ਤਮਮृਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਵਾਜਿਨਮੁਪਸ੍ਥੇ ਅਦਿਤੇਰਧਿ । ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਅਣ੍ਵ੍ਯਾ ਧਿਯਾ
ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਉਸ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੁਖਮਤਿ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਗਾਵੋ ਅਭ੍ਯਨੂषਤ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਮਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦੁਂ ਧਰ੍ਤਾਰਮਾ ਦਿਵਃ
ਗਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲਾ ਬੂੰਦ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ।
ਤਂ ਵੇਧਾਂ ਮੇਧਯਾਹ੍ਯਨ੍ਪਵਮਾਨਮਧਿ ਦ੍ਯਵਿ । ਧਰ੍ਣਸਿਂ ਭੂਰਿਧਾਯਸਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨੀ ਸਹਾਰਾ।
ਤਮਹ੍ਯਨ੍ਭੁਰਿਜੋਰ੍ਧਿਯਾ ਸਂਵਸਾਨਂ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ । ਪਤਿਂ ਵਾਚੋ ਅਦਾਭ੍ਯਮ੍
ਉਸ ਨਵੀਂ ਬਣਨ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਬੋਲ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਸਾਨਾਵਧਿ ਜਾਮਯੋ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਹਰ੍ਯਤਂ ਭੂਰਿਚਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਪਤਨੀਆਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਮੌਜ ਵਾਲਾ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ ਪਵਮਾਨ ਗਿਰਾਵृਧਮ੍ । ਇਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍
ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਗੀਤ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਬੂੰਦ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਮੌਜ ਵਾਲਾ।
ਏष ਕਵਿਰਭਿष੍ਟੁਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਧਿ ਤੋਸ਼ਤੇ । ਪੁਨਾਨੋ ਘ੍ਨਨ੍ਨਪ ਸ੍ਰਿਧਃ
ਇਹ ਕਵੀ, ਵੱਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਯਵੇ ਸ੍ਵਰ੍ਜਿਤ੍ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਤੇ । ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨਃ
ਇਹ, ਕਲਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਉੰਡੇਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਨृਭਿਰ੍ਵਿ ਨੀਯਤੇ ਦਿਵੋ ਮੂਰ੍ਧਾ ਵृषਾ ਸੁਤਃ । ਸੋਮੋ ਵਨੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍
ਇਹ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਵੱਡਾ, ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ।
ਏष ਗਵ੍ਯੁਰਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ਪਵਮਾਨੋ ਹਿਰਣ੍ਯਯੁਃ । ਇਨ੍ਦੁਃ ਸਤ੍ਰਾਜਿਦਸ੍ਤृਤਃ
ਇਹ, ਗਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਪਵਮਾਨਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ, ਬੂੰਦ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼।
ਏष ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਹਾਸਤੇ ਪਵਮਾਨੋ ਅਧਿ ਦ੍ਯਵਿ । ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਮਤ੍ਸਰੋ ਮਦਃ
ਇਹ ਪਵਮਾਨਾ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜ ਵਾਲੀ ਮੌਜ ਹੈ।
ਏष ਸ਼ੁष੍ਮ੍ਯਸਿष੍ਯਦਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵृषਾ ਹਰਿਃ । ਪੁਨਾਨ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਮਾ
ਇਹ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਬਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਬੂੰਦ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ।
ਏष ਵਾਜੀ ਹਿਤੋ ਨृਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਨ੍ਮਨਸਸ੍ਪਤਿਃ । ਅਵ੍ਯੋ ਵਾਰਂ ਵਿ ਧਾਵਤਿ
ਇਹ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਦੇ ਮਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰਤ੍ਸੋਮੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੁਤਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਾਮਾਨ੍ਯਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਛਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਏष ਦੇਵਃ ਸ਼ੁਭਾਯਤੇऽਧਿ ਯੋਨਾਵਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਵृਤ੍ਰਹਾ ਦੇਵਵੀਤਮਃ
ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਮਰ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਕ ਹੈ।
ਏष ਵृषਾ ਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਜਾਮਿਭਿਰ੍ਯਤਃ । ਅਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨਿ ਧਾਵਤਿ
ਇਹ ਵੱਡਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਦਸ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਏष ਸੂਰ੍ਯਮਰੋਚਯਤ੍ਪਵਮਾਨੋ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਧਾਮਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਤ੍
ਇਹ ਪਵਮਾਨਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਏष ਸ਼ੁष੍ਮ੍ਯਦਾਭ੍ਯਃ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ । ਦੇਵਾਵੀਰਘਸ਼ਂਸਹਾ
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਬੁਰੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਅਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਵृष੍ਣਃ ਸੁਤਸ੍ਯੌਜਸਾ । ਦੇਵਾਁ ਅਨੁ ਪ੍ਰਭੂषਤਃ
ਇਸ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਿਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸੋ ਗृਣਨ੍ਤਃ ਕਾਰਵੋ ਗਿਰਾ । ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਜ੍ਞਾਨਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਾਇਕ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ, ਭਜਨ ਯੋਗੀ ਚਾਨਣ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁषਹਾ ਸੋਮ ਤਾਨਿ ਤੇ ਪੁਨਾਨਾਯ ਪ੍ਰਭੂਵਸੋ । ਵਰ੍ਧਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਵੱਡੇ, ਭਜਨ ਭਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਸੂਨਿ ਸਂਜਯਨ੍ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ । ਇਨੁ ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ ਸਧ੍ਰ੍ਯਕ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ; ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਸੁ ਨੋ ਅਰਰੁषਃ ਸ੍ਵਨਾਤ੍ਸਮਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ । ਨਿਦੋ ਯਤ੍ਰ ਮੁਮੁਚ੍ਮਹੇ
ਹੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਜਿਸ ਥਾਂ ਅਸੀਂ ਛੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਏਨ੍ਦੋ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਰਯਿਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ । ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮਾ ਭਰ
ਹੇ ਬੂੰਦ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰ ਧਾਰਾ ਅਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣੋ ਵृਥਾ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ । ਪੁਨਾਨੋ ਵਾਚਮਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਛਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਬੋਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਯਾਨਃ ਸੋਤृਭਿਰ੍ਮृਜ੍ਯਮਾਨਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਇਯਰ੍ਤਿ ਵਗ੍ਨੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਬੂੰਦ, ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਤਰਦੀ ਹੋਈ, ਸਾਫ ਹੋ ਰਹੀ, ਗੂੰਜਦੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦੀ ਹੈ।
ਆ ਨਃ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਨृषਾਹ੍ਯਂ ਵੀਰਵਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਮ੍ । ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਧਾਰਯਾ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਤਾਕਤ ਪਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮੋ ਅਤਿ ਧਾਰਯਾ ਪਵਮਾਨੋ ਅਸਿष੍ਯਦਤ੍ । ਅਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਯਾਸਦਮ੍
ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਭਾਂਡਿਆਂ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਪ੍ਸੁ ਤ੍ਵਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਂ ਹਰਿਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ । ਇਨ੍ਦਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੀਤਯੇ
ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬੂੰਦ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ।
ਸੁਨੋਤਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਂ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ । ਚਾਰੁਂ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਮਤ੍ਸਰਮ੍
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜੋ; ਸੋਹਣਾ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।