ਅਭਿ ਗਵ੍ਯਾਨਿ ਵੀਤਯੇ ਨृਮ੍ਣਾ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍षਸਿ । ਸਨਦ੍ਵਾਜਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਗਾਂਵਾਂ ਜਿੱਤਣ ਲਈ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਰਦਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਇਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸ ਵਹਿ।
ਉਤ ਨੋ ਗੋਮਤੀਰਿषੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਰ੍ष ਪਰਿष੍ਟੁਭਃ । ਗृਣਾਨੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਨਾ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਸਾਰੀ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਸਭ, ਮਾਪੀ ਹੋਈ ਗੀਤ ਵਿੱਚ, ਜਮਦਗਨੀ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਵਹੋ।
ਪਵਸ੍ਵ ਵਾਚੋ ਅਗ੍ਰਿਯਃ ਸੋਮ ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਅਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ
ਸੋਮ, ਬੋਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਵਹੋ; ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਵੋ।
ਤ੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਿਯਾ ਅਪੋऽਗ੍ਰਿਯੋ ਵਾਚ ਈਰਯਨ੍ । ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮੇਜਯ
ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵਹੋ।
ਤੁਭ੍ਯੇਮਾ ਭੁਵਨਾ ਕਵੇ ਮਹਿਮ੍ਨੇ ਸੋਮ ਤਸ੍ਥਿਰੇ । ਤੁਭ੍ਯਮਰ੍षਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਸੋਮ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਦਿਵੋ ਨ ਵृष੍ਟਯੋ ਧਾਰਾ ਯਨ੍ਤ੍ਯਸਸ਼੍ਚਤਃ । ਅਭਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਮੁਪਸ੍ਤਿਰਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਧਾਰਾਂ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਫੈਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੁਂ ਪੁਨੀਤਨੋਗ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸਾਧਨਮ੍ । ਈਸ਼ਾਨਂ ਵੀਤਿਰਾਧਸਮ੍
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਹੁਨਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਸਰਵੋਤਮ ਦਾਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਪਵਮਾਨ ऋਤਃ ਕਵਿਃ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸਦਤ੍ । ਦਧਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ; ਭਜਨ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਰਯਿਂ ਸੋਮ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਅਸ੍ਮੇ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਧਾਰਯ
ਹੇ ਸੋਮ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਧਨ, ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਵਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦੇ।
ਇषਮੂਰ੍ਜਂ ਚ ਪਿਨ੍ਵਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਿਨ੍ਤਮਃ । ਚਮੂष੍ਵਾ ਨਿ षੀਦਸਿ
ਤੂੰ ਪੂਰਨ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸੋਮਃ ਕਲਸ਼ੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰਤ੍ । ਮਧੁਮਾਁ ਅਸ੍ਤੁ ਵਾਯਵੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਵਾਯੂ ਲਈ ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ।
ਏਤੇ ਅਸृਗ੍ਰਮਾਸ਼ਵੋऽਤਿ ਹ੍ਵਰਾਂਸਿ ਬਭ੍ਰਵਃ । ਸੋਮਾ ऋਤਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ
ਇਹ ਪੀਲੇ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਗੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਧਰਮ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੋ ਅਪ੍ਤੁਰਃ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਰ੍ਯਮ੍ । ਅਪਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਅਰਾਵ੍ਣਃ
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਤਾ ਅਨੁ ਸ੍ਵਮਾ ਰਜੋऽਭ੍ਯਰ੍षਨ੍ਤਿ ਬਭ੍ਰਵਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਨਿਚੋੜੇ ਪੀਲੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਬੂੰਦਾਂ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਯਯਾ ਸੂਰ੍ਯਮਰੋਚਯਃ । ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਮਾਨੁषੀਰਪਃ
ਉਸ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਗ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ, ਮਨੁੱਖੀ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਯੁਕ੍ਤ ਸੂਰ ਏਤਸ਼ਂ ਪਵਮਾਨੋ ਮਨਾਵਧਿ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯਾਤਵੇ
ਸ਼ੁਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਸੂਰਜ, ਸੋਚ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਤ੍ਯਾ ਹਰਿਤੋ ਦਸ਼ ਸੂਰੋ ਅਯੁਕ੍ਤ ਯਾਤਵੇ । ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਹ ਦਸ ਚਮਕਦੇ, ਸੂਰਜ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਜੋੜੇ ਹਨ; ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇੰਦਰ ਲਈ ਬੂੰਦ ਹੈ।'
ਪਰੀਤੋ ਵਾਯਵੇ ਸੁਤਂ ਗਿਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍ । ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇषੁ ਸਿਞ੍ਚਤ
ਵਾਯੂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਗੀਤ; ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਈ ਵਾਲੇ ਛਣਣ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕ।
ਪਵਮਾਨ ਵਿਦਾ ਰਯਿਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਦੁष੍ਟਰਮ੍ । ਯੋ ਦੂਣਾਸ਼ੋ ਵਨੁष੍ਯਤਾ
ਸ਼ੁਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਐਸੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਸੋਮਾ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਔਖੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋੜਵੰਦ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਰਯਿਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਮ੍ । ਅਭਿ ਵਾਜਮੁਤ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਵਗ; ਤਾਕਤ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਲਿਆ।
ਸੋਮੋ ਦੇਵੋ ਨ ਸੂਰ੍ਯੋऽਦ੍ਰਿਭਿਃ ਪਵਤੇ ਸੁਤਃ । ਦਧਾਨਃ ਕਲਸ਼ੇ ਰਸਮ੍
ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਸ਼ੁਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਰਸ ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਧਾਮਾਨ੍ਯਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ऋਤਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ । ਵਾਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਰਨ੍
ਇਹ ਚਮਕਦੇ, ਉੱਚੇ ਗੁਣ, ਧਰਮ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਲਗਾਤਾਰ ਵਗਦੇ ਹਨ।
ਸੁਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਸੋਮਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ । ਪਵਿਤ੍ਰਮਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਨ੍
ਇੰਦਰ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਲਈ ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮਾ, ਦਹੀਂ ਵਾਲਾ ਸਿਰ ਲੈ ਕੇ, ਛਣਣ ਵਿੱਚ ਵਗਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮੋ ਰਾਯੇ ਅਰ੍ष ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ । ਮਦੋ ਯੋ ਦੇਵਵੀਤਮਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਦੌਲਤ ਲਈ ਛਣਣ ਵਿੱਚ ਵਗ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਮੀ ਮृਜਨ੍ਤ੍ਯਾਯਵੋ ਹਰਿਂ ਨਦੀषੁ ਵਾਜਿਨਮ੍ । ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍
ਪੀਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਦੇ ਹਨ, ਘੋੜਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼, ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੀ ਬੂੰਦ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਹਿਰਣ੍ਯਵਦਸ਼੍ਵਾਵਤ੍ਸੋਮ ਵੀਰਵਤ੍ । ਵਾਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਾ ਭਰ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂ ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਗ; ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਲਿਆ।
ਪਰਿ ਵਾਜੇ ਨ ਵਾਜਯੁਮਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇषੁ ਸਿਞ੍ਚਤ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲਾ, ਇਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਵਾਂਗ, ਰੋਈ ਵਾਲੇ ਛਣਣ ਵਿੱਚ ਪਾ।
ਕਵਿਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਮਰ੍ਜ੍ਯਂ ਧੀਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਵਸ੍ਯਵਃ । ਵृषਾ ਕਨਿਕ੍ਰਦਰ੍षਤਿ
ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਕਵੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਵਿੱਚ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵृषਣਂ ਧੀਭਿਰਪ੍ਤੁਰਂ ਸੋਮਮृਤਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ । ਮਤੀ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍
ਸੋਚ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਜਾਹਿਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵਾਯੁषਗਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਤੁ ਤੇ ਮਦਃ । ਵਾਯੁਮਾ ਰੋਹ ਧਰ੍ਮਣਾ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਦਿਵਿਆ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਵਹਿ; ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਆਪਣੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਯੂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹ।