ਪ੍ਰ ਯੇ ਗਾਵੋ ਨ ਭੂਰ੍ਣਯਸ੍ਤ੍ਵੇषਾ ਅਯਾਸੋ ਅਕ੍ਰਮੁਃ । ਘ੍ਨਨ੍ਤਃ ਕृष੍ਣਾਮਪ ਤ੍ਵਚਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਰੰਭਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਜਣੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਵਿਤਸ੍ਯ ਮਨਾਮਹੇऽਤਿ ਸੇਤੁਂ ਦੁਰਾਵ੍ਯਮ੍ । ਸਾਹ੍ਵਾਂਸੋ ਦਸ੍ਯੁਮਵ੍ਰਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਹ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਤਾਕਤਵਰ ਜਣੇ ਬਿਨਾ ਕਾਨੂੰਨ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ृਣ੍ਵੇ ਵृष੍ਟੇਰਿਵ ਸ੍ਵਨਃ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਃ । ਚਰਨ੍ਤਿ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਦਿਵਿ
ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤਵਰ ਆਵਾਜ਼ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਬਿਜਲੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਮਹੀਮਿषਂ ਗੋਮਦਿਨ੍ਦੋ ਹਿਰਣ੍ਯਵਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਾਵਦ੍ਵਾਜਵਤ੍ਸੁਤਃ
ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ, ਘੋੜੇ, ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਵਗ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਵਿਚਰ੍षਣ ਆ ਮਹੀ ਰੋਦਸੀ ਪृਣ । ਉषਾਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਵਗ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਦੇ; ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ।
ਪਰਿ ਣਃ ਸ਼ਰ੍ਮਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਧਾਰਯਾ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਸਰਾ ਰਸੇਵ ਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਆਸਰੇ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈ; ਆਪਣੀ ਰਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਢੱਕ ਲੈ।
ਜਨਯਨ੍ਰੋਚਨਾ ਦਿਵੋ ਜਨਯਨ੍ਨਪ੍ਸੁ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਵਸਾਨੋ ਗਾ ਅਪੋ ਹਰਿਃ
ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਏष ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਮਨ੍ਮਨਾ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਪਰਿ । ਧਾਰਯਾ ਪਵਤੇ ਸੁਤਃ
ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਵਾਵृਧਾਨਾਯ ਤੂਰ੍ਵਯੇ ਪਵਨ੍ਤੇ ਵਾਜਸਾਤਯੇ । ਸੋਮਾਃ ਸਹਸ੍ਰਪਾਜਸਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਵਧਣ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਸਾਫ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦੁਹਾਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਮਿਤ੍ਪਯਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਤੇ । ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਦੇਵਾਁ ਅਜੀਜਨਤ੍
ਪੁਰਾਣਾ, ਸਹੀ ਦੁੱਧ ਦੁਹਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਡਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਅਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾਭਿ ਦੇਵਾਁ ऋਤਾਵृਧਃ । ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ
ਸੋਮਾ, ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਚਾਹਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮਨ੍ਨਃ ਸੋਮ ਵੀਰਵਦਸ਼੍ਵਾਵਦ੍ਵਾਜਵਤ੍ਸੁਤਃ । ਪਵਸ੍ਵ ਬृਹਤੀਰਿषਃ
ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ, ਵੀਰਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਦੇ; ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਵਗ।
ਯੋ ਅਤ੍ਯ ਇਵ ਮृਜ੍ਯਤੇ ਗੋਭਿਰ੍ਮਦਾਯ ਹਰ੍ਯਤਃ । ਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਾਸਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਤਂ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਵਸ੍ਯੁਵੋ ਗਿਰਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ । ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਭਜਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਾਨੋ ਯਾਤਿ ਹਰ੍ਯਤਃ ਸੋਮੋ ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਪਰਿष੍ਕृਤਃ । ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਮੇਧ੍ਯਾਤਿਥੇਃ
ਸੋਮਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਗੀਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਖਰ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਪਵਮਾਨ ਵਿਦਾ ਰਯਿਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਸੁਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਹਸ੍ਰਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਪਵਮਾਨਾ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤੇ ਰੌਣਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਨਾਲ।
ਇਨ੍ਦੁਰਤ੍ਯੋ ਨ ਵਾਜਸृਤ੍ਕਨਿਕ੍ਰਨ੍ਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ । ਯਦਕ੍ਸ਼ਾਰਤਿ ਦੇਵਯੁਃ
ਇੰਦੂ, ਇਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੇਵ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਵਸ੍ਵ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਗृਣਤੋ ਵृਧੇ । ਸੋਮ ਰਾਸ੍ਵ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵਹਿ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ; ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਣ ਇਨ੍ਦੋ ਮਹੇ ਤਨ ਊਰ੍ਮਿਂ ਨ ਬਿਭ੍ਰਦਰ੍षਸਿ । ਅਭਿ ਦੇਵਾਁ ਅਯਾਸ੍ਯਃ
ਹੇ ਇੰਦੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਫੈਲਾ, ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ।
ਮਤੀ ਜੁष੍ਟੋ ਧਿਯਾ ਹਿਤਃ ਸੋਮੋ ਹਿਨ੍ਵੇ ਪਰਾਵਤਿ । ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ ਕਵਿਃ
ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਮਝ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਮਾ ਦੂਰ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ।
ਅਯਂ ਦੇਵੇषੁ ਜਾਗृਵਿਃ ਸੁਤ ਏਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ । ਸੋਮੋ ਯਾਤਿ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਨਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜਾਗਰੂਕ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਸ ਨਃ ਪਵਸ੍ਵ ਵਾਜਯੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਣਸ਼੍ਚਾਰੁਮਧ੍ਵਰਮ੍ । ਬਰ੍ਹਿष੍ਮਾਁ ਆ ਵਿਵਾਸਤਿ
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਯਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ; ਜੋ ਬਹੁਤ ਭੇਟਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ।
ਸ ਨੋ ਭਗਾਯ ਵਾਯਵੇ ਵਿਪ੍ਰਵੀਰਃ ਸਦਾਵृਧਃ । ਸੋਮੋ ਦੇਵੇष੍ਵਾ ਯਮਤ੍
ਉਹ ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਭਾਗਾ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਚੁਣੇ।
ਸ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਵਸੁਤ੍ਤਯੇ ਕ੍ਰਤੁਵਿਦ੍ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮਃ । ਵਾਜਂ ਜੇषਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਤ੍
ਉਹ ਅੱਜ, ਦੌਲਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ੇ; ਤੂੰ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ।
ਸ ਪਵਸ੍ਵ ਮਦਾਯ ਕਂ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਦੇਵਵੀਤਯੇ । ਇਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ।
ਸ ਨੋ ਅਰ੍षਾਭਿ ਦੂਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤੋਸ਼ਸੇ । ਦੇਵਾਨ੍ਸਖਿਭ੍ਯ ਆ ਵਰਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਦੂਤ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ; ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਚੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਉਤ ਤ੍ਵਾਮਰੁਣਂ ਵਯਂ ਗੋਭਿਰਞ੍ਜ੍ਮੋ ਮਦਾਯ ਕਮ੍ । ਵਿ ਨੋ ਰਾਯੇ ਦੁਰੋ ਵृਧਿ
ਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅਤ੍ਯੂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਕ੍ਰਮੀਦ੍ਵਾਜੀ ਧੁਰਂ ਨ ਯਾਮਨਿ । ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਦੇਵੇषੁ ਪਤ੍ਯਤੇ
ਇਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਜੁਆ ਵੱਲ; ਇੰਦੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸਮੀ ਸਖਾਯੋ ਅਸ੍ਵਰਨ੍ਵਨੇ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤਮਤ੍ਯਵਿਮ੍ । ਇਨ੍ਦੁਂ ਨਾਵਾ ਅਨੂषਤ
ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਇਕੱਠੇ ਬਜਦੇ ਹਨ, ਲੱਕੜ ਵਿਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ; ਉਹ ਇੰਦੂ ਨੂੰ ਜਹਾਜ਼ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਤਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਯਯਾ ਪੀਤੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਸੇ । ਇਨ੍ਦੋ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਉਸ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ।