ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਧਾਰਯਾ ਸੁਤਃ । ਅਭਿ ਵਾਜਮੁਤ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਸਿਆਣੇ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਛਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਆਗੇ ਵਧ; ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਪਰਿ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਃ ਸਨਦ੍ਰਯਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਨੋ ਅਨ੍ਧਸਾ । ਸੁਵਾਨੋ ਅਰ੍ष ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ
ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇਜ਼ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਸ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਏ; ਛਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਾ।
ਤਵ ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਭਿਰਧ੍ਵਭਿਰਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਸਹਸ੍ਰਧਾਰੋ ਯਾਤ੍ਤਨਾ
ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ, ਅਟੁੱਟ ਢਕਣਾਂ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਹਾ।
ਚਰੁਰ੍ਨ ਯਸ੍ਤਮੀਙ੍ਖਯੇਨ੍ਦੋ ਨ ਦਾਨਮੀਙ੍ਖਯ । ਵਧੈਰ੍ਵਧਸ੍ਨਵੀਙ੍ਖਯ
ਦਿਲਦਾਰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਇੰਦੂ, ਦਿਲਦਾਰੀ ਕਰ; ਦਾਤਾ ਵਾਂਗ, ਦਿਲਦਾਰੀ ਕਰ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਦਿਲਦਾਰੀ ਕਰ।
ਨਿ ਸ਼ੁष੍ਮਮਿਨ੍ਦਵੇषਾਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਆਦਿਦੇਸ਼ਤਿ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੀਵੀਂ ਕਰ ਦੇ, ਇੰਦੂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਂ ਨ ਇਨ੍ਦ ਊਤਿਭਿਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾ ਸ਼ੁਚੀਨਾਮ੍ । ਪਵਸ੍ਵ ਮਂਹਯਦ੍ਰਯਿਃ
ਇੰਦੂ, ਸੌ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਹਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਲਿਆ।
ਉਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾਸੋ ਅਸ੍ਥੂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਨੁਦਸ੍ਵ ਯਾਃ ਪਰਿਸ੍ਪृਧਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਉੱਠ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ; ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਯਾ ਨਿਜਘ੍ਨਿਰੋਜਸਾ ਰਥਸਂਗੇ ਧਨੇ ਹਿਤੇ । ਸ੍ਤਵਾ ਅਬਿਭ੍ਯੁषਾ ਹृਦਾ
ਇਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਰਥ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਨਿਡਰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰ।
ਅਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਨਾਧृषੇ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਦੂਢ੍ਯਾ । ਰੁਜ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਤਨ੍ਯਤਿ
ਕੋਈ ਵੀ ਪਵਮਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ।
ਤਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਦਚ੍ਯੁਤਂ ਹਰਿਂ ਨਦੀषੁ ਵਾਜਿਨਮ੍ । ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਹ ਮਸਤੀ ਭਰਿਆ, ਪੀਲਿਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੋਮਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਹ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਪਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਭ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਕਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਮਨੁ ਦ੍ਯੁਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਅਹ੍ਰਯਃ । ਪਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸਾਮृषਿਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਾਰ, ਅਥਕ ਜਨਾਂ ਨੇ ਨਿਕਾਲੀ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ।
ਅਯਂ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵੋਪਦृਗਯਂ ਸਰਾਂਸਿ ਧਾਵਤਿ । ਸਪ੍ਤ ਪ੍ਰਵਤ ਆ ਦਿਵਮ੍
ਉਹ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਸੱਤ ਰਾਹੀਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਪੁਨਾਨੋ ਭੁਵਨੋਪਰਿ । ਸੋਮੋ ਦੇਵੋ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਉਹ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਾ, ਪਰ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ।
ਪਰਿ ਣੋ ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਵਾਜਾਁ ਅਰ੍षਸਿ ਗੋਮਤਃ । ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰਯੁਃ
ਸਾਡੀ ਇਲਾਹੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ; ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ।
ਯਵਂਯਵਂ ਨੋ ਅਨ੍ਧਸਾ ਪੁष੍ਟਮ੍ਪੁष੍ਟਂ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ । ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਸੌਭਗਾ
ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਰਸ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਦਿੱਲ।
ਇਨ੍ਦੋ ਯਥਾ ਤਵ ਸ੍ਤਵੋ ਯਥਾ ਤੇ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸਃ । ਨਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸਦਃ
ਇੰਦੂ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਸਤਿਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਰਸ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਪਿਆਰੇ ਬਰਖੀ ਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸ।
ਉਤ ਨੋ ਗੋਵਿਦਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮਾਨ੍ਧਸਾ । ਮਕ੍ਸ਼ੂਤਮੇਭਿਰਹਭਿਃ
ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਰਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼।
ਯੋ ਜਿਨਾਤਿ ਨ ਜੀਯਤੇ ਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਭੀਤ੍ਯ । ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍
ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵਹਿ।
ਪਰਿ ਸੋਮ ऋਤਂ ਬृਹਦਾਸ਼ੁਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ । ਵਿਘ੍ਨਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਦੇਵਯੁਃ
ਸੋਮਾ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵੱਡਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਲਾ।
ਯਤ੍ਸੋਮੋ ਵਾਜਮਰ੍षਤਿ ਸ਼ਤਂ ਧਾਰਾ ਅਪਸ੍ਯੁਵਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯਮਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਯੋषਣੋ ਦਸ਼ ਜਾਰਂ ਨ ਕਨ੍ਯਾਨੂषਤ । ਮृਜ੍ਯਸੇ ਸੋਮ ਸਾਤਯੇ
ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ, ਵਿਆਹ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸ੍ਵਾਦੁਰਿਨ੍ਦੋ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ । ਨॄਨ੍ਸ੍ਤੋਤॄਨ੍ਪਾਹ੍ਯਂਹਸਃ
ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਵਹਿ; ਗਾਇਕਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਧਾਰਾ ਅਸਸ਼੍ਚਤੋ ਦਿਵੋ ਨ ਯਨ੍ਤਿ ਵृष੍ਟਯਃ । ਅਚ੍ਛਾ ਵਾਜਂ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਤੇਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਕਾਵ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਹਰਿਸ੍ਤੁਞ੍ਜਾਨ ਆਯੁਧਾ
ਉਹ, ਸਭ ਪਿਆਰੇ ਗੀਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਮਰ੍ਮृਜਾਨ ਆਯੁਭਿਰਿਭੋ ਰਾਜੇਵ ਸੁਵ੍ਰਤਃ । ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਵਂਸੁ षੀਦਤਿ
ਉਹ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ, ਪੱਕੀ ਨਿਯਤ ਨਾਲ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਡੰਡੇ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦਿਵੋ ਵਸੂਤੋ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧਿ । ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦਵਾ ਭਰ
ਉਹ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇਵੇ, ਸੋਮਾ, ਰਸ ਦੀ ਬੂੰਦ।
ਤਰਤ੍ਸ ਮਨ੍ਦੀ ਧਾਵਤਿ ਧਾਰਾ ਸੁਤਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸਃ । ਤਰਤ੍ਸ ਮਨ੍ਦੀ ਧਾਵਤਿ
ਉਹ ਮਸਤੀ ਭਰਿਆ, ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਨਵੀਂ ਰਸ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮਸਤੀ ਭਰਿਆ, ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਉਸ੍ਰਾ ਵੇਦੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਤਃ ਪਰਮ੍॥ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਸਂਵਿਭਜ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪ॥ਸ੍ਕਨ੍ਦਪੁ. [https://sa.wikisource.org/s/fr9 ੬.੨੬੮.੩੦]॥ਉਸ੍ਰਾ ਵੇਦ ਵਸੂਨਾਂ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਵਸਃ । ਤਰਤ੍ਸ ਮਨ੍ਦੀ ਧਾਵਤਿ
ਉਸਰਾਂ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਜਾਣਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਵਸ੍ਰਯੋਃ ਪੁਰੁषਨ੍ਤ੍ਯੋਰਾ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਦ੍ਮਹੇ । ਤਰਤ੍ਸ ਮਨ੍ਦੀ ਧਾਵਤਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਚਮਕਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਵੇਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀ ਹੈ।
ਆ ਯਯੋਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਂ ਤਨਾ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ ਦਦ੍ਮਹੇ । ਤਰਤ੍ਸ ਮਨ੍ਦੀ ਧਾਵਤਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਤੀਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਵੇਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੀ ਹੈ।