ਤ੍ਵਂ ਸੁष੍ਵਾਣੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਰਭ੍ਯਰ੍ष ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਧਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਤਾਕਤ ਲਿਆ ਕੇ।
ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ ਤਿਰੋ ਵਾਰਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ । ਹਰਿਰ੍ਵਾਜਮਚਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਇੰਦੁ, ਵਹਿ ਰਿਹਾ, ਅਟੱਲ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹਰੀ ਨੇ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ।
ਇਨ੍ਦੋ ਵ੍ਯਵ੍ਯਮਰ੍षਸਿ ਵਿ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਵਿ ਸੌਭਗਾ । ਵਿ ਵਾਜਾਨ੍ਸੋਮ ਗੋਮਤਃ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ, ਵਡਿਆਈ ਫੈਲਾਉਂਦਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਫੈਲਾਉਂਦਾ, ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਫੈਲਾਉਂਦਾ।
ਆ ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਸ਼ਤਗ੍ਵਿਨਂ ਰਯਿਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਮ੍ । ਭਰਾ ਸੋਮ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆ, ਸੋਮਾ, ਸੌ ਰੇੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸੋਮਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ।
ਪਵਮਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵਸ੍ਤਿਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸ਼ਵਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯਾਮੇਭਿਰਾਸ਼ਤ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਈਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਇੰਦਵ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਯੁਕਤ ਹੋਣ ਲਈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਕੁਹਃ ਸੋਮ੍ਯੋ ਰਸ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ । ਆਯੁਃ ਪਵਤ ਆਯਵੇ
ਸੋਮ ਦਾ ਸੁਆਦਲੇ ਰਸ, ਪੁਰਾਣਾ ਚੰਦ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸੂਰਮੁਸ੍ਰਯਃ ਪਵਮਾਨਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮ੍ । ਅਭਿ ਗਿਰਾ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍
ਪੁਜਾਰੀ ਵਿਰੋਧੀ, ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਵਿਤਾ ਨੋ ਅਜਾਸ਼੍ਵਃ ਪੂषਾ ਯਾਮਨਿਯਾਮਨਿ । ਆ ਭਕ੍ਸ਼ਤ੍ਕਨ੍ਯਾਸੁ ਨਃ
ਅਜੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪੂਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ, ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਦੇਵੇ।
ਅਯਂ ਸੋਮਃ ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ ਘृਤਂ ਨ ਪਵਤੇ ਮਧੁ । ਆ ਭਕ੍ਸ਼ਤ੍ਕਨ੍ਯਾਸੁ ਨਃ
ਇਹ ਸੋਮ ਜਟਾਧਾਰੀ ਲਈ ਘੀ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠਾ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਦੇਵੇ।
ਅਯਂ ਤ ਆਘृਣੇ ਸੁਤੋ ਘृਤਂ ਨ ਪਵਤੇ ਸ਼ੁਚਿ । ਆ ਭਕ੍ਸ਼ਤ੍ਕਨ੍ਯਾਸੁ ਨਃ
ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਘੀ ਵਾਂਗ ਪਵਿਤ੍ਰ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਦੇਵੇ।
ਵਾਚੋ ਜਨ੍ਤੁਃ ਕਵੀਨਾਂ ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ । ਦੇਵੇषੁ ਰਤ੍ਨਧਾ ਅਸਿ
ਹੇ ਸੋਮ, ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਹਿ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈ।
ਆ ਕਲਸ਼ੇषੁ ਧਾਵਤਿ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਵਰ੍ਮ ਵਿ ਗਾਹਤੇ । ਅਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਉਹ ਕਲਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਬਾਜ ਆਪਣਾ ਬਚਾਵ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਡੌਣਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਤੇ ਰਸੋऽਸਰ੍ਜਿ ਕਲਸ਼ੇ ਸੁਤਃ । ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਤਕ੍ਤੋ ਅਰ੍षਤਿ
ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਸੋਮ, ਤੇਰਾ ਰਸ ਕਲਸ਼ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਬਾਜ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਮਨ੍ਦਯਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਃ
ਹੇ ਸੋਮ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਹਿ।
ਅਸृਗ੍ਰਨ੍ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਰਥਾ ਇਵ
ਉਹ ਰੱਬੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸੁਤਾਸੋ ਮਦਿਨ੍ਤਮਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਵਾਯੁਮਸृਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਹ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਰਸ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਵਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰਾਵ੍ਣਾ ਤੁਨ੍ਨੋ ਅਭਿष੍ਟੁਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸੋਮ ਗਚ੍ਛਸਿ । ਦਧਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਪਥਰ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਸੋਮ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਭਜਨ ਲਈ ਵੀਰਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਤੁਨ੍ਨੋ ਅਭਿष੍ਟੁਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤਿ ਗਾਹਤੇ । ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ ਵਾਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਇਹ, ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤਾ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਯਦਨ੍ਤਿ ਯਚ੍ਚ ਦੂਰਕੇ ਭਯਂ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ਮਾਮਿਹ । ਪਵਮਾਨ ਵਿ ਤਜ੍ਜਹਿ
ਜੋ ਵੀ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਆਵੇ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਡਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ; ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਪਵਮਾਨਃ ਸੋ ਅਦ੍ਯ ਨਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ । ਯਃ ਪੋਤਾ ਸ ਪੁਨਾਤੁ ਨਃ
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ; ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ।
ਯਤ੍ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਮਰ੍ਚਿष੍ਯਗ੍ਨੇ ਵਿਤਤਮਨ੍ਤਰਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤੇਨ ਪੁਨੀਹਿ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅੰਦਰ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ।
ਯਤ੍ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਮਰ੍ਚਿਵਦਗ੍ਨੇ ਤੇਨ ਪੁਨੀਹਿ ਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਵੈਃ ਪੁਨੀਹਿ ਨਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ; ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ।
ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਦੇਵ ਸਵਿਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਸਵੇਨ ਚ । ਮਾਂ ਪੁਨੀਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ ਸਵਿਤਾ, ਦੋਹਾਂ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਯਜਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ।
ਤ੍ਰਿਭਿष੍ਟ੍ਵਂ ਦੇਵ ਸਵਿਤਰ੍ਵਰ੍षਿष੍ਠੈਃ ਸੋਮ ਧਾਮਭਿਃ । ਅਗ੍ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪੁਨੀਹਿ ਨਃ
ਹੇ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਉੱਚੇ ਥਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।
ਪੁਨਨ੍ਤੁ ਮਾਂ ਦੇਵਜਨਾਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ ਵਸਵੋ ਧਿਯਾ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਪੁਨੀਤ ਮਾ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪੁਨੀਹਿ ਮਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਵਸੁ ਵੀ ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ, ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।
ਪ੍ਰ ਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰ ਸ੍ਯਨ੍ਦਸ੍ਵ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰਂਸ਼ੁਭਿਃ । ਦੇਵੇਭ੍ਯ ਉਤ੍ਤਮਂ ਹਵਿਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭੇਟ ਚੜਾ।
ਉਪ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪਨਿਪ੍ਨਤਂ ਯੁਵਾਨਮਾਹੁਤੀਵृਧਮ੍ । ਅਗਨ੍ਮ ਬਿਭ੍ਰਤੋ ਨਮਃ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਿਆਰੇ, ਨੌਜਵਾਨ, ਭੇਟ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ।
ਅਲਾਯ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ਨਨਾਸ਼ ਤਮਾ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵ ਸੋਮ । ਆਖੁਂ ਚਿਦੇਵ ਦੇਵ ਸੋਮ
ਹੇ ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਅਜਾਣਿਆਂ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਿਆਂ ਵਹਿ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਚੂਹੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਯਃ ਪਾਵਮਾਨੀਰਧ੍ਯੇਤ੍ਯृषਿਭਿਃ ਸਮ੍ਭृਤਂ ਰਸਮ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਸ ਪੂਤਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸ੍ਵਦਿਤਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨਾ
ਜੋ ਪਾਵਮਾਨੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਰਸ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਦੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਵਮਾਨੀਰ੍ਯੋ ਅਧ੍ਯੇਤ੍ਯृषਿਭਿਃ ਸਮ੍ਭृਤਂ ਰਸਮ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦੁਹੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸਰ੍ਪਿਰ੍ਮਧੂਦਕਮ੍
ਜੋ ਪਾਵਮਾਨੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਰਸ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਦੁੱਧ, ਘੀ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।