ਏष ਸ੍ਯ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਤੇ ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਮਾਨ ਆਯੁਭਿਃ । ਉਰੁਗਾਯਃ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਹ ਨਿਚੋੜਨ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਵਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੌੜਾ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਚ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਸਹਸ੍ਰੋਤਿਃ ਸ਼ਤਾਮਘੋ ਵਿਮਾਨੋ ਰਜਸਃ ਕਵਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਤੇ ਮਦਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਦਾਤਾਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼, ਗਿਆਨਵਾਨ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਿਰਾ ਜਾਤ ਇਹ ਸ੍ਤੁਤ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਧੀਯਤੇ । ਵਿਰ੍ਯੋਨਾ ਵਸਤਾਵਿਵ
ਸੁਰ ਦੀ ਉਪਜ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਇੱਥੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਬੂੰਦ ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀਰ।
ਪਵਮਾਨਃ ਸੁਤੋ ਨृਭਿਃ ਸੋਮੋ ਵਾਜਮਿਵਾਸਰਤ੍ । ਚਮੂषੁ ਸ਼ਕ੍ਮਨਾਸਦਮ੍
ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਇਨਾਮ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਪਿਆ, ਤੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ।
ਤਂ ਤ੍ਰਿਪृष੍ਠੇ ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੇ ਰਥੇ ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਯਾਤਵੇ । ऋषੀਣਾਂ ਸਪ੍ਤ ਧੀਤਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪਿੱਠਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਜੋੜੀ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬੁਧੀਆਂ।
ਤਂ ਸੋਤਾਰੋ ਧਨਸ੍ਪृਤਮਾਸ਼ੁਂ ਵਾਜਾਯ ਯਾਤਵੇ । ਹਰਿਂ ਹਿਨੋਤ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਤੇਜ਼, ਧਨ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਲਈ ਤੁਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਰੀ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜੋ।
ਆਵਿਸ਼ਨ੍ਕਲਸ਼ਂ ਸੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਰ੍षਨ੍ਨਭਿ ਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਸ਼ੂਰੋ ਨ ਗੋषੁ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਸੋਭਾਵਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੂਰਾ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ।
ਆ ਤ ਇਨ੍ਦੋ ਮਦਾਯ ਕਂ ਪਯੋ ਦੁਹਨ੍ਤ੍ਯਾਯਵਃ । ਦੇਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਧੁ
ਹੇ ਇੰਦੂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਸਤੇ, ਧਾਰਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰਸ ਦੂਹਦੀਆਂ ਹਨ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮਿੱਠਾ।
ਆ ਨਃ ਸੋਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਸृਜਤਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵਸ਼੍ਰੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੋਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਰਾਹੀਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਏਤੇ ਸੋਮਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਗृਣਾਨਾਃ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਮਹੇ । ਮਦਿਨ੍ਤਮਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ
ਇਹ ਸੋਮਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਧਾਰ ਨਾਲ।
ਅਭਿ ਗਵ੍ਯਾਨਿ ਵੀਤਯੇ ਨृਮ੍ਣਾ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍षਸਿ । ਸਨਦ੍ਵਾਜਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਗਾਂਵਾਂ ਜਿੱਤਣ ਲਈ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਰਦਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਇਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸ ਵਹਿ।
ਉਤ ਨੋ ਗੋਮਤੀਰਿषੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਰ੍ष ਪਰਿष੍ਟੁਭਃ । ਗृਣਾਨੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਨਾ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਸਾਰੀ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਸਭ, ਮਾਪੀ ਹੋਈ ਗੀਤ ਵਿੱਚ, ਜਮਦਗਨੀ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਵਹੋ।
ਪਵਸ੍ਵ ਵਾਚੋ ਅਗ੍ਰਿਯਃ ਸੋਮ ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਅਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ
ਸੋਮ, ਬੋਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਵਹੋ; ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਵੋ।
ਤ੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਿਯਾ ਅਪੋऽਗ੍ਰਿਯੋ ਵਾਚ ਈਰਯਨ੍ । ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮੇਜਯ
ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵਹੋ।
ਤੁਭ੍ਯੇਮਾ ਭੁਵਨਾ ਕਵੇ ਮਹਿਮ੍ਨੇ ਸੋਮ ਤਸ੍ਥਿਰੇ । ਤੁਭ੍ਯਮਰ੍षਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਸੋਮ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਦਿਵੋ ਨ ਵृष੍ਟਯੋ ਧਾਰਾ ਯਨ੍ਤ੍ਯਸਸ਼੍ਚਤਃ । ਅਭਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਮੁਪਸ੍ਤਿਰਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਧਾਰਾਂ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਫੈਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੁਂ ਪੁਨੀਤਨੋਗ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸਾਧਨਮ੍ । ਈਸ਼ਾਨਂ ਵੀਤਿਰਾਧਸਮ੍
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਹੁਨਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਸਰਵੋਤਮ ਦਾਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਪਵਮਾਨ ऋਤਃ ਕਵਿਃ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸਦਤ੍ । ਦਧਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ; ਭਜਨ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਰਯਿਂ ਸੋਮ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਅਸ੍ਮੇ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਧਾਰਯ
ਹੇ ਸੋਮ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਧਨ, ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਵਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦੇ।
ਇषਮੂਰ੍ਜਂ ਚ ਪਿਨ੍ਵਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਿਨ੍ਤਮਃ । ਚਮੂष੍ਵਾ ਨਿ षੀਦਸਿ
ਤੂੰ ਪੂਰਨ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸੋਮਃ ਕਲਸ਼ੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰਤ੍ । ਮਧੁਮਾਁ ਅਸ੍ਤੁ ਵਾਯਵੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮਾ ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਵਾਯੂ ਲਈ ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ।
ਏਤੇ ਅਸृਗ੍ਰਮਾਸ਼ਵੋऽਤਿ ਹ੍ਵਰਾਂਸਿ ਬਭ੍ਰਵਃ । ਸੋਮਾ ऋਤਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ
ਇਹ ਪੀਲੇ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਗੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਧਰਮ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੋ ਅਪ੍ਤੁਰਃ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਰ੍ਯਮ੍ । ਅਪਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਅਰਾਵ੍ਣਃ
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਤਾ ਅਨੁ ਸ੍ਵਮਾ ਰਜੋऽਭ੍ਯਰ੍षਨ੍ਤਿ ਬਭ੍ਰਵਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਨਿਚੋੜੇ ਪੀਲੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਬੂੰਦਾਂ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਯਯਾ ਸੂਰ੍ਯਮਰੋਚਯਃ । ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਮਾਨੁषੀਰਪਃ
ਉਸ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਗ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ, ਮਨੁੱਖੀ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਯੁਕ੍ਤ ਸੂਰ ਏਤਸ਼ਂ ਪਵਮਾਨੋ ਮਨਾਵਧਿ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯਾਤਵੇ
ਸ਼ੁਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਸੂਰਜ, ਸੋਚ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਤ੍ਯਾ ਹਰਿਤੋ ਦਸ਼ ਸੂਰੋ ਅਯੁਕ੍ਤ ਯਾਤਵੇ । ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਹ ਦਸ ਚਮਕਦੇ, ਸੂਰਜ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਜੋੜੇ ਹਨ; ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇੰਦਰ ਲਈ ਬੂੰਦ ਹੈ।'
ਪਰੀਤੋ ਵਾਯਵੇ ਸੁਤਂ ਗਿਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍ । ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇषੁ ਸਿਞ੍ਚਤ
ਵਾਯੂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਗੀਤ; ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਈ ਵਾਲੇ ਛਣਣ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕ।
ਪਵਮਾਨ ਵਿਦਾ ਰਯਿਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਦੁष੍ਟਰਮ੍ । ਯੋ ਦੂਣਾਸ਼ੋ ਵਨੁष੍ਯਤਾ
ਸ਼ੁਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਐਸੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਸੋਮਾ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਔਖੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋੜਵੰਦ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਰਯਿਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਮ੍ । ਅਭਿ ਵਾਜਮੁਤ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਵਗ; ਤਾਕਤ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਲਿਆ।