨਵਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪਃ । ਅਦ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਬਪ੍ਸਤਿ ਗੋਰਧਿ ਤ੍ਵਚ੍ਯਪ੍ਸੁ ਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤੈਰ੍ਦੁਦੁਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਤੇਰਾ ਨਾਭ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਲਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਢਲਾਣ ਤੇ ਵਧੀਆਂ ਹਨ। ਪੱਥਰਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਰਗੜਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਧਿਆ।
ਏਵਾ ਤ ਇਨ੍ਦੋ ਸੁਭ੍ਵਂ ਸੁਪੇਸ਼ਸਂ ਰਸਂ ਤੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਥਮਾ ਅਭਿਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਨਿਦਂਨਿਦਂ ਪਵਮਾਨ ਨਿ ਤਾਰਿष ਆਵਿਸ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮੋ ਭਵਤੁ ਪ੍ਰਿਯੋ ਮਦਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੋਮ! ਤੇਰੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਸੋਭਾਵਾਂ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ! ਹਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪਿਆਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਸਾਫ਼ ਦਿਸੇ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਪਵਤੇ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸ ऋਤੇਨ ਦੇਵਾਨ੍ਹਵਤੇ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ । ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਰਵਥੇਨਾ ਵਿ ਦਿਦ੍ਯੁਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸੋ ਨ ਸਵਨਾਨਿ ਵਿਵ੍ਯਚੁਃ
ਸੋਮ ਦੀ ਧਾਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਰਹੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜਿਨ੍ਨਘ੍ਨ੍ਯਾ ਅਭ੍ਯਨੂषਤਾਯੋਹਤਂ ਯੋਨਿਮਾ ਰੋਹਸਿ ਦ੍ਯੁਮਾਨ੍ । ਮਘੋਨਾਮਾਯੁਃ ਪ੍ਰਤਿਰਨ੍ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਵਸੇ ਵृषਾ ਮਦਃ
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਗਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਅਣਛੁਹਿਆ। ਦਾਤਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਧੇ, ਹੇ ਸੋਮ! ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵੱਡਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਬਣ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ਾ ਪਵਤੇ ਮਦਿਨ੍ਤਮ ਊਰ੍ਜਂ ਵਸਾਨਃ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਸੁਮਙ੍ਗਲਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਭਿ ਪਪ੍ਰਥੇ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਹਰਿਰਤ੍ਯਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਤੇ ਵृषਾ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਸੋਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪੋਸ਼ਣ ਲੈ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲਈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ; ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ, ਪੀਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਵੱਛਾ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਂ ਨਰਃ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਂ ਦੁਹਤੇ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪਃ । ਨृਭਿਃ ਸੋਮ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤੋ ਗ੍ਰਾਵਭਿਃ ਸੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਦੇਵਾਁ ਆ ਪਵਸ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਰਗੜਿਆ, ਹੇ ਸੋਮ! ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵਹਿ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤਿਨੋ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਦ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦੁਹਨ੍ਤ੍ਯਪ੍ਸੁ ਵृषਭਂ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮ ਮਾਦਯਨ੍ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਂ ਸਿਨ੍ਧੋਰਿਵੋਰ੍ਮਿਃ ਪਵਮਾਨੋ ਅਰ੍षਸਿ
ਤੈਨੂੰ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਾਲੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਦੁੱਧਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੱਛਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੋਮ! ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯੋਰ੍ਮਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਨ੍ਤਿ ਜਠਰਂ ਸੁਪੇਸ਼ਸਃ । ਦਧ੍ਨਾ ਯਦੀਮੁਨ੍ਨੀਤਾ ਯਸ਼ਸਾ ਗਵਾਂ ਦਾਨਾਯ ਸ਼ੂਰਮੁਦਮਨ੍ਦਿषੁਃ ਸੁਤਾਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਚੁੱਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਿਚੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਲਈ ਵੀਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਚ੍ਛਾ ਹਿ ਸੋਮਃ ਕਲਸ਼ਾਁ ਅਸਿष੍ਯਦਦਤ੍ਯੋ ਨ ਵੋਲ਼੍ਹਾ ਰਘੁਵਰ੍ਤਨਿਰ੍ਵृषਾ । ਅਥਾ ਦੇਵਾਨਾਮੁਭਯਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਨੋ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਅਸ਼੍ਨੋਤ੍ਯਮੁਤ ਇਤਸ਼੍ਚ ਯਤ੍
ਸੋਮ ਪੱਕੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਹਕ ਅਮਰ, ਤੇਜ਼ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵੀ ਤੇ ਉੱਥੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਨਃ ਸੋਮ ਪਵਮਾਨਃ ਕਿਰਾ ਵਸ੍ਵਿਨ੍ਦੋ ਭਵ ਮਘਵਾ ਰਾਧਸੋ ਮਹਃ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਵਯੋਧੋ ਵਸਵੇ ਸੁ ਚੇਤੁਨਾ ਮਾ ਨੋ ਗਯਮਾਰੇ ਅਸ੍ਮਤ੍ਪਰਾ ਸਿਚਃ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮ! ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਵੱਡੇ ਦਾਤਾ ਬਣ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ! ਵਸੂਆਂ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਛੱਡ ਨਾ।
ਆ ਨਃ ਪੂषਾ ਪਵਮਾਨਃ ਸੁਰਾਤਯੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਵਰੁਣਃ ਸਜੋषਸਃ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਰੁਤੋ ਵਾਯੁਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸਵਿਤਾ ਸੁਯਮਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ! ਪੂਸ਼ਣ, ਦਾਤਾ, ਮਿਤਰ, ਵਰੁਣ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮਰੁਤ, ਵਾਯੂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਵਿਤਾ, ਯਮ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਉਣ।