ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਯੋषਣੋ ਦਸ਼ ਜਾਰਂ ਨ ਕਨ੍ਯਾਨੂषਤ । ਮृਜ੍ਯਸੇ ਸੋਮ ਸਾਤਯੇ
ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ, ਵਿਆਹ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ੍ਵਾਦੁਰਿਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ । ਨॄਨ੍ਸ੍ਤੋਤॄਨ੍ਪਾਹ੍ਯਂਹਸਃ
ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਵਹਿ; ਗਾਇਕਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਧਾਰਾ ਅਸਸ਼੍ਚਤੋ ਦਿਵੋ ਨ ਯਨ੍ਤਿ ਵृष੍ਟਯਃ । ਅਚ੍ਛਾ ਵਾਜਂ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਤੇਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਕਾਵ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਹਰਿਸ੍ਤੁਞ੍ਜਾਨ ਆਯੁਧਾ
ਉਹ, ਸਭ ਪਿਆਰੇ ਗੀਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਰ੍ਮृਜਾਨ ਆਯੁਭਿਰਿਭੋ ਰਾਜੇਵ ਸੁਵ੍ਰਤਃ । ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਵਂਸੁ षੀਦਤਿ
ਉਹ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ, ਪੱਕੀ ਨਿਯਤ ਨਾਲ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਡੰਡੇ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦਿਵੋ ਵਸੂਤੋ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧਿ । ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦਵਾ ਭਰ
ਉਹ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇਵੇ, ਸੋਮਾ, ਰਸ ਦੀ ਬੂੰਦ।
ਤਰਤ੍ਸ ਮਨ੍ਦੀ ਧਾਵਤਿ ਧਾਰਾ ਸੁਤਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸਃ । ਤਰਤ੍ਸ ਮਨ੍ਦੀ ਧਾਵਤਿ
ਉਹ ਮਸਤੀ ਭਰਿਆ, ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਨਵੀਂ ਰਸ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮਸਤੀ ਭਰਿਆ, ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਉਸ੍ਰਾ ਵੇਦੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਤਃ ਪਰਮ੍॥ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਸਂਵਿਭਜ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪ॥ਸ੍ਕਨ੍ਦਪੁ. [https://sa.wikisource.org/s/fr9 ੬.੨੬੮.੩੦]॥ਉਸ੍ਰਾ ਵੇਦ ਵਸੂਨਾਂ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਵਸਃ । ਤਰਤ੍ਸ ਮਨ੍ਦੀ ਧਾਵਤਿ
ਉਸਰਾਂ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਜਾਣਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਵਸ੍ਰਯੋਃ ਪੁਰੁषਨ੍ਤ੍ਯੋਰਾ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਦ੍ਮਹੇ । ਤਰਤ੍ਸ ਮਨ੍ਦੀ ਧਾਵਤਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਚਮਕਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਵੇਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀ ਹੈ।
ਆ ਯਯੋਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਂ ਤਨਾ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ ਦਦ੍ਮਹੇ । ਤਰਤ੍ਸ ਮਨ੍ਦੀ ਧਾਵਤਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਤੀਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਵੇਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀ ਹੈ।
ਪਵਸ੍ਵ ਗੋਜਿਦਸ਼੍ਵਜਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਤ੍ਸੋਮ ਰਣ੍ਯਜਿਤ੍ । ਪ੍ਰਜਾਵਦ੍ਰਤ੍ਨਮਾ ਭਰ
ਬਹੋ, ਸੋਮਾ, ਗਾਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਘੋੜੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ।
ਪਵਸ੍ਵਾਦ੍ਭ੍ਯੋ ਅਦਾਭ੍ਯਃ ਪਵਸ੍ਵੌषਧੀਭ੍ਯਃ । ਪਵਸ੍ਵ ਧਿषਣਾਭ੍ਯਃ
ਬਹੋ, ਜੋ ਠੱਗਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ; ਬਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ; ਬਹੋ, ਸਮਝਦਾਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ।
ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਪਵਮਾਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੁਰਿਤਾ ਤਰ । ਕਵਿਃ ਸੀਦ ਨਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ; ਗਿਆਨੀ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠ।
ਪਵਮਾਨ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦੋ ਜਾਯਮਾਨੋऽਭਵੋ ਮਹਾਨ੍ । ਇਨ੍ਦੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਁ ਅਭੀਦਸਿ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਸਭ ਵਸਤਾਂ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ੍ਰੇਣ ਗਾਯਤ ਪਵਮਾਨਂ ਵਿਚਰ੍षਣਿਮ੍ । ਇਨ੍ਦੁਂ ਸਹਸ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਗਾਇਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਗਾ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦੂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰੋ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਸਮਥੋ ਸਹਸ੍ਰਭਰ੍ਣਸਮ੍ । ਅਤਿ ਵਾਰਮਪਾਵਿषੁਃ
ਤੈਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ ਹਨ।
ਅਤਿ ਵਾਰਾਨ੍ਪਵਮਾਨੋ ਅਸਿष੍ਯਦਤ੍ਕਲਸ਼ਾਁ ਅਭਿ ਧਾਵਤਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹਾਰ੍ਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ; ਤੂੰ ਕਲਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੋਮ ਰਾਧਸੇ ਸ਼ਂ ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਚਰ੍षਣੇ । ਪ੍ਰਜਾਵਦ੍ਰੇਤ ਆ ਭਰ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਸੋਮਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਬਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ।
ਅਯਾ ਵੀਤੀ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਯਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦੋ ਮਦੇष੍ਵਾ । ਅਵਾਹਨ੍ਨਵਤੀਰ੍ਨਵ
ਇਸ ਛਣਣੀ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਹ, ਇੰਦੂ, ਜੋ ਮਦ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਨੌ ਦਰਿਆ ਲਿਆ ਆਇਆ।
ਪੁਰਃ ਸਦ੍ਯ ਇਤ੍ਥਾਧਿਯੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾਯ ਸ਼ਮ੍ਬਰਮ੍ । ਅਧ ਤ੍ਯਂ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਰੰਤ, ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ, ਤੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਾਦੂ ਨੂੰ।
ਪਰਿ ਣੋ ਅਸ਼੍ਵਮਸ਼੍ਵਵਿਦ੍ਗੋਮਦਿਨ੍ਦੋ ਹਿਰਣ੍ਯਵਤ੍ । ਕ੍ਸ਼ਰਾ ਸਹਸ੍ਰਿਣੀਰਿषਃ
ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਹ, ਇੰਦੂ, ਘੋੜੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ।
ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਤੇ ਵਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਭ੍ਯੁਨ੍ਦਤਃ । ਸਖਿਤ੍ਵਮਾ ਵृਣੀਮਹੇ
ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਯੇ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਮੂਰ੍ਮਯੋऽਭਿਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ ਧਾਰਯਾ । ਤੇਭਿਰ੍ਨਃ ਸੋਮ ਮृਲ਼ਯ
ਤੇਰੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਉਹ ਧਾਰਾਂ, ਜੋ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਹਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਸ ਨਃ ਪੁਨਾਨ ਆ ਭਰ ਰਯਿਂ ਵੀਰਵਤੀਮਿषਮ੍ । ਈਸ਼ਾਨਃ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ
ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਤੇ ਖਾਣਾ ਦੇ; ਸੋਮਾ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇਹ ਹਰ ਥਾਂ ਦੇ।
ਏਤਮੁ ਤ੍ਯਂ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧੁਮਾਤਰਮ੍ । ਸਮਾਦਿਤ੍ਯੇਭਿਰਖ੍ਯਤ
ਇਹ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਮਾਂ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਕੱਠੇ, ਉਹ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣੋਤ ਵਾਯੁਨਾ ਸੁਤ ਏਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ । ਸਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਛਣਨ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਭਗਾਯ ਵਾਯਵੇ ਪੂष੍ਣੇ ਪਵਸ੍ਵ ਮਧੁਮਾਨ੍ । ਚਾਰੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰੇ ਵਰੁਣੇ ਚ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਕੇ।
ਉਚ੍ਚਾ ਤੇ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸੋ ਦਿਵਿ षਦ੍ਭੂਮ੍ਯਾ ਦਦੇ । ਉਗ੍ਰਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਏਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਰ੍ਯ ਆ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨਿ ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍ । ਸਿषਾਸਨ੍ਤੋ ਵਨਾਮਹੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਵਸਤਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਯਜ੍ਯਵੇ ਵਰੁਣਾਯ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ । ਵਰਿਵੋਵਿਤ੍ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਵਹਿ, ਸਾਡੀ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੌੜੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਖੋਲ੍ਹ।