ਯ ਆਰ੍ਜੀਕੇषੁ ਕृਤ੍ਵਸੁ ਯੇ ਮਧ੍ਯੇ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਯੇ ਵਾ ਜਨੇषੁ ਪਞ੍ਚਸੁ
ਜੋ ਅਰਜੀਕ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ,
ਤੇ ਨੋ ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਪਵਨ੍ਤਾਮਾ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਸੁਵਾਨਾ ਦੇਵਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਉਹ ਸੋਮ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇਣ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ।
ਪਵਤੇ ਹਰ੍ਯਤੋ ਹਰਿਰ੍ਗृਣਾਨੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਨਾ । ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਗੋਰਧਿ ਤ੍ਵਚਿ
ਹਰਾ, ਚਾਹੁਣਯੋਗ ਸੋਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਮਦਗਨੀ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਗਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸੋ ਵਯੋਜੁਵੋ ਹਿਨ੍ਵਾਨਾਸੋ ਨ ਸਪ੍ਤਯਃ । ਸ਼੍ਰੀਣਾਨਾ ਅਪ੍ਸੁ ਮृਞ੍ਜਤ
ਚਮਕਦਾਰ, ਨੌਜਵਾਨ, ਉਹ ਸੱਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤੇष੍ਵਾਭੁਵੋ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ ਦੇਵਤਾਤਯੇ । ਸ ਪਵਸ੍ਵਾਨਯਾ ਰੁਚਾ
ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੋਮ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਇਸ ਚਮਕ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਰਹੁ।
ਆ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਮਯੋਭੁਵਂ ਵਹ੍ਨਿਮਦ੍ਯਾ ਵृਣੀਮਹੇ । ਪਾਨ੍ਤਮਾ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍
ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅਸੀਂ ਹੁਨਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਤੇ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਖਣ।
ਆ ਮਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਵਰੇਣ੍ਯਮਾ ਵਿਪ੍ਰਮਾ ਮਨੀषਿਣਮ੍ । ਪਾਨ੍ਤਮਾ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸੋਚਵਾਨ ਦੋਸਤ ਲਿਆ ਦੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਖਣ।
ਆ ਰਯਿਮਾ ਸੁਚੇਤੁਨਮਾ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਤਨੂष੍ਵਾ । ਪਾਨ੍ਤਮਾ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ, ਸਮਝਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲਿਆ ਦੇ, ਹੇ ਸੋਮ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਖਣ।
ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣੇऽਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ । ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯ ਈਡ੍ਯਃ
ਹੇ ਸੋਮ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾ; ਦੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿ ਯੇ ਪਵਮਾਨ ਧਾਮਨੀ । ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਸੋਮ ਤਸ੍ਥਤੁਃ
ਉਹ ਦੋ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਪਰਿ ਧਾਮਾਨਿ ਯਾਨਿ ਤੇ ਤ੍ਵਂ ਸੋਮਾਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਪਵਮਾਨ ऋਤੁਭਿਃ ਕਵੇ
ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਵੀ, ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਪਵਸ੍ਵ ਜਨਯਨ੍ਨਿषੋऽਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ । ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯ ਊਤਯੇ
ਤੂੰ ਵਹਿ, ਨਦੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਲਿਆਉਂਦਾ; ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ।
ਤਵ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸੋ ਅਰ੍ਚਯੋ ਦਿਵਸ੍ਪृष੍ਠੇ ਵਿ ਤਨ੍ਵਤੇ । ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸੋਮ ਧਾਮਭਿਃ
ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਣਾਂ, ਸੋਮਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੱਕ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਛਣਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਵੇਮੇ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿषਂ ਸੋਮ ਸਿਸ੍ਰਤੇ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਧਾਵਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ
ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਯਾਹਿ ਧਾਰਯਾ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਃ । ਦਧਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਿ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਚੱਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ, ਅਟੱਲ ਮਾਣ ਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਮੁ ਤ੍ਵਾ ਧੀਭਿਰਸ੍ਵਰਨ੍ਹਿਨ੍ਵਤੀਃ ਸਪ੍ਤ ਜਾਮਯਃ । ਵਿਪ੍ਰਮਾਜਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਇਕਠੇ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ; ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਉਕਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮृਜਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਸਮਗ੍ਰੁਵੋऽਵ੍ਯੇ ਜੀਰਾਵਧਿ ष੍ਵਣਿ । ਰੇਭੋ ਯਦਜ੍ਯਸੇ ਵਨੇ
ਕੁਸ਼ਲਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣਾ ਪਾਤਰਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈਂ।
ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਤੇ ਕਵੇ ਵਾਜਿਨ੍ ਤ੍ਸਰ੍ਗਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ । ਅਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਨ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਵੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਵਹਾਵਾਂ ਵਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜੋ ਮਾਣ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਅਚ੍ਛਾ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮਸृਗ੍ਰਂ ਵਾਰੇ ਅਵ੍ਯਯੇ । ਅਵਾਵਸ਼ਨ੍ਤ ਧੀਤਯਃ
ਮਿੱਠਾ ਟਪਕਦਾ ਪਾਤਰਾ, ਅਟੱਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਅਚ੍ਛਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਿਨ੍ਦਵੋऽਸ੍ਤਂ ਗਾਵੋ ਨ ਧੇਨਵਃ । ਅਗ੍ਮਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾ
ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ, ਬੂੰਦਾਂ ਚਲੀ ਗਈਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਥਾਂ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ।
ਪ੍ਰ ਣ ਇਨ੍ਦੋ ਮਹੇ ਰਣ ਆਪੋ ਅਰ੍षਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਯਦ੍ਗੋਭਿਰ੍ਵਾਸਯਿष੍ਯਸੇ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਇੰਦੂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਦਰਿਆ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਵੇਂਗਾ।
ਅਸ੍ਯ ਤੇ ਸਖ੍ਯੇ ਵਯਮਿਯਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੋਤਯਃ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਖਿਤ੍ਵਮੁਸ਼੍ਮਸਿ
ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦੂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸੰਗਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਗਵਿष੍ਟਯੇ ਮਹੇ ਸੋਮ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸੇ । ਏਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਠਰੇ ਵਿਸ਼
ਗਾਂਵਾਂ ਜਿੱਤਣ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਪਦਾਰਥ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ।
ਮਹਾਁ ਅਸਿ ਸੋਮ ਜ੍ਯੇष੍ਠ ਉਗ੍ਰਾਣਾਮਿਨ੍ਦ ਓਜਿष੍ਠਃ । ਯੁਧ੍ਵਾ ਸਞ੍ਛਸ਼੍ਵਜ੍ਜਿਗੇਥ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ, ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਇੰਦੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਜੋਸ਼ੀਲਾ; ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ, ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯ ਉਗ੍ਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਿਦੋਜੀਯਾਞ੍ਛੂਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੂਰਤਰਃ । ਭੂਰਿਦਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਂਹੀਯਾਨ੍
ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ, ਬਹਾਦਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਬਹਾਦਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਦਾਤਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਸੂਰ ਏषਸ੍ਤੋਕਸ੍ਯ ਸਾਤਾ ਤਨੂਨਾਮ੍ । ਵृਣੀਮਹੇ ਸਖ੍ਯਾਯ ਵृਣੀਮਹੇ ਯੁਜ੍ਯਾਯ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਵੀਰ ਹੈਂ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਥ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨ ਆਯੂਂषਿ ਪਵਸ ਆ ਸੁਵੋਰ੍ਜਮਿषਂ ਚ ਨਃ । ਆਰੇ ਬਾਧਸ੍ਵ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾਮ੍
ਅੱਗ, ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਖੁਰਾਕ ਦੇ; ਮੰਦ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ऋषਿਃ ਪਵਮਾਨਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ । ਤਮੀਮਹੇ ਮਹਾਗਯਮ੍
ਅੱਗ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ ਪਾਂਚਜਨਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ—ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪਵਸ੍ਵ ਸ੍ਵਪਾ ਅਸ੍ਮੇ ਵਰ੍ਚਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਦਧਦ੍ਰਯਿਂ ਮਯਿ ਪੋषਮ੍
ਅੱਗੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਚਮਕ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਰੱਖ।
ਪਵਮਾਨੋ ਅਤਿ ਸ੍ਰਿਧੋऽਭ੍ਯਰ੍षਤਿ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍ । ਸੂਰੋ ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤਃ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਨ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ ਵਾਂਗ।