ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਜਰਿਤृਭ੍ਯ ਆ ਵਾਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਿਨ੍ਵਤਿ । ਪਵਮਾਨਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਉਹ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਵਾਲਾ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਚੇਤਸਾ ਮृਸ਼ਸੇ ਪਵਸੇ ਮਤੀ । ਸ ਨਃ ਸੋਮ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਿਦਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖਦਾ ਹੈਂ ਜਦ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਂਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦੇ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ष ਬृਹਦ੍ਯਸ਼ੋ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਰਯਿਮ੍ । ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਵਹ, ਦਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਧਨ ਦੇ, ਤੇ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਬਖ਼ਸ਼।
ਤ੍ਵਂ ਰਾਜੇਵ ਸੁਵ੍ਰਤੋ ਗਿਰਃ ਸੋਮਾ ਵਿਵੇਸ਼ਿਥ । ਪੁਨਾਨੋ ਵਹ੍ਨੇ ਅਦ੍ਭੁਤ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਅੱਗ।
ਸ ਵਹ੍ਨਿਰਪ੍ਸੁ ਦੁष੍ਟਰੋ ਮृਜ੍ਯਮਾਨੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ । ਸੋਮਸ਼੍ਚਮੂषੁ ਸੀਦਤਿ
ਉਹ ਅੱਗ, ਸੋਮਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਰਗੜ ਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਲ਼ੁਰ੍ਮਖੋ ਨ ਮਂਹਯੁਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸੋਮ ਗਚ੍ਛਸਿ । ਦਧਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਮੇਲੇ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਛਾਣਣੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈਂ, ਗੀਤ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਏਤੇ ਧਾਵਨ੍ਤੀਨ੍ਦਵਃ ਸੋਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਘृष੍ਵਯਃ । ਮਤ੍ਸਰਾਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ
ਇਹ ਤੇਜ਼ ਬੂੰਦਾਂ, ਸੋਮਾਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਚਾਨਣ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਦੌੜ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਅਭਿਯੁਜਃ ਸੁष੍ਵਯੇ ਵਰਿਵੋਵਿਦਃ । ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਵਯਸ੍ਕृਤਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਰਾਮ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗੀਤ ਲਈ ਤਾਕਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵृਥਾ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦਵਃ ਸਧਸ੍ਥਮਭ੍ਯੇਕਮਿਤ੍ । ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾ ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਨ੍
ਬੂੰਦਾਂ ਵਿਅਰਥ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠਕ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਨਦੀ ਤੋਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਹਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ ਪਵਮਾਨਾਸ ਆਸ਼ਤ । ਹਿਤਾ ਨ ਸਪ੍ਤਯੋ ਰਥੇ
ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਹਰ ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਰਥ ਤੇ।
ਆਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਮਿਨ੍ਦਵੋ ਦਧਾਤਾ ਵੇਨਮਾਦਿਸ਼ੇ । ਯੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਮਰਾਵਾ
ਇਸ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ, ਬੂੰਦਾਂ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਹੈ।
ऋਭੁਰ੍ਨ ਰਥ੍ਯਂ ਨਵਂ ਦਧਾਤਾ ਕੇਤਮਾਦਿਸ਼ੇ । ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਃ ਪਵਧ੍ਵਮਰ੍ਣਸਾ
ਰਭੂ ਵਾਂਗ ਨਵਾਂ ਰਥ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਦਾਗ ਦੇ।
ਏਤ ਉ ਤ੍ਯੇ ਅਵੀਵਸ਼ਨ੍ਕਾष੍ਠਾਂ ਵਾਜਿਨੋ ਅਕ੍ਰਤ । ਸਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਵਿषੁਰ੍ਮਤਿਮ੍
ਇਹ ਵਾਕਈ ਜਾਗ ਪਏ ਹਨ, ਮੰਜਿਲ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਮਝ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਏਤੇ ਸੋਮਾਸ ਆਸ਼ਵੋ ਰਥਾ ਇਵ ਪ੍ਰ ਵਾਜਿਨਃ । ਸਰ੍ਗਾਃ ਸृष੍ਟਾ ਅਹੇषਤ
ਇਹ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਸੋਮਾ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਧਾਰਾਂ, ਖੁਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਵਾਤਾ ਇਵੋਰਵਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਵृष੍ਟਯਃ । ਅਗ੍ਨੇਰਿਵ ਭ੍ਰਮਾ ਵृਥਾ
ਇਹ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਪਰਜਨਿਆ ਦੀ ਬਾਰਸ਼ ਵਾਂਗ, ਅੱਗ ਦੀ ਘੁੰਮਣੀ ਵਾਂਗ, ਖੁਲ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਪੂਤਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ ਸੋਮਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ । ਵਿਪਾ ਵ੍ਯਾਨਸ਼ੁਰ੍ਧਿਯਃ
ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਮਾ, ਦਧਿਆ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਮृष੍ਟਾ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸਸृਵਾਂਸੋ ਨ ਸ਼ਸ਼੍ਰਮੁਃ । ਇਯਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਃ ਪਥੋ ਰਜਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਮਰ ਜੀਵ, ਬਣ ਕੇ ਕਦੇ ਥੱਕੇ ਨਹੀਂ; ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲੇ।
ਏਤੇ ਪृष੍ਠਾਨਿ ਰੋਦਸੋਰ੍ਵਿਪ੍ਰਯਨ੍ਤੋ ਵ੍ਯਾਨਸ਼ੁਃ । ਉਤੇਦਮੁਤ੍ਤਮਂ ਰਜਃ
ਇਹ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਨਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਫੈਲਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਇਹ ਉੱਚਾ ਰਾਜ ਹੈ।
ਤਨ੍ਤੁਂ ਤਨ੍ਵਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮਨੁ ਪ੍ਰਵਤ ਆਸ਼ਤ । ਉਤੇਦਮੁਤ੍ਤਮਾਯ੍ਯਮ੍
ਉੱਚੀ ਤੰਦ ਬੁਣਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਸੋਮ ਪਣਿਭ੍ਯ ਆ ਵਸੁ ਗਵ੍ਯਾਨਿ ਧਾਰਯਃ । ਤਤਂ ਤਨ੍ਤੁਮਚਿਕ੍ਰਦਃ
ਤੂੰ, ਸੋਮਾ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਦੌਲਤ ਤੇ ਗਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤੰਦ ਤਣ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋਮਾ ਅਸृਗ੍ਰਮਾਸ਼ਵੋ ਮਧੋਰ੍ਮਦਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ । ਅਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾ
ਸੋਮਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਸ ਆਯਵਃ ਪਦਂ ਨਵੀਯੋ ਅਕ੍ਰਮੁਃ । ਰੁਚੇ ਜਨਨ੍ਤ ਸੂਰ੍ਯਮ੍
ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਵੇਂ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਪਈਆਂ; ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਆ ਪਵਮਾਨ ਨੋ ਭਰਾਰ੍ਯੋ ਅਦਾਸ਼ੁषੋ ਗਯਮ੍ । ਕृਧਿ ਪ੍ਰਜਾਵਤੀਰਿषਃ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਨਿਡਰ, ਜੀਵਨ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਰੋਟੀ ਦੇ।
ਅਭਿ ਸੋਮਾਸ ਆਯਵਃ ਪਵਨ੍ਤੇ ਮਦ੍ਯਂ ਮਦਮ੍ । ਅਭਿ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮ੍
ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੱਧੂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੋਮੋ ਅਰ੍षਤਿ ਧਰ੍ਣਸਿਰ੍ਦਧਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਰਸਮ੍ । ਸੁਵੀਰੋ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਪਾਃ
ਸੋਮਾ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਰਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ; ਵੱਡਾ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਵਸੇ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸਧਮਾਦ੍ਯਃ । ਇਨ੍ਦੋ ਵਾਜਂ ਸਿषਾਸਸਿ
ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸਾਥੀ ਬਣਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਇਨਾਮ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ।
ਅਸ੍ਯ ਪੀਤ੍ਵਾ ਮਦਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਾਣ੍ਯਪ੍ਰਤਿ । ਜਘਾਨ ਜਘਨਚ੍ਚ ਨੁ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੀ ਕੇ, ਅਜੈਤੂ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰ ਸੋਮਾਸੋ ਅਧਨ੍ਵਿषੁਃ ਪਵਮਾਨਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ । ਸ਼੍ਰੀਣਾਨਾ ਅਪ੍ਸੁ ਮृਞ੍ਜਤ
ਸੋਮਾ ਧਾਰਾਂ ਰਸਤੇ ਤੇ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਇੰਦੂ ਧਾਰਾਂ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿ ਗਾਵੋ ਅਧਨ੍ਵਿषੁਰਾਪੋ ਨ ਪ੍ਰਵਤਾ ਯਤੀਃ । ਪੁਨਾਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼ਤ
ਗਾਂ ਰਸਤੇ ਤੇ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਪਵਮਾਨ ਧਨ੍ਵਸਿ ਸੋਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ । ਨृਭਿਰ੍ਯਤੋ ਵਿ ਨੀਯਸੇ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਰਸਤੇ ਤੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਨੂੰ; ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅੱਗੇ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।