ਵਿ ਪृਕ੍ਸ਼ੋ ਅਗ੍ਨੇ ਮਘਵਾਨੋ ਅਸ਼੍ਯੁਰ੍ਵਿ ਸੂਰਯੋ ਦਦਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਯੁਃ । ਸਨੇਮ ਵਾਜਂ ਸਮਿਥੇष੍ਵਰ੍ਯੋ ਭਾਗਂ ਦੇਵੇषੁ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਦਧਾਨਾਃ
ਦਾਨੀ ਲੋਕ, ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਫੈਲਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਨੇ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਲਈ ਦੇਈਏ।
ऋਤਸ੍ਯ ਹਿ ਧੇਨਵੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾਃ ਸ੍ਮਦੂਧ੍ਨੀਃ ਪੀਪਯਨ੍ਤ ਦ੍ਯੁਭਕ੍ਤਾਃ । ਪਰਾਵਤਃ ਸੁਮਤਿਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਵਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਸਮਯਾ ਸਸ੍ਰੁਰਦ੍ਰਿਮ੍
ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਭਰਪੂਰ ਥਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਿਨ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੂਰ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦੀਆਂ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਵੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਮਤਿਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਦਿਵਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦਧਿਰੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸਃ । ਨਕ੍ਤਾ ਚ ਚਕ੍ਰੁਰੁषਸਾ ਵਿਰੂਪੇ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਵਰ੍ਣਮਰੁਣਂ ਚ ਸਂ ਧੁਃ
ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦਿਆਂ, ਅਗਨਿ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇਜ਼ਤ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ; ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਾਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯਾਨ੍ਰਾਯੇ ਮਰ੍ਤਾਨ੍ਸੁषੂਦੋ ਅਗ੍ਨੇ ਤੇ ਸ੍ਯਾਮ ਮਘਵਾਨੋ ਵਯਂ ਚ । ਛਾਯੇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਭੁਵਨਂ ਸਿਸਕ੍ਸ਼੍ਯਾਪਪ੍ਰਿਵਾਨ੍ਰੋਦਸੀ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੌਲਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ—ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹ ਦਾਨੀ ਹੋਈਏ; ਛਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣ।
ਅਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰਗ੍ਨੇ ਅਰ੍ਵਤੋ ਨृਭਿਰ੍ਨॄਨ੍ਵੀਰੈਰ੍ਵੀਰਾਨ੍ਵਨੁਯਾਮਾ ਤ੍ਵੋਤਾਃ । ਈਸ਼ਾਨਾਸਃ ਪਿਤृਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਯੋ ਵਿ ਸੂਰਯਃ ਸ਼ਤਹਿਮਾ ਨੋ ਅਸ਼੍ਯੁਃ
ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ, ਬਹਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹਾਦਰ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ; ਅਸੀਂ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਸਮਝਦਾਰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਜਿੱਤਣ।
ਏਤਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨ ਉਚਥਾਨਿ ਵੇਧੋ ਜੁष੍ਟਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ ਮਨਸੇ ਹृਦੇ ਚ । ਸ਼ਕੇਮ ਰਾਯਃ ਸੁਧੁਰੋ ਯਮਂ ਤੇऽਧਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦੇਵਭਕ੍ਤਂ ਦਧਾਨਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਤਕਾਰ, ਅਗਨਿ, ਸਮਝਦਾਰ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਰੱਬੀ ਇਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ।
ਉਪਪ੍ਰਯਨ੍ਤੋ ਅਧ੍ਵਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵੋਚੇਮਾਗ੍ਨਯੇ । ਆਰੇ ਅਸ੍ਮੇ ਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੇ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਆਓ ਅਗਨਿ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੀਏ, ਉਸ ਲਈ ਜੋ ਦੂਰ ਤੋਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ।
ਯਃ ਸ੍ਨੀਹਿਤੀषੁ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ ਸਂਜਗ੍ਮਾਨਾਸੁ ਕृष੍ਟਿषੁ । ਅਰਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦਾਸ਼ੁषੇ ਗਯਮ੍
ਉਹ, ਜੋ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਉਤ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਜਨ੍ਤਵ ਉਦਗ੍ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਹਾਜਨਿ । ਧਨਂਜਯੋ ਰਣੇਰਣੇ
ਲੋਕ ਵੀ ਕਹਿ ਦਿੰਨ: ਅਗਨਿ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਲੜਾਈ-ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ।
ਯਸ੍ਯ ਦੂਤੋ ਅਸਿ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਵੇषਿ ਹਵ੍ਯਾਨਿ ਵੀਤਯੇ । ਦਸ੍ਮਤ੍ਕृਣੋष੍ਯਧ੍ਵਰਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਤੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਭਲਾਈ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਮਿਤ੍ਸੁਹਵ੍ਯਮਙ੍ਗਿਰਃ ਸੁਦੇਵਂ ਸਹਸੋ ਯਹੋ । ਜਨਾ ਆਹੁਃ ਸੁਬਰ੍ਹਿषਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ, ਅੰਗਿਰਸ ਚੰਗਾ ਰੱਬ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆ ਚ ਵਹਾਸਿ ਤਾਁ ਇਹ ਦੇਵਾਁ ਉਪ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯੇ । ਹਵ੍ਯਾ ਸੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਵੀਤਯੇ
ਤੂੰ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਸੋਭਾ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ, ਭੇਟਾਂ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਨ ਯੋਰੁਪਬ੍ਦਿਰਸ਼੍ਵ੍ਯਃ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ ਰਥਸ੍ਯ ਕਚ੍ਚਨ । ਯਦਗ੍ਨੇ ਯਾਸਿ ਦੂਤ੍ਯਮ੍
ਕੋਈ ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਰਥ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਜਦੋਂ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਦੂਤ ਵਾਂਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵੋਤੋ ਵਾਜ੍ਯਹ੍ਰਯੋऽਭਿ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਮਾਦਪਰਃ । ਪ੍ਰ ਦਾਸ਼੍ਵਾਁ ਅਗ੍ਨੇ ਅਸ੍ਥਾਤ੍
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਘੋੜਾ, ਤੇਜ਼, ਪੁਰਾਣੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਗਨਿ, ਅੱਗੇ ਆਵੇ।
ਉਤ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਬृਹਦਗ੍ਨੇ ਵਿਵਾਸਸਿ । ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਰੱਬ।
ਜੁषਸ੍ਵ ਸਪ੍ਰਥਸ੍ਤਮਂ ਵਚੋ ਦੇਵਪ੍ਸਰਸ੍ਤਮਮ੍ । ਹਵ੍ਯਾ ਜੁਹ੍ਵਾਨ ਆਸਨਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਆਪਕ ਸਤਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਰੱਬ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਬੈਠ ਕੇ, ਚਮਚੀ ਨਾਲ ਭੇਟਾਂ ਲੈ।
ਅਥਾ ਤੇ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮਾਗ੍ਨੇ ਵੇਧਸ੍ਤਮ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਵੋਚੇਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਾਨਸਿ
ਅੱਗੇ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਕ ਤੇ ਚਤੁਰ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਗੀਤ ਉਚਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈਂ।
ਕਸ੍ਤੇ ਜਾਮਿਰ੍ਜਨਾਨਾਮਗ੍ਨੇ ਕੋ ਦਾਸ਼੍ਵਧ੍ਵਰਃ । ਕੋ ਹ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਸਿ ਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲਾ ਸਾਥੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਦਾਨੀ ਹੈ ਜਦ ਯਜਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ?
ਤ੍ਵਂ ਜਾਮਿਰ੍ਜਨਾਨਾਮਗ੍ਨੇ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਸਿ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯ ਈਡ੍ਯਃ
ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨੇੜਲਾ ਸਾਥੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ; ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਗ ਹੈਂ।
ਯਜਾ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਯਜਾ ਦੇਵਾਁ ऋਤਂ ਬृਹਤ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਸ੍ਵਂ ਦਮਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਯਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਭੇਟ ਕਰ; ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਕਾ ਤ ਉਪੇਤਿਰ੍ਮਨਸੋ ਵਰਾਯ ਭੁਵਦਗ੍ਨੇ ਸ਼ਂਤਮਾ ਕਾ ਮਨੀषਾ । ਕੋ ਵਾ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪਰਿ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਤ ਆਪ ਕੇਨ ਵਾ ਤੇ ਮਨਸਾ ਦਾਸ਼ੇਮ
ਹੇ ਅੱਗ, ਕਿਹੜਾ ਮਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਕਿਹੜਾ ਵਿਚਾਰ ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇਗਾ? ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ?
ਏਹ੍ਯਗ੍ਨ ਇਹ ਹੋਤਾ ਨਿ षੀਦਾਦਬ੍ਧਃ ਸੁ ਪੁਰਏਤਾ ਭਵਾ ਨਃ । ਅਵਤਾਂ ਤ੍ਵਾ ਰੋਦਸੀ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵੇ ਯਜਾ ਮਹੇ ਸੌਮਨਸਾਯ ਦੇਵਾਨ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਹੋ ਕੇ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਬੈਠ। ਸਾਡਾ ਵਧੀਆ ਰਾਹ-ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਉਣ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾ।
ਪ੍ਰ ਸੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਗ੍ਨੇ ਭਵਾ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਪਾਵਾ । ਅਥਾ ਵਹ ਸੋਮਪਤਿਂ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮਾਤਿਥ੍ਯਮਸ੍ਮੈ ਚਕृਮਾ ਸੁਦਾਵ੍ਨੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ, ਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾਤਾਰ ਲਈ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਵਤਾ ਵਚਸਾ ਵਹ੍ਨਿਰਾਸਾ ਚ ਹੁਵੇ ਨਿ ਚ ਸਤ੍ਸੀਹ ਦੇਵੈਃ । ਵੇषਿ ਹੋਤ੍ਰਮੁਤ ਪੋਤ੍ਰਂ ਯਜਤ੍ਰ ਬੋਧਿ ਪ੍ਰਯਨ੍ਤਰ੍ਜਨਿਤਰ੍ਵਸੂਨਾਮ੍
ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੇ ਬਚਨਾਂ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਇਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ। ਤੂੰ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂ। ਹੇ ਸਾਰੇ ਧਨ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੂਤ, ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੀਂ।
ਯਥਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨੁषੋ ਹਵਿਰ੍ਭਿਰ੍ਦੇਵਾਁ ਅਯਜਃ ਕਵਿਭਿਃ ਕਵਿਃ ਸਨ੍ । ਏਵਾ ਹੋਤਃ ਸਤ੍ਯਤਰ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯਾਗ੍ਨੇ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਜੁਹ੍ਵਾ ਯਜਸ੍ਵ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਗਨਿ, ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਆਇਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਜ ਵੀ, ਸੱਚੇ ਹੋਤਾਰ, ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰ।
ਕਥਾ ਦਾਸ਼ੇਮਾਗ੍ਨਯੇ ਕਾਸ੍ਮੈ ਦੇਵਜੁष੍ਟੋਚ੍ਯਤੇ ਭਾਮਿਨੇ ਗੀਃ । ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਮृਤ ऋਤਾਵਾ ਹੋਤਾ ਯਜਿष੍ਠ ਇਤ੍ਕृਣੋਤਿ ਦੇਵਾਨ੍
ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੁਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਜੋ ਮਰਿਆਂ ਵਿਚ ਅਮਰ ਹੈ, ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੋਤਾਰ, ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ ਸ਼ਂਤਮ ऋਤਾਵਾ ਹੋਤਾ ਤਮੂ ਨਮੋਭਿਰਾ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯਦ੍ਵੇਰ੍ਮਰ੍ਤਾਯ ਦੇਵਾਨ੍ਸ ਚਾ ਬੋਧਾਤਿ ਮਨਸਾ ਯਜਾਤਿ
ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਸੱਚਾ ਹੋਤਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਮਰਿਆ ਦੇ ਭੇਟਾਂ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨ ਨਾਲ ਸਮਝ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਕ੍ਰਤੁਃ ਸ ਮਰ੍ਯਃ ਸ ਸਾਧੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਭੂਦਦ੍ਭੁਤਸ੍ਯ ਰਥੀਃ । ਤਂ ਮੇਧੇषੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦੇਵਯਨ੍ਤੀਰ੍ਵਿਸ਼ ਉਪ ਬ੍ਰੁਵਤੇ ਦਸ੍ਮਮਾਰੀਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਰਥ ਦਾ ਸਵਾਰੀ। ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਨृਣਾਂ ਨृਤਮੋ ਰਿਸ਼ਾਦਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਗਿਰੋऽਵਸਾ ਵੇਤੁ ਧੀਤਿਮ੍ । ਤਨਾ ਚ ਯੇ ਮਘਵਾਨਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠਾ ਵਾਜਪ੍ਰਸੂਤਾ ਇषਯਨ੍ਤ ਮਨ੍ਮ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ। ਅਤੇ ਜੋ ਦਾਤਾ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲੋਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਨ।
ਏਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਗੋਤਮੇਭਿਰृਤਾਵਾ ਵਿਪ੍ਰੇਭਿਰਸ੍ਤੋष੍ਟ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਸ ਏषੁ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪੀਪਯਤ੍ਸ ਵਾਜਂ ਸ ਪੁष੍ਟਿਂ ਯਾਤਿ ਜੋषਮਾ ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ, ਗੋਤਮਾਂ ਨੇ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।