ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਵਰਿਵੋ ਗਵੇऽਭ੍ਯਰ੍षਨ੍ਤਿ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍ । ਇਲ਼ਾਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਂਯਤਮ੍
ਗਾਂ ਲਈ ਚੌੜਾ ਸਥਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਸਾਨੂੰ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲੇ।
ਅਸਾਵ੍ਯਂਸ਼ੁਰ੍ਮਦਾਯਾਪ੍ਸੁ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ । ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਮਾਸਦਤ੍
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਹੁਨਰਮੰਦ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਭ੍ਰਮਨ੍ਧੋ ਦੇਵਵਾਤਮਪ੍ਸੁ ਧੂਤੋ ਨृਭਿਃ ਸੁਤਃ । ਸ੍ਵਦਨ੍ਤਿ ਗਾਵਃ ਪਯੋਭਿਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਨਿਚੋੜੀ, ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਦੀਮਸ਼੍ਵਂ ਨ ਹੇਤਾਰੋऽਸ਼ੂਸ਼ੁਭਨ੍ਨਮृਤਾਯ । ਮਧ੍ਵੋ ਰਸਂ ਸਧਮਾਦੇ
ਫਿਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਨਿਚੋੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰ ਨੂੰ ਸਾਂਝੀ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਧਾਰਾ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤੋऽਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦ ਊਤਯੇ । ਤਾਭਿਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸਦਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਉਹ ਧਾਰਾਂ, ਹੇ ਇੰਦੁ, ਮਿੱਠਾ ਵਹਿ ਕੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਛਣਨੀ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸੋ ਅਰ੍षੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ ਤਿਰੋ ਰੋਮਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ । ਸੀਦਨ੍ਯੋਨਾ ਵਨੇष੍ਵਾ
ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਣਕੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠੋ ਅਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯਃ । ਵਰਿਵੋਵਿਦ੍ਘृਤਂ ਪਯਃ
ਹੇ ਇੰਦੁ, ਚੰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਲਈ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ; ਚੌੜਾ ਸਥਾਨ, ਘੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ।
ਅਯਂ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰ੍ਹਿਤਃ ਪਵਮਾਨਃ ਸ ਚੇਤਤਿ । ਹਿਨ੍ਵਾਨ ਆਪ੍ਯਂ ਬृਹਤ੍
ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਧਾਰ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਵृषਾ ਵृषਵ੍ਰਤਃ ਪਵਮਾਨੋ ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾ । ਕਰਦ੍ਵਸੂਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਇਹ ਸਾਂਡ, ਸਾਂਡ ਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨਾਲ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਰਯਿਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਮ੍ । ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਧਨ ਵਹਾ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਮਕਦਾ, ਬਹੁਤ ਇੱਛਤ।
ਏष ਸ੍ਯ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਤੇ ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਮਾਨ ਆਯੁਭਿਃ । ਉਰੁਗਾਯਃ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਹ ਨਿਚੋੜਨ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਵਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੌੜਾ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਚ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਸਹਸ੍ਰੋਤਿਃ ਸ਼ਤਾਮਘੋ ਵਿਮਾਨੋ ਰਜਸਃ ਕਵਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਵਤੇ ਮਦਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਦਾਤਾਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼, ਗਿਆਨਵਾਨ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਿਰਾ ਜਾਤ ਇਹ ਸ੍ਤੁਤ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਧੀਯਤੇ । ਵਿਰ੍ਯੋਨਾ ਵਸਤਾਵਿਵ
ਸੁਰ ਦੀ ਉਪਜ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਇੱਥੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਬੂੰਦ ਇੰਦਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀਰ।
ਪਵਮਾਨਃ ਸੁਤੋ ਨृਭਿਃ ਸੋਮੋ ਵਾਜਮਿਵਾਸਰਤ੍ । ਚਮੂषੁ ਸ਼ਕ੍ਮਨਾਸਦਮ੍
ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ, ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਇਨਾਮ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਪਿਆ, ਤੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ।
ਤਂ ਤ੍ਰਿਪृष੍ਠੇ ਤ੍ਰਿਵਨ੍ਧੁਰੇ ਰਥੇ ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਯਾਤਵੇ । ऋषੀਣਾਂ ਸਪ੍ਤ ਧੀਤਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪਿੱਠਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਜੋੜੀ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬੁਧੀਆਂ।
ਤਂ ਸੋਤਾਰੋ ਧਨਸ੍ਪृਤਮਾਸ਼ੁਂ ਵਾਜਾਯ ਯਾਤਵੇ । ਹਰਿਂ ਹਿਨੋਤ ਵਾਜਿਨਮ੍
ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਤੇਜ਼, ਧਨ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਲਈ ਤੁਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਰੀ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜੋ।
ਆਵਿਸ਼ਨ੍ਕਲਸ਼ਂ ਸੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਰ੍षਨ੍ਨਭਿ ਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਸ਼ੂਰੋ ਨ ਗੋषੁ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਸੋਭਾਵਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੂਰਾ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ।
ਆ ਤ ਇਨ੍ਦੋ ਮਦਾਯ ਕਂ ਪਯੋ ਦੁਹਨ੍ਤ੍ਯਾਯਵਃ । ਦੇਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਧੁ
ਹੇ ਇੰਦੂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਸਤੇ, ਧਾਰਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰਸ ਦੂਹਦੀਆਂ ਹਨ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮਿੱਠਾ।
ਆ ਨਃ ਸੋਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਸृਜਤਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵਸ਼੍ਰੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੋਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਰਾਹੀਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਏਤੇ ਸੋਮਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਗृਣਾਨਾਃ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਮਹੇ । ਮਦਿਨ੍ਤਮਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ
ਇਹ ਸੋਮਾਂ ਵਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਧਾਰ ਨਾਲ।
ਅਭਿ ਗਵ੍ਯਾਨਿ ਵੀਤਯੇ ਨृਮ੍ਣਾ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍षਸਿ । ਸਨਦ੍ਵਾਜਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਗਾਂਵਾਂ ਜਿੱਤਣ ਲਈ, ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਰਦਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਇਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸ ਵਹਿ।
ਉਤ ਨੋ ਗੋਮਤੀਰਿषੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਰ੍ष ਪਰਿष੍ਟੁਭਃ । ਗृਣਾਨੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਨਾ
ਸਾਡੇ ਲਈ, ਸਾਰੀ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਸਭ, ਮਾਪੀ ਹੋਈ ਗੀਤ ਵਿੱਚ, ਜਮਦਗਨੀ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਵਹੋ।
ਪਵਸ੍ਵ ਵਾਚੋ ਅਗ੍ਰਿਯਃ ਸੋਮ ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਅਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ
ਸੋਮ, ਬੋਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਵਹੋ; ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਵੋ।
ਤ੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਿਯਾ ਅਪੋऽਗ੍ਰਿਯੋ ਵਾਚ ਈਰਯਨ੍ । ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮੇਜਯ
ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵਹੋ।
ਤੁਭ੍ਯੇਮਾ ਭੁਵਨਾ ਕਵੇ ਮਹਿਮ੍ਨੇ ਸੋਮ ਤਸ੍ਥਿਰੇ । ਤੁਭ੍ਯਮਰ੍षਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਸੋਮ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਦਿਵੋ ਨ ਵृष੍ਟਯੋ ਧਾਰਾ ਯਨ੍ਤ੍ਯਸਸ਼੍ਚਤਃ । ਅਭਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਮੁਪਸ੍ਤਿਰਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਧਾਰਾਂ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਫੈਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੁਂ ਪੁਨੀਤਨੋਗ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸਾਧਨਮ੍ । ਈਸ਼ਾਨਂ ਵੀਤਿਰਾਧਸਮ੍
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਹੁਨਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਸਰਵੋਤਮ ਦਾਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਪਵਮਾਨ ऋਤਃ ਕਵਿਃ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸਦਤ੍ । ਦਧਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ; ਭਜਨ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਰਯਿਂ ਸੋਮ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਅਸ੍ਮੇ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਧਾਰਯ
ਹੇ ਸੋਮ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਧਨ, ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਵਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦੇ।
ਇषਮੂਰ੍ਜਂ ਚ ਪਿਨ੍ਵਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਿਨ੍ਤਮਃ । ਚਮੂष੍ਵਾ ਨਿ षੀਦਸਿ
ਤੂੰ ਪੂਰਨ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।