ਪਵਮਾਨੋ ਅਸਿष੍ਯਦਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਪਜਙ੍ਘਨਤ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਨਵਦ੍ਰੋਚਯਨ੍ਰੁਚਃ
ਸਾਫ ਹੋਇਆ ਨੇ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਲicious ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ; ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾਸ ਈਰਤੇ ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮੇਰਿਵ ਸ੍ਵਨਃ । ਵਾਣਸ੍ਯ ਚੋਦਯਾ ਪਵਿਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ; ਗੀਤ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉ।
ਪ੍ਰਸਵੇ ਤ ਉਦੀਰਤੇ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚੋ ਮਖਸ੍ਯੁਵਃ । ਯਦਵ੍ਯ ਏषਿ ਸਾਨਵਿ
ਤਿੰਨ ਆਵਾਜਾਂ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਤੇਰੇ ਵਹਾਉਣ ਤੇ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਦੀ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ।
ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਪਵਮਾਨਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮ੍
ਅਟੁੱਟ ਢਕਣਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਪੀਲੇ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਮਦਿਨ੍ਤਮ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਧਾਰਯਾ ਕਵੇ । ਅਰ੍ਕਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍
ਹੋਸ਼ਿਆਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਭਰ, ਛਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਾ; ਤੂੰ ਗੀਤ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਮਦਿਨ੍ਤਮ ਗੋਭਿਰਞ੍ਜਾਨੋ ਅਕ੍ਤੁਭਿਃ । ਇਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਭਰ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਵਹਾ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਂ ਸੋਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਸृਜ । ਪੁਨੀਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ
ਅਧਵਰਯੁ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਛਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਪਾ; ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।
ਦਿਵਃ ਪੀਯੂषਮੁਤ੍ਤਮਂ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ । ਸੁਨੋਤਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮ ਇੰਦ੍ਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਨਿਚੋੜੋ; ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ।
ਤਵ ਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦੋ ਅਨ੍ਧਸੋ ਦੇਵਾ ਮਧੋਰ੍ਵ੍ਯਸ਼੍ਨਤੇ । ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਮਰੁਤਃ
ਤੇਰੇ ਮਦਭਰ ਰਸ ਨੂੰ, ਇੰਦੂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਰੁਤ ਮਿੱਠਾ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੀਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸੋਮ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਸੁਤੋ ਮਦਾਯ ਭੂਰ੍ਣਯੇ । ਵृषਨ੍ਸ੍ਤੋਤਾਰਮੂਤਯੇ
ਸੋਮ, ਜਦ ਤੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਧਾ, ਵੱਡੇ, ਭਗਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲਈ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਧਾਰਯਾ ਸੁਤਃ । ਅਭਿ ਵਾਜਮੁਤ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਸਿਆਣੇ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਛਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਆਗੇ ਵਧ; ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਪਰਿ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਃ ਸਨਦ੍ਰਯਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਨੋ ਅਨ੍ਧਸਾ । ਸੁਵਾਨੋ ਅਰ੍ष ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ
ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇਜ਼ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਸ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਏ; ਛਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਾ।
ਤਵ ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਭਿਰਧ੍ਵਭਿਰਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਸਹਸ੍ਰਧਾਰੋ ਯਾਤ੍ਤਨਾ
ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ, ਅਟੁੱਟ ਢਕਣਾਂ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਹਾ।
ਚਰੁਰ੍ਨ ਯਸ੍ਤਮੀਙ੍ਖਯੇਨ੍ਦੋ ਨ ਦਾਨਮੀਙ੍ਖਯ । ਵਧੈਰ੍ਵਧਸ੍ਨਵੀਙ੍ਖਯ
ਦਿਲਦਾਰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਇੰਦੂ, ਦਿਲਦਾਰੀ ਕਰ; ਦਾਤਾ ਵਾਂਗ, ਦਿਲਦਾਰੀ ਕਰ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਦਿਲਦਾਰੀ ਕਰ।
ਨਿ ਸ਼ੁष੍ਮਮਿਨ੍ਦਵੇषਾਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਆਦਿਦੇਸ਼ਤਿ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੀਵੀਂ ਕਰ ਦੇ, ਇੰਦੂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਂ ਨ ਇਨ੍ਦ ਊਤਿਭਿਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾ ਸ਼ੁਚੀਨਾਮ੍ । ਪਵਸ੍ਵ ਮਂਹਯਦ੍ਰਯਿਃ
ਇੰਦੂ, ਸੌ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਹਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਲਿਆ।
ਉਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾਸੋ ਅਸ੍ਥੂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਨੁਦਸ੍ਵ ਯਾਃ ਪਰਿਸ੍ਪृਧਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਉੱਠ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ; ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਯਾ ਨਿਜਘ੍ਨਿਰੋਜਸਾ ਰਥਸਂਗੇ ਧਨੇ ਹਿਤੇ । ਸ੍ਤਵਾ ਅਬਿਭ੍ਯੁषਾ ਹृਦਾ
ਇਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਰਥ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਨਿਡਰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰ।
ਅਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਨਾਧृषੇ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਦੂਢ੍ਯਾ । ਰੁਜ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਤਨ੍ਯਤਿ
ਕੋਈ ਵੀ ਪਵਮਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ।
ਤਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਦਚ੍ਯੁਤਂ ਹਰਿਂ ਨਦੀषੁ ਵਾਜਿਨਮ੍ । ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਹ ਮਸਤੀ ਭਰਿਆ, ਪੀਲਿਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੋਮਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਹ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਪਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਭ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਕਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਮਨੁ ਦ੍ਯੁਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਅਹ੍ਰਯਃ । ਪਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸਾਮृषਿਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਾਰ, ਅਥਕ ਜਨਾਂ ਨੇ ਨਿਕਾਲੀ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ।
ਅਯਂ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵੋਪਦृਗਯਂ ਸਰਾਂਸਿ ਧਾਵਤਿ । ਸਪ੍ਤ ਪ੍ਰਵਤ ਆ ਦਿਵਮ੍
ਉਹ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਸੱਤ ਰਾਹੀਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਪੁਨਾਨੋ ਭੁਵਨੋਪਰਿ । ਸੋਮੋ ਦੇਵੋ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਉਹ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਾ, ਪਰ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ।
ਪਰਿ ਣੋ ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਵਾਜਾਁ ਅਰ੍षਸਿ ਗੋਮਤਃ । ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰਯੁਃ
ਸਾਡੀ ਇਲਾਹੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ; ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ।
ਯਵਂਯਵਂ ਨੋ ਅਨ੍ਧਸਾ ਪੁष੍ਟਮ੍ਪੁष੍ਟਂ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ । ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਸੌਭਗਾ
ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਰਸ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਦਿੱਲ।
ਇਨ੍ਦੋ ਯਥਾ ਤਵ ਸ੍ਤਵੋ ਯਥਾ ਤੇ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸਃ । ਨਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸਦਃ
ਇੰਦੂ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਸਤਿਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਰਸ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਪਿਆਰੇ ਬਰਖੀ ਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸ।
ਉਤ ਨੋ ਗੋਵਿਦਸ਼੍ਵਵਿਤ੍ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮਾਨ੍ਧਸਾ । ਮਕ੍ਸ਼ੂਤਮੇਭਿਰਹਭਿਃ
ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਰਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼।
ਯੋ ਜਿਨਾਤਿ ਨ ਜੀਯਤੇ ਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਭੀਤ੍ਯ । ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍
ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵਹਿ।
ਪਰਿ ਸੋਮ ऋਤਂ ਬृਹਦਾਸ਼ੁਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ । ਵਿਘ੍ਨਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਦੇਵਯੁਃ
ਸੋਮਾ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵੱਡਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਲਾ।
ਯਤ੍ਸੋਮੋ ਵਾਜਮਰ੍षਤਿ ਸ਼ਤਂ ਧਾਰਾ ਅਪਸ੍ਯੁਵਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯਮਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।