ਸੁषਹਾ ਸੋਮ ਤਾਨਿ ਤੇ ਪੁਨਾਨਾਯ ਪ੍ਰਭੂਵਸੋ । ਵਰ੍ਧਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਵੱਡੇ, ਭਜਨ ਭਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਸੂਨਿ ਸਂਜਯਨ੍ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ । ਇਨੁ ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ ਸਧ੍ਰ੍ਯਕ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ; ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਸੁ ਨੋ ਅਰਰੁषਃ ਸ੍ਵਨਾਤ੍ਸਮਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ । ਨਿਦੋ ਯਤ੍ਰ ਮੁਮੁਚ੍ਮਹੇ
ਹੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਜਿਸ ਥਾਂ ਅਸੀਂ ਛੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਏਨ੍ਦੋ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਰਯਿਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ । ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮਾ ਭਰ
ਹੇ ਬੂੰਦ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰ ਧਾਰਾ ਅਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣੋ ਵृਥਾ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ । ਪੁਨਾਨੋ ਵਾਚਮਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਛਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬੋਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਯਾਨਃ ਸੋਤृਭਿਰ੍ਮृਜ੍ਯਮਾਨਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਇਯਰ੍ਤਿ ਵਗ੍ਨੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਬੂੰਦ, ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਤਰਦੀ ਹੋਈ, ਸਾਫ ਹੋ ਰਹੀ, ਗੂੰਜਦੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦੀ ਹੈ।
ਆ ਨਃ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਨृषਾਹ੍ਯਂ ਵੀਰਵਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍ । ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਤਾਕਤ ਪਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮੋ ਅਤਿ ਧਾਰਯਾ ਪਵਮਾਨੋ ਅਸਿष੍ਯਦਤ੍ । ਅਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਯਾਸਦਮ੍
ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਭਾਂਡਿਆਂ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਪ੍ਸੁ ਤ੍ਵਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਂ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਇਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬੂੰਦ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ।
ਸੁਨੋਤਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਂ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ । ਚਾਰੁਂ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜੋ; ਸੋਹਣਾ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਃ ਪਵਮਾਨਾਸੋ ਅਕ੍ਰਮੁਃ । ਰਯਿਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਚੇਤਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਹਿੰਦੇ ਸੋਮਾ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਚੇਤਨ ਅਤੇ ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧਿ ਭਵੇਨ੍ਦੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵਰ੍ਧਨਃ । ਭਵਾ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤਿਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਾਤਾ ਅਭਿਪ੍ਰਿਯਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮਰ੍षਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਸੋਮ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਹਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਵਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਰਿਆ ਭੱਜਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆ ਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ ਸਮੇਤੁ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਸੋਮ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਭਵਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਂਗਥੇ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਰ ਲੈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀ ਹੋਵੇ; ਦੌਲਤਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਬਣ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਗਾਵੋ ਘृਤਂ ਪਯੋ ਬਭ੍ਰੋ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਵਰ੍षਿष੍ਠੇ ਅਧਿ ਸਾਨਵਿ
ਹੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਅਖੁੱਟ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੋਹਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਯੁਧਸ੍ਯ ਤੇ ਸਤੋ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਪਤੇ ਵਯਮ੍ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਖਿਤ੍ਵਮੁਸ਼੍ਮਸਿ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸੋ ਮਦਚ੍ਯੁਤਃ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਨੋ ਮਘੋਨਃ । ਸੁਤਾ ਵਿਦਥੇ ਅਕ੍ਰਮੁਃ
ਸੋਮਾ, ਜੋ ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਦੀਂ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਯੋषਣੋ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਰਸ।
ਆਦੀਂ ਹਂਸੋ ਯਥਾ ਗਣਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਵੀਵਸ਼ਨ੍ਮਤਿਮ੍ । ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਗੋਭਿਰਜ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਹੰਸ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ; ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਭੇ ਸੋਮਾਵਚਾਕਸ਼ਨ੍ਮृਗੋ ਨ ਤਕ੍ਤੋ ਅਰ੍षਸਿ । ਸੀਦਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਗੇ ਹਿਰਨ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ, ਸੱਚ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ।
ਅਭਿ ਗਾਵੋ ਅਨੂषਤ ਯੋषਾ ਜਾਰਮਿਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਅਗਨ੍ਨਾਜਿਂ ਯਥਾ ਹਿਤਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬੋਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲਈ; ਉਹ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ।
ਅਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਦ੍ਯੁਮਦ੍ਯਸ਼ੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹ੍ਯਂ ਚ । ਸਨਿਂ ਮੇਧਾਮੁਤ ਸ਼੍ਰਵਃ
ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਯਸ਼ ਦਿੱਲ, ਦਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ; ਸਦੀਵੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਵੀ ਬਖ਼ਸ਼।
ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੋऽਪਾਂ ਨ ਯਨ੍ਤ੍ਯੂਰ੍ਮਯਃ । ਵਨਾਨਿ ਮਹਿषਾ ਇਵ
ਸਿਆਣੇ ਸੋਮਾ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਹਿ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨਿ ਬਭ੍ਰਵਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ऋਤਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ । ਵਾਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਰਨ੍
ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਬਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਗਏ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਅਖੁੱਟ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਯਵੇ ਵਰੁਣਾਯ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ । ਸੋਮਾ ਅਰ੍षਨ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣਵੇ
ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਵੀ ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚ ਉਦੀਰਤੇ ਗਾਵੋ ਮਿਮਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ । ਹਰਿਰੇਤਿ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਤਿੰਨ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਰਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਗੂੰਜਦਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮੀਰਨੂषਤ ਯਹ੍ਵੀਰृਤਸ੍ਯ ਮਾਤਰਃ । ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦਿਵਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਗੂੰਜੀਆਂ ਹਨ, ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਾਵਾਂ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਾਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਁਸ਼੍ਚਤੁਰੋऽਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸੋਮ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਸਹਸ੍ਰਿਣਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੌਲਤ ਦੇ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਹਾ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਸੁਵਾਨੋ ਧਾਰਯਾ ਤਨੇਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਰੁਜਦ੍ਦृਲ਼੍ਹਾ ਵ੍ਯੋਜਸਾ
ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜ ਕੇ ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਯਵੇ ਵਰੁਣਾਯ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ । ਸੋਮੋ ਅਰ੍षਤਿ ਵਿष੍ਣਵੇ
ਇਹ ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ, ਵਰੁਣ, ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ।