ਏष ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਹਾਸਤੇ ਪਵਮਾਨੋ ਅਧਿ ਦ੍ਯਵਿ । ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਮਤ੍ਸਰੋ ਮਦਃ
ਇਹ ਪਵਮਾਨਾ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜ ਵਾਲੀ ਮੌਜ ਹੈ।
ਏष ਸ਼ੁष੍ਮ੍ਯਸਿष੍ਯਦਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵृषਾ ਹਰਿਃ । ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਮਾ
ਇਹ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਬਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਬੂੰਦ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ।
ਏष ਵਾਜੀ ਹਿਤੋ ਨृਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਨ੍ਮਨਸਸ੍ਪਤਿਃ । ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰਂ ਵਿ ਧਾਵਤਿ
ਇਹ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਦੇ ਮਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰਤ੍ਸੋਮੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਤਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਾਮਾਨ੍ਯਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਛਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਏष ਦੇਵਃ ਸ਼ੁਭਾਯਤੇऽਧਿ ਯੋਨਾਵਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਵृਤ੍ਰਹਾ ਦੇਵਵੀਤਮਃ
ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਮਰ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਕ ਹੈ।
ਏष ਵृषਾ ਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਜਾਮਿਭਿਰ੍ਯਤਃ । ਅਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨਿ ਧਾਵਤਿ
ਇਹ ਵੱਡਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਦਸ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਏष ਸੂਰ੍ਯਮਰੋਚਯਤ੍ਪਵਮਾਨੋ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਾਮਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍
ਇਹ ਪਵਮਾਨਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਏष ਸ਼ੁष੍ਮ੍ਯਦਾਭ੍ਯਃ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਦੇਵਾਵੀਰਘਸ਼ਂਸਹਾ
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਬੁਰੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਅਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਵृष੍ਣਃ ਸੁਤਸ੍ਯੌਜਸਾ । ਦੇਵਾਁ ਅਨੁ ਪ੍ਰਭੂषਤਃ
ਇਸ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਿਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸੋ ਗृਣਨ੍ਤਃ ਕਾਰਵੋ ਗਿਰਾ । ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਜ੍ਞਾਨਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਾਇਕ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ, ਭਜਨ ਯੋਗੀ ਚਾਨਣ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁषਹਾ ਸੋਮ ਤਾਨਿ ਤੇ ਪੁਨਾਨਾਯ ਪ੍ਰਭੂਵਸੋ । ਵਰ੍ਧਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਵੱਡੇ, ਭਜਨ ਭਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਸੂਨਿ ਸਂਜਯਨ੍ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ । ਇਨੁ ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ ਸਧ੍ਰ੍ਯਕ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ; ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਸੁ ਨੋ ਅਰਰੁषਃ ਸ੍ਵਨਾਤ੍ਸਮਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ । ਨਿਦੋ ਯਤ੍ਰ ਮੁਮੁਚ੍ਮਹੇ
ਹੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਜਿਸ ਥਾਂ ਅਸੀਂ ਛੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਏਨ੍ਦੋ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਰਯਿਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ । ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮਾ ਭਰ
ਹੇ ਬੂੰਦ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰ ਧਾਰਾ ਅਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣੋ ਵृਥਾ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ । ਪੁਨਾਨੋ ਵਾਚਮਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਛਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬੋਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਯਾਨਃ ਸੋਤृਭਿਰ੍ਮृਜ੍ਯਮਾਨਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਇਯਰ੍ਤਿ ਵਗ੍ਨੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਬੂੰਦ, ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਤਰਦੀ ਹੋਈ, ਸਾਫ ਹੋ ਰਹੀ, ਗੂੰਜਦੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦੀ ਹੈ।
ਆ ਨਃ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਨृषਾਹ੍ਯਂ ਵੀਰਵਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍ । ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਤਾਕਤ ਪਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮੋ ਅਤਿ ਧਾਰਯਾ ਪਵਮਾਨੋ ਅਸਿष੍ਯਦਤ੍ । ਅਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਯਾਸਦਮ੍
ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਭਾਂਡਿਆਂ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਪ੍ਸੁ ਤ੍ਵਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਂ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਇਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬੂੰਦ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ।
ਸੁਨੋਤਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਂ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ । ਚਾਰੁਂ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜੋ; ਸੋਹਣਾ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਃ ਪਵਮਾਨਾਸੋ ਅਕ੍ਰਮੁਃ । ਰਯਿਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਚੇਤਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵਹਿੰਦੇ ਸੋਮਾ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਚੇਤਨ ਅਤੇ ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧਿ ਭਵੇਨ੍ਦੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵਰ੍ਧਨਃ । ਭਵਾ ਵਾਜਾਨਾਂ ਪਤਿਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਾਤਾ ਅਭਿਪ੍ਰਿਯਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮਰ੍षਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਃ । ਸੋਮ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਹਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਵਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਰਿਆ ਭੱਜਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆ ਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ ਸਮੇਤੁ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਸੋਮ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਭਵਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਂਗਥੇ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਰ ਲੈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀ ਹੋਵੇ; ਦੌਲਤਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਬਣ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਗਾਵੋ ਘृਤਂ ਪਯੋ ਬਭ੍ਰੋ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਵਰ੍षਿष੍ਠੇ ਅਧਿ ਸਾਨਵਿ
ਹੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਅਖੁੱਟ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੋਹਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਯੁਧਸ੍ਯ ਤੇ ਸਤੋ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਪਤੇ ਵਯਮ੍ । ਇਨ੍ਦੋ ਸਖਿਤ੍ਵਮੁਸ਼੍ਮਸਿ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸੋ ਮਦਚ੍ਯੁਤਃ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਨੋ ਮਘੋਨਃ । ਸੁਤਾ ਵਿਦਥੇ ਅਕ੍ਰਮੁਃ
ਸੋਮਾ, ਜੋ ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਦੀਂ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਯੋषਣੋ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਰਸ।
ਆਦੀਂ ਹਂਸੋ ਯਥਾ ਗਣਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਵੀਵਸ਼ਨ੍ਮਤਿਮ੍ । ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਗੋਭਿਰਜ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਹੰਸ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ; ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਭੇ ਸੋਮਾਵਚਾਕਸ਼ਨ੍ਮृਗੋ ਨ ਤਕ੍ਤੋ ਅਰ੍षਸਿ । ਸੀਦਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਗੇ ਹਿਰਨ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ, ਸੱਚ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ।