ਪ੍ਰ ਣ ਇਨ੍ਦੋ ਮਹੇ ਰਣ ਆਪੋ ਅਰ੍षਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਯਦ੍ਗੋਭਿਰ੍ਵਾਸਯਿष੍ਯਸੇ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਇੰਦੂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਦਰਿਆ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਵੇਂਗਾ।
ਅਸ੍ਯ ਤੇ ਸਖ੍ਯੇ ਵਯਮਿਯਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੋਤਯਃ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਖਿਤ੍ਵਮੁਸ਼੍ਮਸਿ
ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦੂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸੰਗਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਗਵਿष੍ਟਯੇ ਮਹੇ ਸੋਮ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸੇ । ਏਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਠਰੇ ਵਿਸ਼
ਗਾਂਵਾਂ ਜਿੱਤਣ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਪਦਾਰਥ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ।
ਮਹਾਁ ਅਸਿ ਸੋਮ ਜ੍ਯੇष੍ਠ ਉਗ੍ਰਾਣਾਮਿਨ੍ਦ ਓਜਿष੍ਠਃ । ਯੁਧ੍ਵਾ ਸਞ੍ਛਸ਼੍ਵਜ੍ਜਿਗੇਥ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ, ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਇੰਦੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਜੋਸ਼ੀਲਾ; ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ, ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯ ਉਗ੍ਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਿਦੋਜੀਯਾਞ੍ਛੂਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੂਰਤਰਃ । ਭੂਰਿਦਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਂਹੀਯਾਨ੍
ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ, ਬਹਾਦਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਬਹਾਦਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਦਾਤਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਸੂਰ ਏषਸ੍ਤੋਕਸ੍ਯ ਸਾਤਾ ਤਨੂਨਾਮ੍ । ਵृਣੀਮਹੇ ਸਖ੍ਯਾਯ ਵृਣੀਮਹੇ ਯੁਜ੍ਯਾਯ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਵੀਰ ਹੈਂ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਥ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨ ਆਯੂਂषਿ ਪਵਸ ਆ ਸੁਵੋਰ੍ਜਮਿषਂ ਚ ਨਃ । ਆਰੇ ਬਾਧਸ੍ਵ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾਮ੍
ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਖੁਰਾਕ ਦੇ; ਮੰਦ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ऋषਿਃ ਪਵਮਾਨਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ । ਤਮੀਮਹੇ ਮਹਾਗਯਮ੍
ਅੱਗ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ ਪਾਂਚਜਨਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ—ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪਵਸ੍ਵ ਸ੍ਵਪਾ ਅਸ੍ਮੇ ਵਰ੍ਚਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਦਧਦ੍ਰਯਿਂ ਮਯਿ ਪੋषਮ੍
ਅੱਗੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਚਮਕ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਰੱਖ।
ਪਵਮਾਨੋ ਅਤਿ ਸ੍ਰਿਧੋऽਭ੍ਯਰ੍षਤਿ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍ । ਸੂਰੋ ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤਃ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਨ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ ਵਾਂਗ।
ਸ ਮਰ੍ਮृਜਾਨ ਆਯੁਭਿਃ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਯਸੇ ਹਿਤਃ । ਇਨ੍ਦੁਰਤ੍ਯੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ, ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਬੂੰਦ, ਸਿਆਣਪ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਵਮਾਨ ऋਤਂ ਬृਹਚ੍ਛੁਕ੍ਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਜੀਜਨਤ੍ । ਕृष੍ਣਾ ਤਮਾਂਸਿ ਜਙ੍ਘਨਤ੍
ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ ਨੇ ਵੱਡਾ ਸੱਚ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਕਾਲੀ ਹਨੇਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਜਙ੍ਘ੍ਨਤੋ ਹਰੇਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ । ਜੀਰਾ ਅਜਿਰਸ਼ੋਚਿषਃ
ਜਦ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ ਹਨੇਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ ਚਮਕ ਵਾਲੀਆਂ।
ਪਵਮਾਨੋ ਰਥੀਤਮਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇਭਿਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮਃ । ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਰੁਦ੍ਗਣਃ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਰੀਚੰਦ੍ਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ।
ਪਵਮਾਨੋ ਵ੍ਯਸ਼੍ਨਵਦ੍ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਵਾਜਸਾਤਮਃ । ਦਧਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭਜਨ ਨੂੰ ਵਿਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸੁਵਾਨ ਇਨ੍ਦੁਰਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤ੍ਯਵ੍ਯਯਮ੍ । ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਮਾ
ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਇੰਦੁ, ਅਟੱਲ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦੁ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਏष ਸੋਮੋ ਅਧਿ ਤ੍ਵਚਿ ਗਵਾਂ ਕ੍ਰੀਲ਼ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਦਾਯ ਜੋਹੁਵਤ੍
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸੱਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵਤ੍ਪਯਃ ਪਵਮਾਨਾਭृਤਂ ਦਿਵਃ । ਤੇਨ ਨੋ ਮृਲ਼ ਜੀਵਸੇ
ਤੇਰੇ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ, ਭਰਪੂਰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਇਆ—ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਦਇਆ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਸੋਮਾਸਿ ਧਾਰਯੁਰ੍ਮਨ੍ਦ੍ਰ ਓਜਿष੍ਠੋ ਅਧ੍ਵਰੇ । ਪਵਸ੍ਵ ਮਂਹਯਦ੍ਰਯਿਃ
ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਹੈਂ, ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਯਜਨਾ ਵਿਚ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਸੁਤੋ ਨृਮਾਦਨੋ ਦਧਨ੍ਵਾਨ੍ਮਤ੍ਸਰਿਨ੍ਤਮਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੂਰਿਰਨ੍ਧਸਾ
ਤੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਰਸ ਲਿਆ ਕੇ, ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਲਈ।
ਤ੍ਵਂ ਸੁष੍ਵਾਣੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਰਭ੍ਯਰ੍ष ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਧਦਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਤਾਕਤ ਲਿਆ ਕੇ।
ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ ਤਿਰੋ ਵਾਰਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ । ਹਰਿਰ੍ਵਾਜਮਚਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਇੰਦੁ, ਵਹਿ ਰਿਹਾ, ਅਟੱਲ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹਰੀ ਨੇ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ।
ਇਨ੍ਦੋ ਵ੍ਯਵ੍ਯਮਰ੍षਸਿ ਵਿ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਵਿ ਸੌਭਗਾ । ਵਿ ਵਾਜਾਨ੍ਸੋਮ ਗੋਮਤਃ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ, ਵਡਿਆਈ ਫੈਲਾਉਂਦਾ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਫੈਲਾਉਂਦਾ, ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਫੈਲਾਉਂਦਾ।
ਆ ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਸ਼ਤਗ੍ਵਿਨਂ ਰਯਿਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਮ੍ । ਭਰਾ ਸੋਮ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆ, ਸੋਮਾ, ਸੌ ਰੇੜੀਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸੋਮਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ।
ਪਵਮਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵਸ੍ਤਿਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸ਼ਵਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯਾਮੇਭਿਰਾਸ਼ਤ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਈਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਇੰਦਵ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਯੁਕਤ ਹੋਣ ਲਈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਕੁਹਃ ਸੋਮ੍ਯੋ ਰਸ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ । ਆਯੁਃ ਪਵਤ ਆਯਵੇ
ਸੋਮ ਦਾ ਸੁਆਦਲੇ ਰਸ, ਪੁਰਾਣਾ ਚੰਦ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸੂਰਮੁਸ੍ਰਯਃ ਪਵਮਾਨਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮ੍ । ਅਭਿ ਗਿਰਾ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍
ਪੁਜਾਰੀ ਵਿਰੋਧੀ, ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਵਿਤਾ ਨੋ ਅਜਾਸ਼੍ਵਃ ਪੂषਾ ਯਾਮਨਿਯਾਮਨਿ । ਆ ਭਕ੍ਸ਼ਤ੍ਕਨ੍ਯਾਸੁ ਨਃ
ਅਜੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪੂਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ, ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਦੇਵੇ।
ਅਯਂ ਸੋਮਃ ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ ਘृਤਂ ਨ ਪਵਤੇ ਮਧੁ । ਆ ਭਕ੍ਸ਼ਤ੍ਕਨ੍ਯਾਸੁ ਨਃ
ਇਹ ਸੋਮ ਜਟਾਧਾਰੀ ਲਈ ਘੀ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠਾ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਦੇਵੇ।
ਅਯਂ ਤ ਆਘृਣੇ ਸੁਤੋ ਘृਤਂ ਨ ਪਵਤੇ ਸ਼ੁਚਿ । ਆ ਭਕ੍ਸ਼ਤ੍ਕਨ੍ਯਾਸੁ ਨਃ
ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਘੀ ਵਾਂਗ ਪਵਿਤ੍ਰ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਦੇਵੇ।