ਅਯਂ ਦੇਵੇषੁ ਜਾਗृਵਿਃ ਸੁਤ ਏਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ । ਸੋਮੋ ਯਾਤਿ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਨਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜਾਗਰੂਕ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਸ ਨਃ ਪਵਸ੍ਵ ਵਾਜਯੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਣਸ਼੍ਚਾਰੁਮਧ੍ਵਰਮ੍ । ਬਰ੍ਹਿष੍ਮਾਁ ਆ ਵਿਵਾਸਤਿ
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਯਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ; ਜੋ ਬਹੁਤ ਭੇਟਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਭਗਾਯ ਵਾਯਵੇ ਵਿਪ੍ਰਵੀਰਃ ਸਦਾਵृਧਃ । ਸੋਮੋ ਦੇਵੇष੍ਵਾ ਯਮਤ੍
ਉਹ ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਾਗਾ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਚੁਣੇ।
ਸ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਵਸੁਤ੍ਤਯੇ ਕ੍ਰਤੁਵਿਦ੍ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮਃ । ਵਾਜਂ ਜੇषਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਤ੍
ਉਹ ਅੱਜ, ਦੌਲਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ੇ; ਤੂੰ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ।
ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਮਦਾਯ ਕਂ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਦੇਵਵੀਤਯੇ । ਇਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ।
ਸ ਨੋ ਅਰ੍षਾਭਿ ਦੂਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤੋਸ਼ਸੇ । ਦੇਵਾਨ੍ਸਖਿਭ੍ਯ ਆ ਵਰਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਦੂਤ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ; ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਚੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਉਤ ਤ੍ਵਾਮਰੁਣਂ ਵਯਂ ਗੋਭਿਰਞ੍ਜ੍ਮੋ ਮਦਾਯ ਕਮ੍ । ਵਿ ਨੋ ਰਾਯੇ ਦੁਰੋ ਵृਧਿ
ਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅਤ੍ਯੂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਕ੍ਰਮੀਦ੍ਵਾਜੀ ਧੁਰਂ ਨ ਯਾਮਨਿ । ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਦੇਵੇषੁ ਪਤ੍ਯਤੇ
ਇਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਜੁਆ ਵੱਲ; ਇੰਦੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸਮੀ ਸਖਾਯੋ ਅਸ੍ਵਰਨ੍ਵਨੇ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤਮਤ੍ਯਵਿਮ੍ । ਇਨ੍ਦੁਂ ਨਾਵਾ ਅਨੂषਤ
ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਇਕੱਠੇ ਬਜਦੇ ਹਨ, ਲੱਕੜ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ; ਉਹ ਇੰਦੂ ਨੂੰ ਜਹਾਜ਼ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਤਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਯਯਾ ਪੀਤੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਸੇ । ਇਨ੍ਦੋ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਉਸ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ।
ਅਸृਗ੍ਰਨ੍ਦੇਵਵੀਤਯੇऽਤ੍ਯਾਸਃ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਾ ਇਵ । ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਃ ਪਰ੍ਵਤਾਵृਧਃ
ਉਹ ਪਰਵਤਾਂ ਦੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਧਾਰ ਵਾਂਗ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਭੇਟ ਲਈ, ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪਰਿष੍ਕृਤਾਸ ਇਨ੍ਦਵੋ ਯੋषੇਵ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਵਤੀ । ਵਾਯੁਂ ਸੋਮਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ
ਸਾਫ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ, ਵਾਯੂ ਵੱਲ ਵਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਸੋਮਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚਮੂ ਸੁਤਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਕਲੇ ਰਸ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਧਾਵਤਾ ਸੁਹਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਗृਭ੍ਣੀਤ ਮਨ੍ਥਿਨਾ । ਗੋਭਿਃ ਸ਼੍ਰੀਣੀਤ ਮਤ੍ਸਰਮ੍
ਹੇ ਚੰਗੇ ਹੱਥ ਵਾਲਿਓ ਰੌਸ਼ਨ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਾਲਿਓ, ਆਓ! ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਸੁਤਿਆ ਹੋਇਆ ਰਸ ਫੜੋ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਰਸ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜੋ।
ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਧਨꣳਜਯ ਪ੍ਰਯਨ੍ਤਾ ਰਾਧਸੋ ਮਹਃ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯꣳ ਸੋਮ ਗਾਤੁਵਿਤ੍
ਹੇ ਸੋਮ, ਦੌੜਦਾ ਰਹੁ, ਦੌਲਤ ਜਿਤਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਸੋਮ, ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਏਤਮ੍ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਮਰ੍ਜ੍ਯਮ੍ ਪਵਮਾਨꣳ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍ ਮਦਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਨੂੰ ਦਸ ਜਣੇ ਛਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਾ ਸੋਮਃ ਸੁਕृਤ੍ਯਯਾ ਮਹਸ਼੍ਚਿਦਭ੍ਯਵਰ੍ਧਤ । ਮਨ੍ਦਾਨ ਉਦ੍ਵृषਾਯਤੇ
ਇਹ ਸੋਮਾ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ, ਮੌਜਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉੱਭਰਿਆ ਹੈ।
ਕृਤਾਨੀਦਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਵਾ ਚੇਤਨ੍ਤੇ ਦਸ੍ਯੁਤਰ੍ਹਣਾ । ऋਣਾ ਚ ਧृष੍ਣੁਸ਼੍ਚਯਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਹੁਣ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ; ਉਹ ਵੈਰੀ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ; ਦਲੇਰ ਹੈ, ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਆਤ੍ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਰਸੋ ਵਜ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਸਾ ਭੁਵਤ੍ । ਉਕ੍ਥਂ ਯਦਸ੍ਯ ਜਾਯਤੇ
ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਸ, ਵਜਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾ, ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਸਤਕਾਰੀ ਗੀਤ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਕਵਿਰ੍ਵਿਧਰ੍ਤਰਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਰਤ੍ਨਮਿਚ੍ਛਤਿ । ਯਦੀ ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਤੇ ਧਿਯਃ
ਕਵੀ ਆਪ, ਵੰਡਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਖਜਾਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਚਾਰ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਿषਾਸਤੂ ਰਯੀਣਾਂ ਵਾਜੇष੍ਵਰ੍ਵਤਾਮਿਵ । ਭਰੇषੁ ਜਿਗ੍ਯੁषਾਮਸਿ
ਉਹ ਵਜਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨृਮ੍ਣਾਨਿ ਬਿਭ੍ਰਤਂ ਸਧਸ੍ਥੇषੁ ਮਹੋ ਦਿਵਃ । ਚਾਰੁਂ ਸੁਕृਤ੍ਯਯੇਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸਂਵृਕ੍ਤਧृष੍ਣੁਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਮਹਾਮਹਿਵ੍ਰਤਂ ਮਦਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਪੁਰੋ ਰੁਰੁਕ੍ਸ਼ਣਿਮ੍
ਇਕਠੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਯੋਗ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਨਿਸ਼ਚਾ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਰਯਿਮਭਿ ਰਾਜਾਨਂ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਦਿਵਃ । ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਅਵ੍ਯਥਿਰ੍ਭਰਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅਥਾਹ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਬਾਜ, ਤੈਨੂੰ, ਦੌਲਤ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾ ਇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ੇ ਸਾਧਾਰਣਂ ਰਜਸ੍ਤੁਰਮ੍ । ਗੋਪਾਮृਤਸ੍ਯ ਵਿਰ੍ਭਰਤ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਂਝਾ ਤੇ ਦੂਰ-ਦਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਰਾਖੇ ਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧਾ ਹਿਨ੍ਵਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਜ੍ਯਾਯੋ ਮਹਿਤ੍ਵਮਾਨਸ਼ੇ । ਅਭਿष੍ਟਿਕृਦ੍ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ
ਫਿਰ, ਤਾਕਤ ਵਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਪਵਸ੍ਵ ਵृष੍ਟਿਮਾ ਸੁ ਨੋऽਪਾਮੂਰ੍ਮਿਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ । ਅਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਬृਹਤੀਰਿषਃ
ਸਾਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਲਿਆਉਂ, ਵੱਡੀ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਪੂਰੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ।
ਤਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਯਯਾ ਗਾਵ ਇਹਾਗਮਨ੍ । ਜਨ੍ਯਾਸ ਉਪ ਨੋ ਗृਹਮ੍
ਉਸ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਾਂ ਇੱਥੇ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਉਣ।
ਘृਤਂ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੇਵਵੀਤਮਃ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵृष੍ਟਿਮਾ ਪਵ
ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਹਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਕ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਹਿ।
ਸ ਨ ਊਰ੍ਜੇ ਵ੍ਯਵ੍ਯਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਧਾਵ ਧਾਰਯਾ । ਦੇਵਾਸਃ ਸ਼ृਣਵਨ੍ਹਿ ਕਮ੍
ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਕਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਾਫ ਕਰ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਸੁਣਾਈ ਦੇ।