ਅਸृਗ੍ਰਨ੍ਦੇਵਵੀਤਯੇऽਤ੍ਯਾਸਃ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਾ ਇਵ । ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਃ ਪਰ੍ਵਤਾਵृਧਃ
ਉਹ ਪਰਵਤਾਂ ਦੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਧਾਰ ਵਾਂਗ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਭੇਟ ਲਈ, ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪਰਿष੍ਕृਤਾਸ ਇਨ੍ਦਵੋ ਯੋषੇਵ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਵਤੀ । ਵਾਯੁਂ ਸੋਮਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ
ਸਾਫ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ, ਵਾਯੂ ਵੱਲ ਵਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਸੋਮਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚਮੂ ਸੁਤਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਕਲੇ ਰਸ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਧਾਵਤਾ ਸੁਹਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਗृਭ੍ਣੀਤ ਮਨ੍ਥਿਨਾ । ਗੋਭਿਃ ਸ਼੍ਰੀਣੀਤ ਮਤ੍ਸਰਮ੍
ਹੇ ਚੰਗੇ ਹੱਥ ਵਾਲਿਓ ਰੌਸ਼ਨ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਾਲਿਓ, ਆਓ! ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਸੁਤਿਆ ਹੋਇਆ ਰਸ ਫੜੋ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਰਸ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜੋ।
ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਧਨꣳਜਯ ਪ੍ਰਯਨ੍ਤਾ ਰਾਧਸੋ ਮਹਃ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯꣳ ਸੋਮ ਗਾਤੁਵਿਤ੍
ਹੇ ਸੋਮ, ਦੌੜਦਾ ਰਹੁ, ਦੌਲਤ ਜਿਤਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਸੋਮ, ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਏਤਮ੍ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਮਰ੍ਜ੍ਯਮ੍ ਪਵਮਾਨꣳ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍ ਮਦਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਨੂੰ ਦਸ ਜਣੇ ਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਾ ਸੋਮਃ ਸੁਕृਤ੍ਯਯਾ ਮਹਸ਼੍ਚਿਦਭ੍ਯਵਰ੍ਧਤ । ਮਨ੍ਦਾਨ ਉਦ੍ਵृषਾਯਤੇ
ਇਹ ਸੋਮਾ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ, ਮੌਜਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉੱਭਰਿਆ ਹੈ।
ਕृਤਾਨੀਦਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਵਾ ਚੇਤਨ੍ਤੇ ਦਸ੍ਯੁਤਰ੍ਹਣਾ । ऋਣਾ ਚ ਧृष੍ਣੁਸ਼੍ਚਯਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਹੁਣ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ; ਉਹ ਵੈਰੀ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ; ਦਲੇਰ ਹੈ, ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਆਤ੍ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਰਸੋ ਵਜ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਸਾ ਭੁਵਤ੍ । ਉਕ੍ਥਂ ਯਦਸ੍ਯ ਜਾਯਤੇ
ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਸ, ਵਜਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾ, ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਸਤਕਾਰੀ ਗੀਤ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਕਵਿਰ੍ਵਿਧਰ੍ਤਰਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਰਤ੍ਨਮਿਚ੍ਛਤਿ । ਯਦੀ ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਤੇ ਧਿਯਃ
ਕਵੀ ਆਪ, ਵੰਡਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਖਜਾਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਚਾਰ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਿषਾਸਤੂ ਰਯੀਣਾਂ ਵਾਜੇष੍ਵਰ੍ਵਤਾਮਿਵ । ਭਰੇषੁ ਜਿਗ੍ਯੁषਾਮਸਿ
ਉਹ ਵਜਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨृਮ੍ਣਾਨਿ ਬਿਭ੍ਰਤਂ ਸਧਸ੍ਥੇषੁ ਮਹੋ ਦਿਵਃ । ਚਾਰੁਂ ਸੁਕृਤ੍ਯਯੇਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸਂਵृਕ੍ਤਧृष੍ਣੁਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਮਹਾਮਹਿਵ੍ਰਤਂ ਮਦਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਪੁਰੋ ਰੁਰੁਕ੍ਸ਼ਣਿਮ੍
ਇਕਠੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਯੋਗ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਨਿਸ਼ਚਾ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਰਯਿਮਭਿ ਰਾਜਾਨਂ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਦਿਵਃ । ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਅਵ੍ਯਥਿਰ੍ਭਰਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅਥਾਹ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਬਾਜ, ਤੈਨੂੰ, ਦੌਲਤ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾ ਇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੇ ਸਾਧਾਰਣਂ ਰਜਸ੍ਤੁਰਮ੍ । ਗੋਪਾਮृਤਸ੍ਯ ਵਿਰ੍ਭਰਤ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਂਝਾ ਤੇ ਦੂਰ-ਦਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਰਾਖੇ ਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧਾ ਹਿਨ੍ਵਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਜ੍ਯਾਯੋ ਮਹਿਤ੍ਵਮਾਨਸ਼ੇ । ਅਭਿष੍ਟਿਕृਦ੍ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ
ਫਿਰ, ਤਾਕਤ ਵਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਪਵਸ੍ਵ ਵृष੍ਟਿਮਾ ਸੁ ਨੋऽਪਾਮੂਰ੍ਮਿਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ । ਅਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਬृਹਤੀਰਿषਃ
ਸਾਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਲਿਆਉਂ, ਵੱਡੀ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਪੂਰੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ।
ਤਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਯਯਾ ਗਾਵ ਇਹਾਗਮਨ੍ । ਜਨ੍ਯਾਸ ਉਪ ਨੋ ਗृਹਮ੍
ਉਸ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਾਂ ਇੱਥੇ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਉਣ।
ਘृਤਂ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੇਵਵੀਤਮਃ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵृष੍ਟਿਮਾ ਪਵ
ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਹਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਕ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਹਿ।
ਸ ਨ ਊਰ੍ਜੇ ਵ੍ਯਵ੍ਯਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਧਾਵ ਧਾਰਯਾ । ਦੇਵਾਸਃ ਸ਼ृਣਵਨ੍ਹਿ ਕਮ੍
ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਕਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਾਫ ਕਰ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਸੁਣਾਈ ਦੇ।
ਪਵਮਾਨੋ ਅਸਿष੍ਯਦਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਪਜਙ੍ਘਨਤ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਨਵਦ੍ਰੋਚਯਨ੍ਰੁਚਃ
ਸਾਫ ਹੋਇਆ ਨੇ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਲicious ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ; ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਾਸ ਈਰਤੇ ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮੇਰਿਵ ਸ੍ਵਨਃ । ਵਾਣਸ੍ਯ ਚੋਦਯਾ ਪਵਿਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ; ਗੀਤ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉ।
ਪ੍ਰਸਵੇ ਤ ਉਦੀਰਤੇ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚੋ ਮਖਸ੍ਯੁਵਃ । ਯਦਵ੍ਯ ਏषਿ ਸਾਨਵਿ
ਤਿੰਨ ਆਵਾਜਾਂ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਤੇਰੇ ਵਹਾਉਣ ਤੇ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਦੀ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ।
ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਪਵਮਾਨਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮ੍
ਅਟੁੱਟ ਢਕਣਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਪੀਲੇ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਮਦਿਨ੍ਤਮ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਧਾਰਯਾ ਕਵੇ । ਅਰ੍ਕਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍
ਹੋਸ਼ਿਆਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਭਰ, ਛਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਵਹਾ; ਤੂੰ ਗੀਤ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਮਦਿਨ੍ਤਮ ਗੋਭਿਰਞ੍ਜਾਨੋ ਅਕ੍ਤੁਭਿਃ । ਇਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਭਰ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਵਹਾ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਂ ਸੋਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਸृਜ । ਪੁਨੀਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ
ਅਧਵਰਯੁ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਛਣਣੀ ਰਾਹੀਂ ਪਾ; ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।
ਦਿਵਃ ਪੀਯੂषਮੁਤ੍ਤਮਂ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ । ਸੁਨੋਤਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮ ਇੰਦ੍ਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਨਿਚੋੜੋ; ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ।
ਤਵ ਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦੋ ਅਨ੍ਧਸੋ ਦੇਵਾ ਮਧੋਰ੍ਵ੍ਯਸ਼੍ਨਤੇ । ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਮਰੁਤਃ
ਤੇਰੇ ਮਦਭਰ ਰਸ ਨੂੰ, ਇੰਦੂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਰੁਤ ਮਿੱਠਾ ਵਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੀਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸੋਮ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਸੁਤੋ ਮਦਾਯ ਭੂਰ੍ਣਯੇ । ਵृषਨ੍ਸ੍ਤੋਤਾਰਮੂਤਯੇ
ਸੋਮ, ਜਦ ਤੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਧਾ, ਵੱਡੇ, ਭਗਤ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲਈ।