ਆ ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਮਹੀਮਿषਂ ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤਃ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਗਾਤੁਵਿਤ੍
ਹੇ ਇੰਦੂ, ਵੱਡੀ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਲੈ ਚਲ।
ਆ ਕਲਸ਼ਾ ਅਨੂषਤੇਨ੍ਦੋ ਧਾਰਾਭਿਰੋਜਸਾ । ਏਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਵਿਸ਼
ਹੇ ਸੋਮ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਲਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਆ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਮਦ੍ਯਂ ਰਸਂ ਤੀਵ੍ਰਂ ਦੁਹਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਸ ਪਵਸ੍ਵਾਭਿਮਾਤਿਹਾ
ਜਿਸ ਤੇਰਾ ਤੀਖਾ ਤੇ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਸ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਮ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਵਗਦਾ ਰਹੁ।
ਰਾਜਾ ਮੇਧਾਭਿਰੀਯਤੇ ਪਵਮਾਨੋ ਮਨਾਵਧਿ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯਾਤਵੇ
ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ ਸੋਮ, ਸੋਚ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ, ਅਸਮਾਨ ਰਾਹੀਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆ ਨ ਇਨ੍ਦੋ ਸ਼ਤਗ੍ਵਿਨਂ ਗਵਾਂ ਪੋषਂ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵ੍ਯਮ੍ । ਵਹਾ ਭਗਤ੍ਤਿਮੂਤਯੇ
ਹੇ ਇੰਦੂ, ਸਾਨੂੰ ਸੌ ਗਾਂਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਭਾਗ ਦੇਣ ਲਈ ਲਿਆ ਆ।
ਆ ਨਃ ਸੋਮ ਸਹੋ ਜੁਵੋ ਰੂਪਂ ਨ ਵਰ੍ਚਸੇ ਭਰ । ਸੁष੍ਵਾਣੋ ਦੇਵਵੀਤਯੇ
ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਨੌਜਵਾਨੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਚਮਕ ਭਰ ਦੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ।
ਅਰ੍षਾ ਸੋਮ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮੋऽਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨਿ ਰੋਰੁਵਤ੍ । ਸੀਦਞ੍ਛ੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਮਾ
ਹੇ ਸੋਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕ ਜਾ।
ਅਪ੍ਸਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਯਵੇ ਵਰੁਣਾਯ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ । ਸੋਮੋ ਅਰ੍षਤਿ ਵਿष੍ਣਵੇ
ਸੋਮ ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ, ਵਰੁਣ, ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਲਈ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਇषਂ ਤੋਕਾਯ ਨੋ ਦਧਦਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਖੁਰਾਕ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।
ਯੇ ਸੋਮਾਸਃ ਪਰਾਵਤਿ ਯੇ ਅਰ੍ਵਾਵਤਿ ਸੁਨ੍ਵਿਰੇ । ਯੇ ਵਾਦਃ ਸ਼ਰ੍ਯਣਾਵਤਿ
ਉਹ ਸੋਮ ਜੋ ਦੂਰ ਨਿਕਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਨੇੜੇ ਨਿਕਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਰਯਣਾਵਤੀ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲੇ ਹਨ,
ਯ ਆਰ੍ਜੀਕੇषੁ ਕृਤ੍ਵਸੁ ਯੇ ਮਧ੍ਯੇ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਯੇ ਵਾ ਜਨੇषੁ ਪਞ੍ਚਸੁ
ਜੋ ਅਰਜੀਕ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ,
ਤੇ ਨੋ ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਪਵਨ੍ਤਾਮਾ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਸੁਵਾਨਾ ਦੇਵਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਉਹ ਸੋਮ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇਣ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ।
ਪਵਤੇ ਹਰ੍ਯਤੋ ਹਰਿਰ੍ਗृਣਾਨੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਨਾ । ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਗੋਰਧਿ ਤ੍ਵਚਿ
ਹਰਾ, ਚਾਹੁਣਯੋਗ ਸੋਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਮਦਗਨੀ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਗਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸੋ ਵਯੋਜੁਵੋ ਹਿਨ੍ਵਾਨਾਸੋ ਨ ਸਪ੍ਤਯਃ । ਸ਼੍ਰੀਣਾਨਾ ਅਪ੍ਸੁ ਮृਞ੍ਜਤ
ਚਮਕਦਾਰ, ਨੌਜਵਾਨ, ਉਹ ਸੱਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸੁਤੇष੍ਵਾਭੁਵੋ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ ਦੇਵਤਾਤਯੇ । ਸ ਪਵਸ੍ਵਾਨਯਾ ਰੁਚਾ
ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੋਮ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਇਸ ਚਮਕ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਰਹੁ।
ਆ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਮਯੋਭੁਵਂ ਵਹ੍ਨਿਮਦ੍ਯਾ ਵृਣੀਮਹੇ । ਪਾਨ੍ਤਮਾ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍
ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅਸੀਂ ਹੁਨਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਤੇ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਖਣ।
ਆ ਮਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਵਰੇਣ੍ਯਮਾ ਵਿਪ੍ਰਮਾ ਮਨੀषਿਣਮ੍ । ਪਾਨ੍ਤਮਾ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸੋਚਵਾਨ ਦੋਸਤ ਲਿਆ ਦੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਖਣ।
ਆ ਰਯਿਮਾ ਸੁਚੇਤੁਨਮਾ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਤਨੂष੍ਵਾ । ਪਾਨ੍ਤਮਾ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ, ਸਮਝਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲਿਆ ਦੇ, ਹੇ ਸੋਮ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਖਣ।
ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣੇऽਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ । ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯ ਈਡ੍ਯਃ
ਹੇ ਸੋਮ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾ; ਦੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿ ਯੇ ਪਵਮਾਨ ਧਾਮਨੀ । ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਸੋਮ ਤਸ੍ਥਤੁਃ
ਉਹ ਦੋ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਪਰਿ ਧਾਮਾਨਿ ਯਾਨਿ ਤੇ ਤ੍ਵਂ ਸੋਮਾਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਪਵਮਾਨ ऋਤੁਭਿਃ ਕਵੇ
ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਵੀ, ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਪਵਸ੍ਵ ਜਨਯਨ੍ਨਿषੋऽਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ । ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯ ਊਤਯੇ
ਤੂੰ ਵਹਿ, ਨਦੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਲਿਆਉਂਦਾ; ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ।
ਤਵ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸੋ ਅਰ੍ਚਯੋ ਦਿਵਸ੍ਪृष੍ਠੇ ਵਿ ਤਨ੍ਵਤੇ । ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸੋਮ ਧਾਮਭਿਃ
ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਣਾਂ, ਸੋਮਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੱਕ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਛਣਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਤਵੇਮੇ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿषਂ ਸੋਮ ਸਿਸ੍ਰਤੇ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਧਾਵਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ
ਸੋਮਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਯਾਹਿ ਧਾਰਯਾ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਃ । ਦਧਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਿ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਚੱਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ, ਅਟੱਲ ਮਾਣ ਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਮੁ ਤ੍ਵਾ ਧੀਭਿਰਸ੍ਵਰਨ੍ਹਿਨ੍ਵਤੀਃ ਸਪ੍ਤ ਜਾਮਯਃ । ਵਿਪ੍ਰਮਾਜਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਇਕਠੇ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ; ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਉਕਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮृਜਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਸਮਗ੍ਰੁਵੋऽਵ੍ਯੇ ਜੀਰਾਵਧਿ ष੍ਵਣਿ । ਰੇਭੋ ਯਦਜ੍ਯਸੇ ਵਨੇ
ਕੁਸ਼ਲਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣਾ ਪਾਤਰਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈਂ।
ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਤੇ ਕਵੇ ਵਾਜਿਨ੍ ਤ੍ਸਰ੍ਗਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ । ਅਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਨ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਵੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਵਹਾਵਾਂ ਵਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜੋ ਮਾਣ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ।
ਅਚ੍ਛਾ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮਸृਗ੍ਰਂ ਵਾਰੇ ਅਵ੍ਯਯੇ । ਅਵਾਵਸ਼ਨ੍ਤ ਧੀਤਯਃ
ਮਿੱਠਾ ਟਪਕਦਾ ਪਾਤਰਾ, ਅਟੱਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਅਚ੍ਛਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਿਨ੍ਦਵੋऽਸ੍ਤਂ ਗਾਵੋ ਨ ਧੇਨਵਃ । ਅਗ੍ਮਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾ
ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ, ਬੂੰਦਾਂ ਚਲੀ ਗਈਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਥਾਂ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ।