ਅਸਰ੍ਜਿ ਰਥ੍ਯੋ ਯਥਾ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਚਮ੍ਵੋਃ ਸੁਤਃ । ਕਾਰ੍ष੍ਮਨ੍ਵਾਜੀ ਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਰਥਵਾਨ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਸੋਮਾ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੋਮਾ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸੋਮ ਜਾਗृਵਿਃ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵਵੀਰਤਿ । ਅਭਿ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮ੍
ਉਹ ਸੋਮਾ, ਜਾਗਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਦਿਵਿਆ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਪਾਤਰ ਵੱਲ ਵਗ।
ਸ ਨੋ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਪਵਮਾਨ ਵਿ ਰੋਚਯ । ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਨੋ ਹਿਨੁ
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਚਾਨਣ ਚਮਕਾ; ਸਾਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਹੁਨਰ ਦੇ।
ਸ਼ੁਮ੍ਭਮਾਨ ऋਤਾਯੁਭਿਰ੍ਮृਜ੍ਯਮਾਨੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ । ਪਵਤੇ ਵਾਰੇ ਅਵ੍ਯਯੇ
ਸੱਚ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਅਮਰ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਸੁ ਸੋਮੋ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ । ਪਵਤਾਮਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼੍ਯਾ
ਸੋਮਾ, ਭਗਤ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ — ਆਕਾਸ਼ੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ, ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ — ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੇ।
ਆ ਦਿਵਸ੍ਪृष੍ਠਮਸ਼੍ਵਯੁਰ੍ਗਵ੍ਯਯੁਃ ਸੋਮ ਰੋਹਸਿ । ਵੀਰਯੁਃ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤੇ
ਸੋਮਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਵੀਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ।
ਸ ਸੁਤਃ ਪੀਤਯੇ ਵृषਾ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ । ਵਿਘ੍ਨਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਦੇਵਯੁਃ
ਉਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮ, ਪੀਣ ਲਈ ਛਣਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੋ ਹਰਿਰਰ੍षਤਿ ਧਰ੍ਣਸਿਃ । ਅਭਿ ਯੋਨਿਂ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਉਹ ਛਣਣੀ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰ, ਪੀਲਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮ, ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵਾਜੀ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵਃ ਪਵਮਾਨੋ ਵਿ ਧਾਵਤਿ । ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ ਵਾਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ ਆਸਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯਾਧਿ ਸਾਨਵਿ ਪਵਮਾਨੋ ਅਰੋਚਯਤ੍ । ਜਾਮਿਭਿਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਹ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਵृषਾ ਸੁਤੋ ਵਰਿਵੋਵਿਦਦਾਭ੍ਯਃ । ਸੋਮੋ ਵਾਜਮਿਵਾਸਰਤ੍
ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਸ ਦੇਵਃ ਕਵਿਨੇषਿਤੋऽਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨਿ ਧਾਵਤਿ । ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਂਹਨਾ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਬੂੰਦ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਏष ਉ ਸ੍ਯ ਵृषਾ ਰਥੋऽਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇਭਿਰਰ੍षਤਿ । ਗਚ੍ਛਨ੍ਵਾਜਂ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਇਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਰਥ, ਥੱਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਂ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਯੋषਣੋ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਇਹ ਪੀਲਾ ਸੋਮ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਬੂੰਦ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਂ ਤ੍ਯਂ ਹਰਿਤੋ ਦਸ਼ ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਅਪਸ੍ਯੁਵਃ । ਯਾਭਿਰ੍ਮਦਾਯ ਸ਼ੁਮ੍ਭਤੇ
ਇਹ ਦਸ ਚਮਕਦਾਰ ਉਂਗਲਾਂ, ਇਸ ਪੀਲੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏष ਸ੍ਯ ਮਾਨੁषੀष੍ਵਾ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸੀਦਤਿ । ਗਚ੍ਛਞ੍ਜਾਰੋ ਨ ਯੋषਿਤਮ੍
ਇਹ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਏष ਸ੍ਯ ਮਦ੍ਯੋ ਰਸੋऽਵ ਚष੍ਟੇ ਦਿਵਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ । ਯ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਵਾਰਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਇਹ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਸ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਬੱਚਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬੂੰਦ ਜੋ ਆਸਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਏष ਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਸੁਤੋ ਹਰਿਰਰ੍षਤਿ ਧਰ੍ਣਸਿਃ । ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਯੋਨਿਮਭਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਲਾ ਸੋਮ, ਪੀਣ ਲਈ, ਤਾਕਤਵਰ, ਪਿਆਰੇ ਆਸਰੇ ਵੱਲ ਰੋਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਆਸ਼ੁਰਰ੍ष ਬृਹਨ੍ਮਤੇ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਧਾਮ੍ਨਾ । ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾ ਇਤਿ ਬ੍ਰਵਨ੍
ਉੱਚ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਮ, ਪਿਆਰੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਵਗੋ ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਉਹ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਪਰਿष੍ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਨਿष੍ਕृਤਂ ਜਨਾਯ ਯਾਤਯਨ੍ਨਿषਃ । ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ
ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸਾਫ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਗਾਓ।
ਸੁਤ ਏਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਤ੍ਵਿषਿਂ ਦਧਾਨ ਓਜਸਾ । ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਵਿਰੋਚਯਨ੍
ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਛਣਣੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਲੈ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਯਂ ਸ ਯੋ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਰਘੁਯਾਮਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ । ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਤ੍
ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਣਣੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਵਿਵਾਸਨ੍ਪਰਾਵਤੋ ਅਥੋ ਅਰ੍ਵਾਵਤਃ ਸੁਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਿਚ੍ਯਤੇ ਮਧੁ
ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮੀਚੀਨਾ ਅਨੂषਤ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਯੋਨਾਵृਤਸ੍ਯ ਸੀਦਤ
ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਪੀਲੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਦੇ ਹਨ। ਢੱਕਣ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੋ।
ਪੁਨਾਨੋ ਅਕ੍ਰਮੀਦਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਮृਧੋ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ । ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਂ ਧੀਤਿਭਿਃ
ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਯੋਨਿਮਰੁਣੋ ਰੁਹਦ੍ਗਮਦਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृषਾ ਸੁਤਃ । ਧ੍ਰੁਵੇ ਸਦਸਿ ਸੀਦਤਿ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਨਮ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੂ ਨੋ ਰਯਿਂ ਮਹਾਮਿਨ੍ਦੋऽਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਹੁਣ, ਵੱਡੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਵਾਫ਼ ਰੋਜ਼ੀ ਵਗਾ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੋਮ ਪਵਮਾਨ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨੀਨ੍ਦਵਾ ਭਰ । ਵਿਦਾਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣੀਰਿषਃ
ਸੋਮਾ, ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵਡਿਆਈਆਂ ਲਿਆ; ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਸ ਨਃ ਪੁਨਾਨ ਆ ਭਰ ਰਯਿਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਜਰਿਤੁਰ੍ਵਰ੍ਧਯਾ ਗਿਰਃ
ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਲਈ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਲਿਆ; ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਵਧਾ।
ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦਵਾ ਭਰ ਸੋਮ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਸਂ ਰਯਿਮ੍ । ਵृषਨ੍ਨਿਨ੍ਦੋ ਨ ਉਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਸੋਮਾ, ਦੋਹਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਲਿਆ; ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।