ਉਪੋ षੁ ਜਾਤਮਪ੍ਤੁਰਂ ਗੋਭਿਰ੍ਭਙ੍ਗਂ ਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦੁਂ ਦੇਵਾ ਅਯਾਸਿषੁਃ
ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਛਣਿਆ, ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।
ਤਮਿਦ੍ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰੋ ਵਤ੍ਸਂ ਸਂਸ਼ਿਸ਼੍ਵਰੀਰਿਵ । ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹृਦਂਸਨਿਃ
ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਣ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍षਾ ਣਃ ਸੋਮ ਸ਼ਂ ਗਵੇ ਧੁਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮਿषਮ੍ । ਵਰ੍ਧਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਪੂਰਨ ਖੁਰਾਕ ਦੂਧ ਵਾਂਗੁ ਦਿ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਧਾ।
ਪਵਮਾਨੋ ਅਜੀਜਨਦ੍ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਨ ਤਨ੍ਯਤੁਮ੍ । ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਂ ਬृਹਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਜੋਕੇ ਗੁੰਜ ਬਣਾਈ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਾਰਥਕ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਤੇ ਰਸੋ ਮਦੋ ਰਾਜਨ੍ਨਦੁਚ੍ਛੁਨਃ । ਵਿ ਵਾਰਮਵ੍ਯਮਰ੍षਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ, ਤੇਰਾ ਰਸ ਤੇ ਮਸਤ ਹੋਣ ਦੀ ਲਹਿਰ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਹਰ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਵਮਾਨ ਰਸਸ੍ਤਵ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿ ਰਾਜਤਿ ਦ੍ਯੁਮਾਨ੍ । ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੇ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਰਸ ਤੇ ਤੇਰੀ ਕਲਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਚਾਨਣ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੇ ਮਦੋ ਵਰੇਣ੍ਯਸ੍ਤੇਨਾ ਪਵਸ੍ਵਾਨ੍ਧਸਾ । ਦੇਵਾਵੀਰਘਸ਼ਂਸਹਾ
ਉਸ ਵਧੀਆ ਮਸਤ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਰਸ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਾਈ ਤੇ ਵਿਰਲਾ।
ਜਘ੍ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਮਮਿਤ੍ਰਿਯਂ ਸਸ੍ਨਿਰ੍ਵਾਜਂ ਦਿਵੇਦਿਵੇ । ਗੋषਾ ਉ ਅਸ਼੍ਵਸਾ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਗਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲੋ ਅਰੁषੋ ਭਵ ਸੂਪਸ੍ਥਾਭਿਰ੍ਨ ਧੇਨੁਭਿਃ । ਸੀਦਞ੍ਛ੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਮਾ
ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗੁ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾ।
ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਯ ਆਵਿਥੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ । ਵਵ੍ਰਿਵਾਂਸਂ ਮਹੀਰਪਃ
ਤੂੰ ਵਹਿ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵੀਰਾਸੋ ਵਯਂ ਧਨਾ ਜਯੇਮ ਸੋਮ ਮੀਢ੍ਵਃ । ਪੁਨਾਨੋ ਵਰ੍ਧ ਨੋ ਗਿਰਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲਈਏ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਵਧਾ।
ਤ੍ਵੋਤਾਸਸ੍ਤਵਾਵਸਾ ਸ੍ਯਾਮ ਵਨ੍ਵਨ੍ਤ ਆਮੁਰਃ । ਸੋਮ ਵ੍ਰਤੇषੁ ਜਾਗृਹਿ
ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਤੇ ਤੇਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤਦਾਰ ਹੋਈਏ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚੌਕਸ ਰਹੀ।
ਅਪਘ੍ਨਨ੍ਪਵਤੇ ਮृਧੋऽਪ ਸੋਮੋ ਅਰਾਵ੍ਣਃ । ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਮ੍
ਸੋਮਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਟਾਉਂਦਾ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹੋ ਨੋ ਰਾਯ ਆ ਭਰ ਪਵਮਾਨ ਜਹੀ ਮृਧਃ । ਰਾਸ੍ਵੇਨ੍ਦੋ ਵੀਰਵਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦੁ, ਸਾਨੂੰ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਰਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬਲ ਦੇ।
ਨ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਂ ਚਨ ਹ੍ਰੁਤੋ ਰਾਧੋ ਦਿਤ੍ਸਨ੍ਤਮਾ ਮਿਨਨ੍ । ਯਤ੍ਪੁਨਾਨੋ ਮਖਸ੍ਯਸੇ
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੌ ਖਜਾਨੇ ਵੀ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਜਦ ਤੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਵਸ੍ਵੇਨ੍ਦੋ ਵृषਾ ਸੁਤਃ ਕृਧੀ ਨੋ ਯਸ਼ਸੋ ਜਨੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषੋ ਜਹਿ
ਹੇ ਇੰਦੁ, ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਅਤੇ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਵਹਿ, ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਯਸ਼ ਦੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਅਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਸ੍ਯ ਤੇ ਸਖ੍ਯੇ ਵਯਂ ਤਵੇਨ੍ਦੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਉਤ੍ਤਮੇ । ਸਾਸਹ੍ਯਾਮ ਪृਤਨ੍ਯਤਃ
ਹੇ ਇੰਦੁ, ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਯਾ ਤੇ ਭੀਮਾਨ੍ਯਾਯੁਧਾ ਤਿਗ੍ਮਾਨਿ ਸਨ੍ਤਿ ਧੂਰ੍ਵਣੇ । ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਸਮਸ੍ਯ ਨੋ ਨਿਦਃ
ਤੇਰੇ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਏਤੇ ਅਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦਵਸ੍ਤਿਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸ਼ਵਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਭਿ ਸੌਭਗਾ
ਇਹ ਇੰਦੁ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਣਨ ਵਾਲੀ ਛਣਨੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਭਾਗ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀਆਂ।
ਵਿਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਦੁਰਿਤਾ ਪੁਰੁ ਸੁਗਾ ਤੋਕਾਯ ਵਾਜਿਨਃ । ਤਨਾ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਅਰ੍ਵਤੇ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਆਸਾਨ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਬਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਵਰਿਵੋ ਗਵੇऽਭ੍ਯਰ੍षਨ੍ਤਿ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍ । ਇਲ਼ਾਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਂਯਤਮ੍
ਗਾਂ ਲਈ ਚੌੜਾ ਸਥਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਸਾਨੂੰ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲੇ।
ਅਸਾਵ੍ਯਂਸ਼ੁਰ੍ਮਦਾਯਾਪ੍ਸੁ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ । ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਮਾਸਦਤ੍
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਹੁਨਰਮੰਦ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਭ੍ਰਮਨ੍ਧੋ ਦੇਵਵਾਤਮਪ੍ਸੁ ਧੂਤੋ ਨृਭਿਃ ਸੁਤਃ । ਸ੍ਵਦਨ੍ਤਿ ਗਾਵਃ ਪਯੋਭਿਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਨਿਚੋੜੀ, ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਦੀਮਸ਼੍ਵਂ ਨ ਹੇਤਾਰੋऽਸ਼ੂਸ਼ੁਭਨ੍ਨਮृਤਾਯ । ਮਧ੍ਵੋ ਰਸਂ ਸਧਮਾਦੇ
ਫਿਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਨਿਚੋੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰ ਨੂੰ ਸਾਂਝੀ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਧਾਰਾ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤੋऽਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦ ਊਤਯੇ । ਤਾਭਿਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਸਦਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਉਹ ਧਾਰਾਂ, ਹੇ ਇੰਦੁ, ਮਿੱਠਾ ਵਹਿ ਕੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਛਣਨੀ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸੋ ਅਰ੍षੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ ਤਿਰੋ ਰੋਮਾਣ੍ਯਵ੍ਯਯਾ । ਸੀਦਨ੍ਯੋਨਾ ਵਨੇष੍ਵਾ
ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਣਕੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠੋ ਅਙ੍ਗਿਰੋਭ੍ਯਃ । ਵਰਿਵੋਵਿਦ੍ਘृਤਂ ਪਯਃ
ਹੇ ਇੰਦੁ, ਚੰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਲਈ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ; ਚੌੜਾ ਸਥਾਨ, ਘੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ।
ਅਯਂ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰ੍ਹਿਤਃ ਪਵਮਾਨਃ ਸ ਚੇਤਤਿ । ਹਿਨ੍ਵਾਨ ਆਪ੍ਯਂ ਬृਹਤ੍
ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਧਾਰ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਵृषਾ ਵृषਵ੍ਰਤਃ ਪਵਮਾਨੋ ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾ । ਕਰਦ੍ਵਸੂਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਇਹ ਸਾਂਡ, ਸਾਂਡ ਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨਾਲ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਰਯਿਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਮ੍ । ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਧਨ ਵਹਾ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਮਕਦਾ, ਬਹੁਤ ਇੱਛਤ।